ادعای جنجالی نصرالله عبداللهی درباره دربی ۹ نفره؛ ۱۰ غریبه در رختکن استقلال چه میکردند؟
باشگاه استقلال به مناسبت سالگرد یکی از قهرمانیهای آسیایی خود، گردهمایی پیشکسوتان را با حضور چهرههایی مانند نصرالله عبداللهی، جواد قراب و مهدی فنونیزاده برگزار کرد. عبداللهی در حاشیه این مراسم گفت اطلاع دقیقی از فهرست و وضعیت فنی استقلال فصل جدید ندارد و تنها میداند تیم شکل گرفته و تمرینات خود را دنبال میکند. او دلیل فاصله گرفتنش از فوتبال را خستگی از ادبیات و فضای حاکم بر این رشته عنوان کرد.
با این حال، مهمترین بخش صحبتهای عبداللهی نه به استقلال امروز، بلکه به دو دربی قدیمی مربوط میشد. او ابتدا از دربی سال ۱۳۷۸ گفت و سپس به مسابقه نیمهتمام سال ۱۳۷۳ پرداخت؛ دو دیداری که همچنان در میان پرحاشیهترین تقابلهای استقلال و پرسپولیس قرار دارند.
ماجرای دربی ۹ نفره چه بود؟
دربی روز دوم مهر ۱۳۷۸ با نتیجه بدون گل به پایان رسید. پرسپولیس در همان نیمه نخست دو بازیکن خود، نادر محمدخانی و اسماعیل حلالی را با کارت قرمز عمر المهنا، داور عربستانی، از دست داد و از حدود دقیقه ۳۰ مسابقه با ۹ بازیکن به کار ادامه داد. با وجود برتری عددی قابلتوجه استقلال، آبیها موفق به گلزنی نشدند و مسابقه صفر بر صفر تمام شد.
همین نتیجه غیرمنتظره سبب شد در سالهای بعد شایعات متعددی درباره آن مسابقه شکل بگیرد. این پرسش برای هواداران استقلال باقی ماند که چرا تیمی با دو بازیکن بیشتر، طی حدود یک ساعت نتوانست دروازه رقیب سنتی خود را باز کند. برخی این نتیجه را حاصل دفاع فشرده پرسپولیس و ضعف فنی استقلال میدانستند و گروهی دیگر از دخالت عوامل خارج از زمین سخن میگفتند.
ادعای حضور ۱۰ غریبه در رختکن استقلال
عبداللهی که در آن مسابقه سرپرست استقلال بود، میگوید سه یا چهار دقیقه مانده به پایان نیمه نخست، سعید فائقی، معاون وقت سازمان تربیت بدنی، به سمت او رفت و خواست دو تیم آرامتر بازی کنند تا نیمه بدون مشکل به پایان برسد.
او در ادامه مدعی شد استقلالیها پس از ورود به رختکن با حضور ۱۰ فرد غریبه مواجه شدند. به روایت عبداللهی، این افراد در طول ۱۵ دقیقه استراحت صحبت خاصی نکردند، اما حضورشان سبب شد منصور پورحیدری و پرویز مظلومی نیز نتوانند نکات فنی مورد نظرشان را با بازیکنان در میان بگذارند. او معتقد است تیم بدون دریافت دستورهای لازم وارد نیمه دوم شد.
این بخش از روایت هنوز مستقل از صحبتهای عبداللهی تأیید نشده است. او نام، سمت و دلیل حضور افراد مورد اشاره را توضیح نداده و باشگاه استقلال نیز سند یا گزارش رسمی تازهای درباره ورود اشخاص ناشناس به رختکن منتشر نکرده است. بنابراین نمیتوان حضور آن افراد یا تأثیر احتمالی آنها بر نتیجه مسابقه را بهعنوان واقعیتی اثباتشده مطرح کرد.
سعید فائقی پیشتر چه گفته بود؟
نکته قابلتوجه این است که سعید فائقی در روایتی قدیمی، اصل درخواست خود از استقلال برای مدارا با پرسپولیس را تأیید کرده بود. او گفته بود از عبداللهی «خواهش» کرده است استقلال در نیمه دوم ملاحظه حریف ۹ نفره را بکند، اما این درخواست را دستور اداری یا اجبار ندانسته بود.
فائقی دلیل این اقدام را نگرانی درباره مدیریت سکوها عنوان کرده و گفته بود نمیخواست شرایط ورزشگاه از کنترل خارج شود. این اظهارات بخشی از روایت عبداللهی درباره درخواست بازی آرامتر را تأیید میکند، اما ادعای حضور ۱۰ فرد ناشناس در رختکن و تأثیر آنها بر عملکرد استقلال همچنان نیازمند توضیح و شواهد بیشتر است.
از منظر حرفهای، حتی یک درخواست غیرالزامآور از اعضای تیم برای کاهش شدت بازی میتواند محل بحث باشد؛ زیرا نتیجه مسابقه باید فقط در زمین و بر اساس عملکرد دو تیم مشخص شود. نگرانی امنیتی ورزشگاه نیز اصولاً باید از طریق نیروهای مسئول و تدابیر اجرایی مدیریت شود، نه با تأثیرگذاری احتمالی بر شیوه بازی یک تیم.
