بازیگر زن: فیلم بازی کردن نیکبخت مثل این است که من بخواهم فوتبال بازی کنم

بازیگر مشهور سینما و تلویزیون کشورمان گفت: «نکته جالب در مورد من این است که همیشه با پیشنهادهای عجیب و غریبی برای حضور در کارهای فوتبالی روبرو می شوم.»

کد خبر: ۷۰۳۵۴

تاریخ: ۰۶ بهمن ۱۳۹۵ - ۱۰:۲۷

سحر ذکریا در خصوص قبول پیشنهاد پروژه آوار چنین گفت: «برای خودم هم رسیدن این پیشنهاد قابل توجه بود. از آنجایی که کارگردان این فیلم یک خانم بود، برای گفتگو با آنها به دفترشان رفتم و شاید به خاطر حس فمینیستی بود که حضور در آوار را قبول کردم.»

ذکریا در مورد پیشنهادهای فوتبالی اش گفت: «من کلا اهل فوتبال نیستم. بعضی وقت ها بازی های مهم تیم ملی را تماشا می کنم، اما متاسفانه در کل علاقه چندانی به فوتبال ندارم و مثل بعضی ها درگیر فوتبال و مسایل خاص آن نیستم. البته تا آن حد هم دور نیستم که مثلا ندانم کی روش سرمربی تیم ملی است. نکته جالب در مورد من این است که همیشه با پیشنهادهای عجیب و غریبی برای حضور در کارهای فوتبالی روبرو می شوم.»

ذکریا چنین ادامه می دهد: «همین چند وقت پیش چند خانم بازیگر را برای حمایت از تیم ملی و حضور در استادیوم آزادی انتخاب کردند و من یکی از آنها بودم. فضای استادیوم برای من آنقدر عجیب و غریب بود که وسط بازی می خواستم ورزشگاه را ترک کنم و این در حالی بود که دیگر دوستان من با ذوق و شوق فوتبال را تماشا می کردند. حسابش را بکنید که بعد از همین اتفاق مرا برای حضور در برزیل انتخاب کردند و گفتند که همراه تعدادی دیگر از هنرمندان و برای حمایت از تیم ملی به برزیل برویم. اما همان موقع کار مهران مدیری کلید خورد و من نتوانستم به برزیل بروم.»

همبازی شدن بعضی از فوتبالیست ها برای سحر ذکریا در فیلم آوار قابل توجه بود: «بعضی ها به من می گفتند که در پروژه آوار شرکت نکنم و به پیشنهاد این فیلم پاسخ منفی بدهم، اما از حضور در این کار راضی هستم و جو بسیار خوبی داشتیم. در چند سکانس روبروی نیکبخت واحدی بازی کردم. این درست که او فوتبالیست بوده و تجربه چندانی در کار بازیگری ندارد. در کل کارش خوب بود و امیدوارم که بتواند موفق شود. فیلم بازی کردن یک فوتبالیست شبیه این می ماند که یک نفر از من و دیگر هنرمندان بخواهد فوتبال بازی کنیم و قطعا این کمی سخت است.»

سحر ذکریا در پروژه آوار در چند سکانس مقابل اشپیتیم آرفی و حمید استیلی به هنرنمایی پرداخت: «حمید استیلی را از قبل می شناختم و یادم هست که او بازی های خوبی را برای تیم ملی انجام داده بود. از رویارویی در مقابل ایشان خوشحال شدم و برایشان آرزوی موفقیت می کنم. آرفی هم خیلی بامزه بود و من هرچه تلاش کردم تا آخر کار نتوانستم اسم کوچک او را یاد بگیرم. او لهجه جالبی داشت و جالب اینکه دیالوگ هایش را به صورت فینگلیش می نوشت و حفظ می کرد.»

ذکریا در مورد بازیگری فوتبالیست ها نظر جالبی می دهد: «در ایران استاندارد خاصی برای این موضوع وجود ندارد. یعنی هر کس که بخواهد می تواند وارد دنیای بازیگری شود. در مورد ورود بعضی ها به بازیگری هم من نمی توانم نظر بدهم و قطعا من متخصص این موضوع نیستم.»

سحر ذکریا در مورد فعالیت هایش در این روزها چنین می گوید: «یک فیلم سینمایی به نام انتهای کوچه مهر را در نوبت اکران دارم، که هنوز نمی دانم چه زمانی اکران می شود. چند پیشنهاد دیگر هم داشتم که به خاطر مسایل مختلف از جمله متن با آنها به توافق نرسیدم. چند پیشنهاد تئاتر دارم که هنوز در مورد یکی از آنها تردید دارم و در آخر یک کار تبلیغاتی به من پیشنهاد شده که در حال مذاکره و صحبت هستیم.»

سحر ذکریا در پایان در مورد اتفاق پلاسکو هم اظهارنظر می کند: «همه ما دلخوریم... همه ما ناراحتیم. همه ما به اندازه کافی به خاطر این موضوع ناراحت هستیم. فکر می کنم که برای هیچ کدام از ما فرقی ندارد که ببینیم ساختمان از کدام طرف سقوط کرده و چه اتفاقی افتاده. به همین دلیل از مردم خواهش می کنم که دیگر به این چیزها نپردازند. چون دیگر همه ما می دانیم که در آنجا چه اتفاقی افتاده. باید سپاسگزاری کنیم از دوستان خوب آتش نشانمان که واقعا فداکاری کردند. من به سهم خودم به خانواده های این عزیزان تسلیت می گویم و امیدوارم به عنوان یک فرد از این جامعه بتوانم گوشه ای از محبت آنها را روزی جبران کنم.»