عذرخواهی تلخ کاپیتان تیم امید پس از حذف از ناگویا؛ حزباوی: جز شرمندگی حرفی نداریم

حذف زودهنگام تیم امید واکنش تند و صریح کاپیتان ایران را به دنبال داشت. محمدامین حزباوی بعد از پایان مسابقه تلاش نکرد شکست را به شرایط مسابقات، داوری یا عوامل بیرونی ارتباط دهد و مسئولیت نمایش ضعیف تیم را پذیرفت.

حزباوی گفت ایران «خیلی بد» بازی کرده و چنین عملکردی راهی جز حذف زودهنگام باقی نگذاشته است. او تأکید کرد تیم نتوانسته با کیفیتی که از بازیکنانش انتظار می‌رفت وارد زمین شود و کره شمالی توانسته جریان مسابقه را کاملاً تحت کنترل خود بگیرد. در پایان نیز از مردم ایران عذرخواهی کرد و گفت پس از چنین نمایشی، توضیح بیشتری باقی نمی‌ماند. واکنش او در رسانه‌های امروز نیز به عنوان عذرخواهی کاپیتان تیم امید از مردم بازتاب گسترده‌ای داشته است.

این موضع‌گیری با صحبت‌های حسین عبدی نیز هم‌جهت بود. سرمربی تیم امید شکست برابر کره شمالی را غیرقابل قبول توصیف کرد و پذیرفت حریف نمایش بهتری داشته است. عبدی همچنین گفته بازیکنانش تصور می‌کردند صعود تقریباً قطعی شده؛ موضوعی که می‌تواند بخشی از افت تمرکز تیم در حساس‌ترین مسابقه گروه را توضیح دهد.

ایران چگونه بازی ۱ بر صفر برده را ۴ بر یک باخت؟

نحوه شکل‌گیری شکست، حذف ایران را عجیب‌تر کرد. تیم امید شروع مناسبی داشت و امیرحسین حسین‌زاده در دقیقه ۱۷ گل اول مسابقه را برای ایران به ثمر رساند.

تا حدود پنج دقیقه مانده به پایان نیمه نخست، ایران یک بر صفر جلو بود؛ اما کره شمالی در دقیقه ۴۱ توسط کوک چو بازی را مساوی کرد و تنها سه دقیقه بعد گل دوم را به ثمر رساند. سونگ میونگ که گل دوم را زده بود، در دقیقه ۵۱ دوباره دروازه ایران را باز کرد و نتیجه ۳ بر یک شد. گل چهارم نیز در دقیقه ۶۸ به ثمر رسید.

یعنی ایران در فاصله دقیقه ۴۱ تا ۵۱، طی تنها ۱۰ دقیقه سه گل دریافت کرد؛ بازه‌ای که عملاً سرنوشت مسابقه را تغییر داد.

برای تیمی که فقط یک امتیاز می‌خواست، مدیریت مسابقه پس از گل نخست اهمیت زیادی داشت. اما به جای کنترل جریان بازی، ساختار دفاعی ایران در پایان نیمه اول و شروع نیمه دوم آسیب دید و کره شمالی از این آشفتگی استفاده کرد.

تیم امید قبل از بازی کره شمالی صدرنشین بود

شاید مهم‌ترین دلیل تلخی این حذف، موقعیت ایران قبل از مسابقه آخر باشد.

شاگردان حسین عبدی بازی‌های آسیایی را با برد ۳ بر یک مقابل امارات آغاز کردند. پوریا شهرآبادی گل نخست را زد و ایران در نخستین مسابقه سه امتیاز مهم گرفت.

در دیدار دوم، ایران مقابل چین به تساوی بدون گل رسید. پس از تساوی بدون گل کره شمالی و امارات، ایران با چهار امتیاز و به دلیل تفاضل گل بهتر نسبت به چین در صدر جدول گروه B قرار گرفت. کره شمالی و امارات نیز هر کدام تنها یک امتیاز داشتند.

بنابراین معادله پیش از بازی آخر ساده بود: ایران با یک تساوی صعود می‌کرد.

اما شکست ۴ بر یک همه محاسبات را تغییر داد. در بازی همزمان نیز چین و امارات صفر-صفر کردند. در پایان گروه، چین با پنج امتیاز صدرنشین شد، کره شمالی و ایران هر دو چهار امتیازی شدند، اما کره شمالی در جایگاه دوم قرار گرفت و ایران سوم شد و حذف شد. امارات نیز با دو امتیاز چهارم بود.

