فائقی: امیدوارم دوستان به کهنه بودن سیستم پی ببرند/ وزیر باید مدیر بحران باشد

با روی کار آمدن روحانی در دوره دوم جمهوری، مسعود سلطانیفر بازهم به مجلس معرفی شد. سعید فائقی قائممقام سابق سازمان تربیتبدنی در گفتوگویی در خصوص 8 ماه فعالیت سلطانیفر انجام داده که در زیر میخوانید:
در این 8 ماه خیلی واقعه خاصی نبود که بتوان او را ارزیابی کرد. در این چند ماه ورزش در خواب زمستانی بود. مثلی داریم که میگوید قهرمانانه وارد گود شوی، قهرمان میمانی اما سلطانیفر عادی وارد ورزش شد. ورود او زمانی بود که در ورزش آرامش نسبی برقرار بود. او میتوانست در این مدت طوفان فکری ایجاد کند. بهترین زمان بود تا تدوین قوانین صورت میگرفت چرا که ما هنوز قانون ورزش حرفهای، قانون باشگاهداری و ... نداریم.
همیشه وزارت ورزش و کمیته ملی المپیک در طول این سالها چالشهایی را با هم داشتند، فکر میکنید در این مدت ارتباط او با کمیته ملی المپیک چطور بود؟
هیچ واقعهای نبود که بتوان ارزیابی کرد آیا در این مدت این دو نهاد اصطکاکی داشتند یا خیر. در این سالها بحث دخالت دولت مطرح بود، بنابراین شاید برگزاری انتخابات فدراسیونها زمانی که کیومرث هاشمی از رؤسا خواست تا تائید نشدن اساسنامه انتخابات را برگزار نکنند دخالت دولت محسوب شود. اما در حالت کلی موضوع مهمی وجود نداشت.
به نظر میرسد در این مدت وزیر ورزش حمایتهای زیادی از فوتبال داشته به طوریکه او بارها تأکید کرده تیم ملی ایران میتواند در جام جهانی از مرحله گروهی صعود کند یا اینکه تیم ملی به عنوان تیم نخست به جام جهانی صعود کرد...
اینکه تیم ملی ایران به جام جهانی صعود کرده حاصل زحمات خیلیها بوده که در این چند سال تلاش کردند. کیروش که در این 8 ماه به ایران نیامده، او چندین سال است که در ایران کار میکند. زمانی که صعود میکنیم میگوییم ما این کارها را انجام دادهایم اما زمانی که تیم جوانان حذف میشود، باشگاهها 6 تا 6 تا گل میخورند، وقتی که مدیران عامل باشگاهها را چندین ماه انتخاب نمیکنیم و آنها بدون هیأت مدیره هستند در این صورت ما مدیر نیستیم بنابراین من نه باخت تیم امید را به پای مدیریت 8 ماهه سلطانیفر میگذارم نه صعود به جام جهانی را، اما مدیریت بحران بر عهده وزیر است که به پای او میگذارم مثل همان اتفاقی که برای دو فوتبالیست رخ داد.
وزارت ورزش هم درباره بازی شجاعی و حاجصفی مقابل رژیم صهیونیستی واکنش داشت، نظرتان در اینباره چیست؟
واقعاً از این موضوع تأسف میخورم. پیش از این در سازمان تربیت بدنی مشاور امور حقوقی و بینالملل داشتیم که قرارداد بازیکنان را پیگیری میکرد. تبصرهای در قرارداد آنها وجود داشت که به اختیار خودشان میتوانستند در چند بازی شرکت نکنند. حالا سوال من این است قراردادها در کجا ثبت میشود؟ مشخص است فدراسیون فوتبال، پس در خصوص این اتفاق فدراسیون سهلانگاری کرده و دقت نکرده که این تبصره در بند قرارداد این دو فوتبالیست وجود دارد یا خیر. وقتی ITC صادر میشود باید به بازیکن هم تذکر داده شود که نکات لازم را رعایت کند. در زمان ثبت قرارداد، این موضوع را رعایت نکردیم و حالا همه این اتفاق را محکوم میکنند. این دو بازیکن مشکلساز شدند چون خودمان مقصریم و دوباره طوری حرکت کردهایم که این بهانه به دست مراجع بینالمللی افتاده که فوتبال را تعلیق کنند.
نقش وزارت ورزش را چقدر در این موضوع دخیل میدانید؟
وزارت ورزش هم این موضوع را محکوم کرده و گفته این دو بازیکن را به تیم ملی راه نمیدهیم؛ مگر شما چه کاره هستید؟ این حرف را سرمربی تیم ملی باید بگوید. وقتی وزارت ورزش چنین حرفی میزند یعنی شما دخالت میکنید. از آن طرف فیفا میگوید منتظر تصمیم فدراسیون فوتبال است.
در این مدت وزیر ورزش در ارتباطاتی که با فدراسیون جهانی بسکتبال داشت حجاب برای بانوان تصویب شد. فکر میکنید وزیر ورزش در رشد و توسعه ورزش بانوان عملکرد خوبی داشته است؟
زمانی که طاهریان در زمان انتخابات ورود کرد آن را ورود قهرمانانه نامیدند اما متأسفانه در ادامه دیدید دوباره مجاهدین روز شنبه روی کار آمدند نه کسانی که قبلاً زحمت کشیدهاند. ما برای نخستین بار در المپیک مدال گرفتیم همه این را در ورزش بانوان فرصت میدانند اما کجاست قدرشناس؟ فکر میکنم وزیر ورزش در این مدت از بانوان حمایت لازم را نداشته است.
ورزش همگانی یکی از مواردی است که مقام معظم رهبری بارها روی آن تأکید داشتند. فکر میکنید سلطانیفر در مدت 8 ماه فعالیت خود روی این موضوع تمرکز لازم را داشته است؟
چند سالی است که مردم خودشان ورزش را شروع کرده و به این سمت پیش رفتهاند که این موضوع را در برنامه روزانه خود قرار دهند. ما زمانی خوشحال میشدیم که برای ورزش روستاها برنامه خاص صورت میگرفت. نمیگویم از نظر سختافزاری کارهایی انجام شود چرا که در طول 8 ماه نمیتوان ورزشگاه ساخت اما وزیر ورزش میتوانست از نظر نرمافزاری کارهایی را انجام دهد.
فکر میکنید وزیر ورزش آینده با چه مشکلاتی روبرو خواهد بود؟
اسم ورزش ما حرفهای است اما قانون حرفهای نداریم. با قانون 50 سال پیش ورزش را هدایت میکنیم. هنوز در گذشتهایم و حرکتی رو به جلو نداشتهایم. فکر میکنم یک مدیر مقتدر اول باید محیط حقوقی را درست کند و زمینهای را ایجاد کند تا رشد و توسعه در آن صورت بگیرد. ما این را نداشتیم امیدوارم دوستان به کهنه بودن سیستم پی ببرند و از خودشان و از فکر نو شروع کنند.
حرف پایانی؟
نمیتوانیم بگوییم وزارت ورزش باید همه مشکلات را حل کند اما احترام به پیشکسوت مهم است. اگر احترام باشد چون به ورزش عشق میورزند انرژی ذخیره شدهشان آزاد میشود و تحولی صورت خواهد گرفت.
انتهای پیام/س