هروی: حق کاراته ایران سه طلا بود؛ یک طلای تاریخی و سه نقره در روز پرفشار ناگویا

سه‌شنبه ۳۱ شهریور برای کاراته ایران تقریباً ایده‌آل آغاز شد. تیم کاتای بانوان، علی‌اصغر آسیابری، فاطمه‌زهرا سعیدآبادی و مرتضی نعمتی همگی از مسیر رقابت‌های مقدماتی عبور کردند و به دیدار نهایی رسیدند.

کاتای تیمی بانوان با ترکیب فاطمه صادقی، سپیده امینی و زینب‌السادات حسینی ابتدا تایلند و سپس فیلیپین را با نتیجه قاطع ۵ بر صفر شکست داد و فینالیست شد. ایران در دیدار نهایی برابر ویتنام قرار گرفت، اما این بار داوران هر پنج رأی را به نماینده ویتنام دادند و تیم ایران به مدال نقره رسید. جالب اینکه ایران حدود سه ماه قبل در قهرمانی آسیا همین تیم ویتنام را در فینال شکست داده و قهرمان شده بود.

همین عملکرد باعث شد هروی مدال نقره کاتای تیمی زنان را تاریخی توصیف کند؛ چراکه برای نخستین بار تیم بانوان ایران در این بخش به فینال بازی‌های آسیایی رسیده و صاحب نقره شده است.

مرتضی نعمتی؛ طلایی که انتظار کاروان را تمام کرد

در میان چهار فینال، تنها مرتضی نعمتی توانست از مسابقه پایانی با مدال طلا خارج شود.

نماینده وزن ۷۵- کیلوگرم ایران در مسیر رسیدن به فینال نورقانات آژیخانوف از قزاقستان را ۸ بر صفر شکست داد و در نیمه‌نهایی نیز با نتیجه ۸ بر ۲ از سد آلوین باتیکان از فیلیپین گذشت. او در فینال مقابل دولت نظمی‌رادوف از ترکمنستان قرار گرفت و در یک مبارزه نزدیک با نتیجه ۴ بر ۳ پیروز شد.

این طلا از یک جهت دیگر هم اهمیت داشت؛ نخستین مدال طلای کاروان ایران در بازی‌های آسیایی ۲۰۲۶ بود.

نعمتی پیش از ناگویا نیز شرایط خوبی داشت. او سه ماه قبل در مسابقات قهرمانی آسیا در بالی با شکست نورقانات آژیخانوف قزاقستانی قهرمان شده بود و به عنوان یکی از جدی‌ترین شانس‌های طلای ایران وارد بازی‌ها شد.

بنابراین طلای ناگویا را نمی‌توان یک نتیجه ناگهانی دانست؛ نعمتی در فاصله چند ماه دو قهرمانی مهم آسیایی را به کارنامه خود اضافه کرده است.

سعیدآبادی تا فینال فقط حریفانش را درو کرد

یکی از دلایل اصلی حسرت کادر فنی، عملکرد فاطمه‌زهرا سعیدآبادی پیش از فینال بود.

کاراته‌کای جوان وزن ۵۵- کیلوگرم در نخستین حضورش در تیم ملی بزرگسالان، ابتدا نماینده لائوس را با اختلاف هشت امتیاز شکست داد. سپس مقابل حافظان ماریسا از سنگاپور ۹ بر یک پیروز شد و در نیمه‌نهایی نیز حریف اندونزیایی را در کمتر از یک دقیقه از پیش رو برداشت.

اما در فینال، آدئولا فی رابرت از مالزی مقابل او قرار گرفت.

سعیدآبادی پس از آنکه چهار امتیاز عقب افتاد، توانست فاصله را کاهش دهد اما در نهایت مسابقه با نتیجه ۶ بر ۴ به سود نماینده مالزی تمام شد و مدال نقره به ایران رسید. این طلا نخستین مدال طلای مالزی در بازی‌های آسیایی ناگویا نیز بود.

هروی بعد از مسابقه تأکید کرد شکست فینال چیزی از ارزش عملکرد سعیدآبادی کم نمی‌کند و با توجه به نمایش قدرتمند او در مراحل قبلی، انتظار کادر فنی کسب طلا بوده است.

آسیابری و سد سخت محمد الجعفری

علی‌اصغر آسیابری نیز یکی دیگر از فینالیست‌های ایران بود.

کاپیتان تیم ملی در وزن ۸۴- کیلوگرم ابتدا عبدالله بابکر از قطر را ۴ بر یک شکست داد. در نیمه‌نهایی برابر عبدالله الخطیب فلسطینی سه بر صفر عقب بود، اما حریف با دریافت پنجمین اخطار «هانسوکو» شد و آسیابری راهی فینال شد.

رقیب فینال اما یکی از شناخته‌شده‌ترین چهره‌های کاراته جهان بود؛ محمد الجعفری اردنی، دارنده چندین عنوان آسیایی و جهانی.

آسیابری در فینال نتوانست جریان مبارزه را به سود خود تغییر دهد و با نتیجه ۹ بر یک شکست خورد تا به مدال نقره برسد.

این دو پیش‌تر نیز در فینال قهرمانی آسیا با یکدیگر روبه‌رو شده بودند و الجعفری آن مبارزه را هم برده بود.

