وقتی صدای رحمتی از سکوها جنجال ساخت

دیدار تیم‌های پرسپولیس و خیبر خرم‌آباد در هفته بیست‌ودوم لیگ برتر فوتبال ایران، از جمله مسابقاتی بود که فراتر از نتیجه فنی، به دلیل اتفاقات حاشیه‌ای و فضای خاص حاکم بر ورزشگاه، به یکی از سوژه‌های اصلی محافل فوتبالی تبدیل شد. این مسابقه شامگاه جمعه و از ساعت ۱۹ در ورزشگاه دستگردی تهران برگزار شد؛ ورزشگاهی که در این دیدار، سکوهای کم‌جمعیتش خود به عاملی اثرگذار در روند بازی و حواشی آن بدل شد.

پرسپولیس که در کورس قهرمانی به هر امتیاز نیاز داشت، مقابل تیمی قرار گرفت که با هدایت سید مهدی رحمتی، به‌دنبال تثبیت جایگاه خود در جدول و نمایش شخصیتی رقابتی برابر مدعیان بود. با این حال، شرایط خاص نیمکت خیبر و غیبت سرمربی این تیم در کنار زمین، زمینه‌ساز اتفاقاتی شد که مسیر توجه‌ها را از مستطیل سبز به سکوها کشاند.

محرومیت سرمربی و تأثیر آن بر فضای فنی مسابقه

سید مهدی رحمتی به دلیل محرومیت انضباطی، اجازه حضور روی نیمکت خیبر خرم‌آباد را نداشت و ناچار بود مسابقه را از روی سکوها دنبال کند. این غیبت، نه‌تنها از منظر فنی برای تیم خیبر چالش‌برانگیز بود، بلکه به‌دلیل خلوت بودن سکوهای ورزشگاه دستگردی، شرایطی غیرمعمول را رقم زد. رحمتی که به‌عنوان سرمربی‌ای پرانرژی و فعال در کنار زمین شناخته می‌شود، تلاش داشت از همان نقطه‌ای که حضور داشت، ارتباط خود را با بازیکنانش حفظ کند.

در چنین فضایی، صدای رحمتی به‌راحتی در ورزشگاه طنین‌انداز می‌شد و نکات فنی او بدون مانع به گوش بازیکنان خیبر می‌رسید. این وضعیت، اگرچه از نگاه کادر فنی خیبر اقدامی طبیعی برای هدایت تیم در غیاب سرمربی کنار زمین بود، اما از سوی عوامل تیم میزبان به‌گونه‌ای دیگر تعبیر شد و زمینه بروز تنش را فراهم کرد.

آغاز تنش لفظی و نقش سکوهای خلوت در تشدید حاشیه

در دقیقه ۲۴ مسابقه، زمانی که بازی در جریان عادی خود پیش می‌رفت، تذکر یکی از اعضای تدارکات پرسپولیس به سید مهدی رحمتی، جرقه یک درگیری لفظی کوتاه را زد. طبق شنیده‌ها، این عضو تدارکات از رحمتی خواسته بود که از روی سکوها با بازیکنان تیمش صحبت نکند. درخواستی که با واکنش تند سرمربی خیبر همراه شد و برای دقایقی فضای آرام ورزشگاه را ملتهب کرد.

خلوت بودن سکوها در این دیدار، عاملی تعیین‌کننده در دیده و شنیده شدن این مشاجره بود. در شرایطی که ورزشگاه‌های مملو از تماشاگر معمولاً صداها را در هم می‌شکنند، سکوت نسبی دستگردی باعث شد هر گفت‌وگویی بزرگ‌نمایی شود و توجه‌ها را به خود جلب کند. همین موضوع، حساسیت نیروهای امنیتی و حراست ورزشگاه را نیز برانگیخت.

ورود نیروهای امنیتی و مدیریت سریع بحران

با بالا گرفتن مشاجره لفظی، نیروهای حراست ورزشگاه به‌سرعت وارد عمل شدند تا از گسترش تنش جلوگیری کنند. هم‌زمان، برخی از اعضای دو تیم نیز نقش میانجی را ایفا کردند تا ماجرا در همان سطح یک اختلاف کلامی کوتاه باقی بماند. مدیریت سریع این بحران، مانع از تبدیل شدن آن به درگیری جدی‌تر شد؛ اتفاقی که می‌توانست پیامدهای انضباطی و رسانه‌ای گسترده‌تری برای هر دو باشگاه به همراه داشته باشد.

