هشدار فنی پس از یک شکست غیرمنتظره؛ پرسپولیس در آینه نقدهای فرزاد آشوبی

شکست پرسپولیس برابر خیبر در هفته بیست‌ودوم لیگ برتر فوتبال، تنها یک باخت ساده در جدول نبود؛ این نتیجه، مجموعه‌ای از پرسش‌ها و نگرانی‌های فنی، مدیریتی و روانی را بار دیگر در اطراف تیمی زنده کرد که سال‌هاست به عنوان نماد ثبات و قهرمانی در فوتبال ایران شناخته می‌شود. فرزاد آشوبی، بازیکن پیشین پرسپولیس، با نگاهی تحلیلی و به دور از هیجان، ابعاد مختلف این شکست را واکاوی کرده و هشدار داده است که بی‌توجهی به این نشانه‌ها می‌تواند تبعاتی فراتر از یک نتیجه مقطعی داشته باشد.

شکست برابر خیبر؛ نتیجه‌ای فراتر از انتظار

از نگاه بسیاری از کارشناسان و هواداران، واگذاری امتیاز کامل به خیبر در محاسبات پیش از بازی نمی‌گنجید. پرسپولیس، حتی در روزهایی که دچار افت مقطعی بوده، معمولاً برابر تیم‌هایی از این دست کنترل بازی را در اختیار داشته است. آشوبی نیز با تأکید بر همین نکته معتقد است که تصور چنین شکستی دشوار بود، اما همین غیرقابل پیش‌بینی بودن نتیجه نشان می‌دهد که مشکلات پرسپولیس عمیق‌تر از یک روز بد یا یک اشتباه فردی است. این شکست، علامتی است که می‌گوید زنجیره‌ای از ضعف‌ها در حال تکرار است و اگر اصلاح نشود، می‌تواند مسیر فصل را تغییر دهد.

فلسفه بازی پرسپولیس و چالش تغییر فاز

یکی از محورهای اصلی نقد آشوبی، به مدل و فلسفه بازی پرسپولیس بازمی‌گردد. تیمی که بر اساس مالکیت توپ و بازی تهاجمی شکل گرفته، بیش از هر چیز نیازمند مدیریت درست لحظه انتقال از دفاع به حمله و بالعکس است. آشوبی معتقد است پرسپولیس در تغییر حالت از موقعیت هجومی به دفاعی و جلوگیری از ضدحملات سریع، دچار ضعف جدی است. در فوتبال مدرن، این لحظه انتقال تعیین‌کننده است و تیمی که نتواند بلافاصله پس از از دست دادن توپ، حریف را تحت فشار قرار دهد، عملاً فلسفه بازی خود را نقض کرده است.

در دیدار برابر خیبر، گل دوم حریف دقیقاً از همین نقطه‌ضعف شکل گرفت؛ جایی که خیبر توانست از فاز دفاعی به هجومی تغییر وضعیت دهد و در زمانی کوتاه، ساختار دفاعی پرسپولیس را غافلگیر کند. این اتفاق، نه یک حادثه تصادفی، بلکه نشانه‌ای از مشکلی تکرارشونده است.

ضربات ایستگاهی؛ پاشنه آشیل دو فصل اخیر

آشوبی با صراحت به ضعف پرسپولیس در دفاع از ضربات ایستگاهی اشاره می‌کند؛ ضعفی که به گفته او، در دو فصل اخیر بارها تکرار شده و هنوز راه‌حل قطعی برای آن پیدا نشده است. گل نخست خیبر نیز از همین مسیر به ثمر رسید و بار دیگر نشان داد که تمرکز، سازماندهی و برنامه‌ریزی در این بخش کافی نیست.

در فوتبال امروز، ضربات ایستگاهی به عنوان یک سلاح تاکتیکی جدی شناخته می‌شوند و تیم‌های بزرگ، زمان و انرژی زیادی برای تمرین آن صرف می‌کنند. برای پرسپولیس، تداوم این ضعف می‌تواند به معنای از دست دادن امتیازات حیاتی در مسیر قهرمانی باشد؛ امتیازاتی که جبران آنها در هفته‌های پایانی بسیار دشوار است.

فشار بیرونی و تأثیر آن بر آرامش تیم

بخش مهم دیگری از صحبت‌های آشوبی به فضای روانی اطراف پرسپولیس اختصاص دارد. او معتقد است فشار بیش از حد از بیرون، به‌ویژه در قالب بیانیه‌ها و حاشیه‌های مدیریتی، مستقیماً بر عملکرد تیم تأثیر می‌گذارد. در فوتبال حرفه‌ای، آرامش ذهنی بازیکنان و کادر فنی یک اصل اساسی است و ایجاد فضای ملتهب، حتی برای تیمی با تجربه پرسپولیس، می‌تواند مخرب باشد.

