امپراتوری فوتبالی مسی در ۴ کشور؛ از خرید کامل کورنیا تا پروژه مشترک با سوارز

این مسیر تصادفی نیست. مسی در ژانویه ۲۰۲۶ در گفت‌وگویی اعلام کرد که پس از دوران بازی، مالکیت یک باشگاه و ساختن پروژه‌ای از پایه برایش جذاب‌تر از مربیگری است. او مشخصاً از علاقه‌اش به ایجاد فرصت برای بازیکنان جوان سخن گفت. رویترز در همان زمان گزارش کرد که مسی با اینتر میامی تا سال ۲۰۲۸ قرارداد دارد و پروژه مشترک او با سوارز در اروگوئه نیز بخشی از همین نگاه بلندمدت است.

این حرف اکنون اهمیت بیشتری پیدا کرده است؛ چون تنها چند ماه بعد، مسی مالکیت یک باشگاه اروپایی را هم به سبد فعالیت‌هایش اضافه کرد.

اسپانیا؛ مسی مالک کامل UE Cornellà شد

مهم‌ترین و روشن‌ترین نمونه مالکیت شخصی مسی، یونیئو اسپورتیوا کورنیا در کاتالونیاست.

خود باشگاه در ۱۶ آوریل ۲۰۲۶ رسماً اعلام کرد که لیونل مسی UE Cornellà را خریداری کرده و «فصل جدیدی» در تاریخ این باشگاه آغاز شده است. کورنیا باشگاهی تأسیس‌شده در سال ۱۹۵۱ است که در سطح پنجم فوتبال اسپانیا، Tercera RFEF، فعالیت دارد.

گزارش‌های اسپانیایی این معامله را خرید کامل باشگاه توصیف کرده‌اند و AS نوشته بود مسی تمام مالکیت کورنیا را در اختیار گرفته است.

اهمیت این خرید فقط در مالک شدن مسی نیست. تغییرات ساختاری بعدی نشان می‌دهد او قصد ندارد کورنیا را صرفاً به‌عنوان یک دارایی مالی نگه دارد.

اولین تغییرها در کورنیا؛ تیم زنان و تیم ذخیره

پس از تغییر مالکیت، باشگاه در ژوئن نخستین تیم زنان تاریخ خود را راه‌اندازی کرد؛ تیمی که قرار است در فصل ۲۷-۲۰۲۶ در سطح دوم رقابت‌های منطقه‌ای کاتالونیا فعالیت کند. باشگاه این تصمیم را بخشی از «مرحله جدید» پروژه ورزشی و ساختاری خود معرفی کرده است.

همزمان، کورنیا یک تیم ذخیره مردان نیز ایجاد کرده تا حلقه میان آکادمی و تیم بزرگسالان تقویت شود. خود باشگاه این اقدام را پروژه‌ای بلندمدت برای توسعه بازیکنان توصیف کرده است.

کورنیا همچنین آدیداس را به‌عنوان شریک فنی و MyInvestor را به‌عنوان اسپانسر معرفی کرده و وب‌سایت باشگاه در تابستان ۲۰۲۶ از افزایش فعالیت‌های آکادمی و پروژه فوتبال زنان خبر می‌دهد.

بنابراین خرید کورنیا به نظر می‌رسد بیش از آنکه یک سرمایه‌گذاری کوتاه‌مدت باشد، آزمایش جدی مسی برای ورود به مدیریت ساختاری فوتبال باشد.

اروگوئه؛ پروژه مشترک مسی و سوارز خیلی سریع صعود کرد

دومین پروژه مستقیم مسی در مالکیت فوتبال، Deportivo LSM در اروگوئه است.

این باشگاه از پروژه‌ای شکل گرفت که لوئیس سوارز سال‌ها قبل پایه‌گذاری کرده بود. در مه ۲۰۲۵، با ورود مسی به‌عنوان شریک، پروژه با نام Deportivo LSM ــ برگرفته از نام سوارز و مسی ــ وارد رقابت‌های رسمی اتحادیه فوتبال اروگوئه شد. رویترز در زمان معرفی پروژه تأیید کرد که مسی به‌عنوان شریک به پروژه سوارز پیوسته است.

