بازگشت از نیمکت به قلب بازی؛ شب رهایی ابوالفضل جلالی در استقلال

در فوتبال حرفه‌ای، همیشه بازیکنانی هستند که در سکوت، مسیر دشواری را طی می‌کنند؛ دور از تیترها، دور از ترکیب اصلی و زیر سایه تردید. ابوالفضل جلالی در ماه‌های اخیر یکی از همین نام‌ها بود. مدافعی که روزی با رکورد ۱۱ پاس گل در لیگ برتر، یکی از مؤثرترین بازیکنان استقلال به شمار می‌رفت، ناگهان از کانون توجه خارج شد و جای خود را به نیمکت‌نشینی‌های طولانی داد. اما فوتبال، گاهی درست در لحظه‌ای که بیشترین نیاز وجود دارد، فرصت جبران می‌دهد. دیدار استقلال مقابل شمس‌آذر در هفته بیستم لیگ برتر، همان لحظه برای جلالی بود.

بازگشت به ترکیب اصلی؛ اعتمادی که دوباره ساخته شد

ابوالفضل جلالی پس از ماه‌ها دوری از ترکیب اصلی، ابتدا در دیدار برابر استقلال خوزستان دوباره به جمع یازده نفره استقلال بازگشت؛ بازگشتی که نشانه‌ای از تغییر نگاه کادر فنی به او بود. این اعتماد در بازی خانگی مقابل شمس‌آذر ادامه پیدا کرد؛ مسابقه‌ای حساس که استقلال پس از شکست مقابل پیکان، بیش از هر زمان دیگری به آرامش و نتیجه نیاز داشت. جلالی یکی از معدود بازیکنانی بود که جایگاه خود را در ترکیب اصلی حفظ کرد و همین مسئله، بار مسئولیت او را دوچندان می‌کرد.

گل اول بازی؛ شکستن مقاومت شمس‌آذر ده‌نفره

در نیمه نخست، استقلال با تیمی روبه‌رو بود که با وجود ده‌نفره شدن، همچنان با تمرکز دفاع می‌کرد و اجازه خلق موقعیت‌های پرشمار را نمی‌داد. در چنین شرایطی، گل اول بازی اهمیت حیاتی داشت. ضربه ابوالفضل جلالی، هرچند روی ریباند و پس از دفع ناقص جعفرپور جوان به ثمر رسید، اما دقیقاً همان ضربه‌ای بود که مقاومت شمس‌آذر را در هم شکست. توپ پس از برخورد به پشت حامد بحیرایی تغییر مسیر داد و وارد دروازه شد؛ گلی که شاید از نظر زیبایی‌شناسی در زمره شاهکارها نبود، اما از نظر تأثیرگذاری، وزنی بسیار سنگین داشت.

گلی با ارزش مضاعف؛ فراتر از سه امتیاز

این گل، فقط یک قدم به سوی پیروزی استقلال نبود. برای خود جلالی، ارزش این لحظه چند برابر بود. او از ابتدای فصل هیچ گلی نزده بود و تنها در هفته دوم مقابل ذوب‌آهن یک پاس گل در کارنامه داشت. مدافعی که زمانی آخرین نماینده استقلال در جداول انفرادی لیگ برتر محسوب می‌شد، حالا مدت‌ها بود که نامش از آمارهای اثرگذار حذف شده بود. گل مقابل شمس‌آذر، نه‌تنها طلسم گل‌نزدن را شکست، بلکه زنجیر فشار روانی را از دست و پای او باز کرد.

یادآوری یک رکورد فراموش‌شده

ابوالفضل جلالی هنوز هم آخرین بازیکن استقلال است که در جدول گلسازان لیگ برتر نامی پررنگ دارد. او در لیگ بیست‌وسوم و در دوران هدایت جواد نکونام، با ثبت ۱۱ پاس گل، استانداردی تازه برای مدافعان کناری استقلال تعریف کرد. پس از آن فصل، هیچ بازیکن آبی‌پوشی نه در صدر جدول گلزنان ایستاد و نه در جمع بهترین گلسازان لیگ دیده شد. همین سابقه باعث شده بود انتظارها از جلالی همواره بالا باشد؛ انتظاری که با نیمکت‌نشینی‌های طولانی، به فشار مضاعف تبدیل شد.

تابستان پر از تردید؛ ماندن در استقلال یا رفتن برای بقا

تابستان و بازگشت ساپینتو، نقطه‌ای مهم در مسیر حرفه‌ای جلالی بود. با توجه به اتفاقات لیگ بیست‌ودوم و نزدیکی به سال منتهی به جام جهانی، بسیاری تصور می‌کردند جلالی برای حفظ شانس حضور در تیم ملی، به تیمی خواهد رفت که فرصت بازی مداوم داشته باشد. اما او ماند؛ تصمیمی پرریسک که می‌توانست هم به احیای دوباره منجر شود و هم به محو شدن تدریجی. در شروع فصل، ساپینتو به او اعتماد کرد و جلالی دفاع چپ فیکس استقلال بود، اما این روند دوام نیاورد.

