رتبهبندی لباسهای لیگ برتر انگلیس ۲۰۲۶/۲۷؛ کاونتری بهترین شد، نیوکاسل آخر
چند ساعت مانده به آغاز فصل جدید لیگ برتر انگلیس، لباسهای خانگی ۲۰ تیم نیز وارد یکی از بحثهای جذاب هر تابستان شدهاند. در رتبهبندی The Athletic، کاونتری سیتیِ تازهصعودکرده با پیراهنی الهامگرفته از قهرمانی تاریخی جام حذفی ۱۹۸۷ در جایگاه نخست ایستاده، لیورپول و منچستریونایتد دوم و سوم شدهاند و در سوی مقابل، طراحی متفاوت آدیداس برای نیوکاسل بدترین لباس فصل معرفی شده است. نکته مشترک بسیاری از کیتهای امسال روشن است: نوستالژی بیش از هر زمان دیگری به ابزار اصلی طراحان تبدیل شده است.
۱۲:۰۸ - ۳۰ مرداد ۱۴۰۵
وانانیوز|
فصل ۲۷-۲۰۲۶ لیگ برتر انگلیس امشب، جمعه ۲۱ آگوست، با دیدار آرسنالِ مدافع عنوان قهرمانی و کاونتری سیتی در ورزشگاه امارات آغاز میشود. مسابقه از ساعت ۲۰ به وقت بریتانیا برگزار خواهد شد و جالب اینکه همین کاونتری که پس از ۲۵ سال به لیگ برتر برگشته، در رتبهبندی لباسها نیز پیش از شروع مسابقات قهرمان شده است.
این فصل سه تیم کاونتری، ایپسویچ و هالسیتی به لیگ برتر اضافه شدهاند و هر سه نیز در نیمه بالایی رتبهبندی The Athletic قرار گرفتهاند؛ نشانهای که نشان میدهد برای جلب توجه در لیگ برتر الزاماً نیازی به بودجه یا برند تجاری یکی از غولهای فوتبال انگلیس نیست.
رتبهبندی کامل لباسهای خانگی لیگ برتر انگلیس
بر اساس رتبهبندی منتشرشده از The Athletic، ترتیب ۲۰ پیراهن خانگی فصل جدید از بدترین تا بهترین چنین است:
۲۰. نیوکاسل، ۱۹. چلسی، ۱۸. منچسترسیتی، ۱۷. هالسیتی، ۱۶. ناتینگهام فارست، ۱۵. بورنموث، ۱۴. لیدز، ۱۳. فولام، ۱۲. استونویلا، ۱۱. اورتون، ۱۰. کریستال پالاس، ۹. تاتنهام، ۸. برنتفورد، ۷. آرسنال، ۶. برایتون، ۵. ایپسویچ، ۴. ساندرلند، ۳. منچستریونایتد، ۲. لیورپول و ۱. کاونتری سیتی.
البته این رتبهبندی کاملاً سلیقهای است. برای نمونه Planet Football در ارزیابی جداگانه خود هالسیتی را بهترین لباس خانگی فصل دانسته و کاونتری را بسیار پایینتر قرار داده است. همین اختلاف نشان میدهد قضاوت درباره کیت فوتبال بیش از هر چیز به برداشت بصری، تعلق هواداری و میزان اهمیت سنت برای بیننده وابسته است.
چرا کاونتری شماره یک شد؟
پیراهن کاونتری بیش از یک لباس تازه، پروژهای برای بازسازی حافظه تاریخی باشگاه است.
هامل برای اولین فصل لیگ برتری کاونتری در ۲۵ سال گذشته به سراغ مشهورترین لحظه تاریخ باشگاه رفته است: قهرمانی جام حذفی انگلیس در سال ۱۹۸۷. پایه آبی آسمانی عمیقتر، نوارهای سفید، خطوط باریک سرمهای و حتی عدد «۱۹۸۷» در پشت یقه، همگی به پیراهن آن تیم و جشن قهرمانی اشاره دارند. الگوی چهارتُنی داخل نوارهای آبی نیز از صحنههای جشن هواداران در مرکز شهر پس از بازگشت جام الهام گرفته شده است.
همین تلفیق تاریخ با طراحی مدرن عامل اصلی موفقیت لباس است. طراح صرفاً یک پیراهن قدیمی را کپی نکرده؛ عناصر آن را به زبان امروزی برگردانده است.
