ناگفته‌های پدیده جوان تیم ملی: اگر فوتبالیست نمی‌شدم نقاش می‌شدم/ تیمم می‌بازد خیلی عصبی می‌شوم

آریا یوسفی در رابطه با حضورش در تیم ملی فوتبال ایران اظهار داشت: یادم می‌آید ۱۹ سالم بود که امیر قلعه‌نویی دعوتم کرد. بازی در کیش برگزار می‌شد و یک دیدار دوستانه پیش از جام ملت‌ها بود. همان‌جا اولین بازی ملی‌ام را انجام دادم.

مدافع تیم ملی در پاسخ به این سؤال که اگر ۱۰ ثانیه با مردم ایران صحبت کند چه می‌گوید، عنوان کرد: شما مردم خیلی بزرگ و خوبی هستید، افتخار می‌کنم ایرانی‌ هستم. امیدوارم هر جا هستم بتوانم افتخارآفرینی کنم.

وی پدر خود را مهم‌ترین حامی زندگی‌اش دانست و درباره دلتنگی‌هایش گفت: وقتی از ایران دور هستم، اول دلم برای کشورم تنگ می‌شود، بعد خانواده و بعد شهرم.

این بازیکن درباره اصالت خود نیز گفت: اصالتاً بختیاری هستم، اهل مسجدسلیمان. در ماهشهر بزرگ شدم و الان هم در اصفهان زندگی می‌کنم.

مدافع تیم ملی همچنین از اولین گل خود یاد کرد و افزود: اولین گل من در ورزشگاه پاس تهران بود، جایی که اصلاً آن فصل بازی نکرده بودم اما در شرایطی خاص وارد زمین شدم و گل زدم.

او درباره شادی گل خود نیز گفت: یک حرکت خاص دارم که همیشه انجام می‌دهم.

یوسفی در بخش دیگری از صحبت‌هایش درباره زندگی شخصی خود اظهار داشت: اگر فوتبالیست نمی‌شدم نقاش می‌شدم، چون نقاشی‌ام خوب است. بیشتر دوست دارم تنها باشم و شلوغی را خیلی دوست ندارم.

وی درباره واکنش به شکست تیمش گفت: وقتی تیمم می‌بازد خیلی عصبی می‌شوم.

یوسفی در پایان با اشاره به انگیزه‌هایش گفت: من برای اینجا بودن خیلی تلاش کردم. امیر قلعه‌نویی اولین کسی بود که من را در ۱۹ سالگی به تیم ملی آورد. همیشه به ایران، وطن و زادگاهم افتخار می‌کنم و امیدوارم حال دل مردم خوب باشد.