شکست تلخ ناپولی در برگامو؛ آتالانتا بازگشت کونته را ناتمام گذاشت

هفته بیست‌وششم رقابت‌های سری A ایتالیا در حالی پیگیری شد که یکی از حساس‌ترین دیدارهای این هفته در ورزشگاه گویس شهر برگامو برگزار شد؛ جایی که آتالانتا میزبان ناپولیِ تحت هدایت آنتونیو کونته بود. این مسابقه نه‌تنها برای جدول رده‌بندی اهمیت بالایی داشت، بلکه محک جدی دیگری برای پروژه فنی کونته در ناپولی محسوب می‌شد؛ پروژه‌ای که هنوز به ثبات کامل نرسیده و نشانه‌های ناپایداری در آن دیده می‌شود. ناپولی با وجود شروع امیدوارکننده و گل زودهنگام، در ادامه بازی به‌تدریج از ریتم افتاد و در نهایت با شکست ۲ بر یک زمین را ترک کرد؛ شکستی که می‌تواند پیامدهای مهمی در ادامه فصل داشته باشد.

شروع امیدوارکننده ناپولی و گل زودهنگام بیوکما

دیدار با فشار اولیه ناپولی آغاز شد. شاگردان کونته که با هدف کنترل بازی و خاموش کردن جو ورزشگاه وارد میدان شده بودند، در دقایق ابتدایی با پرس از جلو و مالکیت نسبی توپ، ابتکار عمل را در دست گرفتند. این برتری خیلی زود به گل تبدیل شد. در دقیقه ۱۸، بیوکما با استفاده از غفلت خط دفاعی آتالانتا و جای‌گیری مناسب در محوطه جریمه، موفق شد دروازه میزبان را باز کند تا ناپولی پیش بیفتد و همه چیز طبق برنامه کونته پیش برود.

این گل نه‌تنها از نظر تاکتیکی اهمیت داشت، بلکه از نظر روانی نیز می‌توانست نقطه اتکایی برای ناپولی باشد؛ تیمی که در هفته‌های اخیر برای حفظ تمرکز در بازی‌های بزرگ با مشکل مواجه بوده است. با این حال، آنچه در ادامه رخ داد نشان داد که گل زودهنگام لزوماً به معنای کنترل کامل بازی نیست.

واکنش تدریجی آتالانتا و تغییر جریان مسابقه

پس از دریافت گل، آتالانتا به‌تدریج از لاک دفاعی خارج شد و با استفاده از سرعت در کناره‌ها و پاس‌های عمقی، خطوط ناپولی را تحت فشار قرار داد. تیم میزبان که به فوتبال تهاجمی و پرتحرک شهرت دارد، رفته‌رفته مالکیت توپ را افزایش داد و ناپولی را به عقب راند. این تغییر جریان، آزمونی جدی برای ساختار دفاعی تیم کونته بود؛ ساختاری که هنوز به هماهنگی کامل نرسیده است.

در میانه‌های نیمه اول، آتالانتا با ایجاد چند موقعیت خطرناک، هشدارهای جدی به دروازه ناپولی داد. خط میانی ناپولی در حفظ توپ و انتقال سریع به حمله ناکام ماند و فاصله خطوط افزایش یافت؛ مسئله‌ای که دقیقاً همان نقطه ضعف مورد علاقه آتالانتا برای نفوذ و خلق موقعیت است.

نیمه دوم؛ فروپاشی آرام ناپولی

با آغاز نیمه دوم، انتظار می‌رفت ناپولی با اصلاحات تاکتیکی به میدان بازگردد، اما آنچه رخ داد ادامه روند نیمه نخست بود. آتالانتا با اعتمادبه‌نفس بیشتر حمله کرد و ناپولی بیش از پیش به دفاع فرو رفت. فشار میزبان سرانجام نتیجه داد و گل تساوی به ثمر رسید؛ گلی که روند بازی را به‌طور کامل تغییر داد و روحیه ناپولی را تحت تأثیر قرار داد.

پس از گل تساوی، ناپولی نه‌تنها نتوانست واکنش مناسبی نشان دهد، بلکه نشانه‌هایی از آشفتگی در خطوط مختلف تیم دیده شد. تعویض‌های کونته نیز تأثیر فوری نداشت و آتالانتا با استفاده از همین برتری روانی، حملات خود را ادامه داد. گل دوم میزبان در چنین فضایی به ثمر رسید؛ گلی که نتیجه یک فشار مستمر و استفاده درست از ضعف‌های دفاعی ناپولی بود.

