نسلکشی در فوتبال ایران!
بعد از کاهش تنشهای اخیر، رسانهها و مسئولان تمام تمرکز خود را بر تعیین تکلیف ادامه لیگ برتر معطوف کردهاند. در این میان اما همه از لیگهای پایه غافل شدهاند. تیمهای دسته یک، دو و سه همچنان بلاتکلیف هستند و برخلاف تیمهای لیگ برتری که حداقل تمرینات خود را از سر گرفتهاند، حتی یک جلسه تمرین هم نداشتهاند. این وضعیت نگرانیهای جدی درباره آینده لیگهای پایه ایجاد کرده و روی شرایط تیمها تأثیرگذار خواهد بود. کارشناسان فوتبال معتقدند لیگهای پایه محیطی حیاتی برای رشد بازیکنان جوان و کشف استعدادهای جدید هستند و توقف یا کمتوجهی به این لیگها، در بلندمدت به کاهش کیفیت لیگ برتر منجر خواهد شد. در این میان، برخی بازیکنان جوان و مستعد استقلال مانند حسین گودرزی، علیرضا کوشکی و اسماعیل قلیزاده نیز قربانیان دیگر این بلاتکلیفی هستند؛ چرا که توقف لیگ، فرصت آخر آنها برای اثبات خود به کادر فنی تیم ملی و کسب جایگاهی در لیست نهایی جام جهانی را از بین برده است.
سناریوهای مبهم؛ توقف رشد استعدادها
در حال حاضر سناریوهای مختلفی درباره برگزاری لیگ برتر و لیگهای پایه وجود دارد و دیدگاهها نسبت به شروع مجدد مسابقات متفاوت است. در غیاب تصمیمات روشن، تیمهای لیگ پایه برخلاف تیمهای لیگ برتری حتی تمرین هم نمیکنند تا سایه این بلاتکلیفی بیشتر روی سر آنها سنگینی کند. فارغ از هر دیدگاهی، این موضوع میتواند انگیزه بازیکنان و مربیان را کاهش دهد و روند رشد آنها را متوقف کند. مسئولان فوتبال ایران در حال حاضر در یک آزمون جدی قرار دارند؛ آزمونی که یک طرف آن استعدادها و طرف دیگر اهمیت لیگهای پایه قرار دارد.

هشدار کارشناسان؛ لیگهای پایه، خط مقدم آیندهسازی
کارشناسان فوتبال معتقدند، لیگهای پایه محیطی حیاتی برای رشد بازیکنان جوان و کشف استعدادهای جدید هستند. توقف یا کمتوجهی به این لیگها، نهتنها فرصتهای پیشرفت بازیکنان و استعدادها را کاهش میدهد، بلکه در بلندمدت به کاهش کیفیت لیگ برتر هم منجر خواهد شد. فوتبال ایران در شرایطی که همه از افت آن حرف میزنند، برای حفظ توسعه پایدار و عدم عقبگرد، نیازمند توجه ویژه به لیگهای پایه است. انتظار میرود در کنار تعیین تکلیف لیگ برتر، از لیگهای پایه هم غافل نشود.
استعدادهای استقلال در آستانه جا ماندن از جام جهانی
در حالی که جامعه فوتبال خود را برای اعلام فهرست نهایی بازیکنان برای حضور در جام جهانی آماده میکند، احتمال جا ماندن بازیکنان و استعدادهای استقلال از لیست نهایی به شدت قوت گرفته است. این وضعیت نتیجه عواملی همچون توقف لیگ، رقابت شدید در بعضی پستها، مصونیت لژیونرها و نگاه محافظهکارانه کادر فنی است. اگر لیگ در هفتههای اخیر به طور عادی ادامه مییافت، این بازیکنان فرصت بیشتری برای اثبات تواناییهای خود و جلب نظر کادر فنی داشتند، اما شرایط فعلی باعث شده شانس آنها به شکل محسوسی کاهش پیدا کند.
حسین گودرزی؛ رقابت سخت با انتخابهای تثبیتشده
حسین گودرزی، مدافع چپ جوان استقلال، یکی از بازیکنانی بود که در مقاطعی شانس حضور در تیم ملی را به دست آورد. بعضی گمانهزنیها او را در فهرست نهایی جام جهانی قرار میدادند، اما رقابت مستقیم با ابوالفضل جلالی و دیگر گزینههای باتجربه، کار را برایش دشوار کرده است. بدون تعارف، گودرزی در فصلی که گذشت نمایش بهتری در قیاس با جلالی داشت و حضورش در لیست نهایی هرگز منجر به انتقاد از سرمربی نمیشد. اما شاید قلعهنویی صرفاً به جهت اینکه جلالی در جام جهانی قبل دقایقی مقابل آمریکا بازی کرد، حکم به حضور او داده تا شانس گودرزی به طرز قابل توجهی کاهش یابد.

علیرضا کوشکی؛ قربانی ترافیک وینگرها
علیرضا کوشکی، وینگر جوان و آیندهدار استقلال، دیگر بازیکنی است که در آستانه جام جهانی با شرایط پیچیدهای مواجه شده است. او در مقاطعی توانست با سرعت، تکنیک و نبوغ خود نگاهها را جلب کند، اما رقابت شدید در پست وینگرها، به ویژه حضور پرتعداد لژیونرها، مسیرش را برای تصاحب یکی از کرسیهای تیم ملی دشوار کرده است. کادر فنی ترجیح داده از بازیکنانی استفاده کند که تجربه بازی در سطح بینالمللی بالاتری دارند. کوشکی از ظرفیت کافی برای بازگشت به لیست برخوردار است، اما لااقل در این مقطع بعید است در لیست نهایی دیده شود.

اسماعیل قلیزاده؛ سبک مورد علاقه بدون جای خالی در لیست
اسماعیل قلیزاده، وینگر تکنیکی استقلال، سومین بازیکنی است که نامش در بحث حذف احتمالی از فهرست جام جهانی مطرح است. او بازیکنی با قابلیتهای فردی بالا و سبک بازی مورد علاقه سرمربی تیم ملی است، اما ترافیک شدید در پست او مانع بزرگی است. حضور گسترده بازیکنان لژیونر در پست وینگر باعث شده فرصت برای بازیکنان داخلی محدودتر شود. قلیزاده میتواند به آینده خود در فوتبال ایران عمیقاً امیدوار باشد، اما آنچه پیدا است، او در این جام جهانی جایی در فهرست نهایی نخواهد داشت.

روشن شدن هر چه سریعتر وضعیت لیگهای پایه، نهتنها به حفظ انگیزه تیمها کمک میکند و مسیر کشف و تربیت استعدادهای جوان را هموار میسازد، بلکه تیمهای دسته یک، دو و سه را از آفت بلاتکلیفی خارج میکند. حالا باید دید مسئولان چه زمانی به این بلاتکلیفی پایان میدهند و آیا اصلاً لیگهای پایه در اولویت تصمیمگیریهای آنها قرار دارند یا فراموششدگان این روزهای فوتبال ایران خواهند ماند.