محو شدن از هفته پنجم؛ آغاز دوران نیمکت

از هفته پنجم به بعد، نام ابوالفضل جلالی به‌تدریج از ترکیب استقلال حذف شد. حسین گودرزی به عنوان دفاع چپ اصلی آبی‌ها معرفی شد و جلالی به نیمکت رفت. حتی در نیم‌فصل، شایعاتی درباره جدایی او، مشابه آنچه برای رامین رخ داد، مطرح شد، اما در نهایت جلالی ماند. هفته هفدهم، او از دقیقه ۷۶ جانشین گودرزی شد؛ هفته هجدهم، یک بازی کامل انجام داد و در دو دیدار اخیر نیز در نیمه دوم جای خود را به گودرزی داد. مسیری پرنوسان که نشان می‌داد هنوز تکلیف این پست در استقلال کاملاً مشخص نیست.

شب شمس‌آذر؛ پاسخ عملی به اعتماد ساپینتو

دیدار با شمس‌آذر، فرصتی بود تا جلالی پاسخی عملی به اعتماد سرمربی بدهد. استقلال پس از شکست مقابل پیکان، نیاز به بازیکنانی داشت که از نظر ذهنی آماده باشند و مسئولیت‌پذیری نشان دهند. جلالی دقیقاً در چنین فضایی درخشید. گل او در نیمه نخست، به تیم آرامش داد و مسیر بازی را برای شروع نیمه دوم هموار کرد. این گل، استقلال را از اضطراب یک بازی بسته نجات داد و شرایط را به سود میزبان تغییر داد.

نیمه دوم؛ جلالی در نقش محور حملات

پس از گلزنی، روحیه جلالی به‌وضوح تغییر کرد. در شروع نیمه دوم، او به یکی از فعال‌ترین مهره‌های استقلال تبدیل شد. نفوذهای مداوم، لایی انداختن به مدافع مستقیم و ارسال‌های تند و تیز از جناح چپ، نشان می‌داد مدافعی که مدت‌ها زیر فشار بود، حالا با اعتمادبه‌نفس بازی می‌کند. در یکی از صحنه‌ها، به‌جای ارسال تصمیم به شوت‌زنی گرفت؛ هرچند به دلیل راست‌پا نبودن، ضربه‌اش راهی به دروازه پیدا نکرد، اما همین جسارت، نشانه‌ای از بازگشت ذهنی او به فرم مطلوب بود.

تعویض در دقیقه ۶۸؛ مدیریت انرژی و رقابت سالم

جلالی تا دقیقه ۶۸ در زمین ماند و سپس در جریان سه تعویض همزمان ساپینتو، از زمین خارج شد تا حسین گودرزی نیز فرصت حضور پیدا کند. این تعویض، بیش از آنکه نشانه نارضایتی باشد، به نظر می‌رسید تصمیمی مدیریتی برای حفظ انرژی بازیکن و ایجاد رقابت سالم در پست دفاع چپ باشد. نمایش جلالی، به‌گونه‌ای بود که خروج او با تشویق هواداران همراه شد؛ اتفاقی که می‌تواند در ادامه فصل، اعتمادبه‌نفس بیشتری به او بدهد.

آینده جلالی؛ مسیری هموارتر از گذشته

با این گل و این نمایش، شرایط ابوالفضل جلالی برای ادامه فصل به‌مراتب بهتر از ماه‌های گذشته به نظر می‌رسد. او نه‌تنها از نظر فنی دوباره خود را اثبات کرد، بلکه نشان داد از نظر ذهنی نیز آماده بازگشت به سطح اول رقابت است. استقلال در ادامه فصل به بازیکنانی نیاز دارد که در لحظات سخت، گره‌گشا باشند و جلالی ثابت کرد می‌تواند یکی از همین مهره‌ها باشد.

جمع‌بندی؛ گل به‌موقع، نقطه عطف یک فصل سخت

گل ابوالفضل جلالی مقابل شمس‌آذر، فقط یک عدد در جدول گلزنان نبود؛ این گل، خلاصه‌ای از ماه‌ها صبر، فشار و تلاش بی‌صدا بود. مدافعی که زمانی گلساز اول استقلال بود و مدتی طولانی در حاشیه قرار گرفت، حالا با یک ضربه به‌موقع، دوباره خود را به متن بازگرداند. اگر این روند ادامه پیدا کند، شب شمس‌آذر می‌تواند به‌عنوان نقطه عطف فصل جلالی در استقلال ثبت شود؛ شبی که نیمکت‌نشینی‌های طولانی، جای خود را به امید و اعتماد دوباره داد.