فرصت یک نیمه‌ای برای خودنمایی جوان‌های پرسپولیس

محرومیت نقل و انتقالاتی پرسپولیس با همه تلخی‌ها و دردسرهایش، یک فرصت است برای جوان‌هایی که شاید نه همه آنها اما دست‌کم یکی دو نفرشان ستاره خواهند شد در این فوتبال. بازیکنان جوانی را می‌گوییم که این روزها در اردوی کرواسی همپای پرسپولیس سنگین‌ترین تمرینات بدنسازی را پشت سر می‌گذارند به امید قرار گرفتن در ترکیب. برای آنها چند دقیقه بازی کردن هم می‌تواند کافی باشد اما حتما خودشان آینده را خیلی گسترده‌تر از این می‌بینند که باز هم به نیمکت‌نشینی و بازی کردن‌های گاه و بیگاه دل خوش کنند. آنها به اندازه یک نیم‌فصل فرصت دارند تا توانایی‌هایشان را به برانکو اثبات کنند و در ترکیب اصلی پرسپولیس جایی برای خود بیابند. مثل اتفاقی که برای صادق محرمی افتاد و او را خیلی زودتر از تصورش به اروپا رساند.

فصل پیش‌روی پرسپولیس شاید در نظر ما وحشتناک جلوه کند اما خودِ پرسپولیسی‌ها به چشم یک فرصت نگاهش می‌کنند. فرصتی برای خودنمایی و مهم‌تر از آن، شناساندن چند ستاره نوظهور به فوتبال ایران. مثل صادق محرمی که در کوتاه‌ترین زمان ممکن خود را به اروپا رساند. یا علی علیپور که بهانه‌ای شده بود برای انتقاد از برانکو اما اجازه نداد حتی بعد از جدایی طارمی، آقای گلی از کف پرسپولیس برود.
پرسپولیس از این جوان‌ها کم ندارد. بازیکنانی که بعضی‌هایشان بیش از یک سال است در تیم برانکو تمرین می‌کنند و حالا حتما خود را در نزدیک‌ترین فاصله از رویای‌شان که همان قرار گرفتن در ترکیب اصلی پرسپولیس است، می‌بینند. تفاوت این پرسپولیس با پرسپولیس فصل پیش همین بازیکنان جوان هستند. جوان‌هایی که شوق شکفتن را حالا در ساق‌های آنها و تلاش و تکاپوی‌شان در رقابت با بزرگان تیم، می‌توان دید.
آنها در واقع مهره‌های شانس پرسپولیس هستند و حتما از فرصت نابی که محرومیت پرسپولیس تقدیم‌شان کرده‌، غافل نخواهند شد. این را از تمرین و تلاش‌هایشان در اردوی کرواسی برداشت کرده‌ایم و به اندازه آنها ذوق داریم برای تماشای هنرنمایی‌شان. جوان‌های پرسپولیس را می‌گوییم؛ شاهین عباسیان، ابوالفضل درویش‌وند، سعید کریمی، احمد بهاروندی، احسان حسینی، سعید حسین‌پور، حمیدرضا طاهرخانی و محمدامین اسدی که این دو نفر آخر چند روزی است اردوی پرسپولیس را ترک کرده و به تهران برگشته‌اند تا در تیم امید ایران زیر نظر کرانچار تمرین کنند و اتفاقا هر دو گل امیدها در بازی دوستانه با بادران را اسدی به ثمر رساند.
احسان علوان‌زاده و آدام همتی هم اگر چه دیگر سهمیه زیر 23 سال به حساب نمی‌آیند اما بعد از یکی دو سال نیمکت‌نشینی امید دارند که در فصل پیش‌رو حضور در ترکیب پرسپولیس را دوباره تجربه کنند؛ این بار بیش از آن چند دقیقه‌های قبلی. با وجود سختگیری‌های ایوانکوویچ و بی‌میلی‌اش به تغییر، همین الان همه این بازیکنان برای قرار گرفتن در ترکیب اصلی پرسپولیس شانس دارند. مثلا احسان حسینی (مدافع میانی) می‌تواند در بازی‌های تدارکاتی به جای سیدجلال و شجاع که هر دو مصدومند، بازی کند.
یا شاهین عباسیان که نشان داده تا «صادق محرمی» شدن راه درازی پیش‌رویش نیست و اگر قرار به تغییر پست دوباره‌ ماهینی باشد، می‌توان روی او حساب کرد. حمیدرضا طاهرخانی و محمدامین اسدی هم شاید به اندازه‌ سیامک نعمتی و بشار رسن و وحید امیری تجربه نداشته باشند اما حتما نفوذی‌های قابل اعتمادی برای پرسپولیس خواهند شد. سعید حسین‌پور، سعید کریمی و احمد بهاروندی هم هستند که اگر برانکو یک روز آقای گل را در اختیار نداشت یا تصمیم گرفت منشا را دوباره روی نیمکت بنشاند، بتوانند در خط حمله به میدان بروند. آنها البته امید عالیشاه و مهدی شریفی را هم به‌عنوان رقبایی جدی کنار خود می‌بینند و برای قرار گرفتن در ترکیب پرسپولیس باید به اندازه‌ آنها موثر باشند. خلاصه اینکه فصل، فصل شکفتن جوان‌های پرسپولیس است. بازیکنانی که برای خودنمایی و رسیدن به ترکیب پرسپولیس به اندازه یک نیم‌فصل فرصت دارند. نیمه نخست فصل را برانکو و تیمش باید با حداقل‌ها به سلامت پشت سر بگذارند تا برسند به نیم‌فصل رویایی‌شان با سروش و ترابی.
در این میان نقش جوان‌ها غیر قابل انکار است. جوان‌هایی که در روز تنگ پرسپولیس، هر کدام‌شان می‌توانند مهره‌ای کارآمد و ثابت در ترکیب تیم قهرمان باشند و بازی کردن‌شان در نیمه دوم فصل را هم تضمین کنند. کسی چه می‌داند؛ شاید قهرمانی سوم با مرد کروات را همین جوان‌های خامِ امروز رقم بزنند. بازیکنانی که البته همه آنها تجربه بازی در تیم‌های پایه در رده ملی را دارند و بعید نیست که ستاره‌های آینده پرسپولیس و فوتبال ایران،
همین‌ها باشند.