ماه عسل تمام شد؛ پرسپولیس با اوسمار در سراشیبی سقوط
پرسپولیس در شرایطی پا به هفته بیستویکم لیگ برتر گذاشت که امید داشت با عبور از نتایج ضعیف هفتههای اخیر، بار دیگر خود را به کورس قهرمانی بازگرداند. سرخپوشان که نیمفصل دوم را با نوسان آغاز کرده بودند، مقابل گلگهر سیرجان به دنبال بردی حیاتی بودند؛ بردی که میتوانست هم بحران را موقتاً فرو بنشاند و هم جایگاه این تیم را در جدول بهبود ببخشد. اما آنچه در سیرجان رخ داد، نهتنها این امیدها را زنده نکرد بلکه زنگ خطر جدیتری را برای کادر فنی و مدیریت باشگاه به صدا درآورد. شکست ۳ بر یک مقابل گلگهر، پرسپولیس را به رده پنجم جدول فرستاد و چهارمین باخت نیمفصل دوم را در کارنامه تیم اوسمار ویرا ثبت کرد.
شکست در سیرجان؛ نماد فروپاشی فنی پرسپولیس
نمایش پرسپولیس مقابل گلگهر، بیش از هر چیز نشانهای از ناهماهنگی تاکتیکی و افت شدید اعتماد به نفس بود. تیمی که در هفتههای ابتدایی حضور اوسمار ویرا با انرژی و انسجام بیشتری بازی میکرد، حالا در فاز دفاعی شکننده و در فاز تهاجمی کماثر نشان میدهد. دریافت سه گل مقابل تیمی که به بازیهای فیزیکی و منظم شناخته میشود، برای پرسپولیس زنگ خطر بزرگی است. این شکست، تنها از دست رفتن سه امتیاز نبود؛ بلکه نشانهای روشن از عمیقتر شدن بحران پرسپولیس در مقطع حساس فصل به شمار میرود.
اوسمار ویرا و ورود به سختترین مقطع مربیگری
اوسمار ویرا در ابتدای حضورش روی نیمکت پرسپولیس، با نتایجی قابل قبول توانست اعتماد هواداران را جلب کند. اما حالا شرایط کاملاً تغییر کرده است. پرسپولیس تحت هدایت او در شش هفته اخیر، چهار شکست را مقابل فجرسپاسی شیراز، فولاد خوزستان، ملوان بندرانزلی و گلگهر سیرجان تجربه کرده و تنها شش امتیاز در نیمفصل دوم به دست آورده است. آماری که برای تیمی با ادعای قهرمانی، نگرانکننده و حتی هشداردهنده تلقی میشود. اوسمار اکنون با تیمی مواجه است که از نظر روحی و فنی دچار افت شده و خروج از این وضعیت نیازمند تصمیمهای سخت و فوری است.
مقایسه با نیمفصل اول؛ عقبگردی آشکار
نگاهی به عملکرد پرسپولیس در نیمفصل اول نشان میدهد که سرخپوشان با وجود نوسان، ثبات بیشتری داشتند. در شش بازی ابتدایی آن مقطع، تیم با هدایت وحید هاشمیان تنها به یک برد و پنج تساوی رسید، اما کمتر شکست میخورد و ساختار دفاعی منسجمتری داشت. پرسپولیس در آن دوره فقط یک بار مقابل خیبر خرمآباد شکست خورد، در حالی که در هفتههای اخیر چهار باخت غیرمنتظره را متحمل شده است. این مقایسه نشان میدهد که پرسپولیس نهتنها پیشرفت نکرده، بلکه از نظر نتیجهگیری یک گام به عقب برداشته است.
بحران اعتماد به نفس در رختکن سرخپوشان
یکی از نشانههای بارز بحران پرسپولیس، افت محسوس اعتماد به نفس بازیکنان است. اشتباهات فردی در خط دفاع، از دست رفتن موقعیتهای ساده در خط حمله و ناتوانی در بازگشت به بازی پس از دریافت گل، همگی حکایت از تیمی دارد که از نظر ذهنی آماده رقابت در بالاترین سطح نیست. اوسمار ویرا حالا بیش از هر زمان دیگری نیاز دارد تا کنترل رختکن را حفظ کند و تیم را از نظر روانی بازسازی کند؛ مأموریتی که شاید از نظر فنی حتی دشوارتر باشد.
