طلا در نبرد با مرز ۴۰۰۰ دلار؛ ریزش اونس ادامه دارد یا خریداران بازمیگردند؟
قیمت هر اونس طلای نقدی روز جمعه ۳۱ ژوئیه ۲۰۲۶، برابر با نهم مرداد ۱۴۰۵، پس از آنکه در ساعات ابتدایی معاملات حدود دو درصد سقوط کرد، بخشی از زیان خود را جبران کرد و با کاهش ۱.۳ درصدی به ۴۰۴۹ دلار و ۸۳ سنت رسید.
قراردادهای آتی طلای آمریکا برای تحویل در ماه اوت نیز با افت ۱.۳ درصدی، معاملات را در سطح ۴۱۰۷ دلار به پایان رساندند. اختلاف قیمت طلای نقدی و قرارداد آتی میتواند بازتابی از هزینه نگهداری، نرخ بهره و انتظارات معاملهگران درباره قیمت فلز زرد در زمان تحویل باشد.
افت روز جمعه در حالی اتفاق افتاد که طلا یک روز قبل، تحت تأثیر کاهش ارزش دلار و انتشار آمار تورمی ملایمتر آمریکا، بیش از یک درصد رشد کرده بود و قیمت طلای نقدی تا حدود ۴۱۰۴ دلار بالا رفته بود. قراردادهای آتی اوت نیز روز پنجشنبه در محدوده ۴۱۶۰ دلار تسویه شده بودند.
این رفتوبرگشت سریع نشان میدهد معاملهگران هنوز درباره جهت پایدار بازار اطمینان ندارند و هر تغییر در ارزش دلار، نرخ بهره اوراق یا خبرهای سیاسی میتواند نوسانی چند ده دلاری در اونس ایجاد کند.
چرا قیمت طلا با وجود کاهش تورم سقوط کرد؟
در نگاه نخست، افت طلا پس از انتشار آمار تورمی ضعیفتر آمریکا متناقض به نظر میرسد. کاهش تورم معمولاً احتمال افزایش نرخ بهره را کمتر میکند و به سود طلاست؛ زیرا این فلز سود دورهای پرداخت نمیکند و افزایش نرخ بهره، جذابیت اوراق و سپردههای دلاری را در مقایسه با آن بالا میبرد.
اما قیمت طلا فقط به یک متغیر وابسته نیست. رشد روز پنجشنبه بخشی از تأثیر دادههای تورمی را پیشخور کرده بود و در معاملات جمعه، بازگشت نسبی دلار و شناسایی سود از سوی معاملهگران، فشار فروش ایجاد کرد.
شاخص دلار روز پنجشنبه حدود ۲.۴ درصد سقوط کرده بود که بزرگترین کاهش یکروزه آن از ژانویه ۲۰۲۳ محسوب میشد. ارزش دلار روز جمعه تقریباً ثابت ماند، اما توقف روند نزولی آن برای محدود کردن تقاضای طلا کافی بود. تقویت دلار، خرید طلا را برای دارندگان یورو، ین و سایر ارزها گرانتر میکند و معمولاً مانعی در برابر افزایش قیمت اونس است.
در کنار آن، نزدیکی قیمت به محدوده ۴۱۰۰ تا ۴۱۶۰ دلار، برخی معاملهگران کوتاهمدت را به فروش و ذخیره سود ترغیب کرد. بنابراین ریزش جمعه را میتوان ترکیبی از بازگشت دلار، فروش تکنیکی و تردید درباره سیاست بعدی فدرال رزرو دانست.
پایان چهار ماه زیان متوالی طلا
با وجود افت آخرین روز معاملاتی، طلا ماه ژوئیه را با رشد ۱.۱ درصدی به پایان رساند. این نخستین افزایش ماهانه فلز زرد پس از چهار ماه کاهش متوالی و بهترین عملکرد ماهانه آن از فوریه بود.