یادآوری دربی خونین سال ۱۳۷۳
عبداللهی در ادامه به دربی ۳۰ دی ۱۳۷۳ پرداخت؛ مسابقهای که او بهعنوان سرمربی استقلال روی نیمکت حضور داشت. آن بازی تا دقایق پایانی با تساوی ۲ بر ۲ دنبال میشد، اما پس از درگیری بازیکنان و ورود تماشاگران به زمین نیمهتمام ماند. فدراسیون فوتبال در نهایت استقلال را با نتیجه ۳ بر صفر برنده اعلام کرد.
در آن مسابقه رضا شاهرودی و مجتبی محرمی از پرسپولیس و امیر قلعهنویی از استقلال اخراج شدند. عبداللهی میگوید پس از پایان جنجالی بازی، تعدادی از بازیکنان هر دو تیم احضار و سپس با محرومیت مواجه شدند. به اعتقاد او، همین محرومیتها استقلال را در ادامه مسابقات جام باشگاههای تهران تضعیف کرد و در شکست مقابل سایپا اثر گذاشت.
او در مقایسه آن مسابقه با دربی پرتنش سال ۱۳۷۹ گفت هر دو بازی درگیریهای گستردهای داشتند، اما تفاوت در قاطعیت داور بود؛ دربی سال ۱۳۷۳ نیمهتمام ماند، در حالی که مسابقه پرتنش سال ۱۳۷۹ تا پایان ادامه یافت. این مقایسه بیش از هر چیز بر اهمیت مدیریت داور و عوامل اجرایی در مسابقات پرتنش تأکید دارد.
دفاع عبداللهی از قلعهنویی و تیم ملی
بخش دیگری از صحبتهای عبداللهی به عملکرد تیم ملی در جام جهانی ۲۰۲۶ اختصاص داشت. او معتقد است انتقادهای مطرحشده علیه امیر قلعهنویی بیش از اندازه تند بوده و تیم ملی با توجه به جنگ، تعطیلی لیگ، کمبود مسابقات تدارکاتی و مشکلات پیرامون جام جهانی نتایج کاملاً ناامیدکنندهای نگرفته است.
ایران در جام جهانی ۲۰۲۶ هر سه بازی مرحله گروهی خود مقابل نیوزیلند، بلژیک و مصر را مساوی کرد و بدون شکست کنار رفت. سه امتیاز بهدستآمده برای قرار گرفتن میان تیمهای سوم برتر کافی نبود و شاگردان قلعهنویی بار دیگر از رسیدن به مرحله حذفی بازماندند. این نتیجه از یک طرف نخستین دوره بدون شکست ایران در مرحله گروهی بود، اما از طرف دیگر تیم ملی در قالب ۴۸ تیمی مسابقات نیز نتوانست حتی یک پیروزی کسب کند.
عبداللهی بخش قابلتوجهی از نتیجه فوتبال را به شانس مرتبط میداند، اما ارزیابی فنی تیم ملی تنها با تکیه بر بدشانسی کامل نمیشود. کیفیت بازی، انتخاب بازیکنان، برنامه آمادهسازی و تصمیمهای کادر فنی نیز معیارهایی هستند که منتقدان حق دارند درباره آنها پرسش مطرح کنند؛ هرچند این انتقاد باید بر آمار و استدلال فنی استوار باشد، نه کنایه و حملات شخصی.
هشدار درباره زیرساختهای فوتبال ایران
پیشکسوت استقلال همچنین به تفاوت شرایط مالی فوتبال امروز با امکانات موجود اشاره کرد. به گفته او، زمانی مدیران استقلال برای تأمین هزینههای روزمره مجبور به قرض گرفتن بودند، اما اکنون با وجود ورود پول بیشتر، زمین تمرین و ورزشگاه استاندارد کافی وجود ندارد.
عبداللهی معتقد است زمینهای موجود تحمل برگزاری پیدرپی مسابقات را ندارند و بدون توسعه زیرساخت نمیتوان انتظار افزایش کیفیت فوتبال را داشت. این انتقاد به یک تناقض قدیمی در فوتبال ایران اشاره میکند: افزایش قرارداد بازیکنان و هزینه تیمها، بدون سرمایهگذاری متناسب روی چمن، آکادمی، ورزشگاه و امکانات تمرینی.
جمعبندی؛ پروندهای که با یک ادعا دوباره باز شد
صحبتهای نصرالله عبداللهی، دربی ۹ نفره سال ۱۳۷۸ را دوباره به مرکز توجه بازگرداند. اصل درخواست سعید فائقی برای مدارا با پرسپولیس، پیشتر از سوی خود او نیز روایت شده بود؛ اما حضور ۱۰ فرد ناشناس در رختکن استقلال و نقش احتمالی آنها در تساوی مسابقه همچنان ادعایی اثباتنشده است.
برای روشن شدن ماجرا، معرفی افراد حاضر در رختکن و واکنش سایر اعضای وقت استقلال اهمیت دارد. تا زمانی که شواهد بیشتری ارائه نشود، نمیتوان نتیجه مسابقه را محصول دخالت قطعی خارج از زمین دانست.
با این حال، روایت عبداللهی یک پرسش قدیمی را زنده کرده است: استقلال در شبی که نزدیک به یک ساعت دو بازیکن بیشتر داشت، صرفاً به دلایل فنی از شکست پرسپولیس بازماند یا اتفاقاتی در پشت صحنه، تمرکز و برنامه آبیها را تغییر داد؟ پاسخ کامل به این پرسش هنوز پس از نزدیک به سه دهه در هالهای از ابهام قرار دارد.