شوک اشتغال آمریکا طلا را تا بالای ۴۴۰۰ دلار برد؛ مقاومت ۴۳۹۰ شکست، مقصد بعدی کجاست؟

گزارش رسمی بازار کار آمریکا در روز جمعه ۷ اوت بسیار ضعیف‌تر از انتظارات بود. اشتغال غیرکشاورزی آمریکا در ژوئیه ۲۳ هزار واحد کاهش یافت؛ در حالی که نظرسنجی رویترز از اقتصاددانان افزایش ۸۰ هزار شغلی را نشان می‌داد. علاوه بر این، رقم ماه ژوئن که در ابتدا ۵۷ هزار شغل اعلام شده بود، به تنها ۲۰ هزار شغل کاهش پیدا کرد. مجموع بازبینی‌های ماه‌های مه و ژوئن نیز نشان داد اقتصاد آمریکا ۱۰۳ هزار شغل کمتر از برآوردهای قبلی ایجاد کرده است.

این آمار اهمیت زیادی دارد، زیرا فدرال رزرو طی ماه‌های گذشته میان دو نگرانی گرفتار بوده است: تورم بالاتر از هدف و احتمال ضعیف‌شدن رشد اقتصادی.

تا پیش از گزارش اشتغال، بخشی از بازار معتقد بود بانک مرکزی آمریکا ممکن است برای کنترل تورم بار دیگر نرخ بهره را افزایش دهد. اما کاهش واقعی تعداد مشاغل، ادامه ضعف استخدام و بازبینی منفی آمارهای قبلی، هزینه چنین تصمیمی را برای فدرال رزرو بیشتر کرده است.

البته نرخ بیکاری از ۴.۲ به ۴.۱ درصد کاهش پیدا کرد، اما این بخش از گزارش نیز کاملاً مثبت نبود؛ زیرا ۲۶۴ هزار نفر از نیروی کار خارج شدند و نرخ مشارکت اقتصادی به ۶۱.۴ درصد، پایین‌ترین سطح در حدود پنج سال و نیم گذشته، رسید.

احتمال افزایش نرخ بهره سپتامبر به حدود ۴۴ درصد سقوط کرد

یکی از اعداد مهمی که بلافاصله پس از گزارش اشتغال تغییر کرد، احتمال افزایش نرخ بهره در نشست بعدی فدرال رزرو بود.

داده‌های LSEG احتمال افزایش نرخ بهره در نشست سپتامبر را حدود ۴۳.۹ درصد نشان دادند؛ در مقابل، احتمال ثابت نگه داشتن نرخ‌ها به ۵۶.۱ درصد رسید. ابزار FedWatch گروه CME نیز تقریباً همین تصویر را ارائه می‌داد و احتمال عدم تغییر نرخ بهره را حدود ۵۶ درصد نشان می‌داد.

بنابراین رقم حدود ۴۲ درصد مطرح‌شده در برخی گزارش‌ها به جهت کلی بازار نزدیک است، اما تازه‌ترین داده‌های قابل استناد پس از بسته‌شدن معاملات جمعه، عددی نزدیک به ۴۴ درصد را نشان می‌دهند.

نکته قابل توجه اینکه فقط یک هفته قبل، بازار احتمال افزایش نرخ بهره در سپتامبر را حدود ۶۷ درصد ارزیابی می‌کرد. در واقع ظرف چند روز، سناریوی افزایش نرخ از گزینه غالب بازار به گزینه‌ای با احتمال کمتر از ۵۰ درصد تبدیل شده است.

نشست بعدی کمیته بازار آزاد فدرال رزرو در روزهای ۱۵ و ۱۶ سپتامبر برگزار خواهد شد؛ بنابراین داده‌های تورمی ماه اوت اکنون بیش از گذشته اهمیت پیدا کرده‌اند.

چرا ضعف اشتغال آمریکا برای طلا خبر خوبی بود؟

طلا سود دوره‌ای یا بهره پرداخت نمی‌کند. در نتیجه هرچه نرخ‌های بهره آمریکا بالاتر بروند، نگهداری اوراق خزانه یا دارایی‌های بهره‌دار در مقایسه با طلا جذاب‌تر می‌شود.

عکس این رابطه نیز برقرار است.

وقتی بازار تصور کند فدرال رزرو احتمالاً نرخ بهره را افزایش نخواهد داد، بازده اوراق کاهش پیدا می‌کند و فشار بر دلار بیشتر می‌شود. در چنین فضایی، هزینه فرصت نگهداری طلا پایین می‌آید.

این دقیقاً همان اتفاقی بود که جمعه رخ داد. بازده اوراق دوساله آمریکا پس از گزارش اشتغال کاهش یافت، بازده اوراق ده‌ساله نیز به حدود ۴.۶۴ درصد رسید و شاخص دلار افت کرد. در همین زمان تقاضا برای طلا افزایش پیدا کرد.

