طلسم طلا شکست؛ مرتضی نعمتی نخستین طلای ایران در ناگویا را ضرب کرد

علامت سؤال موجود در گزارش‌های اولیه حالا پاسخ مشخصی دارد؛ مرتضی نعمتی در مسابقه نهایی وزن منهای ۷۵ کیلوگرم، داوت نظمی‌رادوف از ترکمنستان را با نتیجه ۴ بر ۳ شکست داد.

فینال برخلاف دو مبارزه قبلی نعمتی یک‌طرفه نبود. نماینده ایران مقابل حریفی قرار گرفت که تجربه فراوانی در رقابت‌های بین‌المللی دارد و پیش‌تر نیز با نعمتی مبارزه کرده بود. با این حال کاراته‌کای قمی توانست اختلاف یک امتیازی خود را حفظ کند و مدالی را بگیرد که تا آن لحظه هیچ ورزشکار ایرانی در ناگویا موفق به کسب آن نشده بود.

سجاد گنج‌زاده، سرمربی تیم ملی کاراته مردان، پس از مسابقه گفت حریف فینال نعمتی کاراته‌کایی «بسیار باهوش» بوده و نعمتی پیش از این نیز یک بار او را شکست داده بود. او همچنین تأکید کرد عملکرد نماینده ایران از همان مسابقه نخست در سطح بالایی قرار داشت.

فینال زودرس مقابل قهرمان آسیا؛ آژیخانوف ۸ بر صفر شکست خورد

شاید مهم‌ترین نمایش مرتضی نعمتی حتی قبل از فینال رقم خورد.

او پس از استراحت در دور نخست، مقابل نورکانات آژیخانوف از قزاقستان قرار گرفت؛ حریفی که یکی از نام‌های شناخته‌شده وزن ۷۵- کیلوگرم آسیاست. نعمتی با نمایشی کاملاً مسلط مسابقه را ۸ بر صفر به سود خود تمام کرد.

اهمیت این نتیجه زمانی بیشتر می‌شود که سابقه دو کاراته‌کا را مرور کنیم. نعمتی فقط سه ماه قبل در فینال مسابقات قهرمانی آسیا ۲۰۲۶ در بالی اندونزی، همین آژیخانوف را در مبارزه‌ای نزدیک ۳ بر ۲ شکست داده و قهرمان آسیا شده بود.

یعنی مسابقه‌ای که خردادماه با اختلاف یک امتیاز تمام شده بود، این بار در ناگویا به پیروزی هشت امتیازی نعمتی انجامید.

گنج‌زاده هم این مبارزه را «فینال زودرس» وزن نعمتی توصیف کرد و گفت پیروزی با اختلاف هشت امتیاز یکی از بهترین مسابقات سه روز نخست کاراته بازی‌های آسیایی بوده است.

نعمتی در نیمه‌نهایی هم توقف‌ناپذیر بود

نماینده ایران در نیمه‌نهایی نیز ریتم خود را از دست نداد.

او مقابل آلوین باتیکان از فیلیپین قرار گرفت و با نتیجه ۸ بر ۲ پیروز شد؛ مسابقه‌ای که بار دیگر نشان داد نعمتی در روز مسابقه هم از نظر حمله و هم از نظر مدیریت امتیاز شرایط مطلوبی دارد.

در سوی دیگر جدول، نظمی‌رادوف ترکمنستانی جواز حضور در دیدار نهایی را گرفت تا مسابقه نهایی میان دو کاراته‌کایی برگزار شود که شناخت قبلی از یکدیگر داشتند.

این بار خبری از اختلاف هشت امتیازی نبود؛ فینال به یک مبارزه تاکتیکی و نزدیک تبدیل شد و همان یک امتیاز برتری، نخستین طلای ایران را ساخت.

مرتضی نعمتی؛ قهرمان آسیا حالا طلای بازی‌های آسیایی هم دارد

طلای ناگویا را نمی‌توان یک نتیجه ناگهانی در کارنامه نعمتی دانست.

ملی‌پوش وزن منهای ۷۵ کیلوگرم در یک سال گذشته روند قابل توجهی داشته است. او مهر ۱۴۰۴ در لیگ جهانی سری A مالزی قهرمان شد و فدراسیون کاراته نیز آن مدال را یکی از نتایج مهم نمایندگان ایران در آخرین مرحله سری A سال ۲۰۲۵ ثبت کرد.

نعمتی در سال ۲۰۲۵ در سری A قبرس نیز به مدال طلا رسیده بود و در فینال ارنست شرف‌الدینوف روس را یک بر صفر شکست داد.

سه ماه پیش از ناگویا نیز او در مسابقات قهرمانی بزرگسالان آسیا در بالی به عنوان قهرمانی رسید. در آن رقابت‌ها ایران با سه طلا، یک نقره و پنج برنز نایب‌قهرمان آسیا شد.

بنابراین طلای بازی‌های آسیایی حلقه دیگری از زنجیره نتایج موفق نعمتی در ماه‌های اخیر است؛ با این تفاوت که بازی‌های آسیایی جایگاهی متفاوت در ورزش قاره دارد و مدال آن مستقیماً وارد جدول مدالی کاروان ایران می‌شود.

