اردوی دو نفره برای مأموریت طلا؛ تیم امید ایران قربانی جنگ باشگاهها و فدراسیون شد؟
تیم ملی امید ایران در فاصلهای کوتاه تا آغاز بازیهای آسیایی ۲۰۲۶ آیچی–ناگویا، یکی از عجیبترین اردوهای سالهای اخیر فوتبال کشور را تجربه کرد؛ اردویی که شب گذشته با حضور فقط دو بازیکن از فهرست ۲۳ نفره حسین عبدی آغاز شد. در شرایطی که وزارت ورزش از این تیم انتظار موفقیت و حتی قهرمانی دارد، اختلاف باشگاهها و فدراسیون بر سر در اختیار گذاشتن بازیکنان، حالا مهمترین مأموریت فوتبال ایران در ناگویا را با یک بحران جدی روبهرو کرده است.
۱۱:۳۷ - ۰۸ شهريور ۱۴۰۵
وانانیوز|
اردوی تیم ملی فوتبال امید ایران برای آمادهسازی نهایی پیش از بازیهای آسیایی ۲۰۲۶ آیچی–ناگویا، در شرایطی در هتل المپیک آغاز شد که از میان ۲۳ بازیکن حاضر در فهرست حسین عبدی، در ساعات ابتدایی تنها سهیل صحرایی از گلگهر و مسعود محبی از خیبر خرمآباد خود را به کادر فنی معرفی کردند. گزارشهای منتشرشده در نخستین ساعات روز یکشنبه نیز آغاز اردو با همین دو بازیکن را تأیید کردهاند.
این اتفاق از آن جهت قابل توجه است که تیم امید ایران دیگر در ابتدای یک پروژه بلندمدت قرار ندارد. فهرست نهایی اعزام به ژاپن انتخاب شده و زمان تا نخستین بازی ایران محدود است. طبق برنامه رسمی اعلامشده، تیم حسین عبدی روز ۲۵ شهریور ۱۴۰۵ برابر امارات قرار میگیرد و سپس به مصاف چین و کرهشمالی خواهد رفت. ایران در گروه B بازیهای آسیایی قرار دارد و هر سه مسابقه مرحله گروهی این تیم در ورزشگاه WAVE KARIYA برنامهریزی شده است.
چرا بازیکنان تیم امید به اردو نرسیدند؟
بخشی از غیبتها قابل پیشبینی بود. پوریا لطیفیفر، پوریا شهرآبادی و دانیال ایری از پرسپولیس و همچنین بازیکنان ملوان به دلیل حضور در مسابقه هفته چهارم لیگ برتر نمیتوانستند از همان ساعت نخست در اردو حاضر شوند. اما مشکل تیم امید فراتر از چند بازیکن درگیر یک مسابقه باشگاهی است.
تقویم فشرده لیگ برتر و مسابقات آسیایی باشگاهها عملاً برنامه حسین عبدی را با بحران روبهرو کرده است. استقلال، تراکتور و گلگهر نیز در آستانه مسابقات آسیایی خود قرار دارند و بسیاری از باشگاهها حاضر نیستند بازیکنان تأثیرگذارشان را برای مدتی نسبتاً طولانی از دست بدهند. بررسی فهرست نهایی نشان میدهد بخش عمده بازیکنان تیم امید عضو تیمهای لیگ برتری هستند و پرسپولیس، استقلال و سپاهان هر کدام سهم مهمی در این فهرست دارند.
همین موضوع اختلاف منافع را به نقطهای حساس رسانده است؛ حسین عبدی برای ساختن یک تیم هماهنگ به بازیکنان نیاز دارد و باشگاهها نیز در یکی از فشردهترین مقاطع فصل حاضر نیستند نفرات اصلی خود را بدون دغدغه در اختیار تیم ملی امید بگذارند.
پرسپولیس مقابل تیم امید؛ اختلافی که علنی شد
موضع پرسپولیس نمونه روشنی از این اختلاف است. کریم باقری پس از دیدار مقابل ملوان تأکید کرد باشگاهها برای بازیکنان خود هزینه کردهاند و غیبت دو تا سه هفتهای آنها میتواند روی هماهنگی تیم تأثیر بگذارد. او البته حق تیم امید برای در اختیار داشتن بازیکنان را نیز به رسمیت شناخت، اما پیشبینی کرد این اختلاف ادامه پیدا کند.
پیش از او نیز مواضعی از سوی کادر فنی پرسپولیس درباره حضور بازیکنان در اردو خارج از فیفادی مطرح شده بود. اصل چالش دقیقاً همینجاست؛ مسابقات تیم امید الزاماً تابع شرایط معمول مسابقات رسمی تیم ملی بزرگسالان در فیفادی نیست و باشگاهها نیز بر منافع ورزشی خود تأکید دارند.
با این حال فدراسیون فوتبال معتقد است اگر قرار باشد هر باشگاه براساس منافع خودش تصمیم بگیرد، عملاً امکان تشکیل تیمی قدرتمند برای بازیهای آسیایی وجود نخواهد داشت.
هشدار فدراسیون؛ پرونده غایبان به کمیته انضباطی میرود؟
واکنش فدراسیون به این بحران بسیار صریح بوده است. مهدی محمدنبی، نایبرئیس فدراسیون فوتبال، اعلام کرده انتظار فدراسیون همکاری کامل باشگاههاست و در صورت تعلل باشگاه یا بازیکن، موضوع میتواند در کمیته انضباطی بررسی شود. او تأکید کرده بازیکنان تیم امید سرمایه مشترک باشگاهها و فوتبال ملی هستند.
