فولاد ایرانیان
اظهارات جنجالی محمد مایلی‌کهن درباره رونالدو و مسی؛ کریستیانو دیکتاتورگونه رفتار می‌کند، مسی بهترین تاریخ است!
محمد مایلی‌کهن، سرمربی سابق تیم ملی فوتبال ایران، در گفت‌وگویی متفاوت به مقایسه کریستیانو رونالدو و لیونل مسی پرداخت و اظهارات بحث‌برانگیزی درباره شخصیت فوتبالی این دو فوق‌ستاره مطرح کرد. مایلی‌کهن که زمانی طرفدار رونالدو بود، حالا مسی را بهترین بازیکن تاریخ فوتبال می‌داند و معتقد است رفتار کاپیتان پرتغال در زمین تا اندازه‌ای دیکتاتورگونه است. او همچنین با اشاره به حواشی اخیر رونالدو در تیم ملی پرتغال، از تجربه شخصی خود درباره سختی خداحافظی از فوتبال گفت و اعتراف کرد که حتی در ۳۶ سالگی نیز کنار گذاشتن فوتبال برایش آسان نبوده است. از علاقه به گواردیولا و تغییر تیم محبوبش از منچستریونایتد به منچسترسیتی تا تحسین هانسی فلیک، بخش‌های دیگر مصاحبه‌ای هستند که نگاه متفاوت این مربی باسابقه به فوتبال جهان را نشان می‌دهند.
۱۱:۵۲ - ۱۸ مهر ۱۴۰۵
وانانیوز|
محمد مایلی‌کهن که بیشتر با اظهارات صریح خود درباره فوتبال ایران شناخته می‌شود، این بار در مصاحبه‌ای که روزنامه جام‌جم در ۱۵ مهر ۱۴۰۵ منتشر کرد، به سراغ بزرگ‌ترین ستاره‌های فوتبال جهان رفت.
مهم‌ترین بخش صحبت‌های او به مقایسه شخصیت فوتبالی لیونل مسی و کریستیانو رونالدو اختصاص داشت.
سرمربی سابق تیم ملی ایران معتقد است رونالدو با وجود توانایی‌های استثنایی، در داخل زمین تمایل زیادی دارد که جریان حملات به حضور او وابسته باشد.
مایلی‌کهن در توصیف این ویژگی از عبارت «یک مقدار دیکتاتورگونه» استفاده کرد، اما همزمان تأکید داشت که قصد ندارد شخصیت اخلاقی رونالدو را زیر سؤال ببرد.
از نگاه او، رونالدو بازیکنی است که انتظار دارد بخش عمده توپ‌ها و موقعیت‌های هجومی به او ختم شود. به اعتقاد مایلی‌کهن، این رفتار را باید در کنار جایگاه بزرگ و دستاوردهای فوتبالی کریستیانو ارزیابی کرد.
با این حال، چنین توصیفی برداشت شخصی این مربی ایرانی از سبک بازی و رفتار رونالدو است و به معنای اثبات یک ویژگی شخصیتی درباره کاپیتان پرتغال نیست.
مایلی‌کهن: طرفدار رونالدو بودم اما با ظهور مسی همه چیز تغییر کرد
یکی از جالب‌ترین بخش‌های مصاحبه، اعتراف مایلی‌کهن درباره تغییر علاقه‌اش میان دو ستاره بزرگ فوتبال جهان بود.
او توضیح داد زمانی که رونالدو زودتر در سطح نخست فوتبال اروپا مطرح شد، به بازی این ستاره پرتغالی علاقه داشت؛ اما ظهور لیونل مسی و تماشای عملکرد او باعث شد نگاهش کاملاً تغییر کند.
مایلی‌کهن مسی را بازیکنی متفاوت توصیف کرد و گفت از نظر او ستاره آرژانتینی شایسته عنوان بهترین فوتبالیست تاریخ است.
او برای توضیح این دیدگاه به نام‌هایی مانند پله و دیه‌گو مارادونا اشاره کرد؛ دو اسطوره‌ای که در نسل‌های پیشین، معیار مقایسه بزرگان فوتبال جهان بودند.
