عذرخواهی میراسماعیلی پس از صفر مدال جودو در ناگویا؛ ۳ پنجمی، یک اعتراض جنجالی و وعده برای جهانی

نتیجه نهایی از نظر جدول مدال روشن است: شش جودوکار، صفر مدال و سه مقام پنجم. ایران با سه زن و سه مرد در رقابت‌های جودوی بیستمین دوره بازی‌های آسیایی حاضر شد؛ رشاد ممدوف هدایت مردان را بر عهده داشت و معصومه جعفری سرمربی تیم زنان بود.

این کارنامه از یک سو با هدف مدال‌آوری فاصله داشت، اما از سوی دیگر چند مبارزه نزدیک نشان داد فاصله برخی نفرات ایران با سکو به اندازه نتیجه نهایی بزرگ نبود.

میراسماعیلی: از مردم ایران عذرخواهی می‌کنم

آرش میراسماعیلی پس از پایان مسابقات مسئولیت نتیجه را متوجه خود دانست و گفت اگر نقطه ضعفی وجود داشته، مسئولیت آن با رئیس فدراسیون است، نه کادر فنی یا ورزشکاران.

او در عین رضایت از میزان تلاش ملی‌پوشان، صریحاً بابت نرسیدن ایران به مدال عذرخواهی کرد و تأکید داشت ملی‌پوشان برابر جودوکارانی مبارزه کرده‌اند که سابقه قهرمانی‌های جهان و المپیک دارند. میراسماعیلی همچنین ترکیب اعزامی را بخشی از پروژه آینده جودو ایران توصیف کرد.

این موضع از یک جهت قابل توجه است؛ زیرا رئیس فدراسیون تلاش نکرد نتیجه «صفر مدال» را پنهان کند، اما همزمان میان نتیجه نهایی و کیفیت بعضی مبارزات تفاوت گذاشت.

سه پنجمی؛ ایران چقدر به مدال نزدیک بود؟

هر سه مقام پنجم داستان متفاوتی داشتند.

مریم بربط در وزن ۷۸- کیلوگرم ابتدا جودوکار مغولستان را با ایپون شکست داد و سپس مقابل حریف چینی که رتبه ۱۶ جهان را در اختیار داشت نیز با ایپون پیروز شد. او در نیمه‌نهایی برابر میزوکی سوگیمورا از ژاپن در شرایطی که از حریف جلو بود، با ایپون شکست خورد و در دیدار رده‌بندی نیز مقابل اکاترینا توکاروا از قزاقستان نتیجه را واگذار کرد.

امیرعباس چوپان نیز ابتدا حریف کامبوجی خود را با ضربه فنی شکست داد، در یک‌چهارم نهایی برابر نوربک مورتوزیف از ازبکستان با سه اخطار باخت و در شانس مجدد با ایپون حریف اماراتی را کنار زد. او در مبارزه برنز برابر کیم جونگ هون از کره جنوبی شکست خورد و پنجم شد.

در نتیجه دو نفر از سه پنجمی ایران واقعاً تا مبارزه نهایی کسب برنز پیش رفتند و شکست در یک مسابقه آخر، آنها را از سکو دور کرد.

پرونده الیاس پرهیزگار؛ مدالی که ایران می‌گوید با داوری از دست رفت

بحث‌برانگیزترین نتیجه متعلق به الیاس پرهیزگار بود.

پرهیزگار ابتدا نماینده امارات را با ایپون شکست داد، سپس برابر ابوبکر شروف از تاجیکستان باخت و به شانس مجدد رفت. بعد از غلبه بر نماینده مغولستان، در مبارزه تعیین‌کننده مدال برنز برابر جودوکار کره جنوبی قرار گرفت.

طبق گزارش خبرنگار اعزامی تسنیم، پرهیزگار در وقت طلایی امتیاز «یوکو» گرفت، اما کمیسیون داوران تصمیم داور وسط را تغییر داد و امتیاز را بازگرداند. پس از مسابقه نیز میراسماعیلی مستقیماً به کمیسیون داوران اعتراض کرد و خواستار بازبینی تصاویر شد.

خود پرهیزگار هم اعلام کرد امتیاز او صحیح بوده و «ناداوری» مدال برنز را از او گرفته است.

با این حال این بخش نیازمند یک تفکیک مهم است: ادعای ناداوری موضع تیم ایران و شخص پرهیزگار است. در منابع رسمی بین‌المللی در دسترس، تأیید مستقلی از سوی فدراسیون جهانی جودو مبنی بر اشتباه بودن تصمیم داوران دیده نمی‌شود؛ بنابراین نمی‌توان از بیرون با قطعیت گفت مدال او «رسماً با ناداوری گرفته شده است».

نکته دیگر اینکه برخی گزارش‌های اولیه وزن پرهیزگار را به اشتباه ۹۰- کیلوگرم نوشته‌اند؛ پروفایل رسمی IJF او را جودوکار ۸۱- کیلوگرم ثبت کرده و گزارش مبارزه رده‌بندی نیز همین وزن را تأیید می‌کند.

