غوغای سربازان تراکتور و یادگاری در یادگار
جنگجويان سرخپوش
تيم تراكتورسازي، قبل از آن كه با حضور سروش رفيعي،
بختيار رحماني، آيان رمسي، سامان نريمانجهان، علي حمودي و... يك تيم
تكنيكي باشد، تيمي جنگنده و قدرتمند نشان داد.
آنها با وجود بازيكناني
چون حمزه يونس كه پرسينگ از يكسوم دفاعي حريف را عالي انجام ميداد و
همچنين هافبك قدرتمند و قلدري به نام آگوستو سزار، همچنين دو مدافع مياني
به نامهاي شجاع خليلزاده و كارلوس كاردوسو توانستند جنگهاي مناطق مختلف
زمين را با برتري پشتسر بگذارند. اين شرايط در دو گل ابتدايي تراكتور كه
روي ارسال كرنر و ضربه سر بهثمر رسيد، قابل مشاهده است.
توني و تاكتيكي كه جواب داد
توني از سربازانش خواست بدون توجه به نام حريف، از دقيقه يك، توپ را در اختيار بگيرند و فضا را به حريف بدهند.
با اين كار، ميتوانند از كندي خط دفاع گسترش استفاده كرده و حتي فضاي شوتزني و همچنين استفاده از تكنيكشان را داشته باشند.
سربازان
هم به خوبي شرايط را درك كرده و توانستند نسخه گسترش را در همان نيمه اول
بپيچند. عملكرد تراكتور ميتواند معناي كلمه «تيم مدعي» را در اذهان زنده
كند. اين همان تيمي بود كه هواداران تراكتور، انتظارش را ميكشيدند. تيمي
كه ميتواند تا دقيقه 70، خيال همه را از كسب برد راحت كند و سپس،
ستارههاي خود را از زمين بيرون بكشد و به آنها استراحت بدهد.
فراز كمالوند هيچ بهانهاي براي توجيه اين شكست ندارد.
تيم را خودش بسته و در اين مورد نميتواند ادعايي داشته باشد. از سوي ديگر، 8 بازيكن قبلي تراكتور در تركيب اصلي خود داشت و 3 تراكتوري سابق نيز در ليست نيمكتنشينان اين تيم بودند.
مشخص بود با تيمي كه دلش ميخواست، به ديدار تراكتور آمده اما نتوانست از باخت جلوگيري كند. جالب اينكه او مدعي بود بايد به تراكتور برگردد و اگر برميگشت، ميخواست با همان بازيكناني كه در تركيب فعلي گسترش به ميدان ميروند، تيمش را ببندد! نتيجه تيمي كه كمالوند بست را مقابل تراكتور سرزنده و جوان توني ديديد. اين فقط بخشي از هنر مربيگري بود كه توني به رخ كمالوند كشيد.