نکته قابل توجه اینکه مایلی‌کهن تنها توانایی‌های فنی مسی را دلیل علاقه خود نمی‌داند، بلکه رفتار او با هم‌تیمی‌ها و اطرافیانش را نیز یکی از عوامل مهم محبوبیت این بازیکن ارزیابی می‌کند.
البته انتخاب بهترین بازیکن تاریخ فوتبال موضوعی کاملاً مورد بحث است. تفاوت نسل‌ها، سبک مسابقات، شرایط تاکتیکی و معیارهای فردی باعث می‌شود نتوان این عنوان را صرفاً با یک شاخص مشخص تعیین کرد.
ماجرای رونالدو و تیم ملی پرتغال؛ چرا مایلی‌کهن خداحافظی را سخت می‌داند؟
اظهارات مایلی‌کهن در شرایطی مطرح شده که اختلاف کریستیانو رونالدو با ژرژ ژسوس، سرمربی تیم ملی پرتغال، به یکی از مهم‌ترین حواشی فوتبال اروپا تبدیل شده است.
رونالدو در مسابقه لیگ ملت‌های اروپا مقابل نروژ روی نیمکت نشست و باوجود گرم کردن، فرصت حضور در زمین را پیدا نکرد. او پس از اختلاف بر سر تصمیمات فنی، اردوی تیم ملی پرتغال را در کپنهاگ ترک کرد.
ستاره پرتغالی در بیانیه ششم اکتبر مدعی شد ژرژ ژسوس به توافق‌های قبلی خود عمل نکرده است. سرمربی پرتغال اما وجود توافق مورد ادعای رونالدو را رد کرده و بر اختیار خود در انتخاب ترکیب تیم تأکید داشته است.
رونالدو ضمن عذرخواهی بابت ترک اردو، اعلام کرد همچنان قصد دارد در صورت آمادگی برای تیم ملی کشورش بازی کند و پیامدهای انضباطی احتمالی تصمیم خود را نیز می‌پذیرد.
مایلی‌کهن با اشاره به تجربه دوران بازی و مربیگری خود، معتقد است ستاره‌های بزرگ معمولاً تمایل چندانی به خداحافظی ندارند.
به اعتقاد او، حتی فوتبالیستی که به سن بالایی رسیده، ممکن است همچنان احساس کند توانایی بازی در سطح نخست را دارد.
این دیدگاه را می‌توان در چارچوب وابستگی عاطفی ورزشکاران حرفه‌ای به فوتبال بررسی کرد؛ وابستگی‌ای که پایان دادن به آن برای بازیکنانی که سال‌ها در مرکز توجه بوده‌اند، تصمیمی پیچیده است.
اعتراف عجیب مایلی‌کهن؛ خداحافظی از فوتبال مانند از دست دادن بخشی از وجود انسان است
مایلی‌کهن در بخش دیگری از مصاحبه به تجربه شخصی خود پرداخت و توضیح داد در ۳۶ سالگی تصمیم به خداحافظی گرفته است.
او تأکید کرد که در آن مقطع فشار سنگینی برای کناره‌گیری نداشته، اما مجموعه‌ای از شرایط باعث شد دوران بازیگری‌اش را به پایان برساند.
سرمربی پیشین ایران برای توصیف سختی این تصمیم از تشبیهی بسیار تند استفاده کرد و جدایی از فوتبال را به از دست دادن یکی از اعضای بدن تشبیه کرد.
منظور او عمق وابستگی بازیکنان حرفه‌ای به محیط مسابقه، تمرین، رقابت و جایگاه اجتماعی فوتبال بود.
از نگاه مایلی‌کهن، بازیکنی که سال‌ها در سطح بالا فعالیت کرده، ممکن است حتی هنگام مواجهه با انتقادهای گسترده نیز همچنان باور داشته باشد که شایستگی حضور در میدان را دارد.
این دیدگاه نکته مهمی درباره آینده رونالدو مطرح می‌کند: تصمیم برای پایان دادن به دوران حرفه‌ای صرفاً به شرایط جسمانی بستگی ندارد و پذیرش تغییر جایگاه در تیم نیز بخشی از این فرآیند است.