نتیجه ورزشی نیز خیلی زود به دست آمد.

دپورتیوو LSM در سال ۲۰۲۵ قهرمان Divisional D، سطح چهارم فوتبال اروگوئه شد و با پیروزی ۲ بر یک مقابل Liffa صعود خود را به Primera Divisional C قطعی کرد؛ سطحی که در ساختار فوتبال اروگوئه دسته سوم محسوب می‌شود.

این تیم در سال ۲۰۲۶ کار خود را در دسته سوم نیز با برد آغاز کرد و در دومین مسابقه فصل مقابل تیم تحت مدیریت دیه‌گو فورلان هم پیروز شد.

پس برخلاف بسیاری از پروژه‌های فوتبالی سلبریتی‌ها که بیشتر جنبه برندینگ دارند، LSM از همان فصل نخست نتیجه ورزشی قابل اندازه‌گیری گرفته است.

آرژانتین؛ لئونس روساریو متعلق به خانواده مسی است

سومین حلقه این شبکه به زادگاه مسی برمی‌گردد.

Leones de Rosario FC در سال ۲۰۱۵ توسط خانواده مسی در منطقه آلوئار در استان سانتافه تأسیس شد و ریاست آن در اختیار ماتیاس مسی، برادر بزرگ‌تر لیونل قرار دارد. منابع آرژانتینی و سوابق باشگاه، مالکیت را متعلق به خانواده مسی توصیف می‌کنند، هرچند سهم دقیق شخص لیونل مسی در ساختار مالکیت عمومی نشده است.

بنابراین بهتر است لئونس را «باشگاه خانواده مسی» بدانیم تا اینکه بدون توضیح، آن را مالکیت شخصی صددرصدی لیونل مسی بنامیم.

اتفاق بزرگ این باشگاه در اواخر ۲۰۲۵ رخ داد؛ زمانی که اتحادیه فوتبال آرژانتین ورود لئونس به Primera C برای فصل ۲۰۲۶ را تصویب کرد. صورت‌جلسه رسمی AFA نیز صراحتاً به ریاست ماتیاس مسی و ارتباط باشگاه با خانواده کاپیتان تیم ملی آرژانتین اشاره دارد.

لئونس حالا واقعاً در دسته چهارم فوتبال آرژانتین مسابقه می‌دهد و تا اوایل اوت در جمع تیم‌های بالای گروه خود قرار داشت.

آمریکا؛ مسی هنوز مالک اینتر میامی نیست

اما درباره اینتر میامی یک اصلاح مهم لازم است.

مسی در حال حاضر مالک یا سهامدار رسمی اینتر میامی معرفی نشده است. فهرست مالکیت فوربس در سال ۲۰۲۶ همچنان خورخه ماس، خوزه ماس و دیوید بکام را به‌عنوان مالکان و سهامداران کنترل‌کننده باشگاه معرفی می‌کند.

با این حال، قرارداد اولیه مسی با اینتر میامی یک بند بسیار مهم داشت: گزینه دریافت یا خرید سهمی از باشگاه پس از پایان دوران بازی. فوربس در بررسی ثروت مسی در ژوئن ۲۰۲۶ بار دیگر این حق را تأیید کرد.

خورخه ماس نیز قبلاً گفته بود این گزینه حتی الزاماً به پرداخت مبلغ معمول برای خرید سهام نیاز ندارد.

بنابراین اینتر میامی را باید «مالکیت احتمالی آینده» دانست، نه یکی از باشگاه‌هایی که مسی هم‌اکنون مالک آن است.

ارزش اینتر میامی بعد از مسی بیش از دو برابر شد

این بند قراردادی از نظر مالی بسیار مهم است.

