پرسپولیس در گرداب بحران؛ از سقوط فنی تا انفجار حاشیه در رختکن

پرسپولیس این روزها بیش از هر زمان دیگری شبیه تیمی است که کنترل اوضاع از دستش خارج شده است. تیمی که با پنج شکست در هفت مسابقه نه‌تنها از کورس قهرمانی فاصله گرفت، بلکه لایه‌های پنهان بحران را یکی‌یکی آشکار کرد. آنچه امروز در تمرین پرسپولیس رخ داد، نه یک اتفاق مقطعی، بلکه خروجی طبیعی مجموعه‌ای از ناکامی‌های فنی، فشار روانی، مدیریت بحران ضعیف و نفوذ حاشیه تا عمق رختکن است. پرسپولیس در نیم‌فصل دوم به‌جای ترمیم، وارد باتلاقی شد که هر روز عمیق‌تر می‌شود و حالا نشانه‌های آن از زمین مسابقه فراتر رفته است.

پرسپولیس و آمار نگران‌کننده نیم‌فصل دوم

نتایج پرسپولیس در نیم‌فصل دوم زنگ خطر را مدت‌هاست به صدا درآورده بود. پنج باخت در هفت بازی، برای تیمی که همواره مدعی اول فوتبال ایران بوده، آماری غیرقابل‌قبول است. این ناکامی‌های سریالی نه‌تنها امتیازها را از سرخ‌ها گرفت، بلکه اعتمادبه‌نفس تیم را نیز فرسوده کرد. پرسپولیس از تیمی با هویت برنده، به تیمی تبدیل شد که کوچک‌ترین فشار، تعادلش را برهم می‌زند. در چنین فضایی، بروز تنش‌های درون‌تیمی نه عجیب است و نه غیرمنتظره.

ریشه‌های بحران؛ وقتی حاشیه جای فوتبال را می‌گیرد

بحران پرسپولیس صرفا فنی نیست. افت کیفیت بازی، اشتباهات فردی و ناهماهنگی تاکتیکی تنها بخشی از ماجراست. بخش مهم‌تر، نفوذ حاشیه به لایه‌های تصمیم‌گیری و روابط درون تیم است. تیمی که ناکامی را پشت سر هم تجربه می‌کند، اگر مدیریت روانی مناسبی نداشته باشد، خیلی زود وارد فاز درگیری‌های داخلی می‌شود. آنچه در تمرین اخیر پرسپولیس رخ داد، نشانه‌ای واضح از همین وضعیت است؛ جایی که اختلافات لفظی به برخورد فیزیکی کشیده شد.

نقش کاپیتان؛ مسئولیت یا عامل تنش

در هر تیمی، کاپیتان نقش ستون تعادل را دارد. اما در پرسپولیسِ امروز، این نقش به محل سؤال تبدیل شده است. سروش رفیعی که در هفته‌های اخیر بیش از آنکه با عملکرد فنی‌اش دیده شود، با حاشیه‌ها در مرکز توجه بوده، به پاشنه آشیل تیم بدل شده است. افت محسوس کیفیت بازی، در کنار حضور مداوم نام او در اختلافات درون‌تیمی، جایگاه کاپیتانی را به چالشی جدی تبدیل کرده است. تیمی که رهبر درون زمینش خود در متن تنش قرار دارد، طبیعی است که ثبات نداشته باشد.

آغاز درگیری؛ از مشاجره ساده تا آتش زیر خاکستر

ماجرای تمرین پرسپولیس با یک مشاجره لفظی در اواخر تمرین آغاز شد. سروش رفیعی و ماریو باکیچ، هافبک مونته‌نگرویی پرسپولیس، وارد بحثی تند شدند؛ بحثی که با پاسخ‌های تیز باکیچ به مرز درگیری نزدیک شد. مداخله سایر بازیکنان، موقتا آتش این تنش را خاموش کرد، اما این پایان ماجرا نبود. فضای تمرین نشان می‌داد که عصبانیت فروکش نکرده و بحران همچنان زیر پوست تیم جریان دارد.

گسترش تنش؛ ورود بازیکن جوان به ماجرا

پس از پایان تمرین، سروش رفیعی این بار محمدامین کاظمیان، بازیکن جوان تیم را هدف قرار داد. طبق شنیده‌ها، لحن تهدیدآمیز کاپیتان پرسپولیس، فضای رختکن را متشنج‌تر کرد. کاظمیان در ابتدا واکنشی نشان نداد و ترجیح داد موضوع را به بزرگان تیم منتقل کند؛ کریم باقری، افشین پیروانی و امید عالیشاه. این اقدام نشان می‌داد که بازیکن جوان‌تر به‌دنبال حل مسئله از مسیر مدیریتی است، نه تشدید تنش. اما سکوت و انفعال موجود، زمینه را برای ادامه بحران فراهم کرد.