آیا بازیکنان پرتغال از رونالدو حمایت نکردند؟ واقعیت ماجرا چیست؟
مایلی‌کهن در پاسخ به پرسشی درباره تفاوت حمایت بازیکنان آرژانتین از مسی و رفتار ملی‌پوشان پرتغال با رونالدو، گفت که او نیز چنین تفاوتی را احساس کرده است.
با این حال، بررسی گزارش‌های تازه نشان می‌دهد نمی‌توان ادعا کرد تمام بازیکنان پرتغال از کاپیتان خود فاصله گرفته‌اند.
برونو فرناندز، هافبک منچستریونایتد و تیم ملی پرتغال، پس از اتفاقات اخیر به حمایت از رونالدو پرداخت و او را یکی از مهم‌ترین نمادهای تاریخ فوتبال کشورش دانست.
فرناندز همچنین وجود شکاف در رختکن تیم ملی را رد کرد و خواستار حفظ اتحاد بازیکنان شد.
بنابراین برداشت مایلی‌کهن از روابط درون تیمی، یک تحلیل شخصی است و نمی‌تواند به‌عنوان سندی قطعی درباره موضع تمام ملی‌پوشان پرتغال در نظر گرفته شود.
در عین حال، این بحث نشان می‌دهد مدیریت رابطه میان ستاره‌های بزرگ و سایر بازیکنان، یکی از حساس‌ترین مسئولیت‌های مربیان تیم‌های ملی است.
علاقه عجیب مایلی‌کهن به گواردیولا؛ از منچستریونایتد تا منچسترسیتی
یکی دیگر از بخش‌های جالب مصاحبه محمد مایلی‌کهن به تغییر تیم محبوب او در فوتبال انگلیس اختصاص داشت.
او توضیح داد سال‌های زیادی طرفدار منچستریونایتد بوده و بازیکنان بزرگی مانند جورج بست و بابی چارلتون را تحسین می‌کرده است.
مایلی‌کهن همچنین الکس فرگوسن را یکی از بزرگ‌ترین مربیان تاریخ فوتبال معرفی کرد و معتقد است منچستریونایتد پس از جدایی این سرمربی اسکاتلندی هنوز نتوانسته جانشینی در اندازه او پیدا کند.
با این حال، علاقه مایلی‌کهن به پپ گواردیولا باعث شد پس از حضور این مربی در منچسترسیتی، تیم محبوبش را تغییر دهد.
از نظر او، گواردیولا صرفاً یک مربی موفق نیست، بلکه فردی است که با روش‌های تاکتیکی و مدیریتی خود، ایده‌های تازه‌ای وارد فوتبال کرده است.
مقایسه هانسی فلیک و پپ گواردیولا؛ کدام مربی از نگاه مایلی‌کهن جذاب‌تر است؟
مایلی‌کهن در پاسخ به مقایسه بارسلونای هانسی فلیک با تیم تاریخی پپ گواردیولا، هر دو مربی را تحسین کرد؛ اما علاقه ویژه خود به گواردیولا را پنهان نکرد.
او معتقد است گواردیولا علاوه بر دوران موفق مربیگری، سابقه برجسته‌ای در دوران بازی داشته و همین تجربه به نگاه متفاوت او به فوتبال کمک کرده است.
البته مایلی‌کهن تأکید کرد که این موضوع به معنای ضعیف‌تر بودن فلیک نیست.
از نگاه او، ارتباط نزدیک مربی با بازیکنان یکی از عوامل مهم موفقیت است.
مایلی‌کهن با اشاره به فیلم‌های منتشرشده از صحبت‌های گواردیولا در رختکن، توضیح داد که شیوه برخورد و ارتباط این مربی با بازیکنانش را تحسین می‌کند.
او همچنین با لحنی انتقادی اشاره کرد اگر برخی رفتارهای مشابه مربیان خارجی در فوتبال ایران اتفاق می‌افتاد، احتمال داشت واکنش‌های رسانه‌ای متفاوتی ایجاد شود.
این بخش از صحبت‌های او در واقع به تفاوت نگاه‌ها به مدیریت رختکن و رفتار مربیان در فوتبال ایران و اروپا اشاره دارد.
فلسفه مربیگری مایلی‌کهن؛ مربی باید مانند پدر بازیکنان باشد
سرمربی سابق تیم ملی ایران معتقد است مربیگری تنها طراحی تمرین و انتخاب ترکیب نیست.
