تیم اول تبریز نیازمند بازنگری جدی و جدید/فرصت‌سوزی جایز نیست

تیم تراکتورسازی برای حفظ هواداران پرشور خود و رسیدن به مقاطع بالاتر نیازمند روح و جان تازه‌ای است.

کد خبر: ۸۵۷۲۱

تاریخ: ۲۴ ارديبهشت ۱۳۹۶ - ۱۶:۰۰

تراکتورسازی در سال‌های اخیر نتوانسته با نمایشی دلنشین رضایت هواداران خود را جلب کند و همواره در گام آخر پایش لغزیده تا جز حسرت و غم دستاورد دیگری برای هوادارانش نداشته باشد.
سرخپوشان تبریزی در فصل جاری با ریخت و پاش زیاد و جذب مهره‌های پر سر و صدا در قامت یک قهرمان ظاهر شدند و از همان روز اول میخ خود را محکم در زمین کوبیدند تا شاید بتوانند برای اولین بار به رویای قهرمانی در لیگ فوتبال ایران تحقق ببخشند اما میخ تراکتورسازی در دیوار کاهی فرو رفته بود و هر چه هفته‌ها گذشت و مسابقات یکی بعد از دیگری سپری شد سرخپوشان عایدی جز ناکامی برای هواداران نداشتند و قهرمانی تنها رویایی شیرین بود که برای رسیدن به آن نه توانی بود و نه انگیزه‌ای.

تراکتورسازی در سراشیبی سقوط و استقلال در سراشیبی صعود

در نیم فصل نقل و انتقالات زمستانی خبری فوتبال ایران را تحت تاثیر قرارداد.استقلال و تراکتورسازی از سوی فیفا به دلیل عدم پرداخت بدهی‌های خود با محرومیت از نقل و انتقالات روبرو شدند.
این اتفاق در شرایطی رخ داد که تراکتورسازی تنها سروش رفیعی را از دست داد و استقلال بازیکنانی مثل بختیار رحمانی، میثم حسینی، امین حاج‌محمدی و ... را از لیست خود خارج کرد.
محرومیت از نقل و انتقالات برای استقلال به فرصت و برای تراکتورسازی به تهدید تبدیل شد. آبی‌پوشان با مربی جوان و اعتنا به نیروهای جوانش راه صعود را در پیش گرفتند و در نیم فصل دوم بیش از هر تیم دیگری امتیاز کسب کردند تا به رده دوم لیگ برتر برسند اما تراکتورسازی گاها با بهانه‌‌تراشی و استرس عدم جذب بازیکن راه سقوط در پیش گرفت تا جایی که این تیم در مقطعی هفته‌ها برنده نشد و در نهایت هم جایگاه خود در رده دوم جدول را از دست داد.

مدیریت یک ساله و بی‌ثبات

یکی از دلایل اصلی که تراکتورسازی در سال‌های اخیر نتوانسته به ثبات برسد و عملکردی یکسان و رو به بالا داشته باشد تغییرات مدیریتی فراوان است. از سال 92 به بعد مدیرانی مثل حمید زینی‌زاده، جمشید نظمی، سعید عباسی و مصطفی آجورلو سکان مدیریتی این باشگاه را بر عهده گرفتند که هیچ کدام نتوانستند برنامه بلند مدتی برای این تیم داشته باشند و در طول دوران کاری خود بیشتر مشغول تسویه بدهی مدیران قبلی بودند و بدهی‌هایی برای مدیران بعدی به جای گذاشتند.
در فصل جاری آجورلو هرچند توانست تمامی بازیکنان مدنظر امیر قلعه‌نویی را جذب کند تا جایی که این مربی اعلام کرد هیچ بهانه‌ای برای عدم موفقیت و قهرمان نشدن ندارند اما در ادامه رگبار شکایت‌های خارجی و بدهی‌های سنیگن تمرکز را از تیم مدیریت گرفت و آنها درگیر مشکلاتی شدند که هیچ نقشی در ایجاد آنها نداشتند.

تراکتورسازی برای جلوگیری از این مشکلات باید به فکر ایجاد ثبات در کادر مدیریتی باشگاه باشد و در اولین قدم از بروز تغییرات بپرهیزد.

تمدید قرارداد دغدغه اصلی مدیران

با توجه به اینکه باشگاه تراکتورسازی به خاطر رای فیفا از انجام نقل و انتقالات محروم است دغدغه اصلی مدیران این تیم تمدید قرارداد بازیکنانی است که قراردادشان به اتمام رسیده است.
مذاکره برای تمدید قرارداد بازیکنان تراکتورسازی قبل از اتمام مسابقات در فصل جاری آغاز شده است. مدیران تراکتورسازی حتی با لوسیانو ادینیو که اعلام کرده قصد دارد فوتبال خود را در برزیل دنبال کند مذاکرات جدی‌ داشته تا بازیکنان خود را حفظ کند.

وضعیت مبهم کادرفنی

قرارداد امیر قلعه‌نویی به پایان رسیده و از گوشه و کنار خبر می‌رسد این مربی با توجه به اینکه تراکتورسازی از نقل و انتقالات محروم است و با توجه به اتمام قراردادش با تیم تبریزی بنا به برخی دلایل دیگر تمایلی به ادامه همکاری ندارد.
تراکتورسازی در فصل جاری با توجه به اینکه از نقل و انتقالات محروم است باید از نیروهای جوان خود استفاده کند، رویکردی که در فصل شانزدهم برخی تیم‌ها از آن تبعیت کردند و فرجام خوشی هم تجربه کردند.

در سال‌های اخیر شکوفا شدن مربیانی مثل عبدالله ویسی، یحیی گل‌محمدی، علیرضا منصوریان، مجتبی حسینی و ... مدیران باشگاه‌ها را بر آن داشته تا با دوری از چرخه تسلسل نا متناهی مربیان در فوتبال ایران شانس خود را در جای دیگری دنبال کنند.

تراکتورسازی باید بیش از سایر رقیبان عجله کند. این تیم با توجه به محرومیت‌هایی که با آن مواجه شده با محدودیت‌های زیادی روبرو است و تعلل باعث می‌شود که فرصت‌های بیشتری از دست برود.

انتهای پیام/ا