آشوبی در این زمینه به صحبت‌های اوسمار نیز اشاره می‌کند و تأکید دارد که انتظار بازی آرام و بدون دغدغه از تیمی که در چنین فضایی قرار گرفته، چندان واقع‌بینانه نیست. این فشارها، تمرکز بازیکنان را از زمین مسابقه دور می‌کند و تصمیم‌گیری در لحظات حساس را دشوارتر می‌سازد.

ترکیب خط حمله و نیاز به بازیکن مکمل

از منظر فنی، آشوبی به چینش خط حمله پرسپولیس نیز نقد دارد. به اعتقاد او، بازی با دو مهاجمی که خصوصیات فنی نزدیک به هم دارند، دست تیم را در تنوع تاکتیکی می‌بندد. پرسپولیس برای افزایش قدرت هجومی خود، نیازمند جذب یا استفاده از بازیکنی مکمل است؛ مهاجمی که بتواند نقش متفاوتی ایفا کند و مدافعان حریف را با چالش‌های تازه‌ای مواجه سازد.

در بازی‌هایی که گره می‌خورند و حریف با لایه‌های دفاعی متراکم کار می‌کند، این تنوع تاکتیکی است که می‌تواند قفل دروازه را باز کند. فقدان چنین گزینه‌ای، پرسپولیس را در برخی مسابقات قابل پیش‌بینی کرده است.

بحران میزبانی؛ مسئله‌ای فراتر از فنی

آشوبی در بخشی از صحبت‌های خود، به موضوعی اشاره می‌کند که کمتر جنبه فنی دارد اما اثرگذاری آن انکارناپذیر است: نداشتن زمین میزبانی ثابت. به گفته او، برای باشگاهی با عظمت و هواداران پرشمار پرسپولیس، نداشتن یک ورزشگاه اختصاصی یا محل میزبانی مشخص، یک ضعف ساختاری محسوب می‌شود.

میزبانی، تنها به معنای بازی در زمین خودی نیست؛ بلکه شامل حس تعلق، حمایت منسجم هواداران و شرایط آشنای محیطی است. نبود این امتیاز، به‌ویژه در بازی‌های حساس، می‌تواند توازن رقابت را به ضرر پرسپولیس تغییر دهد.

اعتماد به اوسمار یا تغییر مسیر؟

یکی از بحث‌برانگیزترین موضوعات این روزهای پرسپولیس، آینده اوسمار روی نیمکت تیم است. آشوبی با صراحت اعلام می‌کند که مخالف تغییر اوست و باور دارد که ثبات در کادر فنی، شرط لازم برای عبور از بحران است. از نگاه او، پرسپولیس بیش از هر چیز به اعتماد و آرامش در تمام سطوح نیاز دارد؛ از مدیریت گرفته تا کادر فنی و بازیکنان.

تجربه فوتبال ایران نشان داده است که تغییرات عجولانه، به‌ندرت نتیجه مثبت به همراه داشته و اغلب بحران را عمیق‌تر کرده است. پرسپولیس نیز اگر بخواهد از این مقطع عبور کند، نیازمند مدیریت بهتر و حمایت هدفمند از کادر فنی است.

شانس قهرمانی؛ هنوز همه چیز تمام نشده است

با وجود تمام این نقدها و نگرانی‌ها، آشوبی تأکید می‌کند که پرسپولیس همچنان شانس قهرمانی دارد. نوسان سایر مدعیان و حرکت سینوسی آنها در امتیازگیری، فضایی ایجاد کرده که سرخ‌ها هنوز بتوانند به کورس بازگردند. اما این بازگشت، مشروط به اصلاح ضعف‌های فنی، کاهش حاشیه‌ها و ایجاد آرامش در تیم است.

ادامه مسیر لیگ، بیش از هر زمان دیگری به جزئیات وابسته است؛ جزئیاتی که می‌توانند سرنوشت یک فصل را رقم بزنند. پرسپولیس اگر بتواند از این شکست درس بگیرد و هشدارهای فنی را جدی بگیرد، هنوز فرصت دارد که اتفاقی بزرگ را رقم بزند.

جمع‌بندی

شکست پرسپولیس برابر خیبر، آینه‌ای بود که مجموعه‌ای از مشکلات فنی، روانی و ساختاری را به وضوح نشان داد. نقدهای فرزاد آشوبی، فراتر از یک واکنش احساسی به یک باخت، هشداری تحلیلی است نسبت به مسیری که پرسپولیس در آن قرار گرفته است. از ضعف در تغییر فاز و ضربات ایستگاهی گرفته تا فشار بیرونی، نبود آرامش و چالش‌های مدیریتی، همه و همه عواملی هستند که می‌توانند آینده فصل را تحت تأثیر قرار دهند. با این حال، لیگ هنوز به پایان نرسیده و پرسپولیس، با تکیه بر تجربه، کیفیت فنی و اصلاح این نواقص، همچنان می‌تواند در مسیر قهرمانی باقی بماند؛ مسیری که بیش از هر چیز، به اعتماد، آرامش و تصمیم‌گیری درست نیاز دارد.