مهدی تاج نیز موضع مشابهی داشته و اعلام کرده نمیتوان شرایطی را پذیرفت که یک باشگاه بازیکنانش را در اختیار تیم ملی قرار دهد اما باشگاه دیگری از این کار خودداری کند. رئیس فدراسیون فوتبال حتی به بخشنامه کمیته انضباطی و احتمال محدودیت برای بازیکنانی که در اردو حاضر نمیشوند اشاره کرده است.
ماجرای امیرحسین فارسی، بازیکن خیبر خرمآباد، نشان میدهد این هشدارها صرفاً در حد مصاحبه نیست. کمیته انضباطی فدراسیون فوتبال به دلیل همراهی نکردن این بازیکن با تیم ملی جوانان، برای او ابلاغیه صادر کرده و ۴۸ ساعت فرصت داده است دفاعیات خود را ارائه کند.
در نتیجه، غیبت بازیکنان تیم امید میتواند خیلی زود از یک اختلاف فوتبالی به یک پرونده حقوقی و انضباطی تبدیل شود.
انتظار قهرمانی، اما اردو با دو بازیکن!
تناقض بزرگ درست در همین نقطه شکل میگیرد. از یک سو بالاترین مدیران ورزش کشور انتظار نتیجهای بزرگ از تیم امید دارند و از سوی دیگر سرمربی تیم در مهمترین مقطع آمادهسازی حتی قادر نیست همه نفرات منتخب خود را همزمان در تمرین داشته باشد.
احمد دنیامالی پیشتر هنگام بازدید از تمرینات تیم امید صراحتاً از انتظار برای قهرمانی صحبت کرده بود و در تازهترین اظهارات خود نیز تأکید کرده تیم ملی باید برای باشگاهها در اولویت باشد و ابراز امیدواری کرده تیم امید از ناگویا دست پر بازگردد.
هدف حسین عبدی البته فقط بازیهای آسیایی نیست. تیم فعلی باید بخشی از پروژه فوتبال ایران برای ساخت نسل آینده و حرکت به سمت رقابتهای انتخابی المپیک باشد. به همین دلیل هر روز تمرین مشترک اهمیت بیشتری پیدا میکند؛ خصوصاً برای تیمی که بازیکنانش از باشگاههای مختلف میآیند و برخلاف یک تیم باشگاهی، فرصت چندماهه برای ایجاد هماهنگی ندارند.
مشکل اصلی تیم امید؛ باشگاهها یا برنامهریزی فوتبال ایران؟
تقلیل ماجرا به این جمله که «باشگاهها همکاری نمیکنند» همه واقعیت را توضیح نمیدهد. باشگاهها نیز مسابقات لیگ و رقابتهای آسیایی دارند، هزینه سنگینی برای بازیکنان پرداخت کردهاند و نتیجهگیری برای آنها مسئلهای حیاتی است. از سوی دیگر تیم ملی امید نمیتواند بدون بهترین نفرات ایران وارد مسابقاتی شود که مسئولان ورزش کشور از آن انتظار مدال طلا دارند.
بنابراین ریشه بحران را باید در تداخل تقویم مسابقات، نبود یک توافق الزامآور و دیرهنگام شدن هماهنگی میان سازمان لیگ، فدراسیون و باشگاهها جستوجو کرد. وقتی هفتههای لیگ برتر و مسابقات آسیایی باشگاهها تا روزهای نزدیک به آغاز رقابت تیم امید ادامه دارد، طبیعی است که منافع باشگاهی و ملی مقابل یکدیگر قرار بگیرند.
تهدید انضباطی شاید بازیکنان را به اردو برساند، اما مشکل اصلی را حل نمیکند. تیمی که با دستور و پرونده انضباطی جمع شود، الزاماً همان تیمی نیست که با یک برنامه از پیش تعیینشده و همکاری کامل باشگاهها آماده یک تورنمنت بزرگ شده باشد.
ناگویا اولین آزمون بزرگ حسین عبدی
تیم ملی امید ایران در ناگویا با امارات، چین و کرهشمالی همگروه است؛ گروهی که دستکم روی کاغذ اجازه شروع ضعیف را به ایران نمیدهد. دیدار نخست برابر امارات در ۲۵ شهریور میتواند مسیر تیم را در ادامه رقابتها تعیین کند.
حسین عبدی اکنون پیش از آنکه درباره تاکتیک، ترکیب اصلی یا مدال طلای بازیهای آسیایی فکر کند، با مسئلهای ابتداییتر مواجه است: آیا تمام بازیکنانش را در اختیار خواهد داشت؟
اردویی که با ۲ بازیکن از فهرست ۲۳ نفره آغاز شده، برای تیمی که با مأموریت قهرمانی راهی ژاپن میشود یک علامت هشدار جدی است. اگر در روزهای آینده اختلاف باشگاهها و فدراسیون مدیریت نشود، ممکن است تیم امید پیش از رسیدن به آیچی–ناگویا بخشی از مهمترین سرمایه خود یعنی زمان، تمرین مشترک و آرامش را از دست بدهد.
حالا نشست خبری حسین عبدی اهمیت دوچندانی پیدا کرده است؛ نشستی که احتمالاً بیش از آنکه درباره حریفان ایران باشد، درباره یک سؤال مهم خواهد بود: چطور از تیم ملی امید انتظار طلا داریم، وقتی سرمربی برای در اختیار داشتن ۲۳ بازیکن منتخب خود نیز با چالش روبهرو است؟
پرونده ویژه
لینک کپی شد
ارسال نظر
جدیدترین اخبار
روی خط
