میلاد کُر از نیمکت تراکتور تا قهرمان گلگهر؛ «یک شب رؤیایی برایم رقم خورد»
گلگهر جمعه ۲۳ مرداد در ورزشگاه شهید قاسم سلیمانی سیرجان برابر نساجی قرار گرفت و تا دقایق پایانی نتوانست قفل دروازه حریف را باز کند. سرانجام روی یک کرنر، توپ پس از اثرگذاری بازیکنان گلگهر به تیر دوم رسید و میلاد کُر بعد از کنترل توپ با ضربهای دقیق گل برتری را به ثمر رساند. مسابقه با همان نتیجه یک بر صفر تمام شد تا دوره جدید گلگهر با مهدی رحمتی با سه امتیاز آغاز شود.
گلی که ارزش آن بیشتر از سه امتیاز بود
برای یک مدافع تازهوارد، گلزنی در هفته نخست اتفاقی ویژه است؛ بهخصوص وقتی آن گل در واپسین دقایق مسابقه و در شرایط مساوی به ثمر برسد.
کُر پس از مسابقه گفت مهمتر از گل شخصی، کسب سه امتیاز برای گلگهر بوده و گلزنی در نخستین مسابقات فصل احساس بسیار خوبی برایش ایجاد کرده است. او این گل را به پدر و مادرش و هواداران گلگهر تقدیم کرد. متن منتشرشده از گفتوگوی او همچنین نشان میدهد بازیکن جوان از شرایط تیم و تصمیم تابستانی خود رضایت دارد.
ارزش این گل برای خود کُر یک لایه دیگر هم دارد. او پس از چند فصل حضور در تراکتور به سیرجان آمده تا چیزی را به دست بیاورد که در تبریز کمتر نصیبش شد: دقایق منظم بازی.
گل دقیقه ۸۹ برابر نساجی بهترین شروع ممکن برای چنین پروژهای بود.
چهار فصل در تراکتور، فقط ۲۰ بازی
میلاد کُر در تابستان ۱۴۰۱ به تراکتور پیوست و تا تابستان ۱۴۰۵ در مجموعه این باشگاه حضور داشت؛ بنابراین از نظر فصلهای فوتبالی، چهار فصل را در جمع سرخپوشان تبریزی پشت سر گذاشت. بااینحال، آمار منتشرشده هنگام انتقال او به گلگهر نشان میدهد کُر در مجموع تنها ۲۰ مسابقه برای تیم بزرگسالان تراکتور انجام داده است.
این فاصله میان مدت حضور و تعداد بازیها توضیح میدهد چرا این مدافع جوان در نهایت تصمیم به جدایی گرفت.
خود کُر نیز گفته برای بازی کردن بیشتر راهی گلگهر شده است. با این حال، او دوران تراکتور را «وقت تلفشده» نمیداند و تأکید کرده از بازیکنان بزرگتر تیم تجربیات زیادی آموخته است. از نگاه او، فرصت کم برای بازی بخشی از مسیر فوتبالش بوده و اکنون مهم این است که تصمیم تازهای گرفته که بتواند آیندهاش را تغییر دهد.
آیا کُر در تراکتور زمان پیشرفت را از دست داد؟
پرسشی که در گفتوگوی پس از مسابقه هم از او مطرح شد، قابل تأمل است: آیا ماندن چندساله در باشگاهی بزرگ، بدون حضور منظم در مسابقات، میتواند سرعت پیشرفت یک بازیکن جوان را کاهش دهد؟
از یک جهت پاسخ مثبت است. برای مدافع جوان، هیچ تمرینی نمیتواند بهطور کامل جای تجربه مسابقه رسمی، تصمیمگیری تحت فشار، رویارویی با مهاجمان متفاوت و پذیرش مسئولیت اشتباهات را بگیرد.
اما سوی دیگر ماجرا نیز وجود دارد. تمرین روزانه کنار بازیکنان باتجربه و حضور در فضای باشگاهی مانند تراکتور میتواند روی بلوغ فنی و ذهنی بازیکن اثر بگذارد.
کُر خودش راه دوم را برای توصیف گذشته انتخاب کرده است. او از کم بازی کردن ابراز ناراحتی جدی نمیکند و معتقد است چیزهای زیادی در تبریز آموخته است. حالا چالش اصلی این است که نشان دهد آن آموزشها در صورت دریافت فرصت مستمر، چگونه به عملکرد داخل زمین تبدیل میشوند.
گلگهر برای جذب کُر رضایتنامه پرداخت کرد
انتقال این بازیکن یک جدایی آزاد ساده نبود. گزارشهای مربوط به انتقال او نشان میدهد گلگهر برای گرفتن رضایتنامه کُر با تراکتور توافق کرد و سپس قراردادی سهساله با این مدافع ۲۲ ساله بست. باشگاه تراکتور نیز جدایی او را با توافق طرفین تأیید کرد.
همین موضوع نشان میدهد گلگهر صرفاً او را بهعنوان گزینهای برای تکمیل فهرست جذب نکرده است. قرارداد بلندمدت و پرداخت مبلغ رضایتنامه معمولاً بیانگر آن است که باشگاه برای بازیکن برنامهای فراتر از یک فصل دارد.
