این درست که طرفداران تیمهای بزرگ همیشه از تیمشان پیروزی و قهرمانی میخواهند اما وظیفه یک مربی با خواسته هواداران متفاوت است. کارلوس گاریدو به خوبی میدانست که اگر اولین بازی بزرگ فصل مقابل یکی از سه مدعی اصلی قهرمانی را ببازد، چه کار سختی در ادامه راه خواهد داشت.
پرسپولیس هفته اول مقابل ذوب آهن با مساوی متوقف شد و همه میدانستند که هر نتیجهای غیر از برد و سه امتیاز در هفته دوم، مدافع عنوان قهرمانی را تا حدود زیادی از کورس بر سر کسب جام در همین هفتههای آغازین عقب خواهد انداخت.
خواسته هواداران از تیمهای بزرگ و بازی تهاجمی و تماشاگر پسند و کسب پیروزی با گلهای زیاد هم سر جای خود اما پرسپولیس زیر تمام این فشارها و انتظارات کار درست را انجام داد.
انتخاب درست گاریدو در ورزشگاه ملتهب حریف این بود که پرسپولیس نیمه اول برای گل نخوردن بازی کند. خواسته ای که در پایان نیمه اول به آن رسید. برنامه گاریو این بود که در نیم ساعت آخر با تعویضهایی مثل علیپور، بعد از خسته شدن خط دفاع حریف روی ضد حملات به گل برتری احتمالی برسد.
هرچه از زمان بازی میگذشت و به پایان نزدیکتر میشدیم، شرایط به نفع پرسپولیس عوض میشد. مهمان روحیه و اعتماد به نفس میگرفت و میزبان استرس توقع و فشار تماشاگر، دیدیم که همینطور هم شد و در دقایقی تراکتور با تمام وجود سراپا حمله بود...
این بازی دوباره ۱-۱ مساوی شد و حالا پرسپولیس از دو مسابقه فقط ۲ امتیاز دارد. احتمال پیروزی سپاهان در خرم آباد هست، همینطور برتری استقلال مقابل ملوان و این یعنی دو مدعی دیگر ۶ امتیازی خواهند شد و خود تراکتور هم که ۴ امتیاز دارد.
حتی اگر استقلال و سپاهان امشب مغلوب شوند، باز پرسپولیس بین ۴ تیم مدعی قهرمانی تیم چهارم است اما هیچ کدام اینها نمیتواند روشی که گاریدو برای این مسابقه انتخاب کرد را زیر سوال ببرد.
پرسپولیس بد شانس است که این قرعه را دارد. این تیم پیش از این اختلاف ۸ امتیازی با صدرنشین را جبران کرده و قهرمان شده، آن هم در یک سوم پایانی فصل که تیمها از یکدیگر شناخت دارند و امتیازات به جانشان بسته است!
جبران فاصله نهایتاً ۴ امتیازی با صدر جدول در ۲۸ هفته باقیمانده از فصل، لااقل برای پرسپولیس کار سختی نیست