تیم برانکو؛ بیدفاع، بدون گلزن
پرسپولیس وقتی به بازار نقل و انتقالات پا گذاشت، توپش پر بود اما حالا مهمترین پستهایش خالی ماندهاند.
۱۲:۰۱ - ۰۱ تير ۱۳۹۵
وانانیوز|
وانانیوز-پرسپولیس وقتی به بازار نقل و انتقالات پا گذاشت، توپش پر بود اما حالا
مهمترین پستهایش خالی ماندهاند. این تیم قرار بود تقویت شود اما نه تنها
نشد، بلکه داشتههایش را هم از کف داد و حالا نه بازیکنی مانده که بخرند و
نه پولی که با تکیه به آن دوره بیفتند برای خرید. پرسپولیس حتی سهمیههایش
را هم ناشیانه پر کرد و حالا چارهای برایش نیست جز اینکه به حداقلها
رضایت بدهد. اگر لوکا ماریچ- که هنوز تمدید نکرده- را به حساب نیاوریم، در
لیست 18 نفره بازیکنان بزرگسال پرسپولیس دو جای خالی میماند که تنها یکی
از آنها میتواند برای بازیکن لیگ برتری خرج شود چرا که باشگاه پیش از این 5
سهم از لیست 6 نفره خریدهای لیگ برتری خود را پر کرده است. دومین جای
خالی اما فقط و فقط باید با بازیکن خارجی پر شود که البته حتی در این صورت
هم پستهای خالی مانده در خط دفاع و خط حمله پرسپولیس پر نخواهد شد.
تثبیت نیمکتنشینی لوبانوف
علیرضا بیرانوند، الکساندر لوبانوف و ابوالفضل درویشوند. لیست سه نفره دروازهبانهای پرسپولیس با این نامها پر شده و آنچه مشخص است، اینکه دروازهبان ازبک باز هم باید روی نیمکت بنشیند. او که فصل پیش قربانی اعتماد نابجای مربیان کروات پرسپولیس به سوشا شده بود، حالا باید با علیرضا بیرانوند رقابت کند که از تیمملی آمده و به نیمکتنشینیاش چیزی نیست که برانکو حتی به آن فکر کند. در چنین شرایطی حتی لوبانوف هم خیال بازی کردن را باید از سر بیرون کند، چه برسد به درویشوند که نه سن و سالش به او اجازه فیکس شدن در تیمی مثل پرسپولیس را میدهد و نه تجربه اندکش؛ حتی اگر بازی کردن در تیم ملی جوانان را هم در رزومهاش نوشته باشند.
سیدجلال، تنها مدافع پرسپولیس
با جذب سیدجلال حسینی، این تصور به وجود آمد که همه راههای نفوذ به خط دفاعی پرسپولیس بسته شده اما به وقت ارنج کردن تیم، تازه متوجه میشویم برانکو هیچ بازیکن دیگری ندارد که کنار سیدجلال در میانه خط دفاع به بازی بگیردش. آقای سرمربی با تکیه به این وعده باشگاه که «کنعانیزادگان و خلیلزاده مال پرسپولیساند»، اومانیا، بنگر و نورمحمدی را رد کرد و نام ماریچ را هم نوشت در لیست انتظار اما نه کنعانیزادگان آمد و نه خلیلزاده. حالا پرسپولیس تنها سیدجلال را دارد که باید با او جای دو نفر را در میانه خط دفاعیاش پر کند. حال آنکه برای حضور همزمان در لیگ برتر، جام حذفی و لیگ قهرمانان آسیا دستکم چهار مدافع میانی تخصصی نیاز است و پرسپولیس تنها یکی دارد. اگر ماریچ برگردد و باشگاه هم بتواند مدافع خارجی جذب کند که هیچ؛ وگرنه برای برانکو چارهای نمیماند جز اینکه از چپ و راست خط دفاعیاش بازیکن قرض بگیرد. مثلا اینکه حسین ماهینی را که سالها پیش در ذوبآهن و استقلال اهواز نقش مدافع میانی را بازی میکرده، در همین پست کنار سیدجلال به بازی بگیرد تا همچون فصل پیش، جناح راست خط دفاعی پرسپولیس همچنان در اختیار رامین رضاییان باشد. یک احتمال دیگر هم هست و آن، اینکه محمد انصاری بشود زوج سیدجلال در میانه خط دفاع. پرسپولیس البته همپُست انصاری بازیکن قابل اعتماد دیگری ندارد اما وحید حیدریه و محسن ربیعخواه میتوانند گزینه باشند برای بازی در دفاع چپ اگر برانکو بخواهد انصاری را چند متر آنطرفتر کنار دست سیدجلال جای بدهد.
