واکنش مهم وزیر ورزش به سقوط ۴ پله‌ای ایران در پاراآسیایی ناگویا؛ دستور فوری دنیامالی برای بررسی ناکامی‌ها | برنامه ویژه برای پارالمپیک ۲۰۲۸

احمد دنیامالی روز شنبه دوم آبان ۱۴۰۵، پس از پایان پنجمین دوره بازی‌های پاراآسیایی آیچی–ناگویا، در پیامی از تلاش ورزشکاران، مربیان و مدیران کاروان ایران تقدیر کرد.

وزیر ورزش و جوانان با تبریک به مدال‌آوران، بر ضرورت حمایت مستمر از ورزشکاران دارای معلولیت و بررسی کارشناسی عملکرد رشته‌های اعزامی تأکید کرد.

یکی از مهم‌ترین بخش‌های پیام او، درخواست از کمیسیون تخصصی نظارت بر عملکرد فدراسیون‌های ورزشی برای ارزیابی نتایج بدون تأخیر بود.

دنیامالی تأکید کرد که جوان‌گرایی در بعضی رشته‌ها و دشواری‌های ناشی از شرایط کشور باید در ارزیابی لحاظ شوند، اما این عوامل نباید موجب نادیده گرفتن مشکلات فنی و مدیریتی شوند.

او همچنین خواستار آغاز برنامه‌ریزی برای کسب سهمیه‌های بیشتر و باکیفیت‌تر در پارالمپیک لس‌آنجلس شد.

این موضع‌گیری از آن جهت اهمیت دارد که وزیر ورزش، در کنار تجلیل از مدال‌آوران، ضرورت بازنگری در عملکرد کاروان را نیز پذیرفته است.

البته ارزیابی دقیق زمانی به نتیجه خواهد رسید که آمار و اطلاعات هر رشته بررسی و نقاط ضعف به اقدامات اصلاحی مشخص تبدیل شوند.

جدول نهایی مدال‌های پاراآسیایی ناگویا ۲۰۲۶؛ ایران ششم شد

رقابت‌های پاراآسیایی ۲۰۲۶ روز شنبه ۲۴ اکتبر، برابر با دوم آبان، به پایان رسید.

بر اساس گزارش کمیته بین‌المللی پارالمپیک، این دوره با حضور ورزشکاران ۴۵ کمیته ملی پارالمپیک در ۱۸ رشته برگزار شد و ۳۳ کشور موفق به کسب مدال شدند.

جدول نهایی شش کشور برتر در پایان مسابقات، ۲ آبان ۱۴۰۵.

نکته جالب اینکه ایران با ۱۰۲ مدال، از کره جنوبی که ۱۰۰ مدال کسب کرده، مدال‌های بیشتری دارد؛ با این حال به دلیل کمتر بودن تعداد طلاها در رتبه ششم قرار گرفته است.

این مسئله اهمیت تبدیل مدال‌های نقره و برنز به طلا را در رتبه‌بندی بازی‌های چندرشته‌ای نشان می‌دهد؛ هرچند ارزش تلاش و افتخار تک‌تک مدال‌آوران، مستقل از رتبه تیمی کاروان است.

مقایسه ایران در هانگژو و ناگویا؛ کاهش ۴۱ درصدی مدال‌های طلا

مهم‌ترین موضوعی که کمیسیون تخصصی وزارت ورزش باید بررسی کند، فاصله نتایج کاروان ایران با دوره قبلی بازی‌های پاراآسیایی است.

ایران در بازی‌های هانگژو ۲۰۲۲ که در سال ۲۰۲۳ برگزار شد، با ۴۴ طلا، ۴۶ نقره و ۴۱ برنز به مقام دوم رسید.

اما در ناگویا ۲۰۲۶، تعداد طلاهای ایران به ۲۶ کاهش پیدا کرد و مجموع مدال‌ها نیز از ۱۳۱ به ۱۰۲ رسید.