فوربس ارزش اینتر میامی را در سال ۲۰۲۶ حدود ۱.۳۵ میلیارد دلار برآورد کرده است؛ در حالی که ارزش باشگاه پیش از ورود مسی در سال ۲۰۲۳ حدود ۶۰۰ میلیون دلار عنوان می‌شد. درآمد سالانه باشگاه نیز از حدود ۵۶ میلیون دلار پیش از حضور مسی به حدود ۲۰۰ میلیون دلار رسیده است.

یعنی اگر مسی در نهایت گزینه سهام خود را فعال کند، در واقع می‌تواند مستقیماً از ارزشی بهره‌مند شود که بخش بزرگی از رشد آن به حضور خودش مرتبط بوده است.

این مدل شباهت قابل توجهی به مسیر دیوید بکام دارد؛ ستاره‌ای که ابتدا به‌عنوان بازیکن وارد MLS شد و سال‌ها بعد به یکی از صاحبان یک باشگاه تبدیل شد.

پس مسی دقیقاً چند باشگاه دارد؟

اگر تعریف را دقیق کنیم، تصویر فعلی چنین است:

مسی مالک رسمی UE Cornellà در اسپانیاست، شریک و مالک مشترک Deportivo LSM در اروگوئه محسوب می‌شود و خانواده‌اش مالک و مدیر Leones de Rosario در آرژانتین هستند. در اینتر میامی نیز هنوز بازیکن است اما حق تبدیل شدن به سهامدار پس از دوران بازی را دارد.

بنابراین تیتر «مسی مالک چهار باشگاه است» کمی اغراق‌آمیز است؛ اما اینکه او در حال ساخت یک شبکه فوتبالی چهارکشوری است، توصیف دقیق‌تری محسوب می‌شود.

پروژه مسی فقط خرید باشگاه نیست

نکته مشترک میان این سرمایه‌گذاری‌ها، تمرکز روی باشگاه‌های غول‌پیکر نیست.

کورنیا در سطح پنجم اسپانیاست، لئونس در دسته چهارم آرژانتین فعالیت می‌کند و LSM تازه از سطح چهارم به سوم اروگوئه صعود کرده است. یعنی مسی برخلاف سرمایه‌گذارانی که به دنبال خرید یک باشگاه آماده در لیگ‌های بزرگ هستند، وارد پروژه‌هایی شده که امکان ساختن ساختار، توسعه بازیکن و افزایش ارزش از سطوح پایین‌تر را دارند.

کورنیا آکادمی شناخته‌شده‌ای دارد، LSM از ابتدا با تمرکز بر پرورش بازیکن شکل گرفت و لئونس نیز از دل فوتبال محلی روساریو رشد کرده است.

این همان الگویی است که خود مسی درباره دوران پس از بازنشستگی توضیح داده بود: ساختن باشگاهی که بتواند به بازیکنان جوان فرصت دهد.

مسی دارد برای زندگی بعد از فوتبال آماده می‌شود

مسی هنوز بازنشسته نشده و قراردادش با اینتر میامی تا پایان فصل ۲۰۲۸ ادامه دارد؛ اما بخش مهمی از دوران پس از بازی او ظاهراً از همین حالا آغاز شده است.

در اسپانیا مالک یک باشگاه شده، در اروگوئه با نزدیک‌ترین دوست فوتبالی‌اش پروژه مشترک دارد، خانواده‌اش در آرژانتین یک باشگاه را وارد ساختار رسمی AFA کرده‌اند و در آمریکا نیز گزینه سهام‌داری یکی از باارزش‌ترین باشگاه‌های MLS را در اختیار دارد.

به همین دلیل داستان تازه مسی دیگر فقط درباره تعداد گل‌ها و جام‌ها نیست.

او آرام‌آرام از بازیکنی که برای باشگاه‌ها ارزش می‌ساخت، به فردی تبدیل می‌شود که خودش صاحب پروژه‌های فوتبالی است. اگر این مسیر ادامه پیدا کند، احتمال دارد بزرگ‌ترین میراث مسی بعد از بازنشستگی فقط رکوردهای دوران بازی نباشد؛ شبکه‌ای از باشگاه‌ها و آکادمی‌ها در چند کشور می‌تواند فصل دوم زندگی فوتبالی او را شکل دهد.