دیگو فورلان سرمربی اروگوئه شد؛ مأموریت دشوار اسطوره برای بازسازی «لا سلسته»

فورلان این بار بدون پیراهن شماره ۱۰ و از کنار زمین به تیم ملی کشورش بازمی‌گردد. اتحادیه فوتبال اروگوئه در پیام معرفی او نوشت که این اسطوره «به خانه بازگشته» و قرار است تجربه، رهبری و شناخت عمیق خود از فوتبال بین‌المللی را در یک مسئولیت فنی به کار بگیرد.

انتصاب فورلان دو بخش متفاوت دارد. مسئولیت اصلی و بلندمدت او هدایت تیم زیر ۲۰ سال اروگوئه است، اما در کنار آن، تیم ملی بزرگسالان را در مسابقات دوستانه پیش رو به‌صورت موقت هدایت خواهد کرد تا فدراسیون فرصت کافی برای انتخاب سرمربی دائمی داشته باشد.

ویدئوی معنادار فدراسیون اروگوئه برای معرفی فورلان

فدراسیون اروگوئه معرفی سرمربی جدید را با یک اطلاعیه خشک و اداری انجام نداد. ویدئوی منتشرشده با بخشی از گفت‌وگوی قبلی فورلان آغاز می‌شود؛ جایی که از او می‌پرسند در صورت تماس فدراسیون برای بازگشت به تیم ملی چه پاسخی خواهد داد و فورلان بدون تردید می‌گوید: «معلوم است که می‌روم.»

در ادامه، تصاویر گل‌های ماندگار، حضور در جام جهانی ۲۰۱۰، قهرمانی کوپا آمریکای ۲۰۱۱ و لحظات مهم دوران ملی او نمایش داده می‌شود. انتخاب چنین ساختاری نشان می‌دهد فدراسیون علاوه بر معرفی یک مربی، قصد داشته پیوند عاطفی میان تیم ملی و هواداران را پس از ناکامی در جام جهانی دوباره تقویت کند.

با این حال، فورلان از این پس نه براساس خاطرات دوران بازی، بلکه با نتایجش در کنار زمین قضاوت خواهد شد. محبوبیت می‌تواند فضای ابتدایی کار را آرام کند، اما در فوتبال ملی، این سرمایه عاطفی بدون نتیجه خیلی زود مصرف می‌شود.

دیگو فورلان فعلاً سرمربی موقت تیم ملی اروگوئه است

اگرچه در بعضی گزارش‌ها از فورلان به‌عنوان سرمربی جدید اروگوئه نام برده شده، وضعیت او در تیم ملی بزرگسالان موقت است. فدراسیون قصد دارد در پایان سال ۲۰۲۶ یا ابتدای سال ۲۰۲۷، تصمیم نهایی خود را درباره جانشین دائمی مارسلو بیلسا اتخاذ کند.

برنامه اولیه این است که فورلان تیم بزرگسالان را در شش مسابقه دوستانه فیفادی هدایت کند. خبرگزاری رویترز نیز گزارش داده است که او مسئول مسابقات دوستانه اروگوئه در فاصله سپتامبر تا نوامبر خواهد بود. براساس برنامه منتشرشده، نخستین حضور فورلان روی نیمکت تیم بزرگسالان روز ۲۴ سپتامبر و در دیدار مقابل ژاپن خواهد بود.

این مسابقات فقط بازی‌های تدارکاتی معمولی نیستند. فدراسیون از این دوره برای بازسازی روحی تیم، بررسی نفرات جدید و فراهم‌کردن مقدمات انتقال قدرت به سرمربی آینده استفاده خواهد کرد. عملکرد مناسب فورلان نیز ممکن است شرایط را تغییر دهد و نام او را در میان گزینه‌های هدایت دائمی تیم ملی قرار دهد؛ هرچند فدراسیون فعلاً چنین تصمیمی را اعلام نکرده است.

چرا اروگوئه پس از بیلسا به فورلان رسید؟

مارسلو بیلسا پس از حذف اروگوئه از مرحله گروهی جام جهانی ۲۰۲۶ از تیم ملی جدا شد. اروگوئه در گروه خود برابر عربستان سعودی و کیپ‌ورد به تساوی رسید و مسابقه پایانی را یک بر صفر به اسپانیا واگذار کرد تا بدون پیروزی و با دو امتیاز از رقابت‌ها کنار برود.

