شماره ۱۰ آرژانتین بعد از مسی به چه کسی می‌رسد؟ | سه وارث برای سنگین‌ترین پیراهن فوتبال جهان

مسی برای آخرین بار در ورزشگاه مونومنتال به میدان رفت و پایان دوران ملی‌اش دقیقاً شبیه بهترین سال‌های حضورش در آرژانتین بود. او ابتدا برای نیکولاس اوتامندی پاس گل ساخت، سپس نیکو پاز را برای گل دوم تغذیه کرد و در نهایت از روی نقطه پنالتی گل سوم را زد. بیش از ۸۵ هزار تماشاگر نیز شاهد پایان دوره‌ای بودند که ۲۱ سال طول کشید.

این پایان چند ماه پس از جام جهانی ۲۰۲۶ رقم خورد؛ تورنمنتی که آرژانتین تا فینال پیش رفت اما در نیویورک با نتیجه یک بر صفر پس از وقت اضافه مقابل اسپانیا شکست خورد. مسی در آن جام هشت گل زد و پس از آن تصمیم خود برای پایان دادن به دوران ملی را اعلام کرد.

بنابراین آرژانتین نه فقط کاپیتان، بلکه بازیکنی را از دست داده که گلزنی، بازی‌سازی، ضربات ایستگاهی، کنترل ریتم مسابقه و بخش مهمی از رهبری روانی تیم را همزمان انجام می‌داد.

آرژانتین قبلاً یک بار این کابوس را تجربه کرده بود

فوتبال آرژانتین می‌داند زندگی پس از یک شماره ۱۰ اسطوره‌ای چقدر دشوار است.

پس از پایان دوران دیه‌گو مارادونا، بازیکنانی مانند آریل اورتگا، پابلو آیمار و خوان رومن ریکلمه در مقاطع مختلف تلاش کردند شماره ۱۰ را صاحب شوند، اما هیچ‌کدام نتوانستند فوراً خلأ مارادونا را پر کنند. متن ارسالی نیز به دوره‌ای اشاره می‌کند که آرژانتین پس از مارادونا در جام جهانی ۱۹۹۸ به یک‌چهارم نهایی رسید و در سال ۲۰۰۲ حتی در مرحله گروهی حذف شد؛ اتفاقی که فشار نمادین این شماره را به‌خوبی نشان می‌دهد.

مسی هم بلافاصله جانشین مارادونا نشد. سال‌ها زمان برد تا از یک استعداد خارق‌العاده اما مورد تردید بخشی از جامعه آرژانتین، به رهبر تیمی تبدیل شود که جام جهانی و دو کوپا آمه‌ریکا را فتح کرد.

حالا همین چرخه برای سومین بار آغاز شده است.

خولین آلوارز؛ مطمئن‌ترین جانشین، اما نه یک «شماره ۱۰ کلاسیک»

اگر اسکالونی بخواهد مسئولیت بزرگ را به یک بازیکن تثبیت‌شده بدهد، خولین آلوارز منطقی‌ترین انتخاب است.

مهاجم اتلتیکومادرید تا پیش از پایان این پنجره ملی ۶۱ بازی برای آرژانتین انجام داده و ۱۶ گل زده است. او در مسیر انتخابی جام جهانی نیز زمانی که مسی غایب بود، بارها در خط حمله مسئولیت بیشتری به عهده گرفت. متن مبنا نیز آلوارز را «مطمئن‌ترین گزینه» معرفی می‌کند و روی تجربه او در منچسترسیتی، اتلتیکو و مسابقات بزرگ تأکید دارد.

مشکل اما واضح است: آلوارز از نظر سبک بازی مسی نیست.

او مهاجمی با پرس شدید، حرکت بدون توپ، حمله به عمق و تمام‌کنندگی است، نه بازی‌سازی که دائماً عقب بیاید، توپ بگیرد و تمام ساختار هجومی را هدایت کند.

