سه ستون پرسپولیس در آستانه جدایی؟
با نزدیکشدن رقابتهای لیگ برتر فوتبال ایران به هفتههای سرنوشتساز، تمرکز تیمها تنها معطوف به مسائل فنی و نتایج داخل زمین نیست. در چنین مقطعی، مدیریت منابع انسانی و آینده ستارهها به همان اندازه اهمیت پیدا میکند؛ موضوعی که این روزها به یکی از نگرانیهای جدی در باشگاه پرسپولیس تبدیل شده است. سرخپوشان پایتخت در حالی برای رسیدن به اهداف بزرگ فصل میجنگند که وضعیت قرارداد سه بازیکن باتجربه و تأثیرگذار این تیم، یعنی سروش رفیعی، علی علیپور و میلاد محمدی، همچنان نامشخص باقی مانده و همین مسئله سایهای از تردید و نگرانی بر فضای باشگاه انداخته است.
پرسپولیس در سالهای اخیر نشان داده که در بزنگاههای حساس، ثبات و انسجام مدیریتی و فنی میتواند برگ برنده این تیم باشد. با این حال، تجربه فصلهای گذشته نیز ثابت کرده که ورود بازیکنان کلیدی به ماههای پایانی قرارداد بدون تعیین تکلیف، اغلب تبعاتی فراتر از یک دغدغه ساده مدیریتی دارد و میتواند مستقیماً بر تمرکز تیم، آرامش رختکن و حتی نتایج فنی تأثیر بگذارد. اکنون نیز شرایطی مشابه در حال شکلگیری است؛ شرایطی که اگر بهموقع مدیریت نشود، ممکن است در پایان فصل به یکی از چالشهای بزرگ سرخها تبدیل شود.
وضعیت قرارداد علی علیپور و معمای امضای نهایی
در میان سه بازیکنی که قراردادشان در پایان فصل جاری به اتمام میرسد، علی علیپور بیش از دیگران در کانون توجه قرار دارد. مهاجمی که سابقه آقای گلی با پیراهن پرسپولیس را در کارنامه دارد و همواره یکی از مهرههای مهم خط حمله این تیم به شمار میرود. باشگاه پرسپولیس مذاکراتی را با علی علیپور آغاز کرده و حتی بر اساس اخبار موجود، دو طرف بر سر کلیات تمدید قرارداد به توافقهایی نیز رسیدهاند. با این حال، آنچه باعث نگرانی مدیران شده، امضا نشدن قرارداد جدید از سوی این مهاجم است.
گفته میشود علی علیپور ترجیح میدهد ابتدا با بهبود آمار گلزنی و قرار گرفتن در موقعیت فنی بهتر، دست بالا را در مذاکرات نهایی داشته باشد. این رویکرد، اگرچه از منظر حرفهای قابل درک است، اما برای باشگاه پرسپولیس ریسکهایی جدی به همراه دارد. طولانیشدن روند تمدید قرارداد میتواند پای دیگر مدعیان داخلی یا حتی پیشنهادهای خارجی را به میان بکشد و شرایط را برای حفظ این بازیکن دشوارتر کند. در عین حال، بلاتکلیفی علیپور ممکن است بهصورت ناخودآگاه بر تمرکز او در هفتههای حساس باقیمانده فصل نیز اثر بگذارد؛ موضوعی که پرسپولیس در کورس قهرمانی بههیچوجه تحمل آن را ندارد.
سکوت نگرانکننده درباره سروش رفیعی
در سوی دیگر ماجرا، وضعیت سروش رفیعی حتی مبهمتر از علی علیپور به نظر میرسد. هافبک خلاق و باتجربهای که نقش کلیدی در سازماندهی بازی پرسپولیس دارد و در بسیاری از مسابقات، مغز متفکر خط میانی سرخها محسوب میشود. با وجود اهمیت فنی سروش رفیعی، تاکنون هیچ مذاکره رسمی و جدی برای تمدید قرارداد او رسانهای نشده و همین سکوت، نگرانی هواداران را دوچندان کرده است.
سروش رفیعی از جمله بازیکنانی است که تجربه، کیفیت فنی و شناخت عمیقش از فضای پرسپولیس، جایگزینکردن او را به کاری دشوار تبدیل میکند. ورود چنین بازیکنی به ماههای پایانی قرارداد بدون تعیین تکلیف، معمولاً توجه سایر تیمها را جلب میکند؛ بهویژه تیمهایی که به دنبال تقویت خط میانی خود با بازیکنی آماده و باتجربه هستند. تعلل در آغاز مذاکرات با سروش رفیعی میتواند این پیام را منتقل کند که باشگاه هنوز تصمیم روشنی درباره آینده او ندارد؛ پیامی که در فوتبال حرفهای امروز، اغلب به ضرر تیمها تمام میشود.
