تماس عجیب نتانیاهو با رئیس فیفا/ نه قاطع به رژیم صهیونیستی

مشکل کشورهای اسلامی برای رویارویی با نمایندگان رژیم صهیونیستی هر روز پیچید‌ه‌تر از قبل می‌شود و شاید اگر فیفا تاملی برای کنگره 67 منامه می‌کرد، برخی مسایل روشن‌تر از قبل می‌شدند.

کد خبر: ۹۹۷۴۳

تاریخ: ۲۴ مرداد ۱۳۹۶ - ۰۲:۴۲

داستان رژیم صهیونیستی در عرصه ورزش با بسیاری از کشورهای اسلامی، داستان پیچیده‌ای است؛ پارادوکسی که یک روز عُرف می‌شود، یک روز ایدئولوژیک می‌شود و یک روز هم سیاسی.
رژیمی که وارد خاک یک کشور شده و با اشغالش در منطقه خاورمیانه سال‌هاست که همه چیز را تحت تاثیر خود قرارداده حتی در ورزش.

در کشورهای اسلامی آن هم در عرصه ورزش هر زمان یک رویارویی با نمایندگان رژیم صهیونیستی به وجود می‌آید معادلات سخت پیچیده می‌شوند، وضعیت از حالت عادی خارج و به حالت قرمز در می‌آید؛ مثل داستان اخیر مسعود شجاعی و احسان حاج‌صفی.

دو ملی‌پوش کشورمان به محض اینکه با تیم یونانی‌ مقابل نماینده رژیم صهیونیستی بازی می‌کنند؛ نگاه‌ها تیزتر می‌شود و برداشت‌های سیاسی هم به اوج می‌رسد.

این برداشت‌های سیاسی در وهله اول از سوی نمایندگان رژیم صهیونیستی کلید می‌خورد؛ از پیام تبریک وزیر امور خارجه اسرائیل شروع (به زبان فارسی!) و با یادداشت‌ها و مقالات رسانه‌ای این اتفاق هیجان بیشتری به خود می‌گیرد.

مشابه این اتفاقات صرفاً مختص به ایران و ورزشکاران ایرانی نیست چرا که اکثریت کشورهای مسلمان این مشکل را مقابل ورزشکاران رژیم صهیونیستی دارند.

حال سوال اساسی اینجاست؛ برای حل این معضل یا بهتر است بگوییم برای عدم تمایل ورزشکاران مسلمان برای رویارویی با نمایندگان رژیم صهیونیستی چه باید کرد؟

* بزرگ‌ترین پیام کنگره 67 منامه به فیفا و AFC

فیفا، یوفا و AFC بندهای قانونی متفاوتی در این زمینه دارند، گاهی عدم رویارویی با نمایندگان رژیم صهیونیستی را بر خلاف قوانین سازمان‌های بین‌المللی تلقی می‌شود و روی موج همین بندهای قانونی چوب تعلیق و محرومیت بر سر فدراسیون‌ها قرار می گیرد و کار به جاهای باریک کشانده می‌شود و گاهی هم قوانین مصوبه همین سازمان‌ها تاکید دارند که تحت هر شرایطی به قوانین و عرف‌های ملی هر کشور باید احترام گذاشت و از آنها تبعیت کرد.

این دوگانگی یعنی برداشت‌های مقطعی از یک اتفاق مشابه، برداشت‌هایی که سرانجامش به عدم صداقت و بعضا به تصمیم‌گیری های سلیقه ای و لابی‌گرایانه ختم می‌شود.

21 اردیبهشت سال 96 (11 می 2017) شصت و هفتمین کنگره عمومی فیفا به میزبانی کشور بحرین و در شهر منامه برگزار شد.

جلسه‌ای که 6 ساعت طول کشید و محوریت اصلی آن نیز داستان فوتبال فلسطین بود با اسرائیل.

جبرئیل الرجوب؛ رئیس فدراسیون فوتبال فلسطین در این کنگره از اجحاف اسرائیلی‌ها به 6 باشگاه فلسطینی سخن گفت و خواهان برآورده شدن حق نمایندگانش شد.

پس از صحبت‌های الرجوب، رئیس فدراسیون رژیم صهیونیستی برای پاسخگویی به جایگاه آمد تا در میان نمایندگان تمامی کشورها سخنرانی کند.

از زمان روشن شدن میکروفون رئیس صهیونیستی تا آغاز سخنرانی، اگر چه زمان بسیار کوتاه بود اما در همین اندک زمان اتفاق مهمی رخ داد که اگر مدیران فیفا، یوفا و AFC تمرکز بیشتری روی این اتفاق داشته باشند شاید در آینده می‌توانند تصمیم منصفانه و منطقی‌تر را اتخاذ کنند.