نقره تاریخی کاتای تیمی بانوان پیش از طلای نعمتی

پیش از برگزاری فینال نعمتی، تیم کاتای تیمی زنان ایران با ترکیب فاطمه صادقی، سپیده امینی و زینب‌السادات حسینی به مدال نقره رسید.

تیم ایران ابتدا تایلند را با رأی قاطع داوران شکست داد و سپس با عبور از فیلیپین به فینال رسید. در مبارزه نهایی، ویتنام عملکرد بهتری داشت و طلا را از آن خود کرد.

این نتیجه از آن جهت اهمیت داشت که تیم زنان ایران در مسابقات قهرمانی آسیا نیز یکی از تیم‌های قدرتمند کاتا بود و ناگویا فرصتی برای تثبیت جایگاه این ترکیب در سطح قاره محسوب می‌شد.

نقره تیمی بانوان اولین مدال نقره ایران در این دوره از بازی‌ها بود و درست پس از آن، نعمتی نخستین طلا را به جدول ایران اضافه کرد.

سعیدآبادی هم نقره گرفت؛ سه برد قاطع و یک فینال جنجالی

گزارش اولیه زمانی منتشر شده بود که فاطمه‌زهرا سعیدآبادی هنوز فینال خود را برگزار نکرده بود، اما نتیجه نهایی اکنون مشخص شده است.

سعیدآبادی در وزن منهای ۵۵ کیلوگرم مسیر بسیار قدرتمندی تا فینال داشت. او در نخستین مبارزه نماینده لائوس را ۸ بر صفر شکست داد، سپس مقابل ماریسا حافظان از سنگاپور ۹ بر یک پیروز شد و در نیمه‌نهایی نیز کوک ایستری آگونگ سانیستیارانی از اندونزی را ۸ بر صفر کنار زد.

در فینال اما مقابل آدئولا فای روبرت از مالزی با نتیجه ۶ بر ۴ شکست خورد و نقره‌ای شد. گزارش‌های منتشرشده از اعتراض کادر ایران به برخی تصمیمات داوری نیز خبر داده‌اند و پگاه زنگنه، سرمربی تیم بانوان، در جریان اعتراض‌ها از صندلی کوچ اخراج شد.

این در حالی است که در برخی گزارش‌های اولیه، حریف نهایی سعیدآبادی به اشتباه ورزشکاری از قزاقستان معرفی شده بود؛ اطلاعات به‌روزشده نشان می‌دهد نماینده مالزی حریف او در فینال بوده است.

آسیابری مقابل مرد شماره یک جهان متوقف شد

علی‌اصغر آسیابری نیز دیگر فینالیست ایران در روز سوم بود.

کاپیتان تیم ملی در یک‌چهارم نهایی عبدالله بابیکرا از قطر را ۴ بر یک شکست داد. در نیمه‌نهایی مقابل عبدالله الخطیب فلسطینی سه بر صفر عقب افتاد، اما حریف به دلیل دریافت پنج اخطار هانسوکو شد و آسیابری راهی مسابقه پایانی شد.

در فینال، آسیابری کار بسیار سختی مقابل محمد الجعفری اردنی، نفر اول رنکینگ جهان داشت. جعفری که چند ماه قبل نیز در رقابت‌های قهرمانی آسیا مقابل آسیابری قرار گرفته بود، این بار با نتیجه ۹ بر یک پیروز شد و نماینده ایران به نشان نقره رسید.

گنج‌زاده پس از مسابقه نیز سطح بالای حریف اردنی را یادآور شد و گفت کادر فنی امیدوار بود آسیابری بتواند نتیجه مسابقه قبلی را جبران کند، اما این اتفاق رخ نداد.

کاراته بار مدالی ایران را به دوش کشید

اهمیت روز سوم فقط به طلای نعمتی محدود نمی‌شود.

کاراته ایران در یک روز یک طلا و سه نقره به دست آورد؛ نتیجه‌ای که جایگاه این رشته را به‌عنوان یکی از مهم‌ترین منابع مدال ایران در بازی‌های آسیایی بار دیگر نشان داد.

پیش از آغاز ناگویا، کاراته ایران در ادوار بازی‌های آسیایی مجموعاً ۱۵ طلا، ۱۱ نقره و ۱۲ برنز به دست آورده بود و پس از ژاپن دومین کشور موفق قاره در این رشته محسوب می‌شد.

طلای مرتضی نعمتی این آمار تاریخی را یک پله دیگر جلو برد.

با این حال کار کاراته ایران در ناگویا تمام نشده است. محمود نعمتی در وزن مثبت ۸۴ کیلوگرم روز بعد روی تاتامی می‌رود؛ ورزشکاری که خودش قهرمان فعلی آسیاست و حالا پس از طلای برادرش، یکی دیگر از امیدهای جدی کاروان ایران به شمار می‌رود. گنج‌زاده هم پس از قهرمانی مرتضی با اطمینان گفت انتظار دارد محمود روز بعد عملکرد درخشانی داشته باشد.

طلای مرتضی نعمتی اما فارغ از اتفاقات روزهای آینده، یک نقطه مهم در ناگویا باقی خواهد ماند؛ اولین باری که در این دوره سرود ایران برای قهرمانی یک ورزشکار به صدا درآمد و طلسم طلای کاروان شکست.