میلاد محمدی و دغدغه خط دفاع
میلاد محمدی سومین بازیکنی است که قراردادش در پایان فصل به اتمام میرسد و وضعیت او نیز در هالهای از ابهام قرار دارد. مدافع چپ سرعتی و باتجربهای که علاوه بر تواناییهای دفاعی، در فاز هجومی نیز نقش مهمی در ساختار تاکتیکی پرسپولیس ایفا میکند. میلاد محمدی با تجربه حضور در فوتبال اروپا و تیم ملی، از جمله بازیکنانی است که همواره مورد توجه باشگاههای مختلف قرار دارد و همین مسئله، حساسیت تعیین تکلیف قرارداد او را دوچندان میکند.
تا این لحظه، خبری از مذاکرات جدی میان باشگاه پرسپولیس و میلاد محمدی برای تمدید قرارداد منتشر نشده و این موضوع، نگرانیها درباره آینده خط دفاع سرخها را افزایش داده است. از دست دادن بازیکنی با ویژگیهای فنی و تجربه میلاد محمدی، آن هم بدون برنامهریزی قبلی، میتواند پرسپولیس را در فصل آینده با چالشهای جدی مواجه کند؛ بهویژه در پستی که پیدا کردن جایگزین همسطح، همواره کار سادهای نبوده است.
تأثیر بلاتکلیفی قراردادها بر فضای تیم
بلاتکلیفی قرارداد بازیکنان کلیدی، تنها یک مسئله اداری یا مالی نیست، بلکه میتواند بهطور مستقیم بر فضای روانی تیم اثر بگذارد. بازیکنانی که آینده شغلیشان مشخص نیست، ناخواسته با دغدغههایی ذهنی وارد زمین میشوند و این موضوع در مسابقات حساس، جایی که تمرکز نقش تعیینکننده دارد، میتواند تفاوتها را رقم بزند. پرسپولیس که در سالهای اخیر همواره بهعنوان تیمی با ثبات و شخصیت قهرمانی شناخته شده، نباید اجازه دهد چنین مسائلی این تصویر را مخدوش کند.
از سوی دیگر، مشخصنبودن وضعیت این سه ستاره میتواند پیامدهایی در رختکن نیز داشته باشد. سایر بازیکنان، بهویژه جوانترها، به نحوه برخورد باشگاه با مهرههای باتجربه نگاه میکنند و این مسئله در شکلگیری اعتماد متقابل میان بازیکنان و مدیریت نقش مهمی دارد. مدیریت صحیح این پروندهها میتواند نشانهای از برنامهریزی و احترام به سرمایههای انسانی باشد؛ موضوعی که برای حفظ اقتدار باشگاه حیاتی است.
ضرورت تصمیمگیری سریع در مدیریت پرسپولیس
در شرایطی که پرسپولیس همزمان با رقابتهای فشرده لیگ برتر، با فشار انتظارات هواداران و رسانهها نیز مواجه است، تعلل در تعیین تکلیف قرارداد سروش رفیعی، علی علیپور و میلاد محمدی میتواند هزینههای سنگینی به همراه داشته باشد. مدیران باشگاه باید در کنار رسیدگی به مسائل فنی و حمایت از کادر تیم، نگاه جدیتری به آینده این سه بازیکن داشته باشند و با برنامهریزی دقیق، از تبدیلشدن این موضوع به بحرانی در پایان فصل جلوگیری کنند.
فوتبال حرفهای نشان داده که پیشگیری همواره کمهزینهتر از درمان است. اگر پرسپولیس بتواند در همین مقطع، با شفافیت و قاطعیت تکلیف این قراردادها را روشن کند، نهتنها آرامش بیشتری به تیم تزریق خواهد شد، بلکه پیام مثبتی نیز به هواداران و سایر بازیکنان ارسال میشود؛ پیامی مبنی بر اینکه باشگاه برای آینده خود برنامه دارد و سرمایههایش را بهسادگی از دست نمیدهد.
جمعبندی
در مجموع، وضعیت نامشخص قرارداد سروش رفیعی، علی علیپور و میلاد محمدی به یکی از مهمترین دغدغههای مدیریتی پرسپولیس در هفتههای حساس پیشرو تبدیل شده است. هر سه بازیکن از مهرههای کلیدی و تأثیرگذار تیم محسوب میشوند و بلاتکلیفی آنها میتواند تبعات فنی، روانی و حتی اقتصادی برای باشگاه به همراه داشته باشد. اکنون زمان آن رسیده که مدیران پرسپولیس با تصمیمگیری سریع و هوشمندانه، این پروندهها را از حالت ابهام خارج کنند و اجازه ندهند این نگرانی جدی، به پاشنه آشیل سرخها در پایان فصل تبدیل شود.






