شکست سنگینوزن ایران مقابل پدیده آمریکایی؛ توقف جانمحمدزاده در دور دوم
مرتضی جانمحمدزاده، چهرهای که تنها یک ماه پیش در خانه و در تبریز با کسب عنوان قهرمانی سنگینوزن کشور نامش را بر سر زبانها انداخته بود، اینبار در میدانی جدیتر و مقابل حریفی با کارنامهای خاص، طعم شکست را چشید؛ شکستی که نهتنها پایان زودهنگام او در جدول مسابقات را رقم زد، بلکه بار دیگر فاصله تجربه و سطح رقابت بینالمللی را در سنگینوزن کشتی آزاد ایران به رخ کشید.
جانمحمدزاده که با انگیزه بالا و پشتوانه قهرمانی داخلی پا به این میدان گذاشته بود، پس از عبور موفق از دور نخست، در گام دوم برابر وایت هندریکسون آمریکایی قرار گرفت؛ کشتیگیری که نامش برای اهل فن، مترادف با قدرت، جسارت و توان بدنی بالا در سنگینوزن است. این تقابل، خیلی زود به سود نماینده آمریکا شکل گرفت و در نهایت با شکست ضربه فنی نماینده ایران به پایان رسید.
شروع امیدوارکننده با عبور از سد مجارستان
مسیر جانمحمدزاده در این مسابقات با یک پیروزی ارزشمند آغاز شد. او در دور نخست مقابل ولادیسلاوف باجاجف از مجارستان قرار گرفت؛ کشتیگیری که بهواسطه حضور مستمر در تورنمنتهای اروپایی، از تجربه قابلتوجهی برخوردار است. جانمحمدزاده در این دیدار، با ارائه کشتی حسابشده و استفاده از فرصتها، موفق شد با نتیجه ۵ بر ۴ حریف مجاری را شکست دهد؛ بردی که نشان میداد قهرمان تازهنفس ایران، از نظر روحی و فنی آماده ورود به سطح بالاتری از رقابت است.
این پیروزی نزدیک، هرچند بدون حاشیه و نمایش خیرهکننده به دست آمد، اما نشانههایی از پیشرفت جانمحمدزاده را به همراه داشت. او در این مبارزه، توانست در لحظات حساس تمرکز خود را حفظ کند و با مدیریت امتیازات، کشتی را به سود خود به پایان ببرد؛ ویژگیای که در سنگینوزن، اهمیتی دوچندان دارد.
برخورد با واقعیت سخت؛ هندریکسون و فاصله سطح جهانی
اما قرعه دور دوم، واقعیتی متفاوت را پیش روی جانمحمدزاده گذاشت. وایت هندریکسون، نماینده آمریکا، از همان ابتدای کشتی نشان داد که با هدف تحمیل قدرت و ریتم خود وارد میدان شده است. جانمحمدزاده خیلی زود تحت فشار قرار گرفت و در حالی که هنوز فرصت بازیابی پیدا نکرده بود، اختلاف امتیاز به شکل نگرانکنندهای افزایش یافت.
نتیجه ۸ بر صفر به سود هندریکسون، پیش از آنکه جانمحمدزاده بتواند واکنشی مؤثر نشان دهد، ثبت شد و در نهایت، کشتی با ضربه فنی به سود نماینده آمریکا خاتمه یافت. شکستی که اگرچه سنگین به نظر میرسد، اما بیش از آنکه نشانه ضعف مطلق باشد، بازتابدهنده اختلاف تجربه و سطح آمادگی بین یک قهرمان داخلی و یک کشتیگیر تثبیتشده در سیستم قدرتمند کشتی آمریکا است.
هندریکسون؛ حریفی با سابقه برد گیبل استیوسون
برای درک بهتر این شکست، باید به کارنامه وایت هندریکسون نگاهی دقیقتر انداخت. او در سال گذشته میلادی، در مسابقات دانشگاهی آمریکا موفق شد گیبل استیوسون، دارنده مدال طلای المپیک و یکی از نمادهای سنگینوزن کشتی جهان، را شکست دهد؛ بردی که نام هندریکسون را بهعنوان یک پدیده جدی مطرح کرد.
