شرط ۲۰۰ میلیاردی محبی برای بازگشت؛ پرسپولیس و تراکتور در دوراهی خرید ستاره نیمکت‌نشین

محمدمهدی محبی در شرایطی میان پرسپولیس، تراکتور و ادامه حضور در اتحاد کلبا قرار گرفته که تصمیم بعدی او می‌تواند مسیر دوران حرفه‌ای‌اش را تغییر دهد. این وینگر ۲۶ساله هنوز تحت قرارداد باشگاه اماراتی است، اما گزارش‌ها نشان می‌دهد اتحاد کلبا برنامه جدی برای استفاده از او در فصل جدید ندارد و امکان صدور رضایت‌نامه‌اش را نیز فراهم کرده است.

مسئله اصلی دیگر هزینه دریافت رضایت‌نامه نیست؛ بلکه دستمزدی است که محبی برای ترک قرارداد فعلی خود مطالبه می‌کند. خبرآنلاین به نقل از فرهیختگان نوشته است که قرارداد او در امارات ۱.۱ میلیون دلار ارزش دارد و بازیکن و مدیر برنامه‌هایش در مذاکره با پرسپولیس و تراکتور اعلام کرده‌اند تنها در صورت دریافت مبلغی مشابه حاضر به بازگشت به لیگ ایران خواهند بود.

از انتقال امیدوارکننده به اتحاد کلبا تا یک فصل کم‌بازی

محبی در تابستان ۲۰۲۵ پس از دوره‌ای موفق در سپاهان به اتحاد کلبا پیوست. گزارش‌های زمان انتقال نشان می‌داد باشگاه اماراتی با فعال‌کردن بند جدایی ۶۰۰ هزار دلاری، این وینگر را به خدمت گرفته است. پایگاه ترانسفرمارکت نیز مدت قرارداد او را تا پایان ژوئن ۲۰۲۸ ثبت کرده، هرچند جزئیات مالی این قرارداد در اسناد رسمی منتشرشده باشگاه دیده نمی‌شود.

شروع دوران حضور محبی در امارات مطابق انتظار پیش نرفت. او در ماه‌های ابتدایی فصل مصدوم شد و طبق داده‌های ثبت‌شده، حدود ۴۹ روز و شش مسابقه را از دست داد. این وقفه باعث شد جایگاهش در ترکیب اتحاد کلبا متزلزل شود و نتواند روند موفق فصل قبل خود در سپاهان را ادامه دهد.

محبی در نقل‌وانتقالات زمستانی با قراردادی قرضی تا پایان فصل به سپاهان برگشت. باشگاه اصفهانی امیدوار بود حضور دوباره این بازیکن قدرت تهاجمی تیم محرم نویدکیا را افزایش دهد، اما متوقف‌شدن ادامه رقابت‌های لیگ اجازه نداد این بازگشت به فرصتی کامل برای احیای او تبدیل شود. منابع مختلف تعداد حضورهایش در این دوره را بین پنج تا هفت مسابقه ثبت کرده‌اند؛ اختلافی که احتمالاً به محاسبه تمام رقابت‌ها یا فقط مسابقات لیگ مربوط است.

جام جهانی ۲۰۲۶؛ فرصتی که از دست رفت

بازگشت به سپاهان، محبی را دوباره به اردوی تیم ملی رساند، اما او در نهایت جایی در فهرست نهایی ایران برای جام جهانی ۲۰۲۶ پیدا نکرد. نام این بازیکن در میان ۹ نفری قرار داشت که در اردوی داخلی حاضر بودند، ولی با تصمیم کادر فنی از فهرست مسافران جام جهانی کنار گذاشته شدند.

خط‌خوردن از تیم ملی، ارزش فنی محبی را به‌طور کامل زیر سؤال نمی‌برد؛ او پیش‌تر یکی از موثرترین وینگرهای لیگ برتر بود و در فصل کامل قبلی خود برای سپاهان هفت گل و هفت پاس گل در لیگ ثبت کرد. بااین‌حال، کمبود مسابقه در یک سال اخیر، مصدومیت و دورماندن از فضای رقابتی باعث شده باشگاه‌های خواهان او در ارزیابی مبلغ قرارداد محتاط باشند.