نکته جالب اینکه همه با این انتخاب موافق نیستند. Sports Illustrated رنگ آبی تیرهتر و اسپانسر نارنجی Monzo را بحثبرانگیز ارزیابی کرده و Planet Football نیز کاونتری را در رتبه هفدهم خود قرار داده است. بنابراین «بهترین لباس فصل» بیش از آنکه اجماعی عمومی باشد، انتخاب مشخص منتقد The Athletic است.
لیورپول؛ نوستالژیای که جواب داد
لیورپول دوم شده و شاید واضحترین نمونه گرایش امسال به گذشته باشد.
آدیداس طراحی پیراهن معروف با اسپانسر Candy در فاصله ۱۹۸۹ تا ۱۹۹۱ را بازخوانی کرده است؛ همان دورهای که لیورپول در فصل ۹۰-۱۹۸۹ آخرین قهرمانی لیگ خود پیش از انتظار ۳۰ ساله برای جام بعدی را به دست آورد. رگهها و لکههای سفید روی زمینه قرمز، پیراهن جدید را فوراً از لباسهای سادهتر سالهای اخیر متمایز میکند.
این همان نوستالژی تجاری است که اگر درست اجرا شود، هم هوادار قدیمی را جذب میکند و هم برای نسل جدید طراحی متفاوتی میسازد. به همین دلیل The Athletic حتی با وجود اشاره به بازگشت آشکار به گذشته، لباس را در رتبه دوم گذاشته است.
منچستریونایتد؛ فرمول سنتی قرمز، سفید و مشکی
رتبه سوم به منچستریونایتد رسیده است.
آدیداس برای این لباس بیش از آنکه دنبال یک انقلاب بصری باشد، نسبت رنگها را به فرمولی کلاسیک برگردانده: بدنه قرمز، عناصر اصلی سفید و میزان محدودی مشکی روی یقه و سرآستینها. منابع معرفی لباس نیز تأیید کردهاند طراحی از پیراهنهای یونایتد در دهه ۱۹۷۰ الهام گرفته است.
این نکته شاید مهمترین درس رتبهبندی امسال باشد. یک پیراهن فوتبال همیشه برای موفق بودن نیاز به الگوهای پیچیده ندارد. گاهی رعایت هویت بصری باشگاه از هر نوآوری دیگری مهمتر است.
ساندرلند تا سال ۱۹۳۷ عقب رفت
ساندرلند در رتبه چهارم حتی از لیورپول و یونایتد هم در استفاده از تاریخ جلوتر رفته است.
لباس جدید به تیمی ادای احترام میکند که در فصل ۳۷-۱۹۳۶ نخستین جام حذفی تاریخ ساندرلند را گرفت. نوارهای قرمز و سفید کلاسیک، نشان قدیمی و یقه بزرگ، ظاهر کاملاً رترو ایجاد کردهاند. جزئیات الهامگرفته از جام حذفی نیز باعث شده پیراهن از فاصله دور ساده باشد اما از نزدیک لایههای بیشتری نشان دهد.
این همان الگویی است که در لباسهای موفق امسال بارها دیده میشود: جزئیات تاریخی بدون اینکه پیراهن به لباس موزه تبدیل شود.
یک اصلاح درباره برایتون؛ ۴۳ سال، نه ۴۰ سال
لباس برایتون که رتبه ششم را گرفته به پیراهن این باشگاه در مسیر رسیدن به فینال جام حذفی ۱۹۸۳ اشاره دارد. اما یک نکته در متن اولیه نیاز به اصلاح دارد: سال ۲۰۲۶، چهلوسومین سالگرد آن فینال است، نه چهلمین سالگرد.
اتفاقاً The Athletic نیز با لحنی شوخ به همین «۴۳ سالگی» اشاره کرده است. دلیل اصلی انتخاب این طراحی، همزمانی با ۱۲۵ سالگی باشگاه برایتون است و داخل یقه نیز عبارت مربوط به سالهای ۱۹۰۱ تا ۲۰۲۶ قرار گرفته است.
نوارهای باریک و شکسته آبی و سفید همزمان حالوهوای گذشته را حفظ کردهاند و نسبت به پیراهنهای کلاسیک راهراه باشگاه تفاوت کافی دارند.
آرسنال و بیستمین سال امارات
آرسنال در رتبه هفتم قرار گرفته است؛ پیراهنی که در نگاه اول همان فرمول کاملاً آشنای بدنه قرمز و آستینهای سفید را دارد.