بنابراین اگر شماره ۱۰ به آلوارز برسد، بیشتر به معنای انتقال اعتبار و مسئولیت خواهد بود تا انتقال همان نقش تاکتیکی مسی.

نیکو پاز؛ شبیه‌ترین گزینه و شاید جدی‌ترین مدعی شماره ۱۰

جالب اینکه آخرین پاس گل دوران ملی مسی، به بازیکنی رسید که شاید بیش از همه برای جانشینی او مناسب باشد: نیکو پاز.

پاز گل دوم آرژانتین مقابل بنین را روی پاس مسی زد و همین تصویر می‌تواند به نمادی از انتقال نسل تبدیل شود. رویترز نیز از پاز به عنوان یکی از بازیکنانی یاد کرده که برای به ارث بردن شماره ۱۰ مطرح هستند.

پاز چپ‌پاست، میان خطوط حرکت می‌کند، توانایی ساخت موقعیت دارد و برخلاف آلوارز، ذاتاً یک هافبک هجومی و بازی‌ساز است. او در نخستین حضور کومو در لیگ قهرمانان این فصل نیز در برد ۴ بر یک برابر لایپزیگ دو پاس گل داد.

متن ارسالی نیز پاز را «شبیه‌ترین گزینه» معرفی می‌کند و دلیل آن را هوش تاکتیکی، تکنیک بالا، توانایی تغییر جریان بازی و چپ‌پا بودن او می‌داند.

اما شاید مهم‌ترین تفاوت این باشد که پاز نباید مجبور شود «مسی دوم» باشد. اگر او فقط وظیفه خلاقیت را بر عهده بگیرد و بار گلزنی میان آلوارز، لائوتارو و سایر مهاجمان تقسیم شود، آرژانتین می‌تواند ساختاری متعادل‌تر از دوران وابستگی مطلق به یک ستاره داشته باشد.

ماستانتونو؛ جسورترین وارث شماره ۱۰

فرانکو ماستانتونو، ۱۹ ساله، گزینه‌ای متفاوت و احتمالاً هیجان‌انگیزتر است.

او پیش از این هم شماره ۱۰ آرژانتین را پوشیده است. ماستانتونو در دیدار انتخابی مقابل اکوادور در سال ۲۰۲۵ به جوان‌ترین بازیکن تاریخ تیم ملی تبدیل شد که شماره ۱۰ را در یک بازی انتخابی جام جهانی به تن می‌کند و رکوردی مرتبط با مارادونا را شکست.

فصل باشگاهی او نیز دوباره رو به صعود رفته است. رئال مادرید در تابستان ماستانتونو را تا ژوئن ۲۰۲۷ به فیورنتینا قرض داد. او سپس در ۱۱ سپتامبر مقابل ونتزیا هت‌تریک کرد و فیورنتینا را به پیروزی ۴ بر ۲ رساند؛ سه گلی که دوباره نامش را به مرکز توجه فوتبال ایتالیا برگرداند.

در متن مبنا نیز شباهت حرکت او از سمت راست به داخل زمین، پای چپ قدرتمند و توانایی بازی در فضاهای فشرده از دلایل مطرح شدنش به عنوان وارث بالقوه مسی عنوان شده است.

ریسک او مشخص است: سن بسیار کم و فشار غیرعادی شماره ۱۰ آرژانتین.

تیاگو آلمادا؛ گزینه‌ای که نباید فراموش شود

تیاگو آلمادا نیز همچنان در این رقابت حضور دارد، هرچند در مقایسه با پاز و ماستانتونو کمتر درباره‌اش صحبت می‌شود.

او پس از دوران ناموفق در اتلتیکومادرید به ریورپلاته برگشته است. باشگاه اتلتیکو انتقال او را رسماً تأیید کرد و منابع مختلف ارزش معامله را در محدوده ۲۰ میلیون یورو گزارش کرده‌اند.