از نگاه پرسپولیس و تراکتور، پرداخت یکی از بالاترین دستمزدهای فوتبال ایران به بازیکنی که فصل گذشته حضور محدودی داشته، ریسک بزرگی محسوب می‌شود. از نگاه محبی نیز کنارگذاشتن یک قرارداد دلاری تضمین‌شده برای دریافت مبلغ کمتر در لیگ ایران، تصمیم مالی ساده‌ای نیست.

اتحاد کلبا محبی را نمی‌خواهد؟

یکی از مهم‌ترین ادعاهای مطرح‌شده این است که اتحاد کلبا از محبی نخواسته در دور جدید تمرینات تیم شرکت کند و او عملاً در فهرست مازاد قرار گرفته است. این موضوع از سوی رسانه‌های ایرانی منتشر شده، اما تا زمان تنظیم گزارش، باشگاه اماراتی بیانیه رسمی درباره کنارگذاشتن محبی یا فسخ قرارداد او صادر نکرده است. بنابراین، وضعیت او را باید «خارج از برنامه‌های احتمالی کادر فنی» دانست، نه بازیکنی که قراردادش به‌طور قطعی فسخ شده است.

اتحاد کلبا در صورت نداشتن برنامه فنی برای محبی، از جدایی او استقبال می‌کند؛ زیرا خروج این بازیکن بخشی از هزینه دستمزد باشگاه را کاهش می‌دهد و یک جای خالی در فهرست بازیکنان خارجی ایجاد می‌کند. گزارش‌ها نیز حاکی از آن است که باشگاه اماراتی در مذاکرات اخیر انعطاف بیشتری نشان داده و حاضر شده درباره انتقال قطعی با تراکتور مذاکره کند.

بااین‌حال، رضایت اتحاد کلبا برای جدایی به‌تنهایی کافی نیست. حتی در صورت صدور رضایت‌نامه رایگان، باشگاه ایرانی باید با خود بازیکن بر سر مبلغ قرارداد به توافق برسد؛ جایی که اکنون گره اصلی پرونده شکل گرفته است.

تراکتور تا ۸۰ میلیارد می‌رود؛ محبی بیشتر می‌خواهد

براساس گزارش منتشرشده، تراکتور سقف پیشنهاد خود به محبی را ۸۰ میلیارد تومان تعیین کرده است. این مبلغ در فوتبال ایران عدد کوچکی نیست، اما با دستمزد ۱.۱ میلیون دلاری ادعاشده برای قرارداد اتحاد کلبا فاصله محسوسی دارد. هیچ مقام رسمی تراکتور این سقف را تأیید نکرده و رقم باید در حد گزارش نقل‌وانتقالاتی در نظر گرفته شود.

فوتبالی پیش‌تر گزارش داده بود که محبی از گزینه‌های اصلی تراکتور است و حتی توافق شخصی اولیه میان دو طرف شکل گرفته، اما اختلاف با اتحاد کلبا بر سر شرایط انتقال مانع نهایی‌شدن قرارداد شده است. طبق همان گزارش، باشگاه تبریزی به‌دنبال انتقال قرضی نیست و ترجیح می‌دهد مالکیت ورزشی بازیکن را به‌طور کامل در اختیار بگیرد.

حضور در تراکتور برای محبی از نظر فنی می‌تواند جذاب باشد. این تیم معمولاً برای قهرمانی می‌جنگد و حضور در جمع بازیکنان تهاجمی باکیفیت، شانس دیده‌شدن دوباره او در تیم ملی را افزایش می‌دهد. در مقابل، رقابت سنگین برای حضور در ترکیب اصلی می‌تواند برای بازیکنی که به بازی مستمر نیاز دارد، یک تهدید باشد.

پرسپولیس چقدر به جذب محبی نزدیک است؟

نام پرسپولیس دیرتر از تراکتور وارد این پرونده شد، اما مذاکرات سرخ‌پوشان جدی توصیف شده است. باشگاه خبرنگاران جوان در ۳۰ تیر به نقل از یکی از مدیران پرسپولیس گزارش داد روند گفت‌وگوها در حال پیشرفت است و جذب محبی با درخواست کادر فنی دنبال می‌شود. این منبع تأکید کرده بود که بازیکن همچنان تحت قرارداد اتحاد کلباست و انتقال او به دریافت رضایت‌نامه نیاز دارد.