نقلوانتقالات زمستانی؛ امیدی که محقق نشد
پرسپولیس با امید تقویت ترکیب وارد نقلوانتقالات زمستانی شد، اما خروجی این دوره چندان رضایتبخش نبوده است. ایگور سرگیف، دنیل گرا و فرزین معاملهگری سه خرید زمستانی سرخپوشان بودند. در این میان، تنها ایگور سرگیف مهاجم ازبکستانی توانسته تا حدی انتظارات را برآورده کند و نشانههایی از کارایی در خط حمله نشان دهد. دو خرید دیگر، بهویژه در خط دفاعی، هنوز نتوانستهاند مشکلات مزمن تیم را حل کنند.
ضعف ادامهدار در خط دفاع
دنیل گرا، مدافع راست مجارستانی پرسپولیس، قرار بود نقطه ضعف این تیم در جناح راست را پوشش دهد، اما عملکرد او تا اینجای کار قانعکننده نبوده است. فرزین معاملهگری نیز در دقایقی که فرصت بازی پیدا کرده، نتوانسته کیفیتی بالاتر از گزینههای قبلی ارائه دهد. این وضعیت باعث شده مشکلات دفاعی پرسپولیس نهتنها برطرف نشود، بلکه در برخی بازیها تشدید هم بشود. آشکار است که نقلوانتقالات زمستانی نتوانسته تأثیر تعیینکنندهای بر بهبود شرایط تیم بگذارد.
رکوردشکنی در باخت؛ آمار نگرانکننده پرسپولیس
پرسپولیس تا پایان هفته بیستویکم، در ۲۱ مسابقه پنج شکست را تجربه کرده است. این یعنی نزدیک به یکچهارم بازیهای فصل با باخت به پایان رسیده؛ آماری که با استانداردهای سالهای طلایی این باشگاه فاصله زیادی دارد. در فصل گذشته، پرسپولیس با شش شکست بدترین عملکرد خود در سالهای اخیر را ثبت کرد و حالا این خطر وجود دارد که تیم اوسمار ویرا از آن رکورد هم عبور کند. روند فعلی نشان میدهد اگر تغییر محسوسی ایجاد نشود، سرخپوشان ممکن است یکی از ضعیفترین فصول خود را تجربه کنند.
فاصله گرفتن از دوران درخشان
از لیگ پانزدهم به بعد، پرسپولیس همواره یکی از باثباتترین تیمهای فوتبال ایران بوده و هرگز در یک فصل بیش از شش باخت نداشته است. این ثبات، پایه اصلی موفقیتهای پیاپی و قهرمانیهای متعدد بود. اما فصل جاری نشانههایی از فاصله گرفتن از آن دوران درخشان را بروز داده است. شکستهای متوالی و ناتوانی در بازگشت سریع به مسیر برد، جایگاه پرسپولیس را بهعنوان تیمی شکستناپذیر در ذهن رقبا تضعیف کرده است.
بازیهای سرنوشتساز پیش رو
برنامه پیش روی پرسپولیس، چالشی جدی برای اوسمار ویرا خواهد بود. سرخپوشان باید بهترتیب مقابل خیبر خرمآباد، ذوبآهن اصفهان و تراکتور تبریز قرار بگیرند و احتمالاً پیش از عید نیز با استقلال خوزستان و شمسآذر قزوین روبهرو خواهند شد. این دیدارها نهتنها در تعیین سرنوشت قهرمانی نقش کلیدی دارند، بلکه میتوانند آینده نیمکت پرسپولیس را نیز مشخص کنند. لغزش در این بازیها، فشارها روی اوسمار را به اوج خواهد رساند.
حمایت هواداران و آیندهای مبهم
اوسمار ویرا با حمایت ویژه هواداران به پرسپولیس بازگشت و بسیاری امیدوار بودند این مربی برزیلی بتواند فصل متفاوتی را رقم بزند. اما واقعیتهای زمین مسابقه چیز دیگری را نشان میدهد. پرسپولیس این فصل برخلاف مقطع قبلی حضور اوسمار، از ثبات و قدرت لازم برخوردار نیست. اگر نتایج در هفتههای آینده بهبود پیدا نکند، احتمال تغییرات روی نیمکت سرخپوشان دور از ذهن نخواهد بود.
جمعبندی
شکست مقابل گلگهر سیرجان، تنها یک باخت ساده نبود؛ این نتیجه نمادی از بحرانی است که پرسپولیس و اوسمار ویرا را در بر گرفته است. افت فنی، ناکامی در نقلوانتقالات زمستانی، آمار نگرانکننده باختها و بازیهای دشوار پیش رو، همگی نشان میدهد سرخپوشان در یکی از حساسترین مقاطع سالهای اخیر خود قرار دارند. آینده پرسپولیس به تصمیمهای هفتههای آتی گره خورده و اوسمار ویرا برای ماندن در این جایگاه، راهی جز بازگرداندن تیم به مسیر پیروزی ندارد.