نقش کونته در شکست؛ تاکتیک یا محدودیت‌های فنی؟

شکست ناپولی در برگامو بار دیگر نگاه‌ها را به سمت آنتونیو کونته معطوف کرد. سرمربی‌ای که به نظم تاکتیکی و تیم‌های جنگنده معروف است، اما در این مسابقه نتوانست تیمش را پس از گل نخست مدیریت کند. عقب‌نشینی زودهنگام، کاهش پرس و واگذاری ابتکار عمل به آتالانتا، تصمیماتی بود که در نهایت به ضرر ناپولی تمام شد.

البته نباید همه مسئولیت را بر گردن کونته انداخت. محدودیت‌های فنی برخی بازیکنان، کمبود خلاقیت در خط میانی و ناهماهنگی در خط دفاع، عواملی بودند که دست سرمربی را بسته نگه داشتند. با این حال، از مربی‌ای در سطح کونته انتظار می‌رود راه‌حل‌هایی برای عبور از چنین بحران‌هایی داشته باشد؛ راه‌حل‌هایی که در این دیدار به‌طور کامل دیده نشد.

تأثیر شکست بر جایگاه ناپولی در جدول سری A

این شکست برای ناپولی تنها از دست دادن سه امتیاز نبود. در هفته‌ای که رقبا نیز برای تثبیت جایگاه خود می‌جنگند، باخت مقابل آتالانتا می‌تواند فاصله ناپولی با صدر جدول یا حتی سهمیه‌های اروپایی را افزایش دهد. سری A این فصل بیش از هر زمان دیگری رقابتی و فشرده است و لغزش‌های این‌چنینی می‌تواند هزینه‌های سنگینی داشته باشد.

ناپولی که با هدف بازگشت به جمع مدعیان وارد فصل شده، حالا با چالشی جدی روبه‌رو است؛ چالشی که نیازمند واکنش سریع و اصلاحات اساسی در ساختار تیمی است. ادامه این روند می‌تواند نه‌تنها اهداف قهرمانی، بلکه حتی جایگاه اروپایی تیم را نیز تهدید کند.

آتالانتا؛ تیمی که از فرصت‌ها نهایت استفاده را برد

در سوی مقابل، آتالانتا بار دیگر نشان داد چرا یکی از تیم‌های خطرناک سری A محسوب می‌شود. این تیم با صبر، نظم و استفاده درست از فرصت‌ها، بازی باخته را به پیروزی تبدیل کرد. بازگشت آتالانتا پس از دریافت گل، حاصل برنامه‌ریزی دقیق و باور به توانایی‌های خود بود؛ ویژگی‌هایی که این تیم را در سال‌های اخیر به یکی از مدعیان همیشگی تبدیل کرده است.

پیروزی مقابل ناپولی نه‌تنها سه امتیاز ارزشمند برای آتالانتا به همراه داشت، بلکه از نظر روحی نیز پیام مهمی به رقبا ارسال کرد؛ پیامی مبنی بر اینکه برگامو همچنان یکی از سخت‌ترین مقصدها در فوتبال ایتالیاست.

جمع‌بندی؛ زنگ خطر برای ناپولی و کونته

دیدار آتالانتا و ناپولی در هفته بیست‌وششم سری A، فراتر از یک مسابقه معمولی بود. این بازی تصویری روشن از چالش‌های فعلی ناپولی ارائه داد؛ تیمی که هنوز میان گذشته پرافتخار و آینده مورد انتظار سرگردان است. گل زودهنگام بیوکما امید را زنده کرد، اما ناتوانی در حفظ برتری، بار دیگر ضعف‌های ساختاری تیم را آشکار ساخت.

برای کونته، این شکست یک هشدار جدی است. اگر ناپولی می‌خواهد در کورس رقابت باقی بماند، باید هرچه سریع‌تر به ثبات تاکتیکی و ذهنی برسد. در غیر این صورت، فصل می‌تواند خیلی زودتر از آنچه تصور می‌شود برای پارتنوپی به مسیری ناامیدکننده تبدیل شود؛ مسیری که در برگامو نشانه‌هایش به‌وضوح دیده شد.