هر چند انتظار می رفت این دو تیم نمایش بهتری داشته باشند و در حد و اندازه نام خود بازی کنند، اما نه استقلال توانست اقتدار لازم را داشته باشد و نه تراکتور توانست در خانه برابر مس رفسنجان به برتری قاطعی برسد.
مطابق انتظار؛ استقلال برابر یک تیم معمولی به مشکل خورد
شاگردان جواد نکونام که هفته گذشته فوتبال خوبی را روبروی سپاهان بازی کردند، این هفته و در خانه نتوانستند آنطور که باید یکی از ضعیفترین تیمهای لیگ تا این هفته را تحت فشار بگذارند.
این بازی شاید یکی از آسانترین بازی های این فصل استقلال بود. هر چند همنام خوزستانی فراتر از انتظار بازی کرد و بارها تا آستانه باز کردن دروازه میزبان پیش رفت. اما این به دلیل قدرت استقلال خوزستان نبود، بلکه به خاطر ضعف در همه پست های شاگردان نکونام بود. این بازی در خانه استقلال بود و فشاری هم به آن شکل، روی این تیم برای کسب ۳ امتیاز نبود.
اما معضل همیشگی نکونام باز هم سراغش آمد. استقلالِ این فصل احتمالا نمایش قابل قبولی در بازی با تیمهای مدعی مانند سپاهان و پرسپولیس و تراکتور ارائه میکند اما این تیم، نمیتواند بازی خود را برابر تیمهای پایین جدولی دیکته کند.
مشکل تیم نکونام دقیقا همین است؛ او از مدعیان امتیاز میگیرد و به تیمهای ضعیف میدان و نبض بازی میدهد. دلیل؟ احتمالا نبود خلاقیت در یک سوم تهاجمی آبیپوشان و استفاده از ایدههای یک خطی برای گلزنی.
تراکتور زیر چرخ های مشکلات داخلی
تراکتور بالاخره برد. در شبی که خرید جدید خمس، مهدی عبدی، تک گل سرخپوشان را به ثمر رساند، تیم تبریزی توانست، به از شکست برابر سپاهان و پرسپولیس، به پیروزی دست پیدا کند. اما ایده خمس برای این بازی چه بود؟
محمد حسینی دفاع میانی سابق هوادار که سابقه عقد قرارداد با استقلال را هم دارد، به خط میانی اضافه شد. دلیل این جابهجایی استفاده از بازیسازی این مدافع هنگام مالکیت تراکتور بود. او بین شجاع و آقاسی قرار میگرفت و سعی میکرد با استفاده از پاسهای خطشکن، انتقال را در بازی تراکتور انجام دهد.
این ایده سرمربی تراکتور خیلی هم بد نبود اما نبود یک مهاجم تنومند که بتواند نقش «دیوار» را در این ترکیب بازی کند، باعث شده بود توپ به جلوی خط دفاع رفسنجان برسد اما آنجا کسی نباشد که توپ را به ثمر برساند. در نهایت هم تک مهاجم تخصصی تراکتور، توانست گل ۳ امتیازی این دیدار را به ثمر برساند.