اگر جای منصوریان بودم احترام رحمتی را حفظ می کردم

سرمربی صنعت نفت گفت: «من تقاضای 800 میلیون داشتم و آن ها 500 میلیون تومان پیشنهاد دادند. البته سرانجام گفتند هر رده ای که از دوازدهم بهتر شوی، 200 میلیون به قراردادت اضافه می شود.»

کد خبر: ۶۷۶۳۵

تاریخ: ۱۸ دی ۱۳۹۵ - ۰۴:۵۵

نادر دست نشان پس از کنار رفتن از سرمربیگری نفت آبادان اظهار داشت: «واقعا هیچ خستگی از آبادان بر تن من نیست. این هم به دلیل عشق و علاقه مردم آبادان به من است. من مربی بودم که با عیسی زاده و مشکلات مالی اش تعامل داشتم. چه در زمین مسایل اردویی و چه در زمینه جذب بازیکن، مسافرت ها و سایر زمینه ها. اما من به خاطر مردم آبادان و عشق به موفقیت خم به ابرو نیاوردم. شادی که بعد از هر برد در آبادان ایجاد می شد مرا مجاب می کرد که کارم را ادامه دهم. نمی دانم چه شد که دوشنبه با گسترش بازی کردیم و بعد از چهار روز استراحت دادن به بچه ها، به عیسی زاده پیغام دادم اما او خبری نداد و او به شوخی گفت فکر کردم بازیکن نیاز نداری.»

وی افزود: «میلاد جهانی، زلیکانی و خیلی های دیگر مصدوم بودند. در همان شب من لیست را برایشتلگرامکردم ولی هر چه منتظر ماندم خبری نشد. الان در دفاع وسط، هافبک طراح، پلی میکر پشت مهاجم و دو مهاجم نیاز به 6 بازیکن داریم. به من گفتند که 5 جای خالی داریم. در پاسخ گفتم می توانیم 4 نفر را از لیست خارج کنیم. اما گوشی وی دیگر خاموش شد. پس از آن شاملی عضو علی البدل هیات فوتبال مصاحبه ای کرد. او همیشه به من می گفت که حق داری بازیکن بگیری اما او ناگهان گفت حق باشگاه است که مربی جدید بگیرد.»

سرمربی صنعت نفت گفت: «به این ترتیب در روز اول من نبودم و عوده پور تیم را تمرین داد. در روز سوم ساعت 10 شب امینی فر به من زنگ زد و فردا صبح عیسی زاده، داوری، شاملی و امینی فر با من جلسه گذاشتند. عیسی زاده خیلی صادقانه گفت تصمیم هیات مدیره این است که شما نباشید. از زحماتتان تشکر می کنیم و خدانگهدار. من هم گفتم نامه ای بدهید که من اخراج شده ام. البته با وجود یک سال تعامل با عیسی زاده چرا در رابطه با حق و حقوق، این قدر او تغییر کرد. آن ها مشکلاتی داشتند. من تقاضای 800 میلیون داشتم و آن ها 500 میلیون تومان پیشنهاد دادند. البته سرانجام گفتند هر رده ای که از دوازدهم بهتر شوی، 200 میلیون به قراردادت اضافه می شود. اما تیم تا رده هشتم صعود کرد. من گفتم که تیم در رده های مناسبی قرار می گیرد. اما در فسخ قرارداد نوشته شد رده دهم. در حالی که قول و قرار ما دوازدهم بود. من هم امضا نکردم و وقتی گفتم با وکیل خود می آیم او به شدت عصبانی شد.»

وی تصریح کرد: «کدام مربی لیگ برتری فعال، حاضر است با چنین تیمی کار کند. حتی جذب بازیکنان ما لیگ یکی بوده است. حتی پیشکسوتان آبادان به من می گفتند کاری سخت داری. روز بازی با پیکان در تعطیلات مجید جلالی گفت در خوزستان هر کسی یک سال مربیگری کند، بهترین مربی است. گفتم الان 11 ماه است که آنجا حضور دارم. آیا در لیگ برتر تیمی است که محل تمرینش دوش نداشته باشد؟ در آبادان توقع زیاد است و ما در 4 بازی اول 2 برد و 2 مساوی مقابل صبا، استقلال، تراکتور و سپاهان کسب کردیم.»

دست نشان درباره بازیکنان جدیدی که به تیم اضافه کرد بیان داشت: «من تنها فیلم بازیکن کلمبیایی ام را دیده بودم. البته بازیکنان زیادی می آمدند. در این مورد هم ما دیرتر از همه تیم ها بدنسازی کار را انجام دهیم. البته من هرگز تحت فشار نبودم ولی وقتی بازیکنی 700 میلیونی می خواهیم باشگاه می گوید نداریم و من هم باید کنار بیایم. مثلا شیمبا و پادوانی. بازیکنی مثل ساسان انصاری در ابتدای لیگ در پرسپولیس بود ولی بعد ستاره فولاد شد. من شرط گذاشته بودم که این نفرات خارجی را جذب می کنم و در صورتی که راضی نباشم باید تا هفته چهارم کنار گذاشته شوند. باشگاه می گفت که نمی توانیم پول این نفرات را کامل بدهیم. به همین خاطر دست من در پوست گردو باقی ماند.»

سرمربی نفت اذعان داشت: «من را به حمایت از حسن هوری متهم می کردند. البته او در آن زمان شرایط جسمانی اش متوسط بود. متوجه شدم تمرکزش کم است. گفتم که کارهای سرپرستی و اداره بازیکنان را از دوش او بردارید. او هم خیلی عالی کار کرد و در لیگ یک ستاره ما خواهد بود. فکر می کردم او با افتخار خداحافظی خواهد کرد. گروهی با هوری مشکل داشتند. این ها برایشان فرقی نمی کرد که خوب کار کند یا نه؟ عقیل اعتمادی در زمان استراحت کشاله رانش مصدوم شد و چهار ماه در ایران و هلند مداوا شد. هوری از بازی ذوب آهن به بعد فقط در بازی با سیاه جامگان خوب بازی کرد. البته چون به مربی دروازه بانان تیمم کاظم فراهانی احترام می گذاشتم با توجه به نظر او دروازه بان را در هر بازی انتخاب می کردم.»

دست نشان درباره کمک مربی خود مهرداد خادمی اذعان داشت: «سال گذشته من او را به ماشین سازی بردم و امسال هم به ابادان بردم. او در نساجی بازیکن من بود. خیلی به او خدمت کرده بودم. او بازنشسته شده بود و خواستم بعد از کناره گیری از فوتبال به او کمک کنم. شما چه حال داری اگر بشنوی بازیکن بگوید شما مار در آستین خود پروردی. خادمی چنان ارتباط خوبی با هوری برقرار کرده بود که هوری او را به خانه می رساند. مربی آیا باید به بازیکن بگوید که خودمان تیم را جمع می کنیم؟ اگر جای منصوریان بودم احترام رحمتی را حفظ می کردم و هرگز ذخیره نمی گذاشتم. اما من لیست 18 نفره را داده بودم اسم هوری را نداده بودم. زیرا می خواستم احترام او حفظ شود و روی نیمکت ننشیند. من حرف کمک هایمان را قبول کردم و متاسفانه تیممان گل بد خورد و هواداران دروازه بان را مورد توهین قرار دادند. خادمی درس بسیار بدی به من داد که برای آینده به درد من می خورد. من با گریه زن و بچه اش در نساجی به او کمک کردم. نمی خواهم آن مسایل را باز کنم.»