بی‌شکستی تراکتور چگونه به پایان رسید

سرعت، تکنیک و فرصت طلبی مهاجمان سپاهان سبب شد تا سرخ های تبریز اولین شکست فصل را متحمل شوند.

کد خبر: ۶۴۶۴۳

تاریخ: ۲۹ آذر ۱۳۹۵ - ۱۱:۲۶

در هفته چهاردم لیگ برتر دو تیم تراکتورسازی و سپاهان در ورزشگاه اختصاصی تراکتورسازی و درحضور پنج هزار تماشاگر به مصاف هم رفتند که این دیدار با پیروزی دو بر یک سپاهان به پایان رسید. شاگردان امیر قلعه نویی از یک سو اسیر مهاجمان تکنیکی و سرعتی سپاهان شدند و از سوی دیگر چوب بی دقتی مهاجمان خودی را خوردند تا اولین شکست فصل را در خانه تجربه کنند. اما نگاهی دقیق تر به این دیدار مشخص می کند تیمی که هفته سیزدهم استقلال را مغلوب کرد  و تا امروز بدون شکست بود، چگونه مقابل سپاهان شکست خورد.

عبدالله ویسی برای تیمش آرایش 433 را انتخاب کرده بود و بار هجومی تیمش را بر دوش ستاره های جوان و البته پرتلاش سپرده بود. احسان حاج صفی، مهرداد محمدی و فرید کریمی سه مهاجم سپاهان بودند و وظیفه پشتیبانی از این بازیکنان بر عهده ریکانی و علی محمدی بود. زردپوشان اگرچه در حمله کم تعداد ظاهر می شدند اما به کمک سرعت بالا و قدرت دریبلینگ مهاجمانشان و البته کندی عجیب مدافعان تراکتور، موقعیت های متعددی روی دروازه حریف ایجاد می کردند که اکثر آن ها به شوت در چارچوب ختم می شد که دقت بالای آن ها را نشان می داد. نکته جالب از دو گل سپاهان این است که هر دو گل از سمت محمد ایرانپوریان زده شد، او روی گل اول پستش را برای کمک به خط حمله ترک کرده بود و در گل دوم نیز کاملا بی دقت عمل کرد. البته او در نیمه دوم با سانتری زیبا زمینه تگ گل سرخپوشان را فراهم کرد تا به نوعی جبران مافات کند.

دلیل دیگر زهردار بودن حملات سپاهانی ها، تنهایی مهدی کیانی بود. هافبک دفاعی تراکتورسازان که در ابتدای فصل سینا عشوری را کنار خود می دید، پس از مصدومیت عشوری در این پست تنها مانده و وظایفش سنگین تر شده است. کاپیتان تبریزی ها در دیدارهای گذشته علی الخصوص بازی با استقلال نمایش های بی نقص و درخشانی از خود ارائه داد اما امروز در کنترل بازیکنان جوان سپاهان همانند گذشته عمل نکرد. شاید اضافه شدن احمد نوراللهی به تراکتور به عنوان بازیکن سرباز، حلقه گمشده تیم امیر قلعه نویی باشدو این ضعف آن ها را بپوشاند.

امیر قلعه نویی نیز برای رویارویی با سپاهان  تنها یک تغییر داشت و تیمش را با 4 مدافع، 4 هافبک و 2 مهاجم به میدان فرستاده بود. سروش رفیعی مرکز ثقل کارهای ترکیبی تراکتورسازان بود و در اکثر حملات محمد نوری با ترک میانه میدان، به خط حمله تراکتور اضافه می شد. سرخپوشان تبریزی در این بازی 8 موقعیت گل داشتند که اکثر آن ها با کم دقتی مهاجمان و سیوهای دروازبان سپاهان از دست رفت. بیشتر حملات تراکتوری ها با سانتر از جناحین بود و به فرزاد حاتمی ختم می شد اما او باوجود گلزنی در این بازی، سه موقعیت مسلم گلزنی را از دست داد تا خبرسازترین بازیکن میدان باشد. در تیم قلعه نویی حاتمی مهاجم هدف است و لوسیانو ادینهو باوجود ثبات حضور در ترکیب اصلی، به عنوان مهاجم نوک بازی نمی کند که دلیل آن احتمالا فیزیکی و سرزن تر بودن فرزاد حاتمی است. از عوامل مهم استحکام سپاهان در خط دفاعی، حضور شجاع خلیل زاده است که نمایش های فوق العاده ای در تیم ویسی دارد و با این روند می تواند انتظار ملی پوش شدن را هم داشته باشد.

در کنار تمام این مسائل نمی توان از افت محمدرضا اخباری چیزی ننوشت. دروازه بان ملی پوش تراکتور که سال گذشته عملکردی فوق العاده و بی نقص داشت، در دیدارهای این فصل افت عجیبی داشته و گاها با اشتباهات تاثیرگذار، تراکتور را در مسیر موفقیت با لغزش روبرو می کند. اخباری در 14 بازی 11 گل خورده که به هیچ عنوان عملکرد قابل قبولی برای دروازه بانی در سطح او به شمار نمی آید! امیر قلعه نویی باید دلایل این افت را در بیرون از زمین جستجو کند و برای نیم فصل دوم به فکر دروازه بان ذخیره ای مناسب باشد. همین نبود دروازه بان جانشین برای اخباری را می توان از عوامل افت او نامید.

تراکتورسازان در هفته چهاردهم اولین شکست فصل را متحمل شدند اما خوش شانس بودند که رقیب اصلی شان یعنی پرسپولیس نیز، شکست خورد تا اختلاف آن ها از دو امتیاز بیشتر نشود. آن ها برای قهرمانی نیم فصل نیاز به کسب سه امتیاز مقابل نفت دارند و باید امیدوار باشند پرسپولیس مقابل سیاه جامگان شکست بخورند. البته نتایج درخشان نیم فصل اول نباید امیر قلعه نویی و شاگردانش را اغوا کند زیرا تراکتور نیاز به تقویت و ترمیم در بسیاری از موارد دارد.