دادههای تورمی ملایمتر، کاهش موقت قیمت نفت به سطوح پیش از تشدید جنگ و تعدیل انتظارات درباره سرعت افزایش نرخ بهره، مهمترین عوامل حمایتکننده از طلا در بخشهایی از ماه ژوئیه بودند.
قیمت نفت برنت در ابتدای ژوئیه تا حدود ۷۲ دلار پایین آمده بود؛ اما با بازگشت تنشهای نظامی و افزایش نگرانی درباره انتقال انرژی، در پایان ماه دوباره به بیش از ۹۰ دلار رسید. برنت در مجموع ژوئیه حدود ۲۴ درصد و نفت آمریکا نزدیک به ۲۱ درصد رشد کردند.
رشد نفت برای بازار طلا دو اثر متضاد دارد. از یک طرف، تشدید جنگ و اختلال احتمالی در عرضه انرژی، تقاضا برای پناهگاههای امن را افزایش میدهد. از طرف دیگر، نفت گرانتر میتواند تورم را بالا ببرد و فدرال رزرو را به افزایش نرخ بهره وادار کند؛ اتفاقی که به زیان طلا خواهد بود.
تورم آمریکا چه سیگنالی به بازار طلا داد؟
آمار دفتر تحلیل اقتصادی آمریکا نشان میدهد شاخص قیمت مخارج مصرف شخصی یا PCE در ژوئن نسبت به ماه قبل ۰.۱ درصد کاهش یافت. نرخ سالانه این شاخص نیز از ۴.۱ درصد در ماه مه به ۳.۷ درصد در ژوئن رسید.
شاخص هسته PCE که مواد غذایی و انرژی را حذف میکند، در مقیاس ماهانه ۰.۱ درصد و در مقایسه با سال قبل ۳.۳ درصد افزایش یافت. این رقم همچنان به شکل محسوسی بالاتر از هدف دو درصدی فدرال رزرو قرار دارد.
کاهش ماهانه تورم به سود طلاست، اما بازار نسبت به ماندگاری آن تردید دارد. کاهش قیمت انرژی در دوره آتشبس موقت، نقش مهمی در افت تورم ژوئن داشت؛ در حالی که افزایش دوباره قیمت نفت در ژوئیه ممکن است فشارهای تورمی را در گزارشهای بعدی بازگرداند.
به همین دلیل، دادههای ژوئن احتمال افزایش نرخ بهره را از بین نبردند و فقط شدت انتظارات انقباضی را کمتر کردند.
تصمیم کوین وارش چگونه قیمت طلا را تغییر میدهد؟
فدرال رزرو در نشست ماه ژوئیه نرخ بهره را در محدوده ۳.۵ تا ۳.۷۵ درصد ثابت نگه داشت، اما سه سیاستگذار با این تصمیم مخالفت کردند و افزایش یکچهارم واحد درصدی نرخ را مناسبتر دانستند.
کوین وارش، رئیس فدرال رزرو، بر تعهد بانک مرکزی برای بازگرداندن تورم به هدف دو درصدی تأکید کرد، اما آمادگی مشخصی برای افزایش فوری نرخ بهره نشان نداد. همین ابهام باعث شد بازار درباره جهت سیاست پولی در ماه سپتامبر همچنان دچار تردید باشد.
بر اساس ابزار دیدهبان فدرال گروه CME، معاملهگران در پایان هفته احتمال افزایش نرخ بهره در نشست سپتامبر را حدود ۶۵ درصد برآورد کردند؛ در حالی که این احتمال یک هفته قبل بیش از ۸۰ درصد بود.
کاهش این احتمال از قیمت طلا حمایت میکند، اما رقم ۶۵ درصد همچنان بالاست. افزایش نرخ بهره، هزینه فرصت نگهداری طلا را بیشتر میکند و میتواند سرمایه را به سمت اوراق خزانهداری آمریکا سوق دهد.
مرز ۴۰۰۰ دلار چرا برای طلا حیاتی است؟
هان تان، تحلیلگر ارشد بازار در صرافی بایبیت، معتقد است طلا با وجود پایان دادن به روند نزولی چهارماهه، هنوز برای ایجاد فاصلهای مطمئن از مرز روانی ۴۰۰۰ دلار با مشکل روبهروست.
