رونالدینیو اسطوره ی تکرار نشدنی!

تو این دنیا دوتا لبخند هیچ وقت محو نمیشه، لبخندی که داوینچی روی مونالیزا کشید و لبخندی که همیشه روی صورت رونالدینیو هست. رونالدینیو تحت هر شرایطی می خندید! حتی تو فینال لیگ قهرمانان، حتی تو اوج حساسیت الکلاسیکو! او حتی بعد گل خوردن تیمش، بازم لبخندش بخشی ثابتی از صورتش بود.  وقتی توپ زیر پاش میومد لبخنداش پر رنگ تر میشدن و بعد گل زدن، شیطنت های کودکانش اضافه میشد.

رونالدینیو شاعر فوتبال

رونالدینیو میدونست با توپ باید چیکار کنه و همین خوشحالش میکرد. براستی که حرکات و تکنیک رونالدینیو از بسیاری از بازیکنان تاریخ فوتبال برتر است و هیچ دوستدار فوتبالی پاس های زیبا و خلاقانه رونالدینیو را که با نگاه به طرف مخالف ارسال می شد را فراموش نخواهد کرد. خیلی ها رونالدینیو را شاعر فوتبال می دانند!

گابریل گارسیا مارکز یک بار به یکی از هواداراش گفتش، بعضی آدم های بزرگ، بزرگ تر و خیلی هم بزرگ تر هستند، تا جایی که داستان عشق مردم برزیل، این جمله است. حداقل برای بعضی ها کاملا صادق است. احتمالا به همین خاطر است که به رونالدینیو،  شاعر، نابغه و چیز هایی مثل این لقب می دادند، آره رونالدینیو، رونالدینیو بود و هست.

بیوگرافی مختصر رونالدینیو

رونالدو ده آسیس موریرا متولد۱۹۸۰ که بیشتر با نام رونالدینیو یا رونالدینیو گائوچو یاد می شود. او بازیکن فوتبال پیشین برزیلی است که در پست هافبک تهاجمی و یا مهاجم، برای تیم‌های باشگاهی مانند بارسلونا و آث میلان، و تیم ملی برزیل بازی می‌کرد.

خدا او را به فوتبال داد تا بقیه ی هنر ها نتوانند به توپ گرد دنیاش، فخر بفروشند. حرکت ریز بدنش در استنفورد بریج و گلی که به زیبایی به چلسی زد، همه رو شگفت زده کرد. مرد سال های 2004 و 2005 فوتبال جهان علاوه بر پا، دست نرمی هم داشت! دستی برای جشن گرفتن با انواع ادبات محلی و غیر محلیه برزیلی! میگن آخرین بازی زیبای برزیلی یا همون ژوگوبونیتو تو فینال 2005 جام کنفدراسیون ها شکل گرفت جایی که برزیل 4 بر 1 آرزانتین رو خورد کرد و رونالدینیو بعد بازی هم ستاره بود.

لحظات ماندگار

البته هر چقدر تو روز های باشگاهی خوشحال بود، تو روز های ملی، روز های خوب انگشت شماری رو داشت. سال 2002 در پاریسن ژرمن با یک گل زیبا طلسم شکست ناپذیری مارسی در برابر پاریسن ژرمن را شکست. چند سال بعد تو برد سه هیچ بارسا مقابل رئال در نیوکمپ، بعد از مارادونا به دومین بارسایی تشویق شده در سانتیاگو برنابئو تبدیل شد.

تصویر موندگارش در جام جهانی 2002 قطعا اون گل زیبا به سیمن بود که خودش میگه که می خواسته با اون ضربه، سیمن پر اشتباه رو، وادار به اشتباه کنه! اون سال با دو آر دیگه، برزیل برای پنجمین بار قهرمان جام جهانی شد. فقط تعداد اندکی از بازیکنان وجود دارند که مثل او هستند، او بیش از هر کس دیگه ای از فوتبال لذت می برد و فقط می خواد بازی کند. بین 2004 تا 2006 او فوتبال را باز تعریف کرد. او نگاه، لمس، ابداع و اراده ی پولادین را ترکیب کرد. رونالدینیو الهام بخش بارسلونا شد تا عنوان های جهانی بدست آورد.