از شروع امیدوارکننده تا حذف در مرحله گروهی

تفاوت میان شروع و پایان ایران در ناگویا قابل توجه بود. پیروزی ۳ بر یک برابر امارات انتظارات را بالا برد و تیم امید پس از تساوی با چین نیز همچنان صدرنشین باقی ماند.

اما آخرین بازی نشان داد وضعیت جدول تا چه اندازه می‌تواند گمراه‌کننده باشد. ایران در حالی وارد مسابقه با کره شمالی شد که از نظر امتیازی شرایط مطلوبی داشت، ولی حریف برای بقا به پیروزی نیاز داشت و با فشار و شدت بیشتری بازی کرد.

حسین عبدی نیز بعد از مسابقه به همین مسئله اشاره کرد و گفت بازیکنان ایران تصور می‌کردند صعود کرده‌اند، در حالی که کره شمالی بهتر بازی کرد و شایسته پیروزی بود.

این اتفاق از منظر فنی یکی از مهم‌ترین موضوعاتی است که کادر تیم امید باید بررسی کند؛ اینکه چرا تیمی که مقابل امارات سه گل زده بود و برابر چین دروازه‌اش را بسته نگه داشته بود، در مهم‌ترین مسابقه چهار بار دروازه خود را بازشده دید.

محمدامین حزباوی؛ عذرخواهی کاپیتان پس از یک حذف غیرمنتظره

حزباوی در ترکیب اصلی ایران مقابل کره شمالی حضور داشت و بازوبند کاپیتانی را بر بازو بسته بود. محمد خلیفه درون دروازه قرار داشت و دانیال ایری، یاسین جرجانی و ابوالفضل کوهی از دیگر نفرات خط دفاعی بودند. در خط جلو نیز امیرحسین حسین‌زاده، سعید سحرخیزان و کسری طاهری حضور داشتند.

برای حزباوی، به عنوان رهبر داخل زمین، شکست چهارگله طبیعتاً سنگینی بیشتری داشت. به همین دلیل صحبت‌های او بیش از توضیح فنی مسابقه، روی مسئولیت‌پذیری و عذرخواهی متمرکز بود.

کاپیتان ایران تأکید کرد بازیکنان با ظرفیت واقعی خود در زمین حاضر نشدند و اجازه دادند کره شمالی سبک بازی‌اش را تحمیل کند. این بخش از صحبت‌های او به مسئله‌ای فراتر از اشتباه یک یا دو بازیکن اشاره دارد؛ ایران در سطح تیمی نتوانست واکنش مناسبی به تغییر جریان مسابقه نشان دهد.

حذف ناگویا یک قدم عقب‌تر از هانگژو

نتیجه ناگویا در مقایسه با دوره قبلی بازی‌های آسیایی نیز یک عقب‌گرد محسوب می‌شود. ایران در بازی‌های آسیایی هانگژو توانسته بود از مرحله گروهی عبور کند و تا یک‌چهارم نهایی پیش برود؛ جایی که با شکست یک بر صفر برابر هنگ‌کنگ حذف شد.

این بار اما تیم امید حتی به جمع هشت تیم پایانی نرسید و در مرحله گروهی مسابقات کنار رفت.

البته حسین عبدی پیش از مسابقات تأکید کرده بود بازی‌های آسیایی بخشی از مسیر آماده‌سازی این نسل برای اهداف بلندمدت‌تر، از جمله رقابت‌های انتخابی المپیک، است. بنابراین ارزیابی این تیم تنها به نتیجه ناگویا محدود نخواهد شد؛ اما حذف در شرایطی که ایران قبل از آخرین بازی صدرنشین بود، طبیعتاً پرسش‌های بیشتری درباره مدیریت مسابقه، تمرکز بازیکنان و عملکرد فنی تیم ایجاد می‌کند.

تیم امید بعد از ناگویا؛ عذرخواهی کافی نیست

پس از پایان بازی، جلال نصیری مدیر تیم امید نیز از مردم عذرخواهی کرد و شکست را یک روز بسیار بد برای تیم دانست. او در عین حال گفت باشگاه‌ها همکاری لازم را انجام داده‌اند و فدراسیون نیز شرایط مورد نیاز را در اختیار تیم گذاشته است.

این نکته اهمیت دارد؛ زیرا اگر عوامل بیرونی علت اصلی ناکامی معرفی نشوند، بررسی باید بیش از گذشته روی عملکرد خود تیم متمرکز شود.

ایران مسابقات را با سه گل مقابل امارات شروع کرد، بعد برابر چین به تساوی رسید و در حالی به آخرین مسابقه رفت که یک امتیاز برای صعود کافی بود. با این وجود، شکست ۴ بر یک باعث شد تیم با چهار امتیاز و رتبه سوم گروه B به کار خود پایان دهد.