آینده ردبول در باکو و سنگاپور؛ آیا درس‌های مونتزا به کار خواهد آمد؟

مکس فرستاپن برخلاف پیش‌بینی‌های اولیه در گرندپری مونتزا به پیروزی‌ای مقتدرانه دست یافت و ردبول را بار دیگر در صدر رقابت‌ها قرار داد. اما این موفقیت چقدر ویژه پیست بود و چقدر می‌تواند نویدبخش فصل ۲۰۲۵ باشد؟

کد خبر: ۶۳۵۷۱۴

تاریخ: ۲۳ شهريور ۱۴۰۴ - ۲۰:۱۸

وقتی مکس فرستاپن در مجارستان گفت که انتظار ندارد ردبول در ادامه فصل 2025 گرندپری دیگری را ببرد، واقعیت چیز دیگری رقم خورد. این راننده هلندی در مونتزا پیروز شد و این پیروزی را به شیوه‌ای کاملاً مسلط به دست آورد. فرستاپن تقریباً 20 ثانیه از رقیب خود پیش افتاد، هر چند لاندو نوریس در نشست خبری پس از مسابقه به شوخی گفت: «19 ثانیه بود، نه؟ من فقط نمی‌خواهم اطلاعات غلط منتشر شود!»

از زاویه‌ای جدی‌تر، سرعت برتر فرستاپن و ردبول در مونتزا بسیاری از افراد حاضر در پیست از جمله تیم مک‌لارن را شگفت‌زده کرد. این پرسش پیش می‌آید؛ چقدر از این سرعت، مختص پیست مونتزا بود و چقدر از آن می‌تواند فرستاپن را برای مسابقات آینده امیدوار کند؟

لوران مکیس، مدیر تیم ردبول در پاسخ گفت: بسیاری از کارها فقط مخصوص مونتزا انجام می‌شوند. برای مونتزا بال می‌زنیم، برای مونتزا تنظیمات خاص می‌گذاریم. سال گذشته نقطه بسیار دشواری بود و بچه‌ها فوق‌العاده کار کردند تا از تجربه سال گذشته درس بگیرند و با راهکارهای ویژه به اینجا بیایند. او ادامه داد: امشب احتمالاً فکر می‌کنیم بسیاری از این موفقیت مختص مونتزا است اما در باکو خواهیم دید که چقدر از این یادگیری‌ها با اجزای جدید (کف خودرو) و شیوه رانندگی قابل انتقال به سایر پیست‌ها است.

مکیس به دو نکته کلیدی اشاره کرد. اول، بخشی از عملکرد برجسته ردبول واقعاً مربوط به ویژگی‌های خاص پیست بود. ردبول نه تنها بسته نیروی رو به پایین خود را نسبت به سال گذشته به طور چشمگیری بهبود داده، بلکه RB21 در پیست‌هایی مانند مونتزا نیز بهتر عمل می‌کند. فرستاپن نیز همین دیدگاه را دارد: فکر می‌کنم هنوز هم تا حدی به نوع پیست بستگی دارد. در مونتزا شما با داون‌فورس کم رانندگی می‌کنید. به نظر می‌رسد وقتی داون‌فورس کم تا متوسط باشد، خودروی ما رقابتی‌تر است. این‌طور نیست که ناگهان برگشته باشیم و حالا بتوانیم هر هفته بجنگیم.

با این حال، باید توجه داشت که باکو با مسیرهای مستقیم طولانی‌اش ممکن است برای ردبول کاملاً مناسب باشد. پیست خیابانی آذربایجان برای این تیم کمی ترکیبی است؛ بخش‌های طولانی و پرسرعت به نقاط قوت RB21 کمک می‌کنند، اما فرستاپن بارها گفته است که پیست‌های خیابانی و دست‌اندازها همچنان دو نقطه ضعف اصلی خودرو هستند. باکو هم مزایا دارد و هم معایبی برای ردبول، اما به طور کلی باید گزینه‌ای منطقی باشد. به همین دلیل است که هلموت مارکو، پیش از گرندپری ایتالیا، باکو را به عنوان شانس بالقوه پیروزی معرفی کرد. آزمون واقعی اما در سنگاپور خواهد بود؛ پیستی که از نظر تئوری برای RB21 چندان مناسب نیست. آیا ردبول می‌تواند درس‌های مونتزا را در باکو به کار گیرد؟

نکته دوم که مکیس به آن اشاره کرد، روش «رانندگی» ردبول در مونتزا بود. این مربوط می‌شود به آنچه تیم در طول گرندپری ایتالیا «فلسفه جدید» خواند، فلسفه‌ای که ردبول امیدوار است بتواند آن را به باکو و پس از آن نیز منتقل کند.