این واکنش سریع، نشان داد که تجربه سال‌های اخیر فوتبال ایران در مواجهه با حواشی، به شکل‌گیری سازوکارهایی برای کنترل بحران در لحظات حساس انجامیده است. با این حال، نفس وقوع چنین اتفاقی، بار دیگر بحث درباره حدود اختیارات مربیان محروم و نحوه تعامل عوامل اجرایی تیم‌ها را به صدر توجه‌ها آورد.

ترک سکوها و تصمیم معنادار رحمتی

در دقیقه ۴۲ مسابقه و چند دقیقه پیش از پایان نیمه نخست، سید مهدی رحمتی تصمیم گرفت سکوها را ترک کند و راهی رختکن شود. این اقدام، از سوی برخی ناظران به‌عنوان تلاشی برای کاستن از تنش و جلوگیری از تکرار درگیری لفظی تعبیر شد. رحمتی که تا آن لحظه با صدای بلند تیمش را هدایت می‌کرد، با این تصمیم عملاً ارتباط مستقیم خود را با جریان بازی قطع کرد و هدایت تیم را به دستیارانش سپرد.

این تصمیم، اگرچه آرامش نسبی را به فضای ورزشگاه بازگرداند، اما پرسش‌هایی را نیز درباره تأثیر روانی آن بر بازیکنان خیبر مطرح کرد. تیمی که تا آن لحظه با انگیزه بالا بازی می‌کرد و حتی موفق شده بود دروازه پرسپولیس را باز کند، حالا باید نیمه دوم را بدون صدای سرمربی از سکوها ادامه می‌داد.

برتری فنی خیبر در نیمه نخست و شوک به پرسپولیس

در بُعد فنی، خیبر خرم‌آباد در دقیقه ۱۱ مسابقه توانست به گل نخست دست یابد. احسان حسینی با استفاده از موقعیتی مناسب، دروازه پرسپولیس را باز کرد تا تیم میهمان خیلی زود به برتری برسد. این گل، شوکی جدی به پرسپولیس وارد کرد؛ تیمی که با حمایت نام و سابقه خود پا به میدان گذاشته بود، اما در نیمه نخست نتوانست واکنش مؤثری نشان دهد.

پایان نیمه اول با نتیجه یک بر صفر به سود خیبر، هم‌زمانی معناداری با حواشی سکوها داشت. برای بسیاری از تحلیلگران، این پرسش مطرح شد که آیا فضای متشنج و اتفاقات بیرون از زمین، تمرکز پرسپولیس را بر هم زده یا خیبر صرفاً از نظر تاکتیکی عملکرد بهتری ارائه داده است.

بازتاب یک حاشیه در فضای رسانه‌ای فوتبال ایران

حاشیه دیدار پرسپولیس و خیبر، به‌سرعت در فضای رسانه‌ای و شبکه‌های اجتماعی بازتاب پیدا کرد. نام سید مهدی رحمتی، بار دیگر در کانون توجه قرار گرفت؛ این بار نه به‌دلیل یک تصمیم فنی یا نتیجه مسابقه، بلکه به واسطه رفتار او در شرایط محرومیت. برخی این رفتار را نشانه‌ای از تعصب و تلاش برای کمک به تیم دانستند و برخی دیگر آن را عبور از خطوط تعریف‌شده انضباطی تلقی کردند.

در مقابل، نقش عوامل اجرایی پرسپولیس و نحوه تذکر دادن به سرمربی تیم میهمان نیز مورد بحث قرار گرفت. این اتفاق، بار دیگر نشان داد که فوتبال ایران، همچنان نیازمند شفاف‌سازی دقیق‌تر درباره قوانین مربوط به مربیان محروم و حدود تعامل آن‌ها با تیمشان است.

جمع‌بندی

دیدار پرسپولیس و خیبر خرم‌آباد، نمونه‌ای روشن از مسابقاتی بود که حاشیه و متن در آن به‌هم گره خوردند. محرومیت سید مهدی رحمتی، خلوت بودن سکوهای ورزشگاه دستگردی، درگیری لفظی کوتاه و در نهایت برتری خیبر در نیمه نخست، همگی اجزای پازلی بودند که این مسابقه را به یکی از بحث‌برانگیزترین دیدارهای هفته بیست‌ودوم لیگ برتر تبدیل کردند. هرچند این حاشیه بدون تنش بیشتر و با مدیریت نیروهای امنیتی به پایان رسید، اما پیامدهای رسانه‌ای و تحلیلی آن، همچنان در فوتبال ایران ادامه دارد و می‌تواند بر نحوه برخورد با موارد مشابه در آینده تأثیرگذار باشد.