سروش رفیعی؛ پایان یک رابطه پیچیده در پرسپولیس؟

سروش رفیعی سال‌هاست که به‌عنوان یکی از باهوش‌ترین هافبک‌های فوتبال ایران شناخته می‌شود؛ بازیکنی که فوتبال را می‌فهمد، ریتم بازی را می‌شناسد و در روزهای خوبش می‌تواند نبض میانه میدان را در اختیار بگیرد. با این حال، مسیر حرفه‌ای او در پرسپولیس مسیری یکنواخت و بدون افت‌وخیز نبوده و حالا در ۳۵ سالگی، بیش از هر زمان دیگری با پرسش‌های جدی درباره نقش، تأثیرگذاری و حتی نحوه حضورش در این تیم روبه‌رو است.

آغاز رویایی و جدایی زودهنگام

اولین فصل حضور سروش رفیعی در پرسپولیس، فصلی بود که کمتر هواداری آن را فراموش می‌کند. تیم هم در لیگ برتر به قهرمانی رسید و هم در آسیا نمایشی فراتر از انتظار داشت. رفیعی در آن مقطع، بخشی از یک پرسپولیس منسجم و پرانرژی بود؛ هافبکی که با پاس‌های دقیق و درک بالای تاکتیکی، نقش مهمی در اتصال خطوط ایفا می‌کرد. اما این مسیر طلایی دوام چندانی نداشت. او خیلی زود تصمیم به جدایی گرفت و راهی فوتبال قطر شد؛ تصمیمی که اگرچه از نظر مالی قابل درک بود، اما باعث شد ارتباط عاطفی و فوتبالی‌اش با پرسپولیس ناتمام باقی بماند.

بازگشت کم‌فروغ و حذف توسط کالدرون

بازگشت سروش به پرسپولیس، آن‌گونه که انتظار می‌رفت، درخشان نبود. او دیگر همان بازیکن آماده و اثرگذار گذشته به نظر نمی‌رسید و نتوانست جایگاه ثابتی در ترکیب پیدا کند. همین مسئله باعث شد گابریل کالدرون، سرمربی وقت پرسپولیس، تصمیم بگیرد نام او را از فهرست تیم کنار بگذارد. این اتفاق برای بازیکنی با سابقه و توانایی فنی سروش، ضربه‌ای جدی محسوب می‌شد و نشان می‌داد که اعتبار گذشته، تضمینی برای آینده نیست.

بازگشت سوم؛ تلاش برای جبران زمان از دست‌رفته

سال ۱۴۰۱ و در ۳۲ سالگی، سروش رفیعی برای سومین بار پیراهن پرسپولیس را به تن کرد. این‌بار اما انگیزه او متفاوت به نظر می‌رسید. خودش و اطرافیانش معتقد بودند که می‌خواهد سال‌هایی را که دور از تیم بوده جبران کند. همین تلاش مضاعف، از نگاه برخی کارشناسان و هواداران، به چسبیدن بیش از حد او به تیم تعبیر شد. او می‌خواست همه‌جا باشد؛ در زمین، در رختکن و حتی در حاشیه‌های مدیریتی. این حضور پررنگ، اگرچه شاید از سر دلسوزی و تعهد بود، اما رفته‌رفته حساسیت‌هایی را ایجاد کرد.

افت محبوبیت روی سکوها

در مقاطع مختلف، هواداران پرسپولیس نسبت به عملکرد سروش رفیعی ابراز نارضایتی کردند. بحث ارتباط نزدیک او با هوادار متمول، شایعات مربوط به دخالت در مباحث مالی و حتی نقش‌آفرینی در پروژه نافرجام جذب دراگان اسکوچیچ، همه و همه باعث شد تصویر او در ذهن بخشی از هواداران تغییر کند. دیگر سروش صرفاً یک بازیکن تکنیکی نبود؛ بلکه به‌عنوان چهره‌ای تأثیرگذار در پشت‌صحنه نیز شناخته می‌شد، مسئله‌ای که در فوتبال ایران همواره حساسیت‌برانگیز است.

فصل بدون قهرمانی و تشدید انتقادات

فصلی که پرسپولیس با هدایت کارتال نتوانست به قهرمانی برسد، نقطه عطفی در افزایش انتقادات از سروش رفیعی بود. او در این فصل یکی از چالش‌های اصلی تیم محسوب می‌شد. منتقدان مدعی بودند که حضور ثابت او در ترکیب، اجازه نزدیک شدن بازیکنان هم‌پُست به ترکیب اصلی را نمی‌دهد و نوعی حاشیه امن نانوشته برایش ایجاد شده است. خود سروش اما این ادعاها را رد می‌کرد و می‌گفت ممکن نیست چند مربی همزمان با او رودربایستی داشته باشند. با این حال، تکرار حضور او در ترکیب، حتی در روزهایی که عملکردش متوسط یا ضعیف بود، این پرسش را در ذهن هواداران پررنگ‌تر می‌کرد.

