طاهری: جای وریا یقه سعادتمند را بگیرید

بیژن طاهری مربی استقلال در فصل هفدهم و هجدهم در صحبتی که داشت درباره اعتراض وریا غفوری و واکنشی که باشگاه باید نسبت به این موضوع داشته باشد حرف زد.

دیدید وریا غفوری چطور از زمین بازی بیرون رفت؟
بله! دیدم دستش را بلند کرد و از طرف دیگر بیرون رفت ولی باید دید چه اتفاقی افتاده که این موضوع به وجود آمده است. 

چطور؟
من وریا را می‌شناسم. وقتی در استقلال کار می‌کردم مدتی بود که بینی‌اش شکسته بود و باید جراحی می‌کرد ولی به خاطر اینکه پستش خالی نماند ۶ بازی با همان بینی شکسته کار کرد و می‌گفت نمی‌خواهد پستش خالی بماند. او بازیکنی باغیرت و باتعصب است که وصله تیم به هم زدن و باند و باندبازی به او نمی‌چسبد. اتفاقاً بودن چنین بازیکنی در استقلال برای این تیم لازم است که بچه‌ها را دور هم جمع کند. یک فوتبالیست خوش‌اخلاق و باادب که می‌تواند در آینده به یکی از اسطوره‌های استقلال تبدیل شود.

یعنی به او حق می‌دهید این رفتار را انجام بدهد؟
من رفتار او را تأیید نمی‌کنم ولی معتقدم باید ریشه‌یابی کرد.

ظاهراً باشگاه به خاطر تغییراتی که در قرارداد او در تابستان انجام شده از او به کمیته اخلاق شکایت کرده است که چرا قراردادش را زیاد کرده‌اند؟
این چه ربطی به بازیکن دارد؟ باشگاه در آن دوره مدیرعامل داشته و به هر دلیلی که سعادتمند می‌داند خواسته این کار را بکند. بازیکن که نمی‌تواند باشگاه را مجبور به افزایش قراردادش کند و این اشتباه از سوی مدیران بوده است. در هر باشگاه حرف اول و آخر را مدیرعامل می‌زند. اگر بازیکن هر چه بگوید این مدیرعامل است که می‌تواند مخالفت کند یا موافقت. اگر الان به من هم بگویند به جای ۳۰۰ میلیون تومان با یک میلیارد قرارداد ببند استقبال می‌کنم. بروید یقه مدیر وقت را بگیرید. وگرنه وریا خیلی به درد این تیم می‌خورد.

در تیم؟
بله! من خودم مهاجم بودم. گلی که او به نفت مسجد سلیمان زد را باید برای فورواردها پخش کنند و آموزش بدهند که چطور یک دفاع راست می‌آید و توپ را روی تیر یک قطع می‌کند. وریا الان شخصیت مربیگری هم دارد. یادمان هست در دورانی که استراماچونی رفت سه بازی تیم را اداره می‌کرد. باشگاه باید او را حفظ کند چون خیلی به درد تیم می‌خورد. 

حرف باقی مانده؟
باید فوت نابهنگام علی انصاریان و مهرداد میناوند را به خانواده هر دو عزیز از دست رفته و جامعه ورزش تسلیت بگویم و این را هم اضافه کنم که درگذشت علی انصاریان به اندازه فوت ناصر حجازی مرا آزرد و غمگینم کرد.