سه جام و تک مهاجمی به نام علیپور
جای خالی آقای گل بدجوری توی ذوق میزند. پرسپولیس مهدی طارمی را به سادگی سر کشیدن یک لیوان آب از دست داد اما بعد از یک ماه هنوز نتوانسته برای او جانشین بیاورد؛ جانشینی نه در حد آقای گلی، باشگاه حتی از جذب یک مهاجم معمولی هم عاجز بوده. تازه شانس آوردند که علی علیپور بلافاصله بعد از سوت پایان لیگ تمدید کرد وگرنه با از دست دادن او هیچ مهاجمی برای پرسپولیس نمیماند. همین حالا هم برانکو جز علیپور گزینهای ندارد که در خط حمله به بازی بگیرد. پس مجبور است دست به دامان بازیکنان درجه چندم اروپایی شود که خیلی هم به آنها معتقد نیست. البته از همان اول هم قرار بود یک مهاجم خارجی برای جانشینی جری بنگستون به پرسپولیس بیاید که حالا اگر موفق به جذب این مهاجم شوند، برای جانشینی آقای گل است. پرسپولیس البته شهاب زاهدی را هم دارد اما شاید آقای سرمربی به خاطر کمتجربگیاش امید عالیشاه و یا حتی رضا خالقیفر را به او ترجیح بدهد. خالقیفر پیشتر در فجرسپاسی و صنعتنفت آبادان مهاجم بوده و گلزنی را هم خوب بلد است اما عالیشاه فصل پیش نشان داد که همانقدر که به عنوان یک بال چپ میتواند موثر و مفید باشد، در خط حمله ناکارآمد است. با این حال هیچ بعید نیست که برانکو با تکرار اشتباه فصل پیش خود دوباره نقش مهاجم را به این بازیکن بدهد؛ حالا یا برای پر کردن خط حمله و یا برای اینکه با خیال راحت بتواند وحید امیری را در بال چپ به بازی بگیرد.
وانانیوز-پرسپولیس وقتی به بازار نقل و انتقالات پا گذاشت، توپش پر بود اما حالا
مهمترین پستهایش خالی ماندهاند. این تیم قرار بود تقویت شود اما نه تنها
نشد، بلکه داشتههایش را هم از کف داد و حالا نه بازیکنی مانده که بخرند و
نه پولی که با تکیه به آن دوره بیفتند برای خرید. پرسپولیس حتی سهمیههایش
را هم ناشیانه پر کرد و حالا چارهای برایش نیست جز اینکه به حداقلها
رضایت بدهد. اگر لوکا ماریچ- که هنوز تمدید نکرده- را به حساب نیاوریم، در
لیست 18 نفره بازیکنان بزرگسال پرسپولیس دو جای خالی میماند که تنها یکی
از آنها میتواند برای بازیکن لیگ برتری خرج شود چرا که باشگاه پیش از این 5
سهم از لیست 6 نفره خریدهای لیگ برتری خود را پر کرده است. دومین جای
خالی اما فقط و فقط باید با بازیکن خارجی پر شود که البته حتی در این صورت
هم پستهای خالی مانده در خط دفاع و خط حمله پرسپولیس پر نخواهد شد.تثبیت نیمکتنشینی لوبانوف
علیرضا بیرانوند، الکساندر لوبانوف و ابوالفضل درویشوند. لیست سه نفره دروازهبانهای پرسپولیس با این نامها پر شده و آنچه مشخص است، اینکه دروازهبان ازبک باز هم باید روی نیمکت بنشیند. او که فصل پیش قربانی اعتماد نابجای مربیان کروات پرسپولیس به سوشا شده بود، حالا باید با علیرضا بیرانوند رقابت کند که از تیمملی آمده و به نیمکتنشینیاش چیزی نیست که برانکو حتی به آن فکر کند. در چنین شرایطی حتی لوبانوف هم خیال بازی کردن را باید از سر بیرون کند، چه برسد به درویشوند که نه سن و سالش به او اجازه فیکس شدن در تیمی مثل پرسپولیس را میدهد و نه تجربه اندکش؛ حتی اگر بازی کردن در تیم ملی جوانان را هم در رزومهاش نوشته باشند.