از نگاه او، یک مربی باید شرایط زندگی، روحیات و نیازهای بازیکنان را بشناسد و در مسیر پیشرفت آنها تلاش کند.
مایلی‌کهن برای توضیح دیدگاه خود، رابطه مربی و بازیکن را به رابطه پدر و فرزند تشبیه کرد.
البته در فوتبال حرفه‌ای امروز، حمایت عاطفی از بازیکنان باید در کنار احترام به استقلال فردی، مرزهای حرفه‌ای و تصمیم‌گیری منصفانه قرار بگیرد.
با این حال، آنچه در صحبت‌های مایلی‌کهن برجسته است، اهمیت ارتباط انسانی در کنار دانش فنی مربیگری است.
مایلی‌کهن درباره نسل طلایی فوتبال ایران چه گفت؟
در پایان این گفت‌وگو، مایلی‌کهن به دوران حضورش روی نیمکت تیم ملی ایران و نقش خود در معرفی بازیکنان جوان پرداخت.
او برخلاف برخی اظهارنظرهای صریح درباره ستاره‌های خارجی، درباره عملکرد خودش موضعی متواضعانه داشت.
مایلی‌کهن توضیح داد که در زمان مربیگری تلاش می‌کرد بازیکنان جوان مستعد را شناسایی کند، اما هرگز صرف جوان بودن را ملاک حضور در ترکیب قرار نمی‌داد.
به گفته او، بازیکنی که از نظر فنی شایستگی داشت، بدون توجه به سن می‌توانست فرصت بازی پیدا کند.
این دیدگاه نشان می‌دهد مایلی‌کهن همچنان شایستگی فنی را مهم‌ترین معیار انتخاب بازیکن می‌داند؛ موضوعی که به شکل غیرمستقیم با بحث اخیر رونالدو و نیمکت‌نشینی او در تیم ملی پرتغال نیز ارتباط پیدا می‌کند.
پاسخ رونالدو به انتقادها؛ گل شماره ۹۸۰ مقابل الدرعیه
نکته جالب اینکه پس از انتشار این مصاحبه، رونالدو در روز جمعه ۹ اکتبر بار دیگر توانایی گلزنی خود را به نمایش گذاشت.
او در دقیقه ۲۳ دیدار النصر مقابل الدرعیه گلزنی کرد و تعداد گل‌های رسمی دوران حرفه‌ای‌اش را به ۹۸۰ رساند.
النصر این مسابقه را با نتیجه سه بر صفر به پایان رساند و رونالدو اکنون تنها ۲۰ گل با رکورد هزار گل فاصله دارد.
این اتفاق نشان می‌دهد اختلاف بر سر نقش رونالدو در تیم ملی، لزوماً به معنای پایان توانایی‌های گلزنی او در سطح باشگاهی نیست.
البته موفقیت در لیگ عربستان به‌تنهایی پاسخ تمام پرسش‌های مربوط به تناسب نقش او در ترکیب تیم ملی پرتغال را نمی‌دهد. شرایط تاکتیکی، کیفیت حریفان و نیازهای تیمی نیز در تصمیم سرمربی اهمیت دارند.
جمع‌بندی؛ مایلی‌کهن مسی را انتخاب کرد اما مسئله رونالدو فراتر از یک مقایسه است
مصاحبه تازه محمد مایلی‌کهن، تصویری متفاوت از دیدگاه‌های سرمربی پیشین تیم ملی ایران ارائه می‌دهد.
او از یک سو لیونل مسی را بهترین بازیکن تاریخ فوتبال می‌داند و از رفتار تیمی او تمجید می‌کند؛ از سوی دیگر، معتقد است کریستیانو رونالدو با وجود تمام افتخاراتش، گاهی بیش از اندازه خواهان قرار گرفتن در مرکز جریان بازی است.
با این حال، مهم‌ترین بخش تحلیلی صحبت‌های مایلی‌کهن شاید نه انتخاب مسی، بلکه توضیح او درباره دشواری خداحافظی برای بازیکنان بزرگ باشد.
لینک کپی شد
ارسال نظر
جدیدترین اخبار
روی خط