رونالدینیو علاوه بر فوتبال، در زمینه تبلیغات هم بسیار موفق عمل کرد و تنوانست با برند های مطرح زیادی کار کند. او همیشه برای تمرین کردن از  لباس های ورزشی  اورجینال و برندی در حین گرم کردن استفاده می کرد و تمرین های منحصر به فرد و جذاب خود را انجام می داد. در حال حاضر موریرا بیش از 50 میلیون فالوور اینستاگرام دارذ و توانسته است با برند هایی همچون نایک و آدیداس، همکاری بسیار خوبی داشته باشد.

نظر فرانک رایکارد

فرانک رایکارد درباره ی او اینجوری میگه که دیدن فوتبال رونالدینیو لذت بخش است. او یکی از کسانی بود که برای مردم در استادیوم بازی می کرد. همیشه خوشحال و راضی به نظر می رسید که بازی کنه و بازی کنه! او اسطوره فوتبال برزیل است. در ده سال گذشته کسی به زیبایی رونالدینیو بازی نکرد. او توانست به پیروزی های بزرگی دست پیدا کند و بارسلونا رو به قهرمانی اسپانیا رساند. او سبک های خاصی را به تیم می داد و در عین حال یک لبخند روی لبانش بود.

رونالدینیو در بچگی

وی در یک منطقه ی فقیر نشین متولد شد. او از کودکی مصمم بود که بازیکن بسیار خوبی بشود رونالدنیو در مورد بچگیش اینجوری میگه:

از همون بچگی عاشق فوتبال بودم. این استعداد، هدیه ای بود که خداوند به من داده! خوشحالم که باهاش زندگی می کنم. برای سال ها گرمیو آغاز همه چیز بود. من خیلی به آن تیم مدیون هستم. از هفت سالگی تا بیست و یک سالگی آغاز بسیار فوق العاده ای بود

استعداد فوتبالی در خانواده اش وجود داشت. برادرش بازی برای تیم محلی را در دهه نود انجام می داد. او به علت جراحت فوتبال را ترک کرد. برادرش برای تیم گرنیو بازی می کرد و به نوعی همه او را میشناختند. رونالدو برادرش را در زمین که می دید، بسیار لدت می برد و به نظر او، بزرگترین الهام بخشش برای پیوستن به فوتبال، برادرش بود. رونالدینیو در سن هفت سالگی پا در جای برادرش گذاشت و در آن تیم بازی می کرد.

همه در آن زمان می دانستند که او تبدیل به بازیکن بزرگی می شود. رونالدینیو به غیر از این برادر، برادر دیگری هم داشت. رولینو، او یکی از ستارگان دهه ی هفتاد برزیل بود. وی همیشه فیلم های برادرش را تماشا می کرد و خودش رو با رولینو تصور می کرد. رونالدینیو می خواست مثل او و مارادونا چپ پا باشد. همه قهرمان های رونالدینیو چپ پا بودند و حالا رونالدینیو تبدیل به یک افسانه شده است. او که کودکی بیش نبود، استعداد خود را به باشگاه نشان داد.

ده آسیس عاشق فوتبال است. اگر عشق او به بازی، با توانایی های فوق العاده ی او ترکیب شود، تمام طرفدارانش در سراسر جهان خوشحال می شوند. رونالدینیو نابغه ی بزرگ برزیلی در نسل خودش است.  رونالدینیو یک  اعجوبه ی تمام عیار که تا اطلاع بعدی آخرین برزیلیه واقعیه دنیای فوتباله! از اون دست ادم هایی که حرکاتشون شیر میشه! ضرباتشون خاطره، گل هاشون تبلیغ یک نسل و خودشون افسانه ای برای یک قهرمان!