سیدجلال، تنها مدافع پرسپولیس
با جذب سیدجلال حسینی، این تصور به وجود آمد که همه راههای نفوذ به خط دفاعی پرسپولیس بسته شده اما به وقت ارنج کردن تیم، تازه متوجه میشویم برانکو هیچ بازیکن دیگری ندارد که کنار سیدجلال در میانه خط دفاع به بازی بگیردش. آقای سرمربی با تکیه به این وعده باشگاه که «کنعانیزادگان و خلیلزاده مال پرسپولیساند»، اومانیا، بنگر و نورمحمدی را رد کرد و نام ماریچ را هم نوشت در لیست انتظار اما نه کنعانیزادگان آمد و نه خلیلزاده. حالا پرسپولیس تنها سیدجلال را دارد که باید با او جای دو نفر را در میانه خط دفاعیاش پر کند. حال آنکه برای حضور همزمان در لیگ برتر، جام حذفی و لیگ قهرمانان آسیا دستکم چهار مدافع میانی تخصصی نیاز است و پرسپولیس تنها یکی دارد. اگر ماریچ برگردد و باشگاه هم بتواند مدافع خارجی جذب کند که هیچ؛ وگرنه برای برانکو چارهای نمیماند جز اینکه از چپ و راست خط دفاعیاش بازیکن قرض بگیرد. مثلا اینکه حسین ماهینی را که سالها پیش در ذوبآهن و استقلال اهواز نقش مدافع میانی را بازی میکرده، در همین پست کنار سیدجلال به بازی بگیرد تا همچون فصل پیش، جناح راست خط دفاعی پرسپولیس همچنان در اختیار رامین رضاییان باشد. یک احتمال دیگر هم هست و آن، اینکه محمد انصاری بشود زوج سیدجلال در میانه خط دفاع. پرسپولیس البته همپُست انصاری بازیکن قابل اعتماد دیگری ندارد اما وحید حیدریه و محسن ربیعخواه میتوانند گزینه باشند برای بازی در دفاع چپ اگر برانکو بخواهد انصاری را چند متر آنطرفتر کنار دست سیدجلال جای بدهد.
سه جام و تک مهاجمی به نام علیپور
جای خالی آقای گل بدجوری توی ذوق میزند. پرسپولیس مهدی طارمی را به سادگی سر کشیدن یک لیوان آب از دست داد اما بعد از یک ماه هنوز نتوانسته برای او جانشین بیاورد؛ جانشینی نه در حد آقای گلی، باشگاه حتی از جذب یک مهاجم معمولی هم عاجز بوده. تازه شانس آوردند که علی علیپور بلافاصله بعد از سوت پایان لیگ تمدید کرد وگرنه با از دست دادن او هیچ مهاجمی برای پرسپولیس نمیماند. همین حالا هم برانکو جز علیپور گزینهای ندارد که در خط حمله به بازی بگیرد. پس مجبور است دست به دامان بازیکنان درجه چندم اروپایی شود که خیلی هم به آنها معتقد نیست. البته از همان اول هم قرار بود یک مهاجم خارجی برای جانشینی جری بنگستون به پرسپولیس بیاید که حالا اگر موفق به جذب این مهاجم شوند، برای جانشینی آقای گل است. پرسپولیس البته شهاب زاهدی را هم دارد اما شاید آقای سرمربی به خاطر کمتجربگیاش امید عالیشاه و یا حتی رضا خالقیفر را به او ترجیح بدهد. خالقیفر پیشتر در فجرسپاسی و صنعتنفت آبادان مهاجم بوده و گلزنی را هم خوب بلد است اما عالیشاه فصل پیش نشان داد که همانقدر که به عنوان یک بال چپ میتواند موثر و مفید باشد، در خط حمله ناکارآمد است. با این حال هیچ بعید نیست که برانکو با تکرار اشتباه فصل پیش خود دوباره نقش مهاجم را به این بازیکن بدهد؛ حالا یا برای پر کردن خط حمله و یا برای اینکه با خیال راحت بتواند وحید امیری را در بال چپ به بازی بگیرد.
منبع: ایسنا
لینک کپی شد
ارسال نظر
جدیدترین اخبار
روی خط
برچسب های منتخب
پربحث
