منتقدین کی‌روش دفاعی تر از تیم ملی بازی می‌کنند!

 در فوتبال روز دنیا و در لیگ‌های با کیفیت معدل گل زده تیم‌ها در حال نزدیک شدن به عدد ۳ است و این بدین معنی است تماشاگرانی که برای تماشای بازی تیم‌های محبوب خود به استادیوم می‌روند می‌توانند هر ۳۰ دقیقه یک گل ببینند.


امروزه فوتبال تهاجمی تیم‌ها در لیگ‌های معتبر دنیا نه به عنوان یک تکلیف بلکه به عنوان یک ضرورت برای ادامه حیات فوتبال مطرح است و بدون اینکه به تیم‌های لیگ برتری دیکته شود که باید ارایه گر بازی تهاجمی باشند نمایش فوتبال تهاجمی در سیستم‌های مختلف به صورت یک فرهنگ در آمده است.


به واقع تیم‌های فوتبال به این درک رسیده‌اند که برای ادامه حیات چاره‌های جزء ارایه بازی تهاجمی ندارند به این خاطر که تماشاگر به استادیوم می‌آید که به وجد بیاید و این تنها با خلق موقعیت‌های خطرناک و هم چنین نشانه گرفتن چارچوب دروازه حریف امکان پذیراست در غیر اینصورت تماشاگر برای بازی تدافعی و به اصلاح زیر توپ زدن رغبتنی برای حضور در استادیوم پیدا نمی‌کند. زمانی که تماشاگر به استادیوم نیاید اسپانسر‌ها هم از فوتبال فاصله می‌گیرند در حالی که رگ‌های حیاتی فوتبال به دست اسپانسرهاست؛ بنابراین تیم‌های حرفه‌ای تهاجمی بازی می‌کنند تا فوتبال با همه جذابیت هایش برای مردم ادامه داشت باشد و این صنعت درآمدزا از نفس نیافتد.


از سویی نمی‌توان منکر شد فوتبال با داده‌های روحی و روانی یکی از بهترین سلاح‌ها برای مبارزه با ناهنجاری اجتماعی است و از سویی این فوتبال است که اجتماع‌های باشکوه را رقم می‌زند و بهانه‌ای می‌شود برای غرور و بالندگی.


اما درلیگ برتر ایران هنوز ارایه بازی تهاجمی به صورت یک فرهنگ در نیامده است و اصلا به عنوان یک ضرورت درک نشده است. شاید یکی از دلایل سکو‌های خالی در استادیوم‌ها به خصوص استادیوم‌های شهرستان همین باشد. نمونه اش دربی دیروز اهواز در شرایطی برگزار شد که تماشاگران حاضر در استادیوم با انگشت اشاره قابل شمارش بودند و اصلا نیازی نبود برای اعلام تعداد تماشاگران حاضر در استادیوم سراغ تیکت‌ها رفت.


شاید نتیجه گرایی علت امر باشد. تیم‌ها محتاط فوتبال می‌کنند. بیشتر مربیان برای دست یابی به سه امتیاز مسابقه به دنبال دفاع و ضد حمله هستند، چون خوب می‌دانند اگر در چند بازی تهاجمی بازی کنند و نتیجه نگیرند از کار برکنار می‌شوند! از همه مهم‌تر دفاع کردن راحت‌ترین تاکتیکی است که می‌توان در فوتبال به نمایش گذاشت؛ و ایضا تاکتیک ضد حمله که با چند پاس سریع به دست می‌آید. اما برای بازی ترکیبی باید هزاران ایده ریخت و مدام تمرینات سخت انجام داد.


به نظر می‌رسد تیم‌های لیگ برتری ما علاقمند هستند کی روشی وار بازی کنند. البته آن‌ها همیشه در مقام منتقد به کیفیت بازی تیم ملی انتقاد می‌کنند و می‌گویند تیم ملی نباید دفاعی بازی کند! اما اکنون در مقام عمل شاهد هستیم تیم‌های لیگ برتری حتی دفاعی‌تر از تیم ملی بازی می‌کنند. نکته قابل تامل اینکه کی روش این تاکتیک را در برابر تیم هایی، چون اسپانیا، آرژانتین و پرتغال به نمایش می‌گذارد. آیا در لیگ برتر ما فاصله بین تیم‌ها این قدر است و یکی اسپانیا است و یکی ایران؟


اگر چه پرسپولیس به دیدار پایانی لیگ قهرمانان آسیا راه پیدا کرده، اما ارایه این سبک از فوتبال در بازی‌های باشگاهی دستاورد خوبی نخواهد داشت. البته برانکو جزء معدود مربیانی است که در لیگ برتر با سیستم ۲-۴-۴ بازی می‌کند تا تیمش ارایه گر بازی تهاجمی و رو به جلو باشد. اینکه در بازی‌های بین المللی به وضوح مشخص است تیم‌های ایرانی در درصد تصاحب توپ ضعیف هستند و نمی‌توانند تحت فشار توپ را به گردش دربیاورند به خاطر همین بازی‌های تدافعی است که جذابیت را از بازی‌های لیگ برتر گرفته است.


نگاهی خواهیم داشت به جدول معدل گل زده تیم‌ها در لیگ برتر این فصل:




۱-پدیده: ۱.۳،


۲-سپاهان:۲.۱،


۳-پرسپولیس:۱،


۴-تراکتورسازی:۱.۵،


۵-پیکان:۱.۱۱،


۶-استقلال:۰.۹،


۷-سایپا:۱.۱۱،


۸-پارس جنوبی جم:۱.۲،


۹-ذوب آهن:۱،


۱۰-صنعت نفت:۱.۱،


۱۱-ماشین سازی:۰.۹،


۱۲-فولاد:۰.۷،


۱۳-استقلال خوزستان:۰.۷،


۱۴:نساجی:۰.۸،


۱۵:نفت مسجد سلیمان:۰.۳،


۱۶:سپیدرود رشت:۰.۳