بیلسا پس از حذف، مسئولیت نتایج را پذیرفت و گفت نتوانسته مجموعه بازیکنان بااستعداد اروگوئه را به تیمی تبدیل کند که از ناکامی در جام جهانی جلوگیری کند. گزارش‌هایی نیز درباره تنش در روابط او با بخشی از بازیکنان منتشر شد. قرارداد این مربی آرژانتینی پس از جام جهانی به پایان رسید و تمدید نشد.

انتخاب فورلان در چنین شرایطی می‌تواند تلاشی برای تغییر فضای رختکن باشد. او شناخت عمیقی از فرهنگ فوتبال اروگوئه دارد، برای بازیکنان جوان چهره‌ای الهام‌بخش است و به‌واسطه سابقه ملی خود، احتمالاً راحت‌تر از یک مربی خارجی می‌تواند اعتماد بازیکنان و هواداران را جلب کند.

این انتخاب البته بدون ریسک نیست. فورلان تجربه محدودی در مربیگری دارد و تاکنون در سطح تیم‌های ملی یا فوتبال باشگاهی بزرگ اروپا فعالیت نکرده است.

تجربه مربیگری فورلان؛ بزرگ‌ترین علامت سؤال

فورلان پس از پایان دوران بازی، هدایت پنیارول و آتناس را در فوتبال اروگوئه بر عهده گرفت. براساس گزارش خبرگزاری EFE، او در سال ۲۰۲۰ در ۱۱ مسابقه سرمربی پنیارول بود و یک سال بعد نیز ۱۲ بازی روی نیمکت آتناس در دسته دوم فوتبال اروگوئه نشست.

این کارنامه برای پذیرفتن مسئولیت هم‌زمان در تیم ملی بزرگسالان و زیر ۲۰ سال بسیار کوتاه است. فورلان با مدیریت ستاره‌هایی روبه‌رو خواهد شد که در باشگاه‌های بزرگ اروپایی بازی می‌کنند و انتظار عمومی از تیم ملی اروگوئه نیز همواره بالاست.

از سوی دیگر، مربیگری در رده جوانان به مهارت‌هایی متفاوت نیاز دارد. سرمربی فقط مسئول انتخاب ترکیب و طراحی تاکتیک نیست؛ او باید استعدادها را پرورش دهد، بازیکنان را برای ورود به فوتبال حرفه‌ای آماده کند و میان نتیجه‌گیری فوری و توسعه فردی تعادل برقرار سازد.

بنابراین اعتبار دوران بازی فورلان می‌تواند در شروع کار به او کمک کند، اما پاسخ پرسش‌های تاکتیکی، مدیریتی و آموزشی را به‌تنهایی نمی‌دهد.

مأموریت اصلی فورلان در تیم زیر ۲۰ سال اروگوئه

پروژه اصلی فورلان، آماده‌سازی تیم زیر ۲۰ سال برای مسابقات قهرمانی جوانان آمریکای جنوبی است که بین ژانویه و فوریه ۲۰۲۷ برگزار خواهد شد. اروگوئه در این رقابت‌ها برای دریافت سهمیه جام جهانی زیر ۲۰ سال تلاش می‌کند؛ جامی که آذربایجان و ازبکستان به‌طور مشترک میزبان آن خواهند بود.

این مسئولیت برای فوتبال اروگوئه اهمیت ویژه‌ای دارد. تیم زیر ۲۰ سال این کشور در سال ۲۰۲۳ با شکست ایتالیا در فینال، برای نخستین بار قهرمان جهان شد، اما نتوانست به جام جهانی ۲۰۲۵ در شیلی صعود کند. فورلان باید تیمی را بازسازی کند که دوباره در میان قدرت‌های جوانان آمریکای جنوبی قرار بگیرد.

قرارگرفتن یک مربی در رأس تیم زیر ۲۰ سال و به‌صورت موقت در کنار تیم بزرگسالان می‌تواند مسیر انتقال استعدادها را کوتاه‌تر کند. فورلان از نزدیک کیفیت بازیکنان جوان را بررسی خواهد کرد و در صورت شایستگی می‌تواند برخی از آنها را وارد تمرینات یا فهرست تیم اصلی کند.