دیوید مگر از High Ridge Futures نیز به رویترز گفت گزارش ضعیف اشتغال احتمال افزایش نرخ بهره در نشست آینده فدرال رزرو را کاهش می‌دهد و افت قیمت انرژی در کنار احتمال کمتر سیاست انقباضی می‌تواند به دلار ضعیف‌تر و طلای قوی‌تر منجر شود.

طلا تا کجا بالا رفت؟

واکنش طلا بسیار قدرتمند بود. قیمت نقدی فلز زرد در بخشی از معاملات جمعه بیش از سه درصد افزایش یافت و به بالاترین سطح از ۱۷ ژوئن رسید.

رویترز در یکی از به‌روزرسانی‌های پایانی بازار، قیمت طلا را حدود ۴۴۱۴ دلار در هر اونس گزارش کرد؛ رشدی نزدیک به ۲.۶ درصد در همان روز. معاملات آتی طلای آمریکا نیز در قیمت ۴۳۹۹ دلار و ۷۰ سنت تسویه شد. طلا در مجموع هفته نزدیک به هفت درصد افزایش یافت و بهترین عملکرد هفتگی خود از ماه ژانویه را ثبت کرد.

به دلیل تعطیلی بازارهای اصلی در روز شنبه، این ارقام آخرین قیمت‌های معتبر پایان هفته محسوب می‌شوند.

همین داده یک تغییر مهم در تحلیل تکنیکال ایجاد می‌کند: سطح ۴۳۹۰ دلار دیگر مقاومت اولیه بازار نیست، زیرا قیمت از آن عبور کرده است.

مقاومت ۴۳۹۰ دلار شکست؛ حالا باید چه سطوحی را دید؟

در سناریوی تکنیکالی که پیش از انتشار گزارش اشتغال مطرح شده بود، ۴۳۹۰ دلار مقاومت کلیدی محسوب می‌شد و گفته می‌شد عبور پایدار از این سطح می‌تواند زمینه ادامه صعود را فراهم کند.

بازار اکنون دقیقاً وارد همین سناریو شده است.

قیمت نقدی حتی از ۴۴۰۰ دلار عبور کرده و قرارداد آتی نیز تقریباً روی همین سطح بسته شده است. بنابراین محدوده ۴۳۹۰ تا ۴۴۰۰ دلار از این پس بیشتر نقش یک منطقه تعیین‌کننده یا حمایت کوتاه‌مدت را خواهد داشت.

اگر بازار در شروع هفته آینده بتواند بالای این محدوده باقی بماند، شکست فعلی اعتبار بیشتری پیدا می‌کند و خریداران برای ثبت سقف‌های جدید تلاش خواهند کرد.

اما اگر طلا دوباره با فشار فروش به زیر ۴۳۹۰ دلار برگردد، احتمال وقوع یک «شکست کاذب» افزایش پیدا می‌کند.

در این حالت محدوده ۴۳۳۰ تا ۴۳۵۰ دلار، یعنی منطقه‌ای که طلا پس از انتشار اولیه داده اشتغال در آن معامله می‌شد، می‌تواند نخستین محدوده مهم برای ارزیابی واکنش خریداران باشد. رویترز در بخش دیگری از معاملات جمعه قیمت نقدی را ۴۳۳۶ دلار گزارش کرده بود.

حمایت ۴۲۷۲ دلار هنوز مهم است؟

سطح ۴۲۷۲ دلار در برخی مدل‌های تکنیکال قبلی به‌عنوان میانگین یا ناحیه تعادلی بازار مطرح شده بود. برای نمونه، تحلیل VC PMI در ماه ژوئن این محدوده را به‌عنوان قیمت میانگین روزانه مهم در ساختار طلا معرفی کرده بود.

با جهش فعلی، ۴۲۷۲ دلار اکنون فاصله بیشتری با قیمت دارد و بیشتر به یک حمایت میان‌مدت تبدیل شده است.

در صورتی که بازار اصلاح سنگینی انجام دهد، حفظ این منطقه می‌تواند نشان دهد ساختار صعودی ایجادشده پس از گزارش اشتغال هنوز از بین نرفته است.

سطوح ۴۰۸۶ و به‌ویژه ۴۰۰۰ دلار نیز حمایت‌های عمیق‌تر محسوب می‌شوند. شکست ۴۰۰۰ دلار تصویر فعلی را به‌طور جدی تغییر خواهد داد؛ زیرا طلا در هفته‌های گذشته چند بار نسبت به این محدوده واکنش نشان داده است.

تنگه هرمز همچنان می‌تواند معادله طلا را تغییر دهد

عامل مهم دیگر، قیمت نفت است.