آمار نهایی بر اساس گزارش‌های نتایج هانگژو و ناگویا.

به این ترتیب، شمار مدال‌های طلای ایران حدود ۴۱ درصد و مجموع مدال‌ها حدود ۲۲ درصد کاهش یافته است.

این ارقام ضرورت بررسی دقیق عملکرد کاروان را نشان می‌دهند، اما به‌تنهایی مشخص نمی‌کنند که چه میزان از افت ناشی از کاهش تعداد ورزشکاران، تغییر مواد مسابقاتی یا افت نتایج فنی بوده است.

تأثیر کاهش تعداد ورزشکاران و جوان‌گرایی بر نتایج ایران

یکی از نکات مهم در مقایسه دو دوره، تفاوت تعداد ورزشکاران اعزامی است.

براساس گزارش‌های منتشرشده، ایران در هانگژو ۲۰۹ ورزشکار داشت، در حالی که کاروان ناگویا با ۱۶۶ ورزشکار شامل ۱۰۴ مرد و ۶۲ زن در ۱۵ رشته حضور پیدا کرد.

یعنی تعداد ورزشکاران ایران در این دوره ۴۳ نفر، معادل حدود ۲۱ درصد، کمتر بود.

این کاهش می‌تواند یکی از عوامل افت مجموع مدال‌ها باشد؛ زیرا حضور در تعداد کمتری از مواد مسابقاتی، فرصت‌های مدال‌آوری را نیز محدود می‌کند.

همچنین تغییر کلاس‌بندی برخی رشته‌ها و حذف یا ادغام مواد رقابتی ممکن است بر امکان تکرار افتخارات دوره‌های گذشته تأثیر گذاشته باشد.

وزیر ورزش در پیام خود به جوان‌گرایی در بعضی رشته‌ها نیز اشاره کرده و آن را از نکات مثبت ترکیب کاروان دانسته است.

جوان‌گرایی می‌تواند فرصتی برای انتقال تجربه و آماده‌سازی نسل آینده ورزشکاران باشد، اما برای سنجش موفقیت این سیاست باید عملکرد نفرات جوان، میزان پیشرفت رکوردهای آنان و جایگاهشان در رقابت‌های بین‌المللی آینده بررسی شود.

بنابراین کاهش تعداد مدال‌ها و جوان‌گرایی باید در کنار یکدیگر تحلیل شوند، نه اینکه یکی به‌تنهایی توضیح‌دهنده نتیجه نهایی کاروان باشد.

جنگ و مشکلات آماده‌سازی؛ توضیح دنیامالی برای افت نتایج ناگویا

احمد دنیامالی در بخش دیگری از پیام خود، شرایط ویژه کشور و پیامدهای درگیری‌های نظامی سال گذشته را از عوامل مؤثر بر آماده‌سازی تیم‌های ملی معرفی کرده است.

او معتقد است چنین شرایطی می‌تواند روند تمرینات، برنامه‌های تدارکاتی و آمادگی ورزشکاران را تحت تأثیر قرار دهد.

با این حال، وزیر ورزش تأکید کرده که این ملاحظات نباید مانع شناسایی مشکلات و کاستی‌های مجموعه ورزش پارالمپیکی شود.

برای ارزیابی دقیق تأثیر این شرایط، کمیسیون تخصصی باید مشخص کند کدام اردوها لغو یا جابه‌جا شده‌اند، چه مسابقات بین‌المللی از دست رفته‌اند و هر رشته با چه محدودیت‌هایی روبه‌رو بوده است.

بدون چنین داده‌هایی نمی‌توان سهم دقیق شرایط بیرونی را در کاهش ۱۸ مدال طلای ایران تعیین کرد.

به همین دلیل، ارزش دستور آسیب‌شناسی زمانی مشخص خواهد شد که بررسی‌ها بر پایه اسناد و شاخص‌های قابل اندازه‌گیری انجام شوند.