این ساختار ممکن است آغاز یک مدل تازه برای اروگوئه باشد؛ مدلی که در آن تیم‌های پایه نه مجموعه‌هایی جداگانه، بلکه بخشی مستقیم از برنامه تیم ملی بزرگسالان باشند.

«روسو» پرز دوباره کنار فورلان

دیگو پرز، هم‌بازی سابق فورلان در تیم ملی، یکی از دستیاران او خواهد بود. این دو در جام‌های جهانی ۲۰۱۰ و ۲۰۱۴ حضور داشتند و در سال ۲۰۱۱ نیز با اروگوئه قهرمان کوپا آمریکا شدند.

پرز پس از بازنشستگی در کادر فنی مارسلو برولی فعالیت کرد؛ همان کادری که تیم زیر ۲۰ سال اروگوئه را در سال ۲۰۲۳ به قهرمانی جهان رساند. حضور او می‌تواند بخشی از کمبود تجربه فورلان در مربیگری رده‌های پایه را جبران کند. سانتیاگو اسپاساندین، مارکو مانسولینو، ایگناسیو بورداد و گابریل اسکریلک نیز در بخش‌های فنی، بدنسازی، مربیگری دروازه‌بانان و آنالیز به کادر اضافه شده‌اند.

این ترکیب نشان می‌دهد فدراسیون نمی‌خواهد تمام پروژه را تنها بر شهرت فورلان بنا کند و تلاش کرده افرادی با تجربه کار در فوتبال پایه و ساختار داخلی اروگوئه را در کنار او قرار دهد.

کارنامه‌ای که انتظارات را بالا می‌برد

فورلان در دوران بازی ۱۱۲ بار پیراهن اروگوئه را پوشید و ۳۶ گل به ثمر رساند. او با تیم ملی قهرمان کوپا آمریکای ۲۰۱۱ شد و در جام جهانی ۲۰۱۰، پس از زدن پنج گل و رساندن اروگوئه به مقام چهارم، توپ طلای بهترین بازیکن مسابقات را دریافت کرد.

همین سابقه باعث می‌شود بازگشت او با انتظاری فراتر از یک مربی تازه‌کار همراه باشد. هواداران فورلان را نماد نسلی می‌دانند که اروگوئه را پس از سال‌ها به جمع قدرت‌های فوتبال جهان بازگرداند. اکنون از او انتظار دارند بخشی از همان روحیه رقابتی را به نسل جدید منتقل کند.

اما تاریخ فوتبال نشان داده است که بازیکن بزرگ بودن، موفقیت در مربیگری را تضمین نمی‌کند. فورلان باید نشان دهد قادر است تجربه شخصی خود را به یک روش آموزشی و برنامه فنی منسجم تبدیل کند.

بازگشت یک اسطوره یا آغاز یک پروژه بلندمدت؟

در کوتاه‌مدت، فورلان سه هدف روشن دارد: بازگرداندن آرامش به تیم بزرگسالان، استفاده مناسب از مسابقات دوستانه و آماده‌کردن تیم زیر ۲۰ سال برای کسب سهمیه جام جهانی ۲۰۲۷.

موفقیت او در تیم بزرگسالان فقط با نتیجه بازی‌های دوستانه سنجیده نخواهد شد. معرفی بازیکنان تازه، ترمیم رابطه میان کادر فنی و رختکن و ایجاد ساختاری که سرمربی دائمی بتواند آن را ادامه دهد، بخش دیگری از مأموریت موقت فورلان است.

در تیم جوانان اما نتیجه اهمیت بیشتری دارد. ناکامی در صعود به جام جهانی زیر ۲۰ سال، پروژه جدید را خیلی زود زیر سؤال خواهد برد؛ در مقابل، کسب سهمیه و معرفی چند استعداد به تیم اصلی می‌تواند جایگاه فورلان را در ساختار فوتبال ملی تثبیت کند.

ویدئوی فدراسیون اروگوئه با خاطرات گل‌ها و جام‌های فورلان آغاز شد، اما ادامه این داستان دیگر با تصاویر گذشته نوشته نمی‌شود. اسطوره شماره ۱۰ حالا باید ثابت کند همان‌قدر که با توپ و ضربات تماشایی‌اش برای «لا سلسته» اثرگذار بود، می‌تواند از کنار زمین نیز نسلی تازه برای اروگوئه بسازد.