من و سیامند اهداف مشترکی داریم
![](/files/fa/news/1396/6/25/258484_219.jpg)
فرزین در بازی های پارالمپیک ۲۰۱۶ ریو، انتظارات را برآورده کرد و در دسته به اضافه ۸۰ کیلوگرم با مهار وزنه ۲۴۰ کیلوگرمی، رکورد جدیدی در رقابت های جهانی و پارالمپیک از خود بر جای گذاشت. شگفت انگیز نیست که وی این موفقیت را بزرگ ترین توفیق ورزشی خود تا به اکنون برشمرده است.
وی در خصوص آن بازی ها گفت: به خاطر عملکردم در بازی های پارالمپیک ۲۰۱۶ بسیار خوشحالم چون هم مدال طلا را کسب کردم و هم رکوردشکنی کردم. از خدا سپاسگزارم که به من قدرتی داد تا بتوانم وزنه ای که سه برابر من وزن داشت را بالای سینه ببرم. اکنون نامم در کتاب رکوردهای گینس ثبت شده و من پس از دسته ۱۰۷ کیلوگرم، سنگین ترین وزنه را در بازی های ریو بالای سر برده ام.
برنده دسته ۱۰۷ کیلوگرم کسی نیست جز سیامند رحمان که وزنه ۳۱۰ کیلوگرمی را مهار کرد و به عنوان بهترین پارالمپین سال ۲۰۱۷ هم معرفی شد. فرزین با این حال موفقیت های رحمان را یک تهدید برای خود نمی داند.
وی گفت: من و سیامند اهداف مشترکی داریم. ما در تمرینات به هم انرژی می دهیم و برای افتخارآفرینی برای کشورمان، در تمرینات تمرکز می کنیم. ما همواره با هم همکاری می کنیم و هدفمان این است که بهترین نتایج را به دست بیاوریم. سیامند یکی از بهترین دوستان و همتیمیهای من است و دوستی قابل احترام به حساب می آید.
رقابت های پارا وزنه برداری قهرمانی جهان خیلی نزدیک است با این حال فرزین چشم انداز دورتری هم دارد. وی گفت: در حال حاضر، تمام هدف من این است که خودم را برای بازی های پارالمپیک ۲۰۲۰ توکیو آماده کنم. می خواهم در این بازی ها مدال بیاورم و رکوردشکنی مجدد داشته باشم. بعد از توکیو می خواهم در کلاس های داوری شرکت کنم و امیدوارم بتوانم به عنوان یک داور بین المللی در رقابت های جهانی و پارالمپیک به امر قضاوت بپردارم. اکنون هم دانشجوی دکترای تربیت بدنی در داشنگاه تهران هستم.
فرزین ۱۲ سال است که در رشته پارا وزنه برداری حضور دارد و می گوید ورزش به بخشی از زندگی اش تبدیل شده است.