درخشش مدال‌آوران ایران؛ عملکرد مثبت چه رشته‌هایی باید حفظ شود؟

با وجود افت جایگاه تیمی، ورزشکاران ایران در چند رشته نتایج مهمی کسب کردند.

پارادوومیدانی همچنان از منابع اصلی مدال‌آوری کاروان بود و ورزشکارانی مانند سعید افروز، هاجر صفرزاده، مهدی اولاد، مهران نکویی‌مجد، علیرضا زارع و الهام صالحی موفق به کسب مدال طلا شدند.

در پاراشنا نیز سینا ضیغمی‌نژاد و ابوالفضل ظریف‌پور از مدال‌آوران طلایی ایران بودند.

پاراتکواندو با حضور ورزشکارانی مانند آیلار جامی، علیرضا بخت، حامد حق‌شناس و امیرمحمد حقیقت‌شناس موفقیت‌هایی به دست آورد.

تیم ملی والیبال نشسته مردان نیز یکی دیگر از طلاهای ارزشمند کاروان را کسب کرد.

این نتایج نشان می‌دهند که بررسی عملکرد ناگویا نباید صرفاً به شناسایی ضعف‌ها محدود شود.

حفظ عوامل موفقیت در رشته‌های مدال‌آور، حمایت از مربیان و ورزشکاران موفق و بررسی روش‌های آماده‌سازی آنان نیز می‌تواند بخشی از برنامه آینده باشد.

برنامه ویژه برای پارالمپیک لس‌آنجلس ۲۰۲۸؛ ایران چه زمانی فرصت دارد؟

بازی‌های پارالمپیک لس‌آنجلس از ۱۵ تا ۲۷ اوت ۲۰۲۸، برابر با ۲۵ مرداد تا ۶ شهریور ۱۴۰۷، برگزار خواهد شد.

براساس برنامه رسمی کمیته بین‌المللی پارالمپیک، این مسابقات شامل ۲۳ رشته و یک برنامه گسترده از رقابت‌های انفرادی و تیمی است.

در رشته پارادوومیدانی، مقررات کسب سهمیه لس‌آنجلس نیز منتشر شده است.

این رشته در پارالمپیک ۲۰۲۸ دارای ۱۶۴ ماده مدالی و ۱۰۷۹ سهمیه ورزشکاری خواهد بود.

همچنین رقابت‌های پاراآسیایی ناگویا در فهرست مسابقات مرتبط با رتبه‌بندی انتخابی پارادوومیدانی برای لس‌آنجلس قرار دارد.

در تقویم ۲۰۲۷ نیز مسابقاتی از جمله رقابت‌های جایزه بزرگ دبی، دهلی‌نو و مسابقات جهانی پارادوومیدانی تاشکند پیش‌بینی شده‌اند.

این موضوع اهمیت برنامه‌ریزی زودهنگام را نشان می‌دهد.

البته کسب مدال در ناگویا به‌معنای دریافت خودکار سهمیه پارالمپیک برای همه رشته‌ها نیست و هر رشته مقررات انتخابی ویژه خود را دارد.

آسیب‌شناسی عملکرد کاروان ایران باید شامل چه موضوعاتی باشد؟

برای اینکه دستور وزیر ورزش به اصلاحات عملی منجر شود، بررسی‌ها باید فراتر از رتبه نهایی و تعداد مدال‌ها باشد.

مهم‌ترین محورهای ارزیابی می‌تواند شامل موارد زیر باشد:

• عملکرد فنی: مقایسه رکوردها، رتبه‌ها و نتایج هر ورزشکار با دوره‌های گذشته.

• کیفیت آماده‌سازی: بررسی تعداد اردوها، مسابقات تدارکاتی و امکانات تمرینی.

• سهمیه‌ها و کلاس‌بندی‌ها: ارزیابی تأثیر تغییر مواد مسابقاتی و تعداد نفرات اعزامی.

• وضعیت ورزشکاران جوان: بررسی پیشرفت استعدادهای تازه و ظرفیت آنها برای لس‌آنجلس.