حاشیه لب‌خوانی و تغییر نگاه افکار عمومی

نیم‌فصل قبل، حاشیه‌ای تازه به کارنامه پرحاشیه سروش رفیعی اضافه شد. لب‌خوانی کوتاهی که از توهین او به آدان منتشر شد، تصورات زیادی را درباره شخصیت او تغییر داد. تا پیش از آن، بسیاری از هواداران مسئله‌شان این بود که چرا سروش حتی وقتی خوب بازی نمی‌کند هم فیکس است. اما بعد از این اتفاق، سؤال شکل دیگری به خود گرفت؛ اینکه چرا بازیکنی که همواره تصویری آرام و حرفه‌ای از خود ارائه می‌دهد، در زمین مسابقه از چنین الفاظی استفاده می‌کند. این حاشیه، فاصله او با سکوها را بیشتر کرد.

درگیری‌های اخیر و افزایش فشار

در هفته‌های اخیر، حواشی سروش رفیعی ادامه‌دار بوده است. ماجرای درگیری او با شکاری، بار دیگر نامش را به‌عنوان یکی از چهره‌های خبرساز پرسپولیس مطرح کرد. آخرین اتفاق نیز به بازی با خیبر برمی‌گردد؛ جایی که ابرقویی به هافبک‌ها بابت این‌که به بازیکن حریف اجازه شوت‌زنی می‌دهند انتقاد می‌کند و سروش با الفاظ تندی پاسخ می‌دهد. این واکنش، از سوی بسیاری به‌عنوان نشانه‌ای از عصبانیت و فشار روانی تعبیر شد؛ فشاری که شاید نتیجه انباشت انتقادات و کاهش حمایت هواداران باشد.

جایگاه امروز سروش در پرسپولیس

حالا سروش رفیعی در شرایطی قرار دارد که فرصت زیادی برای تغییر تصویرش باقی نمانده است. او بازیکنی ۳۵ ساله است که بخش قابل توجهی از دوران حرفه‌ای خود را پشت سر گذاشته و هر تصمیم یا واکنش، می‌تواند در شکل‌گیری قضاوت نهایی درباره او تأثیرگذار باشد. پرسپولیس، تیمی است که همواره با ستاره‌هایش بی‌رحمانه اما صادقانه برخورد کرده و تاریخ نشان داده که سکوها در نهایت بر اساس عملکرد و رفتار، حکم خود را صادر می‌کنند.

آینده‌ای نامعلوم و یک معمای همیشگی

به نظر می‌رسد فرصت برای سروش رفیعی کوتاه است تا با تصویری قابل قبول از جمع سرخ‌پوشان جدا شود. او هنوز می‌تواند با نمایش‌های فنی بهتر و کنترل حواشی، بخشی از اعتماد از دست‌رفته را بازگرداند، اما زمان به سرعت می‌گذرد. حتی اگر این اتفاق رخ ندهد و او پرسپولیس را ترک کند، یک معما برای بسیاری از هواداران باقی خواهد ماند؛ اینکه چگونه بازیکنی با این میزان هوش فوتبالی و توانایی فنی، تا این اندازه درگیر حاشیه شد و چرا همیشه بازی کردنش، حتی در روزهای افت، به موضوعی بحث‌برانگیز تبدیل شد.

جمع‌بندی

سروش رفیعی نماد یکی از پیچیده‌ترین روابط میان بازیکن و باشگاه در سال‌های اخیر پرسپولیس است؛ رابطه‌ای که با موفقیت و درخشش آغاز شد، اما در ادامه زیر سایه تصمیم‌های بحث‌برانگیز و حاشیه‌های متعدد قرار گرفت. او هنوز همان بازیکن خوش‌فکر و تکنیکی است، اما فوتبال حرفه‌ای فقط به توانایی فنی خلاصه نمی‌شود. مدیریت رفتار، کنترل حاشیه‌ها و درک حساسیت افکار عمومی، عواملی هستند که می‌توانند سرنوشت یک بازیکن را تغییر دهند. حالا سروش در نقطه‌ای ایستاده که هر گامش می‌تواند آخرین تصویر از او در ذهن هواداران پرسپولیس را بسازد؛ تصویری که یا با احترام و قدردانی همراه خواهد بود یا با حسرت و پرسش‌های بی‌پاسخ.