متن ارسالی نیز آلمادا را گزینه‌ای «دور از انتظار» می‌داند؛ بازیکنی که می‌تواند به عنوان شماره ۱۰، شماره ۸ یا وینگر بازی کند و پیش از این اعتماد اسکالونی را به دست آورده است.

با این حال به نظر می‌رسد برای تبدیل شدن به وارث اصلی مسی، ابتدا باید دوباره جایگاه ثابت خود را در تیم ملی تثبیت کند.

کاپیتان بعدی مشخص شد؛ شماره ۱۰ هنوز نه

یک بخش از دوران پس از مسی همین حالا حل شده است.

لیونل اسکالونی رسماً اعلام کرده کریستین رومرو کاپیتان جدید تیم ملی خواهد بود. بعد از او، امیلیانو مارتینز و لائوتارو مارتینز در سلسله‌مراتب کاپیتانی قرار می‌گیرند.

اما تکلیف شماره ۱۰ هنوز مشخص نشده است.

این جدایی اهمیت زیادی دارد: آرژانتین ظاهراً نمی‌خواهد هم رهبری و هم مسئولیت خلاقیت را دوباره روی دوش یک بازیکن بگذارد. بازوبند به یک مدافع باتجربه سپرده شده و شماره ۱۰ می‌تواند به بازیکنی جوان‌تر و خلاق‌تر برسد.

بزرگ‌ترین اشتباه آرژانتین؛ جست‌وجوی «مسی بعدی»

اصل مهم دوران جدید همین‌جاست.

آرژانتین اگر به دنبال یک بازیکن برای انجام تمام کارهایی باشد که مسی انجام می‌داد، احتمالاً شکست خواهد خورد. متن اولیه نیز در پایان به همین نتیجه می‌رسد: جای خالی مسی باید توسط چند بازیکن پر شود، نه یک نفر.

تصور ترکیبی با آلوارز در نوک، نیکو پاز پشت مهاجم و ماستانتونو از سمت راست، منطقی‌تر از ساختن تیمی است که همه‌چیز را دوباره به شماره ۱۰ وابسته کند. انزو فرناندز و الکسیس مک‌آلیستر نیز می‌توانند کنترل خط میانی را بر عهده داشته باشند و رومرو رهبری تیم را از عقب زمین انجام دهد.

حتی خود اسکالونی نیز تأکید کرده جای خالی مسی باید به شکل جمعی پر شود، نه با پیدا کردن یک جانشین مستقیم.

شماره ۱۰ به پاز می‌رسد یا ماستانتونو؟

اگر فقط شرایط فعلی را ملاک قرار دهیم، نیکو پاز از نظر نقش تاکتیکی آماده‌ترین گزینه برای شماره ۱۰ است؛ او در تیم ملی جا افتاده‌تر شده، خلاقیت لازم را دارد و حتی آخرین بازی مسی را با گل روی پاس او به پایان رساند.

ماستانتونو اما بیشترین ظرفیت برای تبدیل شدن به چهره نمادین نسل بعد را دارد. او قبلاً این شماره را پوشیده، شخصیت تهاجمی دارد و در ۱۹ سالگی هنوز فضای عظیمی برای پیشرفت پیش روی اوست.

آلوارز نیز شاید بهترین بازیکن نسل بعدی آرژانتین باشد، اما الزاماً طبیعی‌ترین صاحب شماره ۱۰ نیست.

هیچ تصمیم رسمی هنوز اعلام نشده و اسکالونی هم پیش از خداحافظی مسی تأکید کرده بود که تکلیف شماره جدید بعداً روشن خواهد شد.

برای آرژانتین اما مسئله مهم‌تر از نام صاحب پیراهن است. دوران مسی زمانی واقعاً تمام می‌شود که تیم یاد بگیرد بدون انتظار یک معجزه از شماره ۱۰، مسابقات بزرگ را ببرد. پس از مارادونا، آرژانتین سال‌ها برای رسیدن به چنین ستاره‌ای منتظر ماند؛ این بار شاید بهترین راه این باشد که اصلاً منتظر «مسی بعدی» نماند.