وزارت ورزش و جوانان از میان 15 نفری که برای تصدی پست ریاست فدراسیون تکواندو ثبت نام کرده بودند، سرانجام وزارت ورزش و جوانان اسامی مسعود امینی باغبادرانی، سیدمحمد پولادگر، سیروس رضایی لیماهی، علیرضاصیاد، لقمان کشاورز، مختار کلانتری و جمشید محمدی سهرابی را به عنوان 7 نفر اصلی برای حضور در انتخابات معرفی کرد، اما به نظر می رسد شرایط این دوره از انتخابات نسبت به ادوار گذشته متفاوت بوده و بیشترین تب و تاب را نسبت به دوره های قبلی بهمراه خواهد داشت. پولادگر در حالی برای پنجمین دوره متوالی نامزد تصدی این پست شده که شرایط حاکم بر فضای تکواندو طی چهار سال گذشته در معرض نقدهای بسیار جدی قرار داشته است.
شکست تیم ملی مردان در المپیک ریو و تنزل جایگاه قهرمانی ایران در چهار سال گذشته، جدی ترین نقدها به عملکرد فدراسیون بوده و اغلب پیشکسوتان، اساتید و مدیران سابق فدراسیون خواستار توضیح دلایل این ناکامی ها از سوی رئیس فدراسیون شدهاند، این درحالیست که نه تنها پاسخ اقناع کننده و کارشناسانه ای دریافت نکرده اند، بلکه کلیه این نقدها سیاه نمایی عنوان شده و منتقدین خود را معاند و دشمن فدراسیون معرفی کردند.
به هر شکل، شرایط حاکم در این رشته به گونه ای پیش رفت که مخالفان فدراسیون و منتقدان از پیشکسوتان گرفته تا قهرمانان جهان و المپیک برای برون رفت از این شرایط و پیروزی در انتخابات به دنبال فردی رفتند که بتواند تابوی پیروزی در انتخابات را شکسته و سکان هدایت این کشی طوفان زده را در دست بگیرد و این گزینه کسی نبود جز مختار کلانتری که سابقه ریاست فدراسیون را داشته و می توانست به عنوان بهترین گزینه برابر پولادگر قرار گرفته و به زعم آنها دوباره این ورزش پرافتخار را به روزهای اوج خود هدایت کند.گمان می رفت ورود کلانتری برای تحت تاثیر قراردادن پولادگر و عدم ورود وی به جریان انتخابات بوده اما خیلی زود جدی شد و معادلات را بهم زد و واکنش های متفاوتی را در پی داشت.
نکته مهم اینکه مسئولان فدراسیون برنامه ریزی برای پیروزی در انتخابات را از چند ماه قبل؛ زمان تشکیل سمینار روسای هیات ها در بندرانزلی آغاز کرده اند. سمیناری که حواشی متعددی به دنبال داشت و شنیده می شود "میثاق نامهای" مبنی بر حضور مجدد پولادگر در انتخابات و همچنین حمایت تمام قد از وی تنظیم و به امضا حاضرین رسید. هر چند امیدواریم تنظیم چنین نامه ای یک شایعه بیش نباشد، اما ورود فردی که 20 سال قبل مسئولیت فدراسیون را بر عهده داشته و در همان دوران شاهد شروع افتخارآفرینی این رشته ورزشی بودیم، تمام معادلات را تحت الشعاع قرار داد.
کلانتری با شعار وفاق و همدلی در خانواده بزرگ تکواندو اغلب کسانی که در طول این سالها از تکواندو به هر دلیل کنار گذاشته شده و یا مورد بی مهری قرار گرفته بودند را گرد خود آورد و خیلی زود شاهد تاثیر این گردهمایی و دوقطبی شدن انتخابات بودیم. حتی جلسات مشترک کلانتری و پولادگر بخصوص آنها که در وزارت ورزش تشکیل شد، به کناره گیری یکی از این دو به نفع دیگری منجر نشد تا شاهد تلاش دو چندان نزدیکان پولادگر در برقراری ارتباط بیشتر با مسئولان هیات ها و پیدا کردن افراد با نفوذ در مجلس برای تاثیرگذاری روی نظر وزیر ورزش انجامید.
از سوی دیگر گمانه زنی ها حکایت از آن دارد که در صورت کناره گیری احتمالی پولادگر، وی یکی از نامزدهای مورد اعتماد خود را مورد حمایت قرار خواهد داد و همین امر باعث انتخاب نهایی وی و تداوم حضور در فدراسیون خواهد شد. در میان 7 نفری که از سوی وزارت ورزش تائید شده اند، علیرضا صیاد و سیروس رضایی گزینه های مورد پولادگر برای حمایت خواهند بود که هنوز به جمع بندی لازم برای معرفی فرد نهایی نشده است.
سیروس رضایی رئیس پیشین کمیته داوران، کارشناس خبره و عضو هیئت رئیسه یکی از این گزینه هاست. فردی که در طول حضورش در کمیته داوران نقدهای جدی بر عدم رضایت از عملکردش در کمیته مزبور بهمراه داشت و در نهایت منجر برکناری او شد. پس از ناکامی بزرگ در المپیک ریو و استعفای حسن ذوالقدر، نامزد تصدی رئیس سازمان تیم های ملی بود که همان انتقادات باعث عبور پولادگر از رضایی و حضور شخصی به جانشینی ذوالقدر شد که تعجب مربیان و اساتید این رشته را در پی داشت.
علیرضا صیاد نیز بعد از انتخاب پولادگر در دیماه 92 و البته با تاخیری چندماهه بعنوان دبیر فدراسیون انتخاب شد. فردی که تا آن زمان در سوابق اجرایی خود در حوزه ورزش تکواندو جز دبیری کمیته امور استانها نکته دیگر نداشت و ناآشنایی با وظایف دبیری باعث شد پس از مدتی جای خود را به "احسنی فروز" داده و از فدراسیون خداحافظی کند.
در چنین شرایطی به نظر میرسد اگر شنیده ها مبنی بر کناره گیری پولادگر درست باشد؛ وی به سود یکی از این دو نفر کنار رفته و رای اعتماد مجمع را بگیرد. آنچه در چند روز گذشته بیشتر مورد توجه قرار گرفته این است که روسای هیئت های سراسر کشور بر این باورند که "دلسوزتر از پولادگر در بین کاندیداها وجود ندارد" و گزینه ای جز وی نمیتواند سکان هدایت فدراسیون را برعهده بگیرد. هر چند در استدلال اینکه بر چه اساس و میزانی مدیریت چهارسال گذشته پولادگر ارزیابی شده پاسخی یافت نمیشود، اما نکته مهم در این جریان اینکه دغدغه اصلی روسای هیات ها "سربلندی و بازگشت به افتخارات گذشته تکواندو است"
کلام آخر اینکه روسای هیئت های استانی با بیشترین حق رای در مجمع، روبروی آزمونی حیاتی قرار گرفته اند. همانطور که قبلا هم اشاره شد تمام هیئت ها دغدغه ای جز سربلندی و احیای مجدد روزهای باشکوه تکواندو را در سر ندارند. این موضوع نوید بخش اتفاقی غیر از حدس و گمانهای این چند روز مبنی بر انتخاب مجدد پولادگر بعنوان رئیس فدراسیون است. در آینده آنچه که از آن میثاق نامه در ذهن ها باقی می ماند، قطعا عهدی است که در جهت سربلندی و عزت این ورزش پرافتخار بسته شده نه اینکه میثاقی برای بودن یا نبودن یک شخص ... و این همان پایانی است که میتواند شرایط امروز تکواندو را تغییر دهد.
انتهای پیام/س