مکیس گفت: نکته مثبت این است که به نظر می‌رسد کمی بیشتر می‌دانیم برای رقابتی‌تر بودن با خودرو چه باید بکنیم. امیدوارم این روند در مسابقات آینده ادامه پیدا کند، هرچند بعضی پیست‌ها طبیعتاً بهتر از بقیه خواهد بود.»

این درک با آنچه مارکو در مونتزا گفت، همخوانی دارد: گاهی کمتر به شبیه‌ساز تکیه می‌کنند و بیشتر به بازخورد راننده اهمیت می‌دهند. این راننده پیشین 82 ساله اتریشی گفت: رویکرد ما اکنون این است که فارغ از آنچه شبیه‌ساز می‌گوید، آن را با تجربه مکس و مهندسان ترکیب کنیم. کل تیم فنی بسیار بازتر شده و به صورت جمعی درباره مسائل بحث می‌کند. دیگر کورکورانه به شبیه‌ساز اعتماد نمی‌کنند.

پیر واش، مدیر فنی تیم نیز همچنان نقش مهمی دارد و اذعان کرده رویکرد ردبول به تنظیمات خودرو پس از تعطیلات تابستانی کمی تغییر کرده است.

او گفت: این تغییر، مسیر متفاوتی را در تنظیمات خودرو به ما نشان داده است. قبلاً این مسیر را در زندوورت یافته بودیم، اما آن زمان سطح داون‌فورس بسیار متفاوت بود، سطحی که برای ما چندان مناسب نبود. در مونتزا ما این را بهینه‌تر کردیم و فکر می‌کنم خواهیم دید در سایر پیست‌ها هم جواب می‌دهد یا خیر.» وقتی پرسیده شد آیا این به معنای تکیه کمتر بر شبیه‌سازی است، واش پاسخ داد: هنوز از تمام ابزارها استفاده می‌کنیم، اما با در نظر گرفتن محدودیت‌ها.

اگر ردبول بتواند پنجره عملیاتی RB21 را در پیست‌های دیگر نیز بیابد، امید زیادی به رقابت بیشتر وجود خواهد داشت؛ هرچند واش انتظار تکرار عملکرد مونتزا را ندارد: «واضح است که مک‌لارن بسیار سریع است و همیشه در بالاترین سطح قرار دارد. اما در مقایسه با سال گذشته، برای ما مهم بود که بتوانیم به عقب برگردیم. سال گذشته در مونتزا واقعاً مشکل داشتیم.»

در باکو اما مشکلات کمتر بود. سرخیو پرس تا برخورد دیرهنگام با کارلوس ساینس در مسابقه‌ای که دومین پیروزی اسکار پیستری را رقم زد و بحث بال‌های انعطاف‌پذیر را دوباره داغ کرد، در رقابت کسب سکو بود. با توجه به عملکرد سال گذشته و رویکرد کمی تعدیل‌شده، مارکو نسبت به آخر هفته آینده با احتیاط خوش‌بین است: «برای باکو و پیست‌های سریع آنجا، من بسیار خوش‌بینم. سنگاپور تنها مسابقه‌ای است که هنوز در آن پیروز نشده‌ایم و معمولاً در پیست‌های کند برای ما کمی دشوار است. اما معتقدم اکنون همه چیز ممکن است.»

مهمتر از همه، ردبول امیدوار است درس‌های زندوورت و مونتزا به آنها کمک کند بیشتر اوقات به پنجره تنظیم ایده‌آل RB21 برسند، هرچند کوچک باشد. اگر تیم بتواند به نقطه مطلوب برسد، RB21 ممکن است دیگر آن خودروی ضعیف و ترسناک داخلی نباشد.

اینکه آیا این به موفقیت‌های بیشتر منجر شود، به نوع پیست و قدرت مک‌لارن بستگی دارد، اما حداقل می‌تواند ردبول را گاهی اوقات به عامل مؤثری تبدیل کند. نه لزوماً به سبک مونتزا، اما در مسیر درست، یک نتیجه برجسته دیگر؛ با وجود پیش‌بینی بدبینانه فرستاپن در آستانه تعطیلات تابستانی غیرممکن نیست.

انتهای پیام/