بنابراین اگرچه نتیجه نهایی برای ایران نقره بود، اما رسیدن دوباره آسیابری به فینال یکی از سنگین‌ترین اوزان کاراته آسیا نشان می‌دهد او همچنان در سطح اول قاره قرار دارد.

چرا هروی می‌گوید سه طلا در دسترس بود؟

وقتی چهار ورزشکار یا تیم به فینال می‌رسند، فاصله میان «یک طلا و سه نقره» و «سه یا چهار طلا» گاهی تنها چند امتیاز است.

سعیدآبادی سه مبارزه ابتدایی خود را تقریباً بدون دردسر برد. کاتای تیمی زنان نیز تا فینال هیچ رأیی به حریفان نداده بود. آسیابری نیز با عبور از مراحل حذفی به مسابقه نهایی رسید.

به همین دلیل هروی نتیجه یک طلا و سه نقره را از نظر تعداد مدال بسیار ارزشمند، اما از نظر رنگ مدال کمتر از ظرفیت تیم دانسته است.

این نگاه با هدف‌گذاری قبلی کادر فنی نیز همخوانی دارد. هروی ماه‌ها قبل از بازی‌ها گفته بود کسب چهار مدال طلا در ناگویا دور از دسترس نیست و فدراسیون نیز برای شکستن رکورد سه طلای ایران در ادوار بازی‌های آسیایی برنامه‌ریزی کرده بود.

رئیس فدراسیون کاراته نیز پیش از اعزام گفته بود وزارت ورزش و کمیته ملی المپیک انتظار دو مدال طلا دارند و هدف فدراسیون حتی فراتر از این عدد است.

با این حساب، حسرت هروی بیشتر از آنکه ناشی از ضعف عملکرد باشد، به فرصت‌های طلایی از دست‌رفته در فینال‌ها مربوط می‌شود.

نقره تاریخی کاتای تیمی بانوان

یکی از مهم‌ترین نتایج روز شاید در سایه طلای مرتضی نعمتی کمتر دیده شود.

کاتای تیمی زنان ایران برای نخستین بار در تاریخ حضورش در بازی‌های آسیایی به مدال نقره رسید. فاطمه صادقی، سپیده امینی و زینب‌السادات حسینی با دو پیروزی ۵ بر صفر وارد فینال شدند و تنها برابر ویتنام متوقف شدند.

این نتیجه زمانی مهم‌تر می‌شود که بدانیم همین تیم در مسابقات قهرمانی آسیا چند ماه قبل توانسته بود ویتنام را شکست دهد.

بنابراین ایران در فاصله چند ماه در دو فینال بزرگ قاره‌ای حضور داشته است؛ یک طلا در قهرمانی آسیا و یک نقره در بازی‌های آسیایی.

برای بخشی که تا چند سال قبل حضور در سکوهای اصلی آسیا دشوارتر بود، این استمرار می‌تواند مهم‌تر از یک مدال منفرد باشد.

حالا نوبت محمود نعمتی است

پرونده کاراته ایران در ناگویا هنوز بسته نشده است.

چهارشنبه اول مهر، محمود نعمتی در وزن ۸۴+ کیلوگرم روی تاتامی می‌رود و آخرین نماینده ایران در مسابقات کاراته خواهد بود. برنامه رسمی تیم ایران نیز حضور او در روز پایانی رقابت‌ها را تأیید می‌کند.

محمود نعمتی با رزومه‌ای قدرتمند به این مسابقه می‌رسد. او در خرداد امسال قهرمان آسیا شد و در فینال وزن ۸۴+ کیلوگرم سناد صوفیانی از عربستان را با نتیجه ۴ بر صفر شکست داد.

به همین دلیل هروی صریحاً گفته انتظارش از نعمتی تنها حضور روی سکو نیست و او را برای طلا می‌خواهد.

اگر محمود نیز بتواند قهرمان شود، برادران نعمتی در یک دوره بازی‌های آسیایی هر دو صاحب مدال طلا خواهند شد؛ اتفاقی ویژه برای کاراته ایران.

یک طلا و سه نقره؛ موفقیت بزرگ یا حسرت چهار فینال؟

نتیجه روز سوم از هر زاویه‌ای قابل توجه است: چهار فینال، چهار مدال و نخستین طلای کاروان ایران.

اما کیفیت همین نتایج باعث شده کادر فنی به جای رضایت کامل، از فرصت‌هایی صحبت کند که می‌توانستند رنگ دیگری داشته باشند.

مرتضی نعمتی مأموریت خود را با طلا تمام کرد؛ سعیدآبادی در نخستین تجربه بزرگسالان تا یک قدمی قهرمانی رفت؛ آسیابری بار دیگر خود را میان بهترین‌های آسیا قرار داد و تیم کاتای زنان نیز نخستین نقره تاریخی خود را کسب کرد. حالا یک مسابقه باقی مانده است: محمود نعمتی و آخرین شانس ایران برای دومین طلای کاراته.

اگر این طلا به دست بیاید، کاراته ایران ناگویا را با حداقل دو قهرمانی و مجموعه‌ای پرمدال ترک می‌کند. اگر نه، همین یک طلا و سه نقره روز سوم نیز نشان داده که این رشته همچنان یکی از مطمئن‌ترین منابع مدال ورزش ایران در بازی‌های آسیایی است.