سقوط قیمت نفت در سایه امید به توافق ایران و آمریکا؛ بازار انرژی در انتظار پایان بحران هرمز
بازار جهانی نفت روز چهارشنبه شاهد کاهش قیمتها بود؛ اتفاقی که بیش از آنکه ناشی از تغییرات بنیادین در عرضه و تقاضا باشد، تحت تاثیر اخبار سیاسی و دیپلماتیک رقم خورد.
نفت خام وست تگزاس اینترمدییت (WTI) با افت حدود یک درصدی نسبت به روز گذشته، در محدوده ۷۵.۲۱ دلار برای هر بشکه معامله شد. همزمان نفت خام برنت نیز با کاهش حدود ۰.۵ درصدی به حوالی ۷۹ دلار رسید.
این کاهش قیمت باعث شد هر دو شاخص مهم بازار نفت به پایینترین سطح خود در حدود سه هفته گذشته برسند؛ چراکه معاملهگران احتمال میدهند کاهش تنشها در منطقه، ریسک اختلال گسترده در عرضه جهانی انرژی را کاهش دهد.
بازار نفت همواره نسبت به تحولات سیاسی در خاورمیانه واکنش شدیدی نشان میدهد، زیرا این منطقه یکی از مهمترین مراکز تولید و انتقال انرژی جهان محسوب میشود. هرگونه تهدید علیه مسیرهای انتقال نفت، معمولا با افزایش قیمتها همراه است، در حالی که نشانههای دیپلماتیک میتواند به سرعت موجب عقبنشینی قیمتها شود.
سیگنالهای مثبت از مذاکرات ایران و آمریکا
یکی از مهمترین عوامل فشار بر قیمت نفت، انتشار اخبار مربوط به احتمال توافق میان ایران و آمریکا بود.
اسکات بسنت، وزیر خزانهداری آمریکا، اعلام کرده است که احتمال دارد توافق در روزهای سهشنبه یا چهارشنبه نهایی شود. همچنین مارکو روبیو، وزیر امور خارجه ایالات متحده، از پیشرفت در مذاکرات میان ایران و عمان خبر داده است.
قطر نیز بر ادامه تلاشهای دیپلماتیک برای کاهش اختلافات تاکید کرده است؛ موضوعی که باعث شد فعالان بازار انرژی نسبت به کاهش احتمال تشدید درگیریها امیدوار شوند.
با این حال، کارشناسان بازار معتقدند نفت تنها بر اساس اخبار سیاسی حرکت نمیکند و برای تغییر پایدار روند قیمتها، باید نشانههای عملی از کاهش محدودیتهای حملونقل و بازگشت عرضه مشاهده شود.
تنگه هرمز؛ نقطه حساس بازار انرژی جهان
با وجود فضای مثبت ایجادشده در بازار، وضعیت تردد کشتیها در تنگه هرمز همچنان نشانهای از بازگشت کامل آرامش ندارد.
بر اساس دادههای حملونقل دریایی، در روز دوشنبه تنها شش شناور از این مسیر عبور کردهاند؛ رقمی که نسبت به هفت شناور در روز قبل کاهش داشته است.
این آمار نشان میدهد که شرکتهای کشتیرانی همچنان با احتیاط رفتار میکنند و ریسکهای امنیتی در یکی از مهمترین گذرگاههای انرژی جهان پابرجاست.
تنگه هرمز اهمیت ویژهای برای اقتصاد جهانی دارد، زیرا پیش از آغاز بحران، حدود یکپنجم عرضه نفت و گاز جهان از این مسیر عبور میکرد. هرگونه اختلال طولانیمدت در این منطقه میتواند پیامدهایی فراتر از بازار نفت داشته باشد و بر هزینه حملونقل، تورم جهانی و قیمت کالاها تاثیر بگذارد.
کاهش تولید خلیج فارس؛ تهدیدی برای تعادل عرضه
یکی از پیامدهای مستقیم بحرانهای اخیر، کاهش تولید برخی کشورهای منطقه بوده است.
تولیدکنندگان بزرگ حوزه خلیج فارس در دوره تنشها ناچار به کاهش سطح تولید خود شدهاند. شرکت آرامکو عربستان نیز برآورد کرده است که از زمان آغاز درگیریها در ماه فوریه، بیش از ۲.۶ میلیارد بشکه نفت از چرخه عرضه جهانی خارج شده است.
این کاهش عرضه، در شرایط عادی میتوانست موجب جهش قابل توجه قیمت نفت شود، اما ترکیب چند عامل از جمله نگرانی درباره کاهش رشد اقتصادی جهان، سیاستهای پولی بانکهای مرکزی و احتمال توافق سیاسی، مانع از افزایش شدید قیمتها شده است.
به همین دلیل، بازار نفت در ماههای اخیر میان دو نیروی متضاد در نوسان بوده است؛ از یک طرف نگرانی درباره اختلال عرضه و از سوی دیگر امید به کاهش تنشها.
پیشبینی گلدمن ساکس؛ نفت در محدوده ۸۰ تا ۹۰ دلار
بانک سرمایهگذاری گلدمن ساکس پیشبینی کرده است که قیمت نفت برنت تا زمانی که یا توافق سیاسی مشخصی حاصل شود یا شاهد تشدید جدی تنشها باشیم، در محدوده ۸۰ تا ۹۰ دلار باقی خواهد ماند.
این پیشبینی نشان میدهد بازار هنوز به یک مسیر مشخص نرسیده است. معاملهگران در حال حاضر نه انتظار سقوط شدید قیمتها را دارند و نه احتمال جهش بزرگ را بالا میدانند.
در واقع، نفت در شرایط فعلی بیشتر از متغیرهای سنتی مانند میزان مصرف جهانی و سطح ذخایر، تحت تاثیر اخبار سیاسی قرار گرفته است.
بازار نفت در انتظار واقعیتهای جدید
هرچند خبرهای مربوط به مذاکرات ایران و آمریکا توانسته فشار روانی بر بازار نفت ایجاد کند، اما واقعیتهای موجود در بخش حملونقل دریایی نشان میدهد بازگشت کامل آرامش زمانبر خواهد بود.
بازار انرژی برای کاهش پایدار قیمتها نیازمند نشانههایی مانند افزایش تردد کشتیها، بازگشت ظرفیت تولید و کاهش ریسکهای امنیتی است.
در مقابل، هرگونه شکست مذاکرات یا افزایش دوباره تنشها میتواند مسیر قیمتها را تغییر دهد و نفت را بار دیگر به سمت سطوح بالاتر هدایت کند.
جمعبندی؛ نفت میان دیپلماسی و ریسک ژئوپلیتیک
افت قیمت نفت در روز چهارشنبه بیش از هر چیز بازتاب خوشبینی بازار نسبت به تحولات سیاسی بود. معاملهگران با امید به توافق احتمالی ایران و آمریکا، بخشی از نگرانیهای خود درباره آینده عرضه را کاهش دادهاند.
با این حال، شرایط واقعی در مسیرهای انتقال انرژی همچنان شکننده است و تنگه هرمز به عنوان یکی از حیاتیترین شریانهای نفت جهان، همچنان عاملی تعیینکننده برای آینده بازار خواهد بود.
در چنین شرایطی، مسیر بعدی قیمت نفت نه فقط در میدانهای نفتی، بلکه در میزهای مذاکره سیاسی و وضعیت امنیتی خاورمیانه مشخص خواهد شد.