پرسپولیس و معمای پرهزینه سرژ اوریه؛ یک سهمیه خارجی در خطر

با پایان نیم‌فصل اول رقابت‌های لیگ برتر، اسمار ویرا، سرمربی پرسپولیس، تصمیمی صریح و بی‌پرده گرفت؛ سرژ اوریه، مدافع خارجی و پرحاشیه سرخ‌ها، در برنامه‌های فنی او جایی نداشت و باید در فهرست مازاد قرار می‌گرفت. این تصمیم، در چارچوب اختیارات طبیعی هر سرمربی ارزیابی شد و از منظر فنی، چندان جای بحث باقی نگذاشت. با این حال، آنچه بحران‌آفرین شد، نه اصل تصمیم ویرا، بلکه تبعات حقوقی و اداری آن بود؛ تبعاتی که حالا می‌تواند هزینه‌ای سنگین برای پرسپولیس در فصل آینده به همراه داشته باشد.

تصمیم فنی ویرا و آغاز یک بحران حقوقی

قرار دادن سرژ اوریه در لیست مازاد، اگرچه از منظر فنی قابل دفاع بود، اما نقطه آغاز بحرانی شد که هنوز پایان نیافته است. اوریه که با انتظارات زیادی به پرسپولیس آمد، نه‌تنها نتوانست بازدهی قابل توجهی داشته باشد، بلکه به یکی از خبرسازترین بازیکنان خارجی تیم تبدیل شد. با وجود اعلام رسمی عدم نیاز فنی، فرآیند جدایی این بازیکن به شکل قانونی و توافقی پیش نرفت و همین مسئله، پرونده او را وارد مرحله‌ای پیچیده کرد.

اوریه هنوز پرسپولیسی است

نکته کلیدی ماجرا اینجاست که سرژ اوریه، برخلاف تصور عمومی، هنوز از نظر حقوقی و آماری بازیکن پرسپولیس محسوب می‌شود. عدم توافق نهایی بر سر نحوه جدایی باعث شده نام او همچنان در فهرست نفرات باشگاه باقی بماند. به بیان ساده‌تر، اوریه منفک نشده و قراردادش به‌طور رسمی خاتمه نیافته است؛ موضوعی که تبعات آن، فراتر از یک اختلاف ساده میان بازیکن و باشگاه است.

قانون ۶۰ درصد و تهدید سهمیه خارجی

بر اساس قوانین موجود سازمان لیگ، هر بازیکن خارجی باید در حداقل ۶۰ درصد از مسابقات تیمش حضور داشته باشد تا سهمیه خارجی باشگاه برای فصل آینده حفظ شود. در شرایط فعلی، سرژ اوریه با توجه به کنار گذاشته شدن فنی و عدم حضور در ترکیب، عملاً شانسی برای رسیدن به این حد نصاب ندارد. نتیجه روشن است؛ اگر وضعیت او تا پایان فصل به همین شکل باقی بماند، پرسپولیس به‌طور خودکار یک سهمیه بازیکن خارجی خود برای لیگ بیست‌وششم را از دست خواهد داد.

هزینه سنگین یک جدایی ناقص

از دست دادن سهمیه خارجی، برای باشگاهی در ابعاد پرسپولیس، فقط یک عدد روی کاغذ نیست. این سهمیه می‌تواند در نقل‌وانتقالات آینده، نقش تعیین‌کننده‌ای در تقویت تیم و رقابت در سطح داخلی و آسیایی داشته باشد. حالا یک جدایی ناقص و حل‌نشده، این امتیاز استراتژیک را در معرض خطر جدی قرار داده و مدیریت باشگاه را با چالشی بزرگ روبه‌رو کرده است.

راه فرار حقوقی؛ مأموریتی دشوار

تنها روزنه امید پرسپولیس برای حفظ سهمیه خارجی، اقناع سازمان لیگ و فدراسیون فوتبال است. باشگاه باید بتواند با ارائه مستندات حقوقی، ثابت کند که باقی ماندن نام اوریه در فهرست تیم، ناشی از مشکلات حقوقی بوده که تقصیری متوجه باشگاه در آن نبوده است. اثبات این موضوع اما ساده نخواهد بود؛ چرا که تجربه‌های گذشته نشان می‌دهد نهادهای تصمیم‌گیر در چنین پرونده‌هایی، سخت‌گیرانه عمل می‌کنند و بار اثبات بر دوش باشگاه است.

مسئولیت مدیریت در کنار تصمیم فنی

اگرچه تصمیم اسمار ویرا در چارچوب اختیارات فنی او قرار می‌گیرد، اما مدیریت باشگاه نیز در این پرونده، مسئولیتی جدی بر عهده دارد. تنظیم قراردادها، پیش‌بینی سناریوهای اختلاف و بستن راه‌های حقوقی پرهزینه، از جمله وظایفی است که اگر به‌درستی انجام نشود، می‌تواند تبعاتی فراتر از یک فصل به همراه داشته باشد. پرونده اوریه، نمونه‌ای روشن از تلاقی تصمیم فنی و ضعف در مدیریت حقوقی است.

پیامدهای احتمالی برای آینده پرسپولیس

در صورت از دست رفتن سهمیه خارجی، پرسپولیس در لیگ بیست‌وششم با محدودیت جدی در جذب بازیکن خارجی مواجه خواهد شد؛ محدودیتی که می‌تواند قدرت مانور تیم در نقل‌وانتقالات را کاهش داده و حتی بر نتایج فنی تأثیر بگذارد. این مسئله به‌ویژه در شرایطی که رقبا با تمام ظرفیت وارد بازار نقل‌وانتقالات می‌شوند، می‌تواند فاصله پرسپولیس با مدعیان را افزایش دهد.

جمع‌بندی

پرونده سرژ اوریه، فراتر از یک اختلاف ساده میان بازیکن و باشگاه، به معمایی پرهزینه برای پرسپولیس تبدیل شده است. تصمیم فنی اسمار ویرا، اگرچه قابل دفاع بود، اما عدم جمع‌بندی حقوقی سریع و دقیق، حالا سهمیه خارجی سرخ‌ها را در آستانه خطر قرار داده است. پرسپولیس برای عبور از این بحران، نیازمند تحرکی جدی در حوزه حقوقی و مدیریتی است؛ در غیر این صورت، بهای یک جدایی ناتمام، در فصل‌های آینده پرداخت خواهد شد.