تا میکروفون روشن شد و قبل از آنکه اولین جمله رئیس فدراسیون فوتبال رژیم صهیونیستی منعقد شود؛ نزدیک به 30 کشور از جمله مهدی تاج، رئیس فدراسیون ایران، علی کفاشیان، نایب رئیس فدراسیون و علیرضا اسدی، دبیر کل فدراسیون جلسه کنگره فیفا را ترک کردند.

ترک سالن آن هم از سوی 30 فدراسیون فوتبال یعنی یک پیام کلیدی و اساسی به اداره کنندگان فوتبال جهان.

این خداحافظی زودهنگام از سالن کنگره یعنی اینکه فیفا، یوفا و AFC نباید صورت مسئله را حل کنند و برای یک بار هم که شده جدی‌تر به تنش‌های ورزش به ویژه فوتبال با رژیم صهیونیستی و مسلمانان توجه کنند.

ای کاش در منامه اینفانتینو و دوستانش به جای زمان خریدن برای فدراسیون رژیم صهیونیستی و به تعویق انداختن جلسه تصمیم‌گیری به روزهای پایانی سال 2017 میلادی؛ به اراده‌های مصمم کشورهای اسلامی و گوش ندادن‌شان به صحبت‌های رئیس فدراسیون رژیم صهیونیستی تمرکز می‌کردند و با احترام به همین اراده‌ها برای آینده چاره می‌کردند.

* فیفا، یک روز سیاسی و یک روز غیر سیاسی!

در چند روز اخیر وقتی شایعه شد که حاج‌صفی و شجاعی به دلیل بازی کردن مقابل نماینده رژیم صهیونیستی از تیم ملی کنار گذاشته می‌شوند. فیفا خیلی سریع نامه ای به فدراسیون فوتبال ارسال کرد و خواهان ارائه توضیحات شد.

نامه‌ای که چوب تعلیق را بر سر ایران و 80 میلیون ایرانی بلند کرد؛ تهدیدی که به خاطر عملکرد 2 بازیکن نباید 80 میلیون ایرانی تنبیه شوند و این تصمیم به هیچ عنوان شایسته ملت ایران نیست.

نامه فیفا اصرار بر این دارد که سیاست از فوتبال جداست و دخالت سیاسیون یعنی محدودیت فوتبال یک کشور.

حال سوال اساسی اینجاست آیا تماس تلفنی بنیامین نتانیاهو، نخست وزیر رژیم صهیونیستی به اینفانتینو، یک تماس ورزشی است یا سیاسی؟!

چطور می‌شود که بعد از اتفاقات کنگره 67 فیفا در منامه، نتانیاهو برای آرام کردن فضا شخصاً با رئیس فیفا به گفت و گو می‌پردازد تا مسائل را به نفع فوتبال کشورش تغییر دهد اما خواسته 30 رئیس فدراسیون آن هم در کنگره رسمی فیفا نادیده گرفته می‌شود!!!

نتانیاهو در تماس تلفنی‌اش از رئیس فیفا خواهان ایجاد تغییرات در برخی از بندهای اساسنامه‌ فیفا می‌شود! یعنی دخالت مستقیم وزیر خارجه رژیم صهیونیستی در قوانین فیفا؛ آیا این دخالت سیاست در ورزش است یا عدم تمایل برخی ورزشکاران مسلمان برای رویارویی با نمایندگان رژیم صهیونیستی؟

بعد از افشا شدن تماس تلفنی نتانیاهو با اینفانتینو؛ الرجوب رئیس فدراسیون فلسطین با انجام مصاحبه‌ای یک پیام روشن به فیفا و اداره کنندگان فوتبال در جهان داد.

او خطاب به مدیران فوتبالی دنیا گفت: تماس تلفنی نتانیاهو با اینفانتینو یکی از عجیب‌ترین اتفاق‌های فوتبال دنیاست؛ جایی که نخست وزیر از رئیس فیفا می‌خواهد که قوانین فوتبال تغییر کند!!!

فیفا، یوفا و AFC اگر می‌خواهند متهم به سیاسی‌کاری نشوند و اگر دنبال حق و حقیقت هستند باید دوباره اتفاقات کنگره 67 منامه را بازبینی کرده و این بار به جای حل کردن صورت مسئله چاره‌ای اساسی برای این واقعیت نهفته در فوتبال خاورمیانه چاره‌ای بیاندیشند.

انتهای پیام/ر