انفجار در رختکن؛ وقتی کنترل از دست می‌رود

با ورود دوباره سروش رفیعی به بحث در رختکن و تکرار تهدیدها، فضای لفظی به نقطه بی‌بازگشت رسید. درخواست بازیکن جوان برای عملی شدن تهدید، جرقه‌ای بود که آتش درگیری فیزیکی را شعله‌ور کرد. سیلی کاپیتان به صورت هم‌تیمی جوان‌تر، ماجرا را وارد فاز تازه‌ای کرد؛ فازی که با درگیری شدید بدنی ادامه یافت. دخالت سایر بازیکنان نیز نتوانست مانع ادامه زد و خورد شود و در نهایت، کاپیتان تیم که آغازگر ماجرا بود، از درگیری خارج شد؛ تصویری که برای تیمی با ادعای حرفه‌ای‌گری، نگران‌کننده است.

سکوت بزرگان؛ خلأ رهبری در پرسپولیس

یکی از عجیب‌ترین ابعاد این اتفاق، واکنش سرد و منفعلانه بزرگان تیم است. در تیمی که مدعی قهرمانی است، انتظار می‌رود بازیکنان باتجربه پیش از رسیدن اختلافات به نقطه انفجار، نقش میانجی را ایفا کنند. سکوت در برابر رفتارهای تنش‌زا، عملا به تشدید بحران کمک می‌کند. پرسپولیس امروز بیش از هر چیز از خلأ رهبری رنج می‌برد؛ خلأیی که نه‌تنها در زمین، بلکه در رختکن هم به‌وضوح دیده می‌شود.

واکنش دوگانه باشگاه؛ از تکذیب تا تأیید

مدیریت بحران در باشگاه پرسپولیس نیز نتوانست نمره قبولی بگیرد. ابتدا یکی از افراد رسانه‌ای باشگاه با انتشار توییتی، اصل ماجرا را تکذیب کرد و مدعی شد هیچ درگیری‌ای رخ نداده است. اما انتشار تصاویر و گسترش خبر در شبکه‌های اجتماعی، این روایت را زیر سؤال برد. هرچند ادعا شد تصاویر منتشرشده ساختگی است، اما فشار افکار عمومی سرانجام باشگاه را وادار کرد پس از ۲۴ ساعت، با انتشار بیانیه‌ای محتاطانه، وقوع حاشیه را به‌طور ضمنی تأیید کند.

بیانیه باشگاه؛ حل درون‌خانوادگی یا پاک کردن صورت مسئله

در بیانیه رسمی باشگاه پرسپولیس تأکید شد که مشکلات احتمالی درون خانواده حل خواهد شد و اجازه بزرگ‌نمایی داده نمی‌شود. باشگاه از وجود شایعات و تمرکز رسانه‌ها بر حواشی پرسپولیس گلایه کرد و وعده داد که نظم تیمی خط قرمز است. هرچند این ادبیات برای آرام‌سازی هواداران قابل‌درک است، اما تجربه نشان داده که بدون برخورد شفاف و قاطع، چنین بحران‌هایی تکرار می‌شود. پرسپولیس امروز نیازمند اقدام عملی است، نه صرفا بیانیه‌های آرام‌کننده.

پرسپولیس در بزنگاه تصمیم

آنچه امروز در تمرین پرسپولیس رخ داد، یک هشدار جدی است. تیمی که از زمین مسابقه نتیجه نمی‌گیرد و در رختکن به درگیری می‌رسد، در آستانه فروپاشی قرار دارد. بحران فعلی پرسپولیس، آزمونی برای مدیریت باشگاه، کادر فنی و بزرگان تیم است. اگر ریشه‌های این تنش‌ها شناسایی و اصلاح نشود، باتلاقی که سرخ‌ها در آن افتاده‌اند، عمیق‌تر خواهد شد.

جمع‌بندی

پرسپولیس در یکی از حساس‌ترین مقاطع تاریخ معاصر خود قرار دارد. افت فنی، شکست‌های متوالی، حاشیه‌های سنگین و درگیری فیزیکی در تمرین، تصویری نگران‌کننده از تیمی ارائه می‌دهد که زمانی نماد ثبات و اقتدار بود. بحران امروز پرسپولیس، محصول یک روز و یک تمرین نیست؛ نتیجه ماه‌ها فشار، تصمیم‌های اشتباه و مدیریت ناقص حاشیه‌هاست. عبور از این شرایط، نیازمند شفافیت، برخورد قاطع و بازتعریف نقش‌ها درون تیم است؛ در غیر این صورت، پرسپولیس بیش از پیش در باتلاقی فرو خواهد رفت که خروج از آن آسان نخواهد بود.