• پشتیبانی و تجهیزات: ارزیابی خدمات پزشکی، بازتوانی، تجهیزات تخصصی و حمایت مالی.

نکته مهم این است که هر بخش باید به پیشنهادهای مشخص و قابل پیگیری منجر شود.

برای مثال، اگر یک رشته به دلیل کمبود مسابقات بین‌المللی با افت عملکرد روبه‌رو بوده، صرف شناسایی این مشکل کافی نیست و باید راهکاری برای افزایش فرصت‌های رقابتی در تقویم آینده تعریف شود.

رقابت هند و ازبکستان با ایران؛ زنگ هشدار برای ورزش پارالمپیکی

یکی دیگر از نکات قابل توجه در نتایج ناگویا، عملکرد کشورهای رقیب ایران است.

ازبکستان با ۴۵ مدال طلا به جایگاه سوم رسید و هند نیز با ۳۰ طلا در رتبه چهارم ایستاد.

کره جنوبی هم با ۲۹ طلا بالاتر از ایران قرار گرفت.

این نتایج نشان می‌دهند که کاهش جایگاه ایران فقط به عملکرد داخلی کاروان مربوط نیست و وضعیت کشورهای رقیب نیز باید بررسی شود.

در دوره هانگژو، ایران با ۴۴ طلا نایب‌قهرمان شد؛ اما در ناگویا، ازبکستان با ۴۵ طلا و هند با ۳۰ طلا جایگاه بالاتری نسبت به ایران به دست آوردند.

از این رو، مقایسه برنامه‌های آماده‌سازی، سرمایه‌گذاری و استعدادیابی کشورهای موفق می‌تواند به شناسایی مسیرهای توسعه ورزش پارالمپیکی ایران کمک کند.

البته بدون اطلاعات دقیق درباره ساختار مالی و ورزشی این کشورها، نمی‌توان موفقیت آنها را صرفاً به یک سیاست مشخص نسبت داد.

جمع‌بندی؛ دستور دنیامالی آغاز اصلاحات خواهد بود؟

پنجمین دوره بازی‌های پاراآسیایی ناگویا با کسب ۱۰۲ مدال و جایگاه ششم برای ایران به پایان رسید؛ نتیجه‌ای که در مقایسه با نایب‌قهرمانی هانگژو، افت چهارپله‌ای را نشان می‌دهد.

احمد دنیامالی در واکنش به این عملکرد، ضمن تقدیر از مدال‌آوران و تلاش ورزشکاران، خواستار بررسی فوری نتایج و آغاز برنامه‌ریزی برای پارالمپیک لس‌آنجلس شده است.

او شرایط خاص کشور و جوان‌گرایی را از عوامل قابل توجه دانسته، اما تأکید کرده این مسائل نباید مانع شناسایی ضعف‌ها شوند.

مهم‌ترین پیام نتایج ناگویا این است که ورزش پارالمپیکی ایران برای بازگشت به جایگاه‌های بالاتر، علاوه بر حفظ ظرفیت‌های مدال‌آوری، به ارزیابی دقیق و برنامه‌ریزی قابل سنجش نیاز دارد.

در آستانه مسیر کسب سهمیه پارالمپیک ۲۰۲۸، زمان‌بندی اردوها، حمایت از ورزشکاران جوان، حضور در مسابقات انتخابی و تقویت تجهیزات تخصصی می‌تواند نقش مهمی در آماده‌سازی تیم‌های ملی داشته باشد.

اکنون معیار اصلی موفقیت دستور وزیر ورزش، انتشار نتایج بررسی‌های کارشناسی و تبدیل آنها به برنامه اجرایی خواهد بود؛ برنامه‌ای که باید فرصت‌های بیشتری برای ورزشکاران دارای معلولیت فراهم کند و زمینه حضور رقابتی‌تر ایران در بزرگ‌ترین رویداد ورزش پارالمپیکی جهان را بسازد.