رفتار قیمت در هفتههای گذشته نیز اهمیت این سطح را نشان میدهد. اونس در میانه ژوئیه تا حوالی ۴۰۱۱ دلار عقب نشست و در پایان ماه نیز پس از سقوط روزانه، بالای ۴۰۴۹ دلار باقی ماند. در نتیجه، محدوده ۴۰۰۰ تا ۴۰۳۵ دلار را میتوان منطقه حمایتی کوتاهمدت بازار دانست؛ این برداشت یک تحلیل از رفتار اخیر قیمت است، نه تضمینی برای توقف ریزش.
در سمت مقابل، محدوده ۴۱۰۰ تا ۴۱۶۰ دلار نخستین مانع صعودی است. تثبیت قیمت بالای این منطقه میتواند مسیر حرکت به سوی ۴۱۷۵ دلار و سطوح بالاتر را باز کند. ناتوانی در عبور از آن، احتمال بازگشت فروشندگان و آزمایش دوباره مرز ۴۰۰۰ دلار را افزایش میدهد.
پیشبینی قیمت جهانی طلا در هفته آینده
در سناریوی صعودی، کاهش بیشتر احتمال افزایش نرخ بهره، افت دوباره دلار یا تشدید درگیریهای منطقهای میتواند تقاضا برای طلا را تقویت کند. در این وضعیت، عبور پایدار از ۴۱۰۰ دلار و حرکت به سمت محدوده ۴۱۵۰ تا ۴۱۷۵ دلار دور از انتظار نخواهد بود.
در سناریوی نزولی، رشد شاخص دلار، افزایش بازده اوراق خزانهداری یا انتشار مواضع تندتر از سوی اعضای فدرال رزرو میتواند قیمت را به سمت محدوده ۴۰۰۰ دلار هدایت کند. شکست قطعی این سطح، احتمال افزایش فروشهای فنی را بالا میبرد.
سناریوی سوم، ادامه نوسان میان ۴۰۰۰ تا ۴۱۵۰ دلار است. این حالت زمانی محتملتر میشود که اخبار متضادی از تورم، جنگ و سیاست پولی منتشر شود و هیچ عامل واحدی نتواند کنترل بازار را در دست بگیرد.
نقره، پلاتین و پالادیوم نیز ارزان شدند
افت روز جمعه به طلا محدود نبود. قیمت هر اونس نقره با کاهش ۲.۱ درصدی به ۵۷ دلار و ۷۶ سنت رسید. پلاتین ۰.۶ درصد افت کرد و در سطح ۱۶۵۰ دلار و ۱۴ سنت قرار گرفت؛ پالادیوم نیز با کاهش ۱.۸ درصدی به ۱۲۸۱ دلار و ۱۸ سنت رسید. با وجود این کاهش روزانه، پلاتین و پالادیوم بازدهی ماهانه مثبت ثبت کردند.
نقره علاوه بر ویژگی سرمایهای، مصرف صنعتی گستردهای دارد و به همین دلیل به انتظارات رشد اقتصادی، صنایع الکترونیک و تولید پنلهای خورشیدی نیز حساس است. همین ویژگی معمولاً نوسان نقره را از طلا بیشتر میکند.
در مجموع، طلا ماه ژوئیه را با پیروزی خفیفی به پایان رساند، اما نبرد اصلی هنوز تمام نشده است. مرز ۴۰۰۰ دلار فعلاً حفظ شده، ولی احتمال افزایش نرخ بهره آمریکا و بازگشت فشار تورمی از مسیر نفت، اجازه شکلگیری یک روند صعودی مطمئن را نمیدهد. جهت بعدی بازار بیش از هر چیز به ارزش دلار، بازده اوراق، اخبار خاورمیانه و انتظارات نشست سپتامبر فدرال رزرو وابسته خواهد بود.