مالکیت دولت در ورزش یا تبلیغات برای انتخابات؟

پیشنهاد مسعود سلطانی‌فر وزیر ورزش و جوانان برای دادن سرباز قهرمان به برخی باشگاه‌ها به نظر می‌رسد اصول حرفه‌ای ورزش را زیر سوال می‌برد و مالکیت دولت در ورزش را بیشتر از گذشته نشان می‌دهد.

کد خبر: ۸۵۰۵۵

تاریخ: ۲۰ ارديبهشت ۱۳۹۶ - ۱۵:۰۰

سردار موسی کمالی، رئیس اداره سرمایه انسانی سرباز ستادکل نیروهای مسلح از بررسی پیشنهاد وزیر ورزش و جوانان در خصوص سربازی ورزشکاران در تیم‌های دولتی خبر داد. موضوعی که سوال‌ها و ابهامات زیادی را به وجود آورده و مهم‌تر اینکه این درخواست وزیر ورزش دخالت دولت را در باشگاه‌ها بیش از گذشته نشان می‌دهد.

دخالت دولت در امور ورزش یکی از خط قرمزهای فدراسیون‌های بین‌المللی و کمیته بین‌المللی المپیک بوده به طوری بارها شاهد نامه‌نگاری مراجع بین‌المللی با فدراسیون‌های کشورمان در خصوص دخالت دولت بوده‌ایم و عدم اجرای بندهای بین‌المللی حتی تعلیق را برای برخی از رشته‌ها به دنبال داشته است، حالا درخواستی که وزیر ورزش از ستاد نیروهای مسلح داشته درخواستی عجیب به نظر می‌رسد و این موضوع از چند جهت قابل بررسی است:

* نخست اینکه در صورتی که در رشته فوتبال که مخاطبان زیادی را در کشورمان به خود اختصاص می‌دهد، در صورتی که قرار باشد ستاره‌های سرباز به تیم‌های دولتی مثل استقلال و پرسپولیس داده شوند، در این صورت تکلیف باشگاه‌های خصوصی چه می‌‌شود؟ با این اتفاق آیا انگیزه‌ای برای باشگاه‌های خصوصی باقی می‌ماند تا بازهم بخواهند در ورزش تیمداری کنند؟

* آیا دادن بازیکن به ویژه در فوتبال به تیم‌های دولتی، مالکیت وزارت ورزش را در دو باشگاه سرخابی بیشتر نمی‌کند؟ وزارت ورزش که بارها دم از خصوصی بودن می‌زند و به دنبال اتمام پروژه‌ها به دست خیرین و باشگاه‌های خصوصی است، با دادن ستاره‌ها به تیم‌های دولتی، تمایل خود را برای خصوصی کردن نقد نمی‌کند؟

* نکته دیگر اینکه دادن سرباز قهرمان به تیم‌های دولتی بحث حرفه‌ای بودن ورزش را زیر سوال می‌برد و فدراسیون‌های بین‌المللی نیز به این نکته پی می‌برند که دخالت دولت در ورزش بسیار مشهود است. موضوعی که اصلا خوشایند مراجع بین‌المللی نیست.

* آیا بهتر نیست وزارت ورزش به جای دخالت در این امور راهکاری را ارائه دهد تا فدراسیون‌ها با نیروهای مسلح وارد مذاکره شده و بهترین تیم را برای ورزشکار در نظر بگیرند؟ به نظر می‌رسد فدراسیون‌ها در این زمینه بهترین مرجع هستند و ورزشکار خود را به خوبی می‌شناسند به همین دلیل بهتر می‌توانند در این مورد تصمیم بگیرند.

* مورد دیگری که در درخواست وزیر ورزش دیده می‌شود اینکه اگر این پیشنهاد وزیر جنبه تبلیغاتی برای انتخابات ریاست جمهوری دارد بهتر نیست راهکاری ارائه شود تا ورزشکار بتواند در تعامل با فدراسیون بهترین تیم را برای خدمت سربازی در نظر بگیرد؟

ما ورزشکاران زیادی را در عرصه ورزش داشتیم که حتی مدالهای آسیایی و جهانی را کسب کردند، اما خدمت سربازی باعث شد تا نتوانند در تمرینات شرکت کرده و افت زیادی در رشته خود داشتند، بنابراین به نظر می‌رسد ارائه راهکاری برای امضای تفاهمنامه بین فدراسیون‌های ملی با ستاد نیروهای مسلح کمک زیادی به ورزشکار می‌کند تا علاوه بر خدمت سربازی بتواند ورزش حرفه‌ای خود را دنبال کند.

بنابراین انتقال ورزشکاران به تیم‌های دولتی به نظر می‌رسد حالا که همه حرف از خصوصی زدن ورزش می‌زنند و در تلاش هستند تا پای بنگاه‌های اقتصادی را به ورزش باز کنند منطقی و اصولی نیست.

بارها در وزارت ورزش بحث خصوصی کردن باشگاه‌ها مطرح شده که نمونه آن را در استقلال و پرسپولیس به عنوان دو باشگاه با هواداران میلیونی دیدیم، حالا اینکه بخواهیم ورزشکارانی خاص را به تیم‌های دولتی بدهیم، آیا بازهم بخش خصوصی رغبتی برای سرمایه‌گذاری خواهد داشت؟

سوالات زیادی در این درخواست وزیر در اذهان مطرح شده و باید ببینیم ستاد نیروهای مسلح چه برنامه‌ای در این خصوص دارد.

انتهای پیام/ر