مهسا شکیبایی؛ جوان‌ترین ورزشکار ایران با ۱۵ سال سن

یکی از نکاتی که میراسماعیلی برای دفاع از چشم‌انداز آینده جودو مطرح کرد، سن پایین بخشی از تیم بود.

مهسا شکیبایی تنها ۱۵ سال دارد و جوان‌ترین ورزشکار کاروان ایران در بازی‌های آسیایی ناگویا بود. او در وزن ۵۲- کیلوگرم در همان مسابقه نخست مقابل نماینده تاجیکستان شکست خورد. معصومه جعفری نیز تأکید کرده این نخستین تجربه شکیبایی در سطح بزرگسالان بوده است.

از چنین ورزشکاری منطقی نیست همان انتظاری وجود داشته باشد که از یک جودوکار باتجربه در اوج دوران حرفه‌ای وجود دارد؛ اما حضور در بازی‌های آسیایی در ۱۵ سالگی زمانی ارزش توسعه‌ای پیدا می‌کند که پس از مسابقات با برنامه منظم بین‌المللی، اردو و رقابت سطح بالا ادامه پیدا کند.

سمیرا خاک‌خواه ۱۷ ساله نیز در مبارزه نخست خود برابر تائو یونگ از چین با ایپون شکست خورد و حذف شد. میراسماعیلی از او نیز به‌عنوان یکی از سرمایه‌های آینده یاد کرده است.

۹ دقیقه مبارزه محمودی؛ آیا نتیجه بدون مدال کافی است؟

ابوالفضل محمودی در وزن ۶۶- کیلوگرم پس از استراحت در دور نخست برابر کیم چانگ یون از کره جنوبی قرار گرفت و نهایتاً با «هانسوکو»، یعنی دریافت سه اخطار، شکست خورد.

میراسماعیلی گفته این مبارزه حدود ۹ دقیقه طول کشیده و آن را نمونه‌ای از مقاومت ملی‌پوشان برابر حریفان قدرتمند دانسته است.

از منظر فنی، طولانی کردن مبارزه برابر یک حریف سطح بالا می‌تواند نشانه توان رقابتی باشد، اما مسابقات قهرمانی بر اساس «نزدیک بودن» مدال توزیع نمی‌کنند. برای ارزیابی واقعی جودوی ایران باید دید آیا چنین مبارزات نزدیکی در رویدادهای بعدی به برد تبدیل می‌شوند یا خیر.

ناگویا تمام شد؛ فقط دو روز تا قهرمانی جهان

فرصت زیادی برای هضم ناکامی ناگویا وجود ندارد.

تقویم رسمی فدراسیون جهانی جودو نشان می‌دهد مسابقات قهرمانی بزرگسالان جهان ۲۰۲۶ از ۴ تا ۱۰ اکتبر در باکو برگزار می‌شود؛ یعنی فقط دو روز پس از پایان مسابقات انفرادی جودو در ناگویا. این رقابت با حضور بیش از ۶۳۰ جودوکار از حدود ۹۶ کشور برنامه‌ریزی شده است.

نام الیاس پرهیزگار نیز در فهرست رسمی ورزشکاران مسابقات جهانی باکو ثبت شده است.

بنابراین جمله میراسماعیلی که «تا چند روز دیگر در مسابقات جهانی حضور خواهیم داشت» کاملاً با تقویم IJF همخوان است.

صفر مدال؛ شکست یا سرمایه‌گذاری برای آینده؟

کارنامه ناگویا را نمی‌توان با یک تعبیر ساده جمع کرد.

از منظر نتیجه، جودوی ایران ناکام بوده است؛ شش ورزشکار اعزام شدند و هیچ‌کدام روی سکو نرفتند. سه مقام پنجم نزدیک به مدال هستند، اما در جدول رسمی مدالی برای ایران ثبت نمی‌کنند.

از منظر توسعه‌ای، اما حضور ورزشکاران ۱۵ و ۱۷ ساله و نمایش‌هایی مانند صعود مریم بربط تا نیمه‌نهایی یا رسیدن پرهیزگار و چوپان به مبارزه مدال برنز نشان می‌دهد تیم کاملاً دور از سطح رقابت نبوده است.

همین دو واقعیت باید کنار هم دیده شوند.

عذرخواهی میراسماعیلی پایان ماجرای ناگویا نیست؛ معیار واقعی، اتفاقی است که بعد از این مسابقات رخ می‌دهد. اگر سه مقام پنجم طی ماه‌ها و سال آینده به مدال‌های جهانی و آسیایی تبدیل شوند، ناگویا می‌تواند مرحله‌ای از بازسازی تلقی شود. اگر نتایج مشابه تکرار شود، جوان بودن تیم دیگر به‌تنهایی توضیح کافی برای غیبت از سکو نخواهد بود.

فعلاً جودوی ایران ناگویا را بدون مدال ترک کرده؛ اما تنها چند روز بعد در باکو فرصت دیگری دارد تا نشان دهد فاصله‌ای که در ژاپن تا سکو باقی ماند، واقعاً قابل جبران است.