حضور کُر از ابتدا در ترکیب برابر نساجی نیز نخستین نشانه عملی همین اعتماد بود. او در کنار نفراتی مانند علیرضا علیزاده، مسیح زاهدی و سایر بازیکنان ساختار دفاعی گلگهر قرار گرفت و در نهایت خودش به زننده گل برتری تبدیل شد.
رحمتی؛ مربی سختگیر اما «بامعرفت»
کُر در توصیف مهدی رحمتی از دو ویژگی استفاده کرده است: جدیت و سختگیری در کار، در کنار رابطه انسانی خوب با بازیکنان.
او گفته از همکاری با رحمتی خوشحال است و امیدوار است تیم جدید بتواند نتایجی بگیرد که هواداران گلگهر را راضی کند.
رحمتی نیز مأموریت سادهای در سیرجان ندارد. گلگهر نسبت به فصل قبل تغییرات زیادی داشته و علاوه بر تغییر سرمربی، تعداد قابلتوجهی بازیکن تازه به فهرست اضافه شدهاند. گزارشهای پیشفصل، بازسازی گسترده ترکیب را یکی از مهمترین چالشهای رحمتی دانسته بودند.
در چنین شرایطی، برد هفته نخست اهمیت دوچندان پیدا میکند. تیم هنوز به هماهنگی کامل نرسیده، اما سه امتیاز گرفته و فرصت دارد بدون فشار ناشی از شروع ضعیف، روی اصلاح مشکلات کار کند.
گلگهر هنوز کامل هماهنگ نشده است
میلاد کُر نیز این مسئله را پنهان نکرد. او بعد از بازی گفت گلگهر هنوز به هماهنگی کامل نرسیده و مسابقه با نساجی فشرده و سنگین بوده است.
خود نتیجه نیز همین را نشان میدهد. شاگردان رحمتی تا دقیقه ۸۹ برای گلزنی منتظر ماندند و در بخشهایی از مسابقه با مقاومت جدی تیم مجتبی حسینی مواجه شدند. در نهایت یک ضربه ایستگاهی و حضور درست کُر در محوطه جریمه تفاوت دو تیم را رقم زد.
برای رحمتی، چنین پیروزیهایی در هفتههای نخست ارزشمند هستند. تیمهای بازسازیشده معمولاً برای رسیدن به هماهنگی تاکتیکی کامل زمان میخواهند؛ اگر در همین دوره بتوانند امتیاز جمع کنند، فشار کمتری در ادامه خواهند داشت.
میلاد کُر حالا باید گل را به جایگاه ثابت تبدیل کند
یک گل دیرهنگام میتواند بازیکن را به تیتر اول یک هفته تبدیل کند، اما تضمینی برای ادامه فصل نیست.
مهمترین مأموریت کُر از اینجا شروع میشود. او برای فرار از کمبود فرصت در تراکتور به گلگهر آمده و حالا باید جایگاهش را در ترکیب حفظ کند. برای یک مدافع، گلزنی امتیازی اضافه است؛ معیار اصلی همچنان کیفیت دفاع فردی، پوشش فضا، نبردهای هوایی، شروع بازی از عقب و کاهش اشتباهات خواهد بود.
کُر در ۲۲ سالگی همچنان زمان زیادی برای پیشرفت دارد. سابقه حضور در تیمهای ملی جوانان ایران و تجربه چند فصل تمرین در تراکتور سرمایههایی هستند که اکنون میتوانند در تیم جدید به کار بیایند. او پیشتر نیز در رده جوانان ایران حضور داشته و در مسابقات قهرمانی زیر ۲۰ سال آسیا بازی کرده است.
اگر هدف او از انتقال «بازی بیشتر» بوده، شروع فصل دقیقاً همان چیزی است که میخواست: حضور در ترکیب اصلی، کلینشیت و گل سهامتیازی.
شروعی که میتواند مسیر یک بازیکن را عوض کند
داستان میلاد کُر در هفته نخست لیگ بیستوششم فقط ماجرای گل یک مدافع نیست. بازیکنی که طی چهار فصل در تراکتور تنها ۲۰ بار فرصت حضور در مسابقات را پیدا کرد، چند هفته پس از انتقال به گلگهر در ترکیب اصلی قرار گرفت و با اولین گل مهم فصل تیم جدیدش را صاحب سه امتیاز کرد.
او میگوید از دوران تراکتور پشیمان نیست؛ اما در عین حال پذیرفته برای پیشرفت به جایی نیاز داشته که بیشتر بازی کند. گلگهر این فرصت را در اختیارش گذاشته و مهدی رحمتی نیز از همان هفته اول به او اعتماد کرده است.
حالا سؤال اصلی دیگر این نیست که چرا میلاد کُر در تراکتور کم بازی کرد؛ سؤال این است که آیا گل دقیقه ۸۹ مقابل نساجی آغاز فصلی خواهد بود که او بالاخره بتواند استعدادش را با حضور مستمر در زمین نشان دهد؟