همین موفقیت، راه او را به ترکیب تیم ملی آمریکا در مسابقات جهانی زاگرب باز کرد. هرچند هندریکسون در آن رقابتها نتوانست به سکو برسد، اما حضور در سطح جهانی و تجربه رویارویی با بهترینهای دنیا، سرمایهای است که در چنین مسابقاتی بهوضوح خود را نشان میدهد. جانمحمدزاده، در مقابل چنین حریفی، عملاً با یکی از سختترین آزمونهای ممکن روبهرو شد.
سنگینوزن ایران؛ چالش همیشگی تجربه بینالمللی
شکست جانمحمدزاده را باید در چارچوب بزرگتری نیز تحلیل کرد؛ چارچوبی که به وضعیت سنگینوزن کشتی آزاد ایران در سالهای اخیر بازمیگردد. این وزن، همواره یکی از پرچالشترین اوزان برای کشتی ایران بوده است؛ جایی که قدرت بدنی، تجربه بینالمللی و ثبات روانی، نقش تعیینکنندهای دارند.
قهرمانی جانمحمدزاده در مسابقات کشوری تبریز، نشاندهنده ظهور یک استعداد جدید است، اما انتقال این موفقیت از سطح داخلی به میادین بینالمللی، نیازمند زمان، برنامهریزی و حضور مستمر در تورنمنتهای خارجی است. مواجهه با کشتیگیرانی مانند هندریکسون، اگرچه تلخ و پرهزینه است، اما بخشی اجتنابناپذیر از مسیر رشد در سنگینوزن محسوب میشود.
ضربه فنی؛ زنگ هشدار یا تجربه آموزشی؟
ضربه فنی شدن جانمحمدزاده، بدون تردید برای او و کادر فنیاش یک زنگ هشدار جدی است. این نوع شکستها، بیش از هر چیز نشان میدهد که در برابر کشتیگیران سطح بالا، کوچکترین اشتباه یا تأخیر در واکنش، میتواند به اختلاف امتیاز غیرقابل جبران منجر شود.
با این حال، در نگاه تحلیلی، چنین تجربهای میتواند جنبه آموزشی نیز داشته باشد. جانمحمدزاده حالا با درک عینی از سرعت، قدرت و تاکتیکهای کشتیگیران طراز اول دنیا، فرصت بازنگری در سبک کشتی خود را خواهد داشت؛ فرصتی که اگر بهدرستی مدیریت شود، میتواند سکوی پرتاب او در آینده باشد.
مسیر پیشرو؛ نیاز به صبر و سرمایهگذاری
برای جانمحمدزاده، این شکست پایان راه نیست. تاریخ کشتی ایران پر است از نامهایی که در نخستین مواجهههای بینالمللی با شکستهای سنگین روبهرو شدهاند، اما با صبر، تمرین هدفمند و حضور مستمر در رقابتهای سطح بالا، به مدعیان جدی جهان تبدیل شدهاند.
سنگینوزن، بیش از هر وزن دیگری به بلوغ تدریجی نیاز دارد. جانمحمدزاده اگر بتواند از این تجربه بهعنوان نقطه شروع استفاده کند، با تقویت بدنی، افزایش تنوع فنی و بالا بردن سطح آمادگی ذهنی، شانس آن را دارد که در آینده نهچندان دور، چهرهای تأثیرگذارتر در ترکیب تیم ملی ایران باشد.
جمعبندی
شکست مرتضی جانمحمدزاده مقابل وایت هندریکسون، هرچند تلخ و زودهنگام بود، اما تصویری واقعی از فاصله بین قهرمانی داخلی و رقابت در سطح جهانی ارائه داد. پیروزی دور نخست برابر حریف مجاری، نشاندهنده توان بالقوه اوست و باخت ضربه فنی در دور دوم، هشداری جدی درباره مسیر دشواری که پیش روی سنگینوزن ایران قرار دارد. اگر این تجربه بهدرستی تحلیل و در برنامهریزی آینده لحاظ شود، جانمحمدزاده میتواند از دل همین شکست، پایههای پیشرفت و بازگشت قدرتمندتر را بنا کند.






