کری‌خوانی‌ها و رقابت‌های دوستانه در تمرینات تیم ملی

کاروان تیم ملی ایران که در امارات خود را برای دیدار برابر تانزانیا آماده می کند، در شرایط ویژه ای به سر می برد.

کد خبر: ۶۳۹۰۰۴

تاریخ: ۲۱ مهر ۱۴۰۴ - ۱۳:۴۷

فضای امارات این روز‌ها چندان فوتبالی نیست. با وجود آن که دوبی و کمپ‌های موجود در آن بستری بسیار مناسب برای برپایی اردو‌ها است  اما شهر همچنان خلوت است. در اطراف کمپ النصرعربستان و باشگاه ایرانیان وبی  جو متفاوت است، چون هم مردم اهل استفاده دائمی از زمین چمن هستند و هم تیم ملی آنجاست.

پیش از آغاز تمرین وارد ورزشگاه آل مکتوم می‌شویم و در انتظار ورود تیم می‌مانیم. چند تن از مسئولان، چون مهدی نبی به خبرنگاران خوش‌آمد می‌گویند. اینجا نه اثری از ترافیک وجود دارد و از شلوغی اطراف ورزشگاه، چون کمپ تمرینی در اختیار تیم ملی است. مهدی قایدی برای دیدن رفقا به کمپ آمده و طبیعتا از دست ما نمی‌تواند در برود: از تیم خودت که نه... چه خبر از استقلال آقای قایدی؟

قایدی خوش برخورد است و مثل دوران حضورش در ایران پر انرژی. پاسخ خبرنگاران را صادقانه می‌گوید و پس از خاموشی میکروفون‌ها، حرف غیرقابل‌پخشی به زبان نمی‌آورد. او دروایستی ندارد و حرفش را می‌زند: ساپینتو مربی خوبی است و باید به او زمان داد.

بچه‌های تیم ملی وارد زمین چمن می‌شوند. محمد محبی به عنوان اولین نفر با بچه‌ها خوش و بش می‌کند. اینجا همه خودی هستند. دیگران هم راه محبی را می‌روند و با خبرنگاران گرم می‌گیرند. آندو هر از چندگاهی شوخی می‌کند و نیازمند کنار ما گرم می‌کند. فضا گرم است، مثل هوا!

تمرین که آغاز می‌شود، دوز شوخی‌ها پایین می‌رود. برنامه اولیه فیزیکی است و طبیعی است که در آن نشاط به اندازه بازی با توپ نیست. در این میان البته بازیکنان از ثانیه‌ای برای ایجاد چالش و کری خوانی نمی‌گذرند و سردمدار این ماجرا رضاییان است. او به یکی از مربیان می‌گوید: یه ست ۱۱ تایی بزنیم؟ ۷ تایی؟ ۵ تایی خیرش رو ببینی... سامان بیا!

و به این ترتیب بازی‌اش را انجام می‌دهد و مچ قدوس را که متعجب از این حجم رقابت است، می‌خواباند، اما این تنها کری‌خوانی تمرین نیست؛ آندو با یک‌شوت از نیمه زمین، دروازه یک متری کوچک را باز می‌کند و برای قلعه‌نویی کری می‌خواند، اما با پاسخ شانسی بود مواجه می‌شود! آندو دوباره شانسش را امتحان می‌کند و توپ گل نمی‌شود تا این بار با دیدی گفتم مواجه شود!

امید نورافکن با خبرنگاران مصاحبه می‌کند و از علاقه‌اش به بازی تدارکاتی با انگلیس می‌گوید. عزت‌اللهی از فضای مسموم علیه تیم ملی صحبت می‌کند و تمرین ادامه می‌یابد. میلاد محمدی تکلی خشن می‌زند که  با تذکر قلعه‌نویی و الهویی روبرو می‌شود.

بازیکنان کم سن و سال بزرگان را آقا خطاب می‌کنند و من که هم سن آنها هستم متوجه می‌شوم پیر شده‌ام. حالا من چگونه آنها را صدا کنم؟ با لفظ آقا یا نام خانوادگی یا کوچک؟

این تمرین غیررسمی است و همه تا لحظه آخر کنار تیم هستیم. بازیکنان عرق‌شان درآمده؛ مثل ما. تمرین را ترک می‌کنیم تا ۲۴ ساعت بعد. با کنفرانس و تمرین در خدمت هم هستیم!

انتهای پیام/