در روزهای اخیر خوش‌بینی نسبت به مذاکرات ایران و عمان برای ایجاد سازوکاری جهت افزایش عبور کشتی‌ها از تنگه هرمز، فشار نزولی زیادی بر نفت وارد کرده است. نفت در ابتدای هفته با امید به کاهش تنش‌ها حدود هفت درصد سقوط کرد و روز جمعه نیز برنت در محدوده ۸۲ دلار معامله می‌شد.

کاهش نفت برای طلا از یک مسیر غیرمستقیم مثبت است: نفت ارزان‌تر فشار تورمی را کاهش می‌دهد و نیاز فدرال رزرو به افزایش دوباره نرخ بهره را کمتر می‌کند.

بااین‌حال، هنوز نمی‌توان گفت تنگه هرمز کاملاً به شرایط عادی برگشته است.

داده‌های کپلر نشان می‌دهد از دوشنبه تا پنجشنبه فقط ۳۳ کشتی از هرمز عبور کرده‌اند و تنها شش نفتکش حامل نفت خام از تنگه خارج شده‌اند. مذاکرات ایران و عمان نیز ادامه دارد و صنعت کشتیرانی درباره مسائل بیمه‌ای، تحریم‌ها و نحوه کنترل مسیر همچنان ابهام دارد.

بنابراین هر شکست در مذاکرات می‌تواند دوباره نفت را بالا ببرد، نگرانی تورمی را افزایش دهد و انتظارات سیاست پولی را تغییر دهد. در مقابل، توافق عملی برای افزایش تردد کشتی‌ها می‌تواند نفت را پایین‌تر ببرد و فشار تورمی را کاهش دهد.

داده تورم آمریکا؛ آزمون بزرگ بعدی طلا

ضعف اشتغال یک مانع مهم را از مقابل طلا برداشت، اما هنوز نمی‌توان افزایش نرخ بهره سپتامبر را کاملاً منتفی دانست.

تورم همچنان بالاتر از هدف دو درصدی فدرال رزرو قرار دارد و برخی اعضای این بانک مرکزی همچنان بر ضرورت سیاست پولی سختگیرانه تأکید دارند. بازار در هفته آینده منتظر انتشار شاخص قیمت مصرف‌کننده آمریکاست و هر عدد بالاتر از انتظار می‌تواند دوباره احتمال افزایش نرخ بهره را بالا ببرد.

در مقابل، اگر CPI نیز ضعیف‌تر از پیش‌بینی‌ها باشد، احتمال ثابت ماندن نرخ‌ها در سپتامبر افزایش خواهد یافت و طلا می‌تواند حمایت بنیادی بیشتری دریافت کند.

این همان نقطه‌ای است که روند صعودی فعلی آزمایش خواهد شد.

جمع‌بندی؛ ۴۳۹۰ دیگر مقاومت نیست

گزارش اشتغال ژوئیه آمریکا معادله بازار طلا را در کمتر از چند ساعت تغییر داد. از دست رفتن ۲۳ هزار شغل در برابر انتظار ایجاد ۸۰ هزار شغل، بازبینی شدید آمار ژوئن و کاهش مشارکت نیروی کار باعث شد بازار احتمال افزایش نرخ بهره فدرال رزرو را از حدود ۶۷ درصد در هفته گذشته به ۴۴ درصد برساند.

نتیجه، افت دلار و بازده اوراق و جهش طلا تا محدوده ۴۴۰۰ دلار بود.

از منظر تکنیکال نیز شرایط تغییر کرده است. مقاومت ۴۳۹۰ دلار که پیش‌تر به‌عنوان سد اصلی معرفی می‌شد، در معاملات جمعه شکسته شد. حالا مهم‌ترین سؤال این نیست که آیا طلا می‌تواند از ۴۳۹۰ عبور کند؛ بلکه این است که آیا می‌تواند بالای ۴۳۹۰ تا ۴۴۰۰ دلار تثبیت شود؟

پایداری بالای این محدوده، سناریوی صعودی را تقویت می‌کند. برگشت سریع زیر آن می‌تواند علامت آغاز اصلاح باشد و محدوده‌های ۴۳۳۰ تا ۴۳۵۰ و سپس ۴۲۷۲ دلار را دوباره به مرکز توجه بازار برگرداند.

در هفته پیش رو نیز سه متغیر جهت طلا را تعیین خواهند کرد: تورم آمریکا، انتظارات فدرال رزرو و سرنوشت مذاکرات مربوط به تنگه هرمز. فعلاً هر سه عامل نسبت به هفته قبل فضای مساعدتری برای فلز زرد ایجاد کرده‌اند، اما انتشار یک گزارش تورمی قوی می‌تواند خیلی سریع بخشی از این معادله را تغییر دهد.