پرسپولیس به وینگری نیاز دارد که توانایی بازی در هر دو سمت خط حمله، حمل توپ و ورود به محوطه جریمه را داشته باشد؛ ویژگی‌هایی که در بهترین دوران محبی دیده شده است. بااین‌حال، مدیران باشگاه ظاهراً حاضر نیستند تمام ارزش قرارداد دلاری او را تضمین کنند؛ به‌ویژه آنکه وضعیت بدنی و میزان آمادگی این بازیکن پس از یک فصل کم‌بازی، نیازمند ارزیابی دقیق پزشکی و فنی است.

برای پرسپولیس، هزینه فرصت نیز اهمیت دارد. پرداخت مبلغی نزدیک به ۲۰۰ میلیارد تومان به یک بازیکن می‌تواند بودجه جذب چند بازیکن دیگر را محدود کند و ساختار دستمزدی رختکن را برهم بزند. بازیکنان فعلی نیز ممکن است پس از اطلاع از چنین قراردادی، برای تمدید یا اصلاح دستمزد خود درخواست‌های بالاتری مطرح کنند.

آیا درخواست محبی غیرمنطقی است؟

در نگاه نخست، مطالبه مبلغی نزدیک به قرارداد امارات برای بازگشت به ایران بسیار سنگین به نظر می‌رسد. بااین‌حال، از منظر حقوقی و اقتصادی، محبی مجبور نیست قرارداد دلاری خود را رها کند. تا زمانی که اتحاد کلبا تعهدات مالی‌اش را انجام دهد، بازیکن حق دارد در باشگاه بماند؛ حتی اگر در برنامه فنی سرمربی قرار نگیرد.

اما فوتبال فقط یک تصمیم مالی کوتاه‌مدت نیست. نشستن طولانی‌مدت روی نیمکت یا سکو می‌تواند ارزش بازار، شانس حضور در تیم ملی و امکان دریافت قراردادهای بزرگ‌تر در سال‌های بعد را کاهش دهد. محبی در ۲۶سالگی هنوز در دوره‌ای قرار دارد که بازی‌کردن منظم برای آینده حرفه‌ای او حیاتی است.

به همین دلیل، راه‌حل منطقی می‌تواند توافقی سه‌جانبه باشد: اتحاد کلبا بخشی از مطالبات قرارداد را بپردازد یا با بازیکن برای فسخ توافقی کنار بیاید، باشگاه ایرانی دستمزدی متناسب با سقف داخلی پیشنهاد کند و محبی نیز بخشی از درآمد تضمین‌شده خود را در ازای بازی بیشتر کنار بگذارد.

جمع‌بندی؛ پول بیشتر یا بازگشت به زمین؟

پرونده محمدمهدی محبی اکنون بیش از آنکه به رقابت پرسپولیس و تراکتور مربوط باشد، به انتخاب خود بازیکن گره خورده است. ماندن در اتحاد کلبا احتمالاً درآمد دلاری بیشتری برای او دارد، اما خطر یک فصل دیگر دوری از مسابقات را نیز به همراه خواهد داشت. بازگشت به لیگ ایران می‌تواند فرصت احیای فنی و بازگشت به تیم ملی را فراهم کند، اما مستلزم عقب‌نشینی از بخشی از خواسته مالی است.

تا زمانی که یکی از باشگاه‌ها قرارداد رسمی را اعلام نکند، ارقام ۱.۱ میلیون دلار، ۲۰۰ میلیارد تومان و پیشنهاد ۸۰ میلیاردی را باید گزارش‌های تأییدنشده نقل‌وانتقالاتی دانست. آنچه قطعی به نظر می‌رسد، ادامه مذاکرات پرسپولیس و تراکتور و تمایل اتحاد کلبا به تعیین تکلیف بازیکنی است که هنوز قرارداد دارد، اما ظاهراً جایی در برنامه فصل جدید این تیم پیدا نکرده است.