محسن رضایی: اگر آمریکا جنگ را شروع کند، این بار آتش‌بس در کار نیست!

گزارش سخنان محسن رضایی در مراسم راهپیمایی ۲۲ بهمن امسال در میدان نقش جهان اصفهان، تنها بازتاب یک موضع‌گیری مقطعی نبود، بلکه تصویری فشرده از نگاه امنیتی، تاریخی و سیاسی یکی از فرماندهان ارشد دوران دفاع مقدس به آینده تقابل ایران و آمریکا را ارائه داد. رضایی با زبانی صریح و هشداردهنده، هم‌زمان دو مسیر را پیش‌روی واشنگتن ترسیم کرد؛ مسیری که به مذاکره ختم می‌شود و مسیری که در صورت انتخاب جنگ، به گفته او، آتش‌بسی در آن متصور نخواهد بود. این سخنان در بستر سالگرد پیروزی انقلاب اسلامی، حامل پیام‌هایی فراتر از یک سخنرانی مناسبتی بود و تلاش داشت معادلات منطقه‌ای و بین‌المللی را از منظر تهران بازتعریف کند.

هشدار به آمریکا و تعریف دوباره مسیر مذاکره

محسن رضایی با تأکید بر اینکه آمریکا بهتر است راه مذاکره را در پیش بگیرد، کوشید پیام روشنی به سیاستمداران واشنگتن مخابره کند. از نگاه او، پیشنهاد مذاکره نه از سر ضعف، بلکه از موضع اقتدار مطرح می‌شود و نادیده گرفتن آن می‌تواند هزینه‌های سنگینی برای طرف مقابل داشته باشد. رضایی تصریح کرد اگر جنگی آغاز شود، این‌بار قواعد گذشته تکرار نخواهد شد و مفهومی به نام آتش‌بس در کار نخواهد بود. این گزاره، تلاشی بود برای تغییر محاسبات راهبردی آمریکا و القای این پیام که ایران خود را برای سناریوهای سخت‌تر آماده کرده است.

در این چارچوب، او به تجربه‌های گذشته اشاره کرد و گفت دشمنان ایران بارها نجابت و صبر مردم را با ضعف اشتباه گرفته‌اند و همین خطای محاسباتی آنها را وارد باتلاق‌هایی کرده که راه خروج از آن را نیافته‌اند. این تحلیل، ضمن بازخوانی گذشته، به نوعی هشدار نسبت به تکرار اشتباهات پیشین از سوی آمریکا تعبیر می‌شود.

نگاه امنیتی به پروژه ایران‌هراسی و تجزیه

رضایی بخش مهمی از سخنان خود را به تشریح آنچه توطئه بزرگ دشمنان علیه ایران خواند، اختصاص داد. او بدون توسل به ادبیات احساسی، مدعی شد هدف آمریکا و اسرائیل صرفاً متوقف کردن پیشرفت ایران نیست، بلکه به گفته او، آنها به دنبال از میان بردن کلیت سرزمینی ایران و تقسیم آن به چند منطقه فاقد ارتش و سپاه هستند. این روایت، تصویری از یک پروژه بلندمدت امنیتی را ترسیم می‌کند که به باور رضایی، از ابتدای قرن بیست و یکم آغاز شده و همچنان ادامه دارد.

وی در ادامه، به رؤیای خام دشمنان اشاره کرد که در آن آسمان ایران از مرز عراق تا چین در اختیار هواپیماهای آنها قرار گیرد و هیچ قدرت دفاعی موثری در زیر این آسمان وجود نداشته باشد. این توصیف، نه‌تنها بر اهمیت توان دفاعی ایران تأکید می‌کند، بلکه تلاش دارد مخاطب داخلی، به‌ویژه نسل جوان، را نسبت به ابعاد راهبردی تهدیدها آگاه سازد.

نقش مردم و بازخوانی مفهوم اغتشاش

یکی از محورهای مهم سخنان محسن رضایی، تفکیک میان اعتراض و اغتشاش و تأکید بر نقش مردم در خنثی‌سازی توطئه‌ها بود. او گفت بسیاری از افرادی که در ناآرامی‌ها نقش داشتند، اگر از اهداف پشت‌پرده آمران خارجی آگاه بودند، هرگز وارد چنین مسیری نمی‌شدند. این بخش از سخنان رضایی، نگاهی جامعه‌شناختی به تحولات داخلی دارد و تلاش می‌کند ریشه بخشی از ناآرامی‌ها را در فریب و عملیات روانی دشمنان جست‌وجو کند.

او در عین حال، با اشاره به تجربه‌های گذشته، از پیروزی ایران در دفاع مقدس به‌عنوان نمونه‌ای یاد کرد که نشان می‌دهد اتکا به مردم و ایمان جمعی می‌تواند معادلات نظامی و سیاسی را تغییر دهد. از نگاه رضایی، همان‌گونه که در آن مقطع تاریخی ایران توانست از آزمونی سخت عبور کند، امروز نیز قادر است ضربه‌ای وارد کند که بازتاب آن در اروپا و آمریکا شنیده شود.

