ماجرای سرمربی پرسپولیس و محمد نوری

سال گذشته در چنين روزهايي، سيد جلال حسيني بعد از خروج از ليگ قطر به شدت براي بازگشت به پرسپوليس ابراز علاقه كرد. او و نژادفلاح با هم توافق كردند، عكس يادگاري انداختند و در نهايت رسانهها با اطمينان از حسيني به عنوان نخستين خريد پرسپوليس براي ليگ پانزدهم نام بردند. در آن زمان وقتي يك روزنامه ورزشي روي جلدش بزرگ تيتر زد: «برانكو سيد جلال را نميخواهد» هيچكس اين خبر را باور نكرد و خيليها روزنامه مزبور را به دشمني با پرسپوليس متهم كردند. برانكو اما واقعا حسيني را نميخواست و در اين مورد آنقدر صريح و قاطع بود كه سيد جلال راهي جز حضور در يك تيم ديگر پيش پاي خودش نديد. حالا هم به نظر ميرسد همان داستان براي محمد نوري در حال تكرار شدن است. او براي بازگشت به پرسپوليس ابراز علاقه كرده، اما بعيد است چنين رغبتي از سوي برانكو هم وجود داشته باشد؛ چه اينكه بين دو نيمفصل و با وجود همه شايعات آن روزها، مربي كروات هيچ تقاضايي براي بازگرداندن نوري به باشگاه نداد.
اگر يادتان باشد برانكو يك بار در مورد اينكه تيمش هافبك بازيساز ندارد، از يك جمله كليدي استفاده كرده بود: «در فوتبال مدرن، پليميكرها به شكل سنتي وجود ندارند و شما مثل قبل به يك بازيساز متكي نخواهيد بود.» او با تيم جوانش اين تئوري را به اثبات رساند و توانست بازيهاي خوبي به نمايش بگذارد. حالا بايد ديد برانكو كه تركيبش را شناخته و اصرار زيادي هم به استفاده از جوانان دارد، جايي براي نوري 34ساله خالي باقي ميگذارد يا نه؟ اگر جواب منفي باشد، سرنوشت او شباهت غريبي به سيد جلال پيدا ميكند؛ هر دو در زماني كه تيم به آنها نياز داشت راهي قطر شدند، هر دو آنجا ناموفق بودند و برگشتند، هر دو خواستند دوباره پرسپوليسي شوند و البته هر دو پشت سد برانكو باقي ماندند!