اما تفاوت در جزئیات است. رنگ شرابی روی یقه و بخشهایی از سه خط آدیداس اضافه شده و طراحی بخشهایی از لباس به معماری ورزشگاه امارات اشاره میکند؛ ورزشگاهی که آرسنال در سال ۲۰۰۶ به آن منتقل شد و حالا بیستمین سال حضور در آن را جشن میگیرد. Sports Illustrated نیز به یقه شرابی و استفاده غیرمعمول از چند طیف قرمز اشاره کرده است.
برای قهرمان فصل گذشته، تغییر شدید هویت احتمالاً ضرورتی نداشت و آدیداس هم همین مسیر محافظهکارانه را انتخاب کرده است.
نیوکاسل؛ وقتی نوآوری علیه هویت عمل میکند
در انتهای جدول نیوکاسل قرار دارد.
آدیداس نوارهای سنتی سیاهوسفید را با خطوطی با ضخامتهای متفاوت و شاخههای باریکتر بازطراحی کرده است. رنگ آبی روشن نیز در یقه و جزئیات لباس دیده میشود. از نظر فنی ایده کاملاً تازهای نیست و خود آدیداس آن را بازخوانی نوارهای کلاسیک باشگاه معرفی میکند، اما واکنشها نشان میدهد نتیجه برای بسیاری بیش از حد شلوغ شده است.
Sports Illustrated طراحی را به نمایش بصری «اثر دوپلر» تشبیه کرده و Planet Football نیز آن را شبیه بارکد دانسته و نیوکاسل را در رتبه آخر گذاشته است. در نتیجه برخلاف اختلاف شدید بر سر کاونتری، درباره نیوکاسل نوعی توافق میان چند رتبهبندی وجود دارد: تجربه آدیداس چندان محبوب نشده است.
اسپانسرها؛ دشمن پنهان طراحی لباس؟
یکی از موضوعات پرتکرار این رتبهبندی تأثیر اسپانسر روی زیبایی پیراهنهاست.
بورنموث نمونه واضحی است. الگوی زمینه لباس به نشان قدیمی باشگاه از دهه ۱۹۳۰ اشاره دارد، اما لوگوی بزرگ و صورتی Vitality بخش زیادی از توجه را از خود طراحی گرفته است. Sports Illustrated هم همین مسئله را یکی از نقاط ضعف لباس دانسته است.
در نقطه مقابل، اسپانسر نارنجی Monzo روی لباس کاونتری از نگاه The Athletic نه تنها آزاردهنده نیست، بلکه با طرح تضاد جذابی ایجاد کرده است.
این تفاوت نشان میدهد اسپانسر دیگر صرفاً نوشتهای روی پیراهن نیست؛ بخشی از طراحی بصری لباس است و میتواند محصول نهایی را بالا ببرد یا کاملاً خراب کند.
فصل نوستالژی در لیگ برتر
اگر بخواهیم از میان این ۲۰ لباس یک روند مشترک استخراج کنیم، پاسخ روشن است: فوتبال انگلیس در فصل ۲۷-۲۰۲۶ عاشق گذشته شده است.
کاونتری به ۱۹۸۷ برگشته، لیورپول به ۱۹۸۹ تا ۱۹۹۱، ساندرلند تا ۱۹۳۷ عقب رفته، منچستریونایتد به دهه ۱۹۷۰ نگاه کرده، برایتون از ۱۹۸۳ الهام گرفته و هالسیتی نیز طرح اواخر دهه ۱۹۷۰ را زنده کرده است.
این روند تصادفی نیست. پیراهن فوتبال حالا فقط لباس مسابقه نیست؛ محصولی مد، کالای کلکسیونی و یکی از ابزارهای اصلی اتصال نسلهای هواداری است. یک طراحی تاریخی هم داستانی برای کمپین تبلیغاتی فراهم میکند و هم احتمال فروش به کسانی را بالا میبرد که شاید حتی پیراهن فصل عادی را نخرند.
اما رتبهبندی امسال یک هشدار هم دارد: نوستالژی فقط وقتی جواب میدهد که طراحی خوب باشد. بازگشت به گذشته به خودی خود تضمین موفقیت نیست؛ همانطور که برخی لباسهای رترو پایین جدول نشان میدهند.
امشب که آرسنال و کاونتری اولین مسابقه فصل را در امارات آغاز میکنند، قهرمان واقعی هنوز در زمین مشخص نشده است. اما در رقابت غیررسمی لباسها، تازهواردی که بعد از ۲۵ سال به لیگ برتر برگشته از همین حالا یک جام گرفته است: از نگاه The Athletic، کاونتری خوشپوشترین تیم فصل جدید لیگ برتر انگلیس است.
پرونده ویژه
لینک کپی شد
ارسال نظر
جدیدترین اخبار
روی خط