استمرار یک جریان سیاسی ضدایرانی

رضایی در تحلیل خود، دشمنی آمریکا با ایران را محدود به دولت یا رئیس‌جمهوری خاص ندانست و آن را یک جریان سیاسی مستمر توصیف کرد که از بوش پدر و پسر آغاز شده و امروز به نتانیاهو و ترامپ رسیده است. این نگاه، تلاش دارد نشان دهد تغییر چهره‌ها در واشنگتن و تل‌آویو لزوماً به تغییر راهبردها منجر نشده و خصومت ساختاری همچنان پابرجاست.

او با مقایسه وضعیت ایران با کشورهایی چون سوریه، عراق و لیبی، هشدار داد که هدف دشمنان، کشاندن ایران به سرنوشتی مشابه است، هرچند به گفته او، دشمنی با ایران به مراتب عمیق‌تر و پیچیده‌تر از این نمونه‌هاست. رضایی در این میان تأکید کرد که پیروزی ایران در این تقابل، می‌تواند موجی از امید را در میان ملت‌های دیگر ایجاد کند که خود را در معرض فشارهای آمریکا می‌بینند.

فراخوان به نیروهای مسلح و مسئولان

در بخش دیگری از سخنان، رضایی با لحنی مستقیم از نیروهای نظامی و انتظامی، ارتش و سپاه خواست همچون گذشته محکم در صحنه بمانند. او روزهای پیش‌رو را حساس و تاریخ‌ساز توصیف کرد و نقش جوانان را در همراهی با نیروهای مسلح تعیین‌کننده دانست. این فراخوان، در کنار تأکید بر بیداری و آگاهی عمومی، نشان‌دهنده اهمیت انسجام داخلی از منظر اوست.

همزمان، رضایی مسئولان را نیز مورد خطاب قرار داد و خواستار جدیت بیشتر در مبارزه با فساد، تبعیض و کنترل قیمت‌ها شد. او بر ضرورت نشستن همه اقشار جامعه بر سر یک سفره تأکید کرد و عبور از مراحل حساس کنونی را در گرو عدالت اقتصادی و همبستگی اجتماعی دانست. این بخش از سخنان، پیوندی میان امنیت ملی و مسائل معیشتی برقرار می‌کند و نشان می‌دهد از نگاه او، ثبات داخلی بدون رسیدگی به مطالبات اقتصادی ممکن نیست.

۲۲ بهمن و تداوم مسیر انقلاب

رضایی در بازخوانی تاریخی خود، ۲۲ بهمن را سرآغاز تحولاتی دانست که برخی مسائل را پایان داد و مسیرهای تازه‌ای را آغاز کرد که تا امروز ادامه یافته است. او اهداف انقلاب اسلامی را در تشکیل حکومتی مقتدر، مردمی و اسلامی خلاصه کرد و یادآور شد که دشمنان از همان ابتدا با ترور، ناامنی و در نهایت جنگ هشت‌ساله، تلاش کردند این مسیر را متوقف کنند.

به گفته رضایی، پس از ناکامی در جنگ نظامی، تحریم‌های شدید اقتصادی به‌عنوان ابزار فشار جایگزین شد، اما این راهبرد نیز نتوانست به اهداف مورد نظر دشمنان دست یابد. او با اشاره به آنچه جنگ ۱۲ روزه نامید، مدعی شد دشمنان در حالی دست به اقدام نظامی زدند که ایران در حال مذاکره بود و تصور می‌کردند با شهادت فرماندهان نظامی و تحریک مردم، می‌توانند نظام را تضعیف کنند.

روایت جنگ اخیر و نقش بازدارندگی

رضایی در تشریح آن مقطع، گفت در روزهای ابتدایی ضرباتی وارد شد، اما از روز چهارم و پنجم، موشک‌های ایران بود که سرزمین‌های اشغالی را هدف قرار داد و برای نخستین بار مراکزی در اسرائیل موشک‌باران شد که تصور آن نیز برای دشمنان دشوار بود. این روایت، تلاشی برای برجسته‌سازی توان بازدارندگی و تغییر موازنه قوا به سود ایران است.

او در پایان این بخش، نقش مردم را تعیین‌کننده خواند و به شعار ایران جان من اشاره کرد که به گفته او، نشان‌دهنده بصیرت عمومی و حمایت از رهبری و نیروهای مسلح بود. از نگاه رضایی، این همراهی مردمی، مهم‌ترین عامل ناکامی سناریوهای دشمنان محسوب می‌شود.

جمع‌بندی

سخنان محسن رضایی در راهپیمایی ۲۲ بهمن اصفهان را می‌توان ترکیبی از هشدار، تحلیل و فراخوان دانست. او با ترسیم دوگانه مذاکره و جنگ، تلاش کرد پیام اقتدار ایران را به خارج منتقل کند و همزمان، بر ضرورت انسجام داخلی، هوشیاری مردم و مسئولیت‌پذیری مدیران تأکید ورزد. این سخنان، در عین بازخوانی گذشته، نگاهی به آینده دارد و نشان می‌دهد از منظر یکی از چهره‌های برجسته نظامی و سیاسی کشور، مسیر پیش‌رو نیازمند همزمانی قدرت دفاعی، عقلانیت سیاسی و عدالت اجتماعی است؛ مؤلفه‌هایی که به باور او، می‌تواند ایران را از